Το απόρρητο της επικοινωνίας αποτελεί τμήμα του ιδιωτικού βίου του προσώπου. Στην ιδιωτική σφαίρα κάθε πολίτη εντάσσονται και οι διαπροσωπικές σχέσεις, στοιχείο των οποίων είναι φυσικά και η επικοινωνία ανάμεσα στα πρόσωπα είτε με την αποστολή επιστολών είτε μέσω τηλεφωνικών συνδιαλέξεων είτε μέσω αποστολής ηλεκτρονικού γράμματος (e-mail) κ.ά. Ειδικότερα, το απόρρητο της με οποιονδήποτε τρόπο επικοινωνίας προστατεύεται από το άρθρο 19 § 1 εδ. α΄ του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι «το απόρρητο των επιστολών και της ελεύθερης ανταπόκρισης ή επικοινωνίας με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι απόλυτα απαραβίαστο». Σχετική είναι και η διάταξη της ΕΣΔΑ 8 § 1, η οποία προβλέπει ότι «παν πρόσωπο δικαιούται εις τον σεβασμόν […] της αλληλογραφίας του» (για το ότι τα ηλεκτρονικά μηνύματα περιλαμβάνονται στην προστασία της ΕΣΔΑ βλ. Καραβία σε Σισιλιάνου Ερμηνεία ΕΣΔΑ, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, 2013 άρθρο 8 αρ. 47).
Οι εν λόγω υπερνομοθετικές διατάξεις συνοδεύονται και από αντίστοιχες νομοθετικές ρυθμίσεις, οι οποίες εξειδικεύουν και πραγματώνουν τους στόχους που θέτουν οι ως άνω διατάξεις. Έτσι, για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα θεσπίστηκε ο Ν. 2472/1997, ενώ ειδικά για την εν λόγω προστασία στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών υφίσταται ο Ν. 3471/2006, ο οποίος διεκδικεί την αποκλειστικότητα της ρύθμισης ζητημάτων σχετικά με την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (βλ. άρθρο 3 § 2).
Ζητήματα αστικής ευθύνης από την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών ρυθμίζονται σύμφωνα με το άρθρο 14 § 1 εδ. α΄ του Ν. 3471/2006.
Όσον αφορά στην αποζημίωση για περιουσιακή βλάβη, καθιερώνεται γνήσια αντικειμενική ευθύνη (από αδικοπραξία), οπότε ο δράστης δεν απαλλάσσεται αν αποδείξει ότι δεν συνέτρεχε στο πρόσωπό του οποιοσδήποτε βαθμός υπαιτιότητας. Όσον αφορά όμως στη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, η οποία μάλιστα κατά το άρθρο 14§ 2 εδ. β΄ του Ν. 3471/2006 επιδικάζεται ανεξάρτητα από την αιτούμενη αποζημίωση για περιουσιακή βλάβη, εφαρμόζεται η ΑΚ 932, πράγμα που σημαίνει ότι όχι μόνο προϋποτίθεται υπαιτιότητα στο πρόσωπο του δράστη αλλά και ότι την προϋπόθεση αυτή οφείλει να αποδείξει αυτός που την επικαλείται, δηλαδή ο παθών χρήστης των υπηρεσιών ηλεκτρονικής επικοινωνίας.
Κατά τα άλλα, το ποσό που επιδικάζεται ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τις 10.000 ευρώ, εκτός αν ζητηθεί από τον ενάγοντα μικρότερο ποσό (άρθρο 14 § 2 εδ. α΄ του Ν. 3471/2006).
Με την υπό κρίση αγωγή η ενάγουσα ιστορεί ότι ο εναγόμενος, εν διαστάσει σύζυγός της, αφενός παραβίασε το απόρρητο ηλεκτρονικών της μηνυμάτων (e-mails) που ήταν μυστικά και αφορούσαν σχέση του στενά ιδιωτικού της βίου αφετέρου προσήγαγε εκτυπωμένο το περιεχόμενό τους σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων με αντικείμενο την ανάθεση της επιμέλειας και τη διατροφή των ανηλίκων τέκνων τους με σκοπό να βλάψει την τιμή και την υπόληψή της. Ζητεί δε να υποχρεωθεί […].
Δηλαδή, ο ενάγων-σύζυγος με τη χρήση αυτή δεν προάσπισε κατά τρόπο λυσιτελή κάποιο δικό του δικαίωμα, αλλά έβλαψε κατά τρόπο δυσανάλογο την προσωπικότητα της ενάγουσας, όχι μόνο γιατί αποκαλύφθηκε με τον τρόπο αυτό ο ερωτικός δεσμός που είχε με τον προϊστάμενο της δημοσίας υπηρεσίας της που επιθυμούσε να κρατήσει μυστικό, αλλά κυρίως διότι δημοσιοποιήθηκαν εντελώς προσωπικοί και εμπιστευτικοί διάλογοι που άπτονται του πυρήνα του ιδιωτικού της βίου και οι οποίοι από τη φύση τους ήταν πρόσφοροι να προκαλέσουν (και όντως προκάλεσαν) σχόλια και κρίσεις για τον πολύ προσωπικό της βίο, τόσο στο επαγγελματικό όσο και στο ευρύτερο κοινωνικό της περιβάλλον.
Υπό τις ανωτέρω περιστάσεις ουδόλως η ενάγουσα είναι συνυπαίτια στην πρόκληση της ζημίας της και η άσκηση της υπό κρίση αγωγής δεν ενέχει υπέρβαση των αξιολογικών ορίων του άρθρου 281 ΑΚ όπως αβασίμως ισχυρίζεται ο εναγόμενος.
Συνεπώς ο εναγόμενος με την ανωτέρω παράνομη και υπαίτια παραβίαση της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας της ενάγουσας και επιπλέον με τη δημοσιοποίηση της, προσέβαλε την προσωπικότητά της, προκαλώντας της ψυχικό άλγος και επεμβαίνοντας στην ελεύθερη διαμόρφωση της ζωής της, για δε την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητας της πρέπει να της επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000.- €), όπως ορίζεται, ως ελάχιστο ποσό, στο άρθρο 14 του Ν. 3471/2006 απορριπτομένου του αιτήματος για επιδίκαση επιπλέον ποσού ως δυσανάλογου αν ληφθούν υπόψη όλες οι ανωτέρω περιστάσεις, η συζυγική σχέση αλλά και η οικονομική κατάσταση των διαδίκων μερών.
Δέχεται εν μέρει την αγωγή.
Υποχρεώνει τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των δέκα χιλιάδων ευρώ (10.000.- €) με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της υπό κρίση αγωγής, μέχρι την εξόφληση.
DrStylianosNPaschosLegalServices