3887/2015 ΠΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ( 667033)

(Δ/ΝΗ 2015/1129)
Ευρεσιτεχνίες. Για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας απαιτείται το νέο της εφεύρεσης. Πότε συντρέχει η προϋπόθεση αυτή. Απαιτείται επίσης να υπάρχει εφευρετικό ύψος στον τεχνικό κανόνα και η εφεύρεση να θεωρείται επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής. Κριτήρια από τα οποία προκύπτει κατά πόσο ο τεχνικός κανόνας έχει εφευρετικό ύψος. Στοιχεία της αίτησης που κατατίθεται στον ΟΒΙ. Εκταση του ελέγχου που διενεργεί ο ΟΒΙ επί της σχετικής αίτησης και των στοιχείων που τη συνοδεύουν. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας συνιστά διοικητική πράξη, που διαπλάθει έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου. Αν δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 5 του ν. 1733/1987 το χορηγηθέν δίπλωμα είναι απολύτως άκυρο και όχι ακυρώσιμο. Η ακυρότητα μπορεί να προβληθεί με αγωγή ή ανταγωγή ακόμα και με ένσταση. Ζητήματα που οφείλει να επικαλεστεί και να αποδείξει ο επικαλούμενος την ακυρότητα. Πρόσωπα που νομιμοποιούνται ενεργητικά και παθητικά στη σχετική δίκη.

ΠΠρΘεσ 3887/2015

Εισ.: Αικατερίνη Λούδη (Πρ.: Μυρσ. Κοντογιάννη)

Από τις διατάξεις των §§ 1,3,4 και 5 του άρθρου 5 του υ. 1733/1987 προκύπτει ότι θετικές ουσιαστικές προϋπο¬θέσεις για τη χορήγηση έγκυρου διπλώματος ευρεσιτε¬χνίας είναι το «νέο» της εφεύρεσης, η εφευρετική δρα-στηριότητα ως περιεχόμενο αυτής και η επιδεκτικότητα της εφεύρεσης προς βιομηχανική εφαρμογή. Νέα κρίνεται μία εφεύρεση αν δεν ανήκει στη στάθμη της τεχνικής και ως τέτοια νοείται κάθε τι που είναι γνωστό οπουδήποτε στον κόσμο (αρχή της οικουμενικότητας) από γραπτή ή προφορική περιγραφή ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή την ημερομηνία προτεραιότητας. Έτσι, το στοιχείο του «νέου» θεωρείται ότι υπάρχει, όταν πρόκειται μεν για παραγωγή προϊό¬ντος, αν το προϊόν αυτό διαφέρει από τα ομοειδή του προϊόντα με ουσιώδη νέα χαρακτηριστικά, όταν πρόκει¬ται δε για παραγωγή αποτελέσματος, αν εμφανίζει πρω¬τοτυπία ή αξιόλογη βελτίωση ήδη γνωστού αποτελέσμα¬τος, ανεξαρτήτως του αν η βελτίωση αφορά μόνο στον τρόπο παραγωγής ή μόνο στο αποτέλεσμα ή στη μείωση της δαπάνης παραγωγής του ή και όλα μαζί και δεν εμφα¬νίζεται σαν απλή προσαρμογή στοιχείων μεθόδων που είναι ήδη γνωστά, χωρίς αξιόλογο αποτέλεσμα ή βελ¬τίωση ή σαν απλή νέα χρήση ενός μέσου που είναι γνω¬στό σε αντικείμενα άλλα από εκείνα στα οποία είχε χρη¬σιμοποιηθεί προηγουμένως κατά τον ίδιο, όμως, τρόπο κατά τον οποίο πάντοτε γινόταν η χρησιμοποίηση του, για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα (ΑΠ 545/1996 ΕλλΔνη 39. 1314, ΑΠ 1588/1991 ΕΕμπΔ 1992. 146, ΕφΘεσ 467/2009 ΔΕΕ 2010. 36, ΕφΘεσ 2333/2005 ΕπισκΕΔ 2006.474, Α. Κοτσίρης, Το νέο της εφεύρεσης και η στάθμη της τεχνικής με βάση την αρχή της οικουμενικότη¬τας, μελέτη σε ΔΕΕ 2005. 254). Έτσι, αν η ευρεσιτεχνία έχει καταστεί στο σύνολο της γνωστή τόσο ως προς το αποτέλεσμα όσο και ως προς τον τρόπο επίλυσης του τεχνικού προβλήματος που θέτει, μπορεί να γίνει λόγος για έλλειψη του νέου λόγω της προγενέστερης περιγρα¬φής, οπότε προκύπτει λόγος ακυρότητας του διπλώματος ευρεσιτεχνίας (Α. Αργυριάδης, Ευρεσιτεχνία, σ. 54). Το στοιχείο του νέου δεν αρκεί για να παραχωρηθεί νομό¬τυπα το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, αφού επιβάλλεται να υπάρχει και εφευρετικό ύψος στον τεχνικό κανόνα (Μαρί¬νος, Η έννοια της εφευρετικής δραστηριότητας κατά τη σύμβαση του Μονάχου και το ελληνικό δίκαιο της ευρεσι¬τεχνίας, σε ενθύμημα Α. Αργυριάδη, σ. 595). Μία εφεύ¬ρεση θεωρείται ότι εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα αν κατά την κρίση ειδικού δεν προκύπτει με προφανή τρόπο από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής. Μία εφεύρεση, τέλος, θεωρείται επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής αν το αντικείμενο της μπορεί να παραχθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε οποιονδήποτε τομέα παραγωγικής δραστηριότητας. Η εφευρετική ιδέα πρέπει να αποτελεί κάτι που υπερβαίνει την ομαλή τεχνολογική πρόοδο και αποτελεί άλμα προόδου, επίτευγμα που είναι πέρα από προβλεπτό μέτρο για τον μέσο ειδικό άνθρωπο (ΕφΑΘ 2017/1985 ΠοινΧρ 1986, 401, βλ. και Μαρίνο, ό.π., σ. 592). Στη διαπίστωση της εφευρετικότητας ο τεχνικός κανόνας ως σύνολο είναι αυτός που διεκδικεί προστασία μέσω του διπλώματος ευρεσιτεχνίας και όχι μεμονωμένα τα επιμέρους τεχνικά στοιχεία της εφεύρεσης. Κατά την έννοια αυτή δεν πρέπει ο κριτής της εφευρετικής ιδέας να τέμνει αυτήν και να εξετάζει μεμονωμένα και αυτοτελώς τα επιμέρους στοιχεία της, προκειμένου να διαπιστώσει αν έχει εφευρετικό ύφος η εφεύρεση.

Για να υπάρχει εφευ¬ρετικότητα στον τεχνικό κανόνα του εφευρέτη αρκεί αυτός να είναι πρωτότυπος, ώστε σε κάποιο βαθμό «να προκαλεί έκπληξη» στο μέσο τεχνικό. Στο βαθμό που η εφευρετική ιδέα προσφέρει κάτι περισσότερο από αυτό που αναμένεται από τον μέσο τεχνικό, τότε θεωρείται ότι έχει εφευρετικό ύψος. Όμως, το στοιχείο της εφευρετικό¬τητας ενυπάρχει και στην περίπτωση που η εφευρετική μέθοδος επιφέρει πρόοδο, χωρίς να διαφέρει κατά τα ουσιώδη από γνωστό προϊόν, στην περίπτωση που επι¬τυγχάνει την πληρέστερη ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών (Εφθεσ 1363/1007 Αρμ 1997. 788, ΕφΘεσ 2619/1989 ΕλλΔνη 1991. 1354 με περαιτέρω παραπο¬μπές στη νομολογία). Κριτήρια από τα οποία προκύπτει κατά πόσο ο τεχνικός κανόνας έχει εφευρετικό ύψος, συνιστούν; α) το είδος του τεχνικού προβλήματος που επέλυσε η εφεύρεση, η δυσκολία υπέρβασης του και η αδυναμία του μέσου τεχνικού να το επιτύχει, β) η υπέρ¬βαση μέσω της εφεύρεσης τεχνικών δυσκολιών και αν ως προς την εφεύρεση υπήρξαν επανειλημμένες αλλά απο¬τυχημένες προσπάθειες άλλων και γ) το γεγονός ότι η εφεύρεση αντιμετώπισε προβλήματα που ικανοποίησαν χρόνιες ανάγκες ή δημιούργησαν έδαφος οικονομικής και εμπορικής επιτυχίας για τον εφευρέτη. Σημείο αναφοράς για τον κριτή της εφευρετικότητας της συγκεκριμένης εφεύρεσης είναι πάντα η αντίστοιχη αξιολόγηση που θα έκανε ο μέσος τεχνικός, ο οποίος αναγνωρίζεται ως το πρόσωπο που έχει τις συνήθεις ειδικές γνώσεις και αποτελεί τεχνικό μέσης ικανότητας.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 7 § 1 του ως άνω νόμου για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας απαιτείται η κατά¬θεση αίτησης στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) που πρέπει να περιέχει μεταξύ των άλλων περι¬γραφή της εφεύρεσης και προσδιορισμό μίας ή περισσό¬τερων αξιώσεων, οι οποίες στηρίζονται στην περιγραφή και προσδιορίζουν την έκταση και το περιεχόμενο της αιτούμενης προστασίας. Η βεβαίωση της συνδρομής των παραπάνω ουσιαστικών προϋποθέσεων, που πρέπει να πληροί ένα προϊόν προκειμένου να προστατεύεται ως εφεύρεση (νέο – εφευρετική δραστηριότητα – βιομηχανική εφαρμογή) δεν αποτελεί προϋπόθεση για την χορήγηση Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας από τον Οργανισμό Βιομη¬χανικής Ιδιοκτησίας {Λιακόπουλος, Βιομηχανική Ιδιοκτη¬σία, 5η έκδοση, σ. 211-212, β, Αντωνόπουλος, Βιομηχα¬νική Ιδιοκτησία, έκδ. 2002, σ. 795-800 και 873 και έκδ. 2005, σ. 693-697 και 758, Λυμηερόπουλος, Η ακυρότης του Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας, 1987, σ. 47). Από τα παραπάνω συνάγεται ότι; α) η περιγραφή της εφεύρε¬σης, για την οποία ζητείται η χορήγηση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, είναι το θεμελιώδες μέρος των στοιχείων της αίτησης. Μέσω της περιγραφής -σε συνδυασμό ενδεχομένως με τα επισυναπτόμενα σχέδια- ο εφευρέτης αποκαλύπτει την πληροφορία, δηλαδή, κοινοποιεί το μυστικό που περιέχει διδασκαλία προς τη λύση του τεχνι¬κού προβλήματος [Κοτσίρης, Το νέο της εφεύρεσης και η στάθμη της τεχνικής με βάση την αρχή της οικουμενικότη¬τας, ΔΕΕ 2005.254,261, επίσης, τις εκδιδόμενες από τον ΟΒΙ «Οδηγίες για την απόκτηση ΔΕΔΤ και ΠΥΧ» 2008, σ. 21). Έτσι, διασφαλίζεται η εκμετάλλευση της εφευρέσεως από τρίτους μετά την λήξη της ισχύος του οικείου διπλώ¬ματος ευρεσιτεχνίας, β) Η περιγραφή πρέπει να είναι τόσο λεπτομερής και ακριβής, ώστε να είναι δυνατή η πρακτική εφαρμογή της εφεύρεσης από τον ειδικό (άρθρο 7 § 4 και 15 § 1 περ. γ` του ν. 1733/1987).

Αν για την επέ¬λευση συγκεκριμένου αποτελέσματος απαιτούνται συγκεκριμένες ενέργειες, μέθοδοι, υλικά κ.λπ., πρέπει αυτές να υποδεικνύονται με σαφήνεια, κατά την περι¬γραφή και δεν αρκούν οι γενικές κατευθύνσεις, γ) στην αξίωση ο εφευρέτης οριοθετεί την προστασία που δικαιούται και προσδιορίζει τον χώρο όπου δικαιούνται να κινούνται οι τρίτοι, χωρίς να προσβάλλουν την εφεύ¬ρεση του. Δηλαδή, από τις αξιώσεις εξάγεται το αντικεί¬μενο της εφεύρεσης και το περιεχόμενο της προστασίας (Ι.Βενιέρης, Η προστασία του εφευρέτη εκ του ν. 1733/1987 έναντι προσβολής από ισοδύναμο τεχνικό κανόνα, ΕΕμπΔ 2006. 500, 514, Κ. Σημίτη, ό.π., σ. 265), δ) η αξίωση στηρίζεται στην περιγραφή. Συνεπώς, τόσο η τελευταία όσο και τα σχέδια που την συμπληρώνουν, χρησιμοποιούνται για την ερμηνεία των αξιώσεων {Βενιέ¬ρης, ό.π., σ. 516). Πάντως, προσφυγή στην περιγραφή και στα σχέδια δεν επιτρέπει την απομάκρυνση από το κείμενο των αξιώσεων και την επέκταση της προστασίας σε ό,τι κατά την άποψη ενός ειδικού, που εξέτασε την περιγραφή και τα σχέδια, έχει θελήσει να προστατεύσει ο κάτοχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Υπό τα δεδο¬μένα αυτά δεν προστατεύεται ό,τι δεν έχει συμπεριληφθεί στις αξιώσεις, ακόμη και αν περιγράφεται στο υπόλοιπο κείμενο του διπλώματος (Ι. Βενιέρης, ό.π., σ. 516). Στο πλαίσιο της διαδικασίας απονομής του Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας τα αρμόδια όργανα του ΟΒΙ συντάσσουν έκθεση έρευνας, που περιλαμβάνει κατά τη ρητή πρό¬βλεψη του Νόμου «όλα τα στοιχεία της στάθμης της τεχνι¬κής που πρέπει να ληφθούν υπόψη για να εκτιμηθεί σύμ¬φωνα με το νόμο η δυνατότητα κατοχύρωσης της εφεύρε¬σης με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας» (άρθρο 8 § 3 ν. 1733/1987). Η έκθεση έρευνας που συντάσσεται από τον ΟΒΙ αναφέρεται αποκλειστικά στη στάθμη της τεχνικής και δεν περιλαμβάνει αναλυτική αποτίμηση ούτε του νέου, ούτε της εφευρετικής δραστηριότητας ούτε της δυνατότητας βιομηχανικής εφαρμογής σε σχέση με το συγκεκριμένο προϊόν ή τη συγκεκριμένη μέθοδο, που περιγράφονται στην αντίστοιχη αίτηση. Όπως ρητά ορί¬ζεται στον νόμο (άρθρο 8 § 8 ν. 1733/1987): «Η έκθεση έρευνας ή η τελική έκθεση έρευνας έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα». Αποτελεί, δηλαδή, η έκθεση αυτή μία συνο-πτική αναφορά σχετικά με την στάθμη της τεχνικής, η οποία έχει μόνον πληροφοριακό και όχι δεσμευτικό χαρα¬κτήρα και το οποιοδήποτε περιεχόμενο της δεν ασκεί καμιά απολύτως επίδραση στην τυπική διαδικασία χορήγησης του ελληνικού Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας.

Εξάλλου, κατά θεμελιώδη αρχή του δικαίου της ευρε¬σιτεχνίας, που εξαγγέλλεται από το άρθρο του ανωτέρω νόμου, διπλώματα ευρεσιτεχνίας παραχωρούνται μόνο σε εφευρέσεις που πληρούν τις ουσιαστικές προϋπο-θέσεις προστασίας που προβλέπει ο νόμος. Όμως, η ύπαρξη των στοιχείων της εφεύρεσης και η συνδρομή των ουσιαστικών προϋποθέσεων προστασίας αυτής με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ελέγχονται σε περιορισμένη έκταση πριν από την παραχώρηση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Όπως προκύπτει από τα άρθρα 7 και 8 του ανωτέρω νόμου ελέγχονται μόνο οι τυπικές προϋπο¬θέσεις της αίτησης και οι αρνητικές ουσιαστικές προϋ¬ποθέσεις χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, με συνέπεια τη δυνατότητα χορήγησης του σχετικού διπλώ¬ματος χωρίς να συντρέχουν οι κατά το νόμο όροι έκδοσης αυτού και τη δημιουργία, περαιτέρω, νομίμου μαχητού τεκμηρίου περί συνδρομής των ουσιαστικών προϋποθέ¬σεων για τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Ειδι¬κότερα, η διαδικασία για την απονομή ελληνικού διπλώ-ματος ευρεσιτεχνίας, όπως αποτυπώνεται στο άρθρο 8 του ν. 1733/1987 περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια: α) έλεγχος του «πλήρους και κανονικού» των κατατεθειμέ¬νων δικαιολογητικών (άρθρο 7 §§ 1,2 και 8,9 σε συνδυα¬σμό με το άρθρο 8 §§ 1 και 2 του ν. 1733/1987), β) έλεγχος αρνητικών προϋποθέσεων (δημόσια τάξη, χρηστά ήθη, θεραπευτικές μέθοδοι κ.λπ., άρθρο 8 § 2 σε συνδυασμό με τα άρθρα 5 § 2, 6 και 8 του ν. 1733/1987), γ) σύνταξη έκθεσης έρευνας (άρθρο 8 §§ 3-8 του ν. 1733/1987), δ) χορήγηση διπλώματος (άρθρο 8 του ίδιου Νόμου). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι στο ισχύον ελληνικό δίκαιο δεν θεσπίστηκε το εξεταστικό σύστημα, δηλαδή, το σύστημα του προελέγχου των ουσιαστικών προϋποθέσεων (νέο, εφευρετική δραστηριότητα, βιομηχανική εφαρμογή) των αιτήσεων για την απονομή Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας. Εφόσον έχουν ολοκληρωθεί τα δύο πρώτα στάδια, ο ΟΒΙ είναι υποχρεωμένος να χορηγήσει το δίπλωμα ευρεσιτε¬χνίας (Λιακόπουλος, ό.π., σ. 212), ανεξάρτητα από το αν πληρούνται ή όχι για την κάθε συγκεκριμένη «εφεύρεση» που του υποβάλλεται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 5 ν. 1733/1987 (νέο, εφευρετική δραστηριότητα, βιομηχανική εφαρμογή). Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας συνι¬στά διοικητική πράξη, με την οποία απονέμεται δικαίωμα ιδιωτικού δικαίου (δικαίωμα ευρεσιτεχνίας) (Αντωνόπου¬λος, Βιομηχανική Ιδιοκτησία, έκδ. 2005, σ. 719-720, Λιακόπουλος, Βιομηχανική Ιδιοκτησία, έκδ. 2000, σ. 213, Σημίτης, Το δικαίωμα επί της εφευρέσεως, ανατυπ. 1967, 17). Πρόκειται, ουσιαστικά, για διοικητική πράξη, που διαπλάθει έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου (Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, έκδ. 2004, §§ 544 και 563), αφού το δικαίωμα ευρεσιτεχνίας αποτελεί έννομη σχέση του ιδιωτικού (εμπορικού) δικαίου. Η εκδούσα το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Αρχή (ΟΒΙ), ενεργούσα ως διοικητικό όργανο, προβαίνει στον έλεγχο των τυπικών προϋποθέ¬σεων (κανονική και πλήρης αίτηση, κατ` άρθρο 7 §§ 1 και 2-5 του ν. 1733/1987) και σε ένα περιορισμένο κατ` ουσίαν έλεγχο (άρθρο 5 και 8 και άρθρο 5 § 2 του ν. 1733/1987). Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χορηγείται για εφεύρεση, η οποία δεν συγκεντρώνει τις ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 5 ν. 1733/1987 είναι απολύτως άκυρο και όχι απλά ακυρώσιμο. Η δικαστική κρίση για το ζήτημα αυτό ενέχει χαρακτήρα διαγνωστικό του νομικού ελαττώματος και της ανυπαρξίας της έννομης σχέσης. Έτσι, δεν προ¬καλείται με την απόφαση η κατάργηση μιας νομικά έγκυ¬ρης πράξης ex nunc αλλά η ακύρωση αναπτύσσει ανα¬δρομική ενέργεια, ήτοι εξαφανίζει εξαρχής το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, οπότε θεωρείται ότι το τελευταίο ουδέποτε ίσχυσε. Το ελάττωμα βάρυνε το δίπλωμα από τη χορή¬γηση του (Αντωνόπουλος, ό.π., σ. 253), η δε αγωγή του άρθρου 15 ν. 1733/1987 είναι αναγνωριστική και όχι διαπλαστική {Λιακόπουλος, ό.π. σ. 253, 255, Αντωνό¬πουλος, ό.π. 876-877). Εξαιτίας της νομικής φύσης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ως διοικητικής πράξης, μπο¬ρεί να ελεχθεί με αίτηση ακύρωσης από το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο όμως ελέγχει αυτή μόνο από τυπι¬κής απόψεως, μόνο δηλαδή για την τήρηση των προϋπο¬θέσεων που αποτέλεσαν αντικείμενο ελέγχου του αρμο¬δίου διοικητικού οργάνου (ΟΒΙ), κατά την εξέταση της αίτησης χορήγησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Έτσι, το τεκμήριο της νομιμότητας που δημιουργείται αφορά μόνο τις τυπικές προϋποθέσεις χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ενώ κατά τα λοιπά δεν παράγεται οποιο¬δήποτε τεκμήριο νομιμότητας (ΣτΕ 1241/2002,1017/2002 ΤΝΠ-ΔΣΑ). Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μπορεί να κηρυ-χθεί άκυρο με δικαστική απόφαση του αρμόδιου δικα¬στηρίου, είτε διότι έλειπε μία από τις άνω ουσιαστικές θετικές προϋποθέσεις χορήγησης του, είτε για κάποιον από τους λοιπούς λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 15 του άνω νόμου. Γίνεται δε δεκτό ότι η ακυ¬ρότητα αυτή μπορεί να προβληθεί όχι μόνο με αγωγή ή ανταγωγή αλλά και με ένσταση. Έτσι ο επικαλούμενος την ακυρότητα του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ως ενάγων ή ενιστάμενος οφείλει να επικαλεστεί και αποδείξει τους λόγους ακυρότητας του διπλώματος, ότι η εφεύρεση δεν είναι νέα αλλά ανήκει στη στάθμη της τεχνικής, με την έννοια που προαναφέρθηκε, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για τη χορήγηση του διπλώματος ευρεσπεχνίας, είτε ότι δεν εμπεριέχει εφευρετική ιδέα, είτε ότι δεν είναι επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής (ΕφΑΘ 5111/2012 ΤΝΠ-Νόμος, ΕφΑΘ 1586/2012 ΤΝΠ-ΔΣΑ, ΕφΘεσ 348/2010 ΕπισκΕΔ 2011. 166, ΕφΑΘ 1852/1997 ΕπισκΕΔ 1997.922, Λιακοπούλου, ό.π., σ. 253-254, ΕφΑΘ 4999/2010 ΔΕΕ 2011.188). Η ενεργητική νομιμοποίηση προς άσκηση της αγωγής κηρύξεως της ακυρότητας ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας συμπεριλαμβάνει όποιον έχει έννομο συμφέρον, είτε άμεσο, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του ανταγωνιστή του δικαιούχου του διπλώ¬ματος, ο οποίος περιορίζεται εκ του διπλώματος στην ελεύθερη εκμετάλλευση της υποτιθέμενης ευρεσιτεχνίας (ΕφΑΘ 4914/1991 ΕΕμπΔ 1991. 335), είτε έμμεσο, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του καταναλωτή του προστα¬τευόμενου με το προσβαλλόμενο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας προϊόντος, ο οποίος περιορίζεται στην ελεύθερη κατα¬νάλωση του. Παθητικά δε νομιμοποιείται κατά τη διατύ¬πωση του άρθρου 15 § 2 του ν. 1733/1987 ο κάτοχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας και όχι άλλο πρόσωπο, όπως ο δικαιούχος αποκλειστικής άδειας εκμετάλλευσης. Στον τελευταίο παρέχονται τα δικαιώματα του κατόχου μόνο στην περίπτωση προσβολής του διπλώματος ευρεσιτε¬χνίας (άρθρο 17 § 3 του ν. 1733/1987).

Ν.Σ.

nomos.gr