(ΑΡΜ 2016/653)
Ανακοπή κατά της εκτέλεσης. Εκκρεμεί ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ενώπιον δικαστηρίων Αθηνών. Λόγοι ανακοπής, και στις δύο περιπτώσεις, η εγκυρότητα του εκτελούμενου τίτλου και η απαίτηση. Αναβάλει έκδοση απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 249 ΚΠολΔ, μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής, καθώς η έκβαση της παρούσας δίκης εξαρτάται από το αποτέλεσμα της άλλης ανακοπής.
(Η περίληψη ελήφθη από το περιοδικό “ΑΡΜΕΝΟΠΟΥΛΟΣ”, εκδόσεως του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης).

ΜονΠρΧίου 114/2015

Πρόεδρος: Μαρία Αθανασιάδου.
Δικηγόροι: Ε. Χατζηδάκη, Κ. Παρθενίδης.

Η άσκηση της από τη διάταξη του άρθρου 632 παρ. 1 ΚΠολΔ ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής δημιουργεί υποχρέωση του καθού η εκτέλεση-οφειλέτη να προτείνει τις κατά του τίτλου και της απαιτήσεως ενστάσεις του και γενικά τους ισχυρισμούς του, όπως αυτούς που αφορούν την βασιμότητα της απαίτησης ή του ύψους αυτής. Η τελεσίδικη επί της ανακοπής απόφαση, έστω απορριπτική, αποτελεί δεδικασμένο υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 330 ΚΠολΔ, που δεσμεύει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ. Εξάλλου, εκ του συνδυασμού των διατάξεων των άρθρων 631, 632 παρ. 1, 633 παρ. 2 και 904 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η διαταγή πληρωμής αποκτά ισχύ δεδικασμένου ως προς την επιδικασθείσα απαίτηση και στην περίπτωση που επιδοθεί δύο φορές στον οφειλέτη, σύμφωνα με τα άρθρα 632 παρ. 1 εδ. α` και 633 παρ. 2 εδ. α` ΚΠολΔ και ο οφειλέτης δεν ασκήσει ανακοπή κατ’ αυτής, ή αν η ασκηθείσα ανακοπή είναι εκπρόθεσμη. Στην περίπτωση, δε, που η διαταγή πληρωμής αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου, καθίσταται απαράδεκτη η προβολή σε μεταγενέστερη δίκη, που αφορά το κύρος της, βάσει αυτής, εκτελέσεως, λόγων ανακοπής οι οποίοι παρόλο που ήσαν γεννημένοι και μπορούσαν να προβληθούν, δεν προβλήθηκαν με μία από τις δύο ανακοπές κατά της διαταγής πληρωμής, ή δεν προβλήθηκαν εμπρόθεσμα, ή προβλήθηκαν και απορρίφθηκαν, έστω και για τυπικούς λόγους (ΑΠ 1538/2005 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 3/2000, δημ. ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 6200/2008 δημ. ΝΟΜΟΣ) έστω και αν υπάρχει προθεσμία προβολής τους από την ΚΠολΔ 934 (ΑΠ 1130/1994 ΕλλΔνη 1996.644), του απαραδέκτου ερευνούμενου και αυτεπαγγέλτως (332 ΚΠολΔ), εκτός βέβαια αν στηρίζονται σε αυτοτελές δικαίωμα, το οποίο μπορεί να ασκηθεί με κύρια αγωγή (γνήσιες ενστάσεις). Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 249 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στις δίκες περί την εκτέλεση, αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται ολικά, ή κατά ένα μεγάλο μέρος, από την ύπαρξη ή την ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης, ή την ακυρότητα ή διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης που είναι εκκρεμής σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο, ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα, ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την αναβολή της συζήτησης, εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη. Η διάταξη αυτή έχει θεσπισθεί για να αποφεύγεται η έκδοση αντιφατικών αποφάσεων και για την οικονομία της δίκης εκεί όπου δεν βοηθάει η ένσταση της εκκρεμοδικίας, όταν για το ίδιο θέμα υπάρχει άλλη πολιτική δίκη εκκρεμής ενώπιον του ίδιου ή άλλου δικαστηρίου, ανεξαρτήτως βαθμού, μεταξύ των αυτών ή διαφόρων προσώπων, για τον σκοπό εναρμόνισης της δικαστικής κρίσης σχετικά προς το ίδιο ζήτημα ή από άλλο λόγο που αφορά την ορθή εκτίμηση της διαφοράς (ΕφΑθ 909/2008 δημ. ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθ 6470/1991 ΕλλΔνη 33.910). Τέτοια δε περίπτωση συντρέχει και όταν ασκείται η ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ κατά διαταγής πληρωμής με λόγους που αφορούν την άρνηση συνδρομής των νομίμων προϋποθέσεων εκδόσεως της ή και την ύπαρξη της απαίτησης, και παράλληλα ασκείται και ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ, δια της οποίας αμφισβητείται η νομιμότητα της εκτέλεσης, που κινήθηκε με βάση το συγκεκριμένο τίτλο (ΕφΘεσ 1955/1989 Αρμ 45.1237), με λόγους που αφορούν την απαίτηση ή την ισχύ του εκτελούμενου τίτλου, οπότε, δεδομένου ότι τέτοια παράλληλη άσκηση των συγκεκριμένων ενδίκων βοηθημάτων είναι παραδεκτή και δεν γεννώνται ζητήματα εκκρεμοδικίας, πρέπει η δίκη της ανακοπής κατά της εκτέλεσης να αναστέλλεται, κατ’ άρθρο 249 ΚΠολΔ (ΕφΘεσ 63/1997 Αρμ 1999.250, ΠολΠρΚαλ 162/2001 Αρμ 2003.46, ΜονΠρΑθ ΝοΒ 2006.1517).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση ανακοπή, όπως το περιεχόμενό της εκτιμάται από το δικαστήριο, οι ανακόπτοντες ζητούν την ακύρωση της εκτέλεσης που επισπεύδεται δυνάμει της από 9.10.2013 επιταγής προς εκτέλεση, που συνετάγη κάτωθι αντίγραφου εξ απογράφου της υπ’ αριθμ. …../2013 διαταγής πληρωμής της Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και της υπ’ αριθμ. ../10.10.2013 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Χίου Σ. Κ. και της υπ’ αριθμ. ../16.10.2014 περίληψης κατασχετήριας έκθεσης ακίνητης περιουσίας για διενέργεια πλειστηριασμού που συνέταξε η ίδια δικαστική επιμελήτρια, για λόγους που αφορούν στην εγκυρότητα του εκτελούμενου τίτλου και στην απαίτηση προς ικανοποίηση της οποίας επισπεύδεται η εκτέλεση.

Η ένδικη ανακοπή κατά της προσβαλλόμενης επιταγής προς πληρωμή, έχει μεν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρο 933 σε συνδ. με άρθρο 934 παρ. 1 περ. α` και β` ΚΠολΔ) και συνεπώς πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω ως προς την νομιμότητα και βασιμότητα των λόγων της κατά την προκείμενη τακτική διαδικασία. Περαιτέρω, από την επισκόπηση των προσκομιζόμενων εγγράφων προκύπτει ότι οι ανακόπτοντες έχουν ασκήσει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ανακοπή κατά της εκτελούμενης διαταγής πληρωμής, η συζήτηση ορίσθηκε για τις 22.4.2015 (βλ. την προσκομιζόμενη με αριθμ. κατ. Δικ. …/18593/2013 ανακοπή). Δοθέντος, δε, ότι οι προβαλλόμενοι λόγοι ανακοπής αφορούν στην εγκυρότητα του εκτελούμενου τίτλου και στην εκτελούμενη απαίτηση (και μάλιστα ταυτίζονται πλήρως με τους προβαλλόμενους δια της προαναφερθείσας ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής λόγους) και ένεκα του δεδικασμένου που θα παραχθεί από την τελεσίδικη απόφαση επί της παραπάνω ανακοπής αναφορικά με αυτήν και την εντεύθεν άμεση επίδραση της κρίσης αυτής στο αντικείμενο της παρούσας δικής, αλλά και στην εγκυρότητα των περαιτέρω πράξεων της επισπευδόμενης εις βάρος της ανακόπτουσας εκτέλεσης, προκύπτει η άμεση εξάρτηση της παρούσας δίκης από την έκβαση της δίκης επί της ως άνω ανακοπής που εκκρεμεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ενόψει όλων αυτών και όσων αναφέρονται στην προεκτιθέμενη νομική σκέψη, προς αποφυγήν εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, αλλά και για οικονομία της δίκης, καθώς μάλιστα “επί της υπό κρίση ανακοπής και της ανακοπής κατά της εκτελούμενης διαταγής πληρωμής δεν τίθεται ζήτημα εκκρεμοδικίας και άρα αναστολής της εκδίκασης της παρούσας, πρέπει να αναβληθεί η έκδοση της αποφάσεως από το παρόν Δικαστήριο, μέχρι ότου εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ως άνω (αρ. κατ. δικ. …/2013) ανακοπής.
nomos.gr