ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ
Μετά από ερωτήματα συναδέλφων προς τον ΔΣΑ ως προς την εκτελεστότητα αποφάσεων συναινετικού διαζυγίου, που εκδόθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1441 ΑΚ, όπως τροποποιήθηκε με το ν. 4055/2012, διευκρινίζουμε τα εξής: α) από τη μέχρι σήμερα εφαρμογή της ως άνω διάταξης προκύπτει ότι οι αποφάσεις των Μονομελών Πρωτοδικείων απλώς επικυρώνουν τις συμφωνίες των συζύγων ως προς τα ζητήματα της επιμέλειας, της επικοινωνίας και διατροφής των ανηλίκων τέκνων, οι οποίες όμως δεν περιλαμβάνονται στο διατακτικό τους, με αποτέλεσμα οι εν λόγω αποφάσεις να μην μπορούν να κηρυχθούν εκτελεστές. β) Το ζήτημα της εκτελεστότητας δεν είναι δυνατό να επιλυθεί, όπως προτείνεται από ορισμένους συναδέλφους, με την απλή επισύναψη στην απόφαση επικυρωμένου από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου συμφωνητικού των συζύγων, που προδήλως δεν καθιστά την απόφαση τίτλο εκτελεστό, αφού δεν περιλαμβάνεται στο διατακτικό της. Για να αποτελούν τίτλο εκτελεστό οι εν λόγω αποφάσεις είναι αναγκαίο, εκτός από το αίτημα της απαγγελίας λύσης του γάμου, το συνολικό περιεχόμενο της συμφωνίας των συζύγων ( επιμέλεια, διατροφή, επικοινωνία) να αποτελεί μέρος του ιστορικού και ειδικό αίτημα στην αίτηση που κατατίθεται στο δικαστήριο. Στην περίπτωση αυτή, το διατακτικό της εκδιδομένης απόφασης λύσης του γάμου θα περιλαμβάνει και τη συνολική συμφωνία των συζύγων εξασφαλίζοντας την εγκυρότητα της επιταγής προς εκτέλεση προς το δικαστικό επιμελητή, όπως οι αποφάσεις των ασφαλιστικών μέτρων. Αθήνα 12.7.2015 dsa.gr
Read moreΜονΠρΧαλκίδας17/2013 : Aκυρώθηκε διαταγή πληρωμής, επειδή στηρίχθηκε σε συναλλαγματικές “ευκολίας”, οι οποίες είχαν εκδοθεί, χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος για την έκδοσή τους.
Με την υπ’ αριθ. 17/2013 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας ακυρώθηκε διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, την έκδοση της οποίας είχε πετύχει ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, επειδή στηρίχθηκε σε συναλλαγματικές “ευκολίας”. Δηλαδή σε συναλλαγματικές, οι οποίες είχαν εκδοθεί χωρίς να υπάρχει νόμιμος λόγος για την έκδοσή τους, δηλαδή, χωρίς να υφίσταται οφειλή του αποδέκτη των συναλλαγματικών προς τον εκδότη τους.Για τον λόγο αυτό, ο αποδέκτης των συναλλαγματικών δεν μπορούσε να ευθύνεται για την πληρωμή των συναλλαγματικών, όπως σωστά κρίθηκε με τη δικαστική απόφαση. Ειδικότερα, με την απόφαση έγινε δεκτή η ανακοπήτου (φερόμενου σαν) οφειλέτη των συναλλαγματικών, ακυρώθηκε η διαταγή πληρωμής και απαλλάχθηκε ο αποδέκτης (οφειλέτης) των συναλλαγματικών από την υποχρέωση πληρωμής τους. Σύμφωνα με την απόφαση, ο ανακόπτων ζητά με την κρινόμενη ανακοπή ν’ ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στην καθ’ ης η ανακοπή ανώνυμη τραπεζική εταιρεία το ποσό των 58.300 €, για απαίτηση που πηγάζει από συναλλαγματικές, που αποδέχτηκε ο ανακόπτων. Το σκεπτικό της απόφασης αναφέρει, ότι, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1, 3, 9, 11, 15, 17, 21 και 28 του ν. 5325/1932 “περί συναλλαγματικής και γραμματίου εις διαταγήν”,προκύπτει, ότι η ενοχή (δηλαδή η υποχρέωση και η ευθύνη) από συναλλαγματική είναι μεναναιτιώδης, αφού η αιτία της έκδοσής της δεν αποτελεί στοιχείο του κύρους της και συνεπώς ούτε της αγωγής προς πληρωμή της, όμως ο οφειλέτης από συναλλαγματική, όπως προπάντων είναι οαποδέκτης της, μπορεί να επικαλεσθεί και ν’ αποκαλύψει την εσωτερική (υποκείμενη ή βασική) σχέση που τον συνδέει με τον εκδότη ή και τον κομιστή (αυτόν που κατέχει τη συναλλαγματική) της συναλλαγματικής, εφ’ όσον διατελεί σε προσωπική σχέση με αυτόν ή αν αυτός, κατά την κτήση της συναλλαγματικής, ενήργησε εν γνώσει του (δηλαδή με δόλο) προς βλάβη του οφειλέτη, προβάλλοντας την ένσταση, ότι δεν υπάρχει αιτία για την έκδοση ή την οπισθογράφηση της συναλλαγματικής, είτε διότι αυτή ήταν εξ αρχής ανύπαρκτη, παράνομη, ανήθικη ή ελαττωματική (λ.χ. εικονική) είτε διότι έληξε ή δεν επακολούθησε, οπότε αν η ένστασή του αποδειχθεί, καθίσταται ανενεργός η αξίωση από τη συναλλαγματική και ο οφειλέτης ελευθερώνεται, αφού διαφορετικά η πληρωμή της συναλλαγματικής θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητο σε βάρος του πλουτισμό του κομιστή της συναλλαγματικής κατά τα άρθρα 904 επ. Α.Κ. (: του Αστικού Κώδικα). Ο οφειλέτης δεν είναι πάντως αναγκαίο για να ελευθερωθεί να επικαλεσθεί ρητά τον προκαλούμενο από την πληρωμή της συναλλαγματικής αδικαιολόγητο σε βάρος του πλουτισμό του κομιστή της, αλλά αρκεί να αναφερθεί στα στοιχεία που καθιστούν χωρίς νόμιμη αιτία την υποχρέωσή του και, συνεπώς, αχρεώστητη την πληρωμή της συναλλαγματικής, ο δε κομιστής αυτής ενεργεί προς βλάβη του οφειλέτη, όταν κατά τον χρόνο κτήσης της συναλλαγματικής γνώριζε την ανυπαρξία ή την ελαττωματικότητα της αιτίας έκδοσης ή οπισθογράφησής της και την απέκτησε για να τον εμποδίσει ν’ αντιτάξει ουσιώδεις ενστάσεις από τις προσωπικές του σχέσεις με τον εκδότη ή τον προηγούμενο κομιστή της συναλλαγματικής και να επιτευχθεί έτσι η πληρωμή της, η οποία, χωρίς τη μεταβίβασή της, δεν θα επιτυγχανόταν. Έτσι, μόνη η γνώση της ύπαρξης των ενστάσεων δεν αρκεί, αλλ’ απαιτείται ο κομιστής να ενεργεί προς τον σκοπό να πληρωθεί η συναλλαγματική (ή η επιταγή). Σε περίπτωση που ο κομιστής είναι νομικό πρόσωπο, η γνώση και ο σκοπός βλάβης του οφειλέτη κρίνονται κατ’ αρχήν από το πρόσωπο του καταστατικού εκπροσώπου του [άρθρο 70 ΚΠολΔ (: Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) – ΑΠ 1847/2005, ΔΕΕ 2006/645]. Με τον πρώτο λόγο του δικογράφου της ανακοπής του ο ανακόπτων εκθέτει, […]
Read moreΜΠρΑθ (ΑσφΜ) 4828/2015 : Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ν. 1607/1986 – Προσβολή αυτού λόγω κυκλοφορίας γενοσήμου φαρμακευτικού προϊόντος στην Ελλάδα.
ΜΠρΑθ (ΑσφΜ) 4828/2015 Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Ν. 1607/1986 – Προσβολή αυτού λόγω κυκλοφορίας γενοσήμου φαρμακευτικού προϊόντος στην Ελλάδα – Ασφαλιστικά μέτρα του Ν. 1733/1987 -. Αρθρο 7 παρ. 1 περ. β’ εδάφιο 3 του Ν. 1733/1987: ως «αξίωση» διπλώματος ευρεσιτεχνίας νοείται η έκταση και το περιεχόμενο της αιτούμενης προστασίας. ʼρθρα 69 παρ. 1 και 84 του Ν. 1607/1986: η έκταση της προστασίας που παρέχεται με το ευρωπαϊκό δίπλωμα καθορίζεται με βάση το περιεχόμενο των «αξιώσεων» και οι «αξιώσεις» καθορίζουν το αντικείμενο της αιτούμενης προστασίας. Κρίση του Δικαστηρίου ότι η μοναδική αξίωση του επίδικου ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας εμπεριέχει παραδείγματα, τα οποία επεξηγούν την ευρεσιτεχνία και είναι μη περιοριστικά, χωρίς να εξατομικεύουν ή οριοθετούν το αντικείμενο της κατοχυρωμένης εφεύρεσης. Δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Διατάσσεται ως ασφαλιστικό μέτρο, μεταξύ άλλων, η δημοσίευση περίληψης της απόφασης σε μία ημερήσια εφημερίδα των Αθηνών, με επιμέλεια των αιτουσών και δαπάνη της καθ’ ης. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός Απόφάσης 4828/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Ειδική Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αποστολία Παντελίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, η οποία ορίστηκε με κλήρωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του N.3.527/2p05, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, λόγω του κατεπείγοντος. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στην Αθήνα, τη 2α-2-2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ: I) εταιρίας με την επωνυμία «NOVARTlS AG» που εδρεύει στην Ελβετία και 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «NOVARTIS (HELLAS) Α.Ε.Β.Ε.» που εδρεύει στη Μεταμόρφωση Αττικής, και εκπροσωπούνται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Καλιμίρη και Εμμανουήλ Μεταξάκη η μεν πρώτη, τους Κωνσταντίνο Καλιμίρηκαι Ιωάννη Γιαννακάκη η δε δεύτερη, που κατέθεσαν τα υπ’ αρ. Π0049669 και Π0049683/2015 γραμμάτια προκαταβολής του Δ.Σ.Α., αντίστοιχα, πλην του Ιωάννη Γιαννακάκη, ο οποίος δεν κατέθεσε σχετικό γραμμάτιο και για τον λόγο αυτό θεωρείται απαράδεκτη η παράσταση του στο ακροατήριο [άρ. 61 παρ.4 του Κώδ.Δικ. (Ν.4194/2013)], και ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία SANOFI-AVENTIS ΑΕΒΕ» που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Εμμανουήλ Μαρκάκη και Αγγελική Λιόνα, που κατέθεσαν τα υπ’ αρ. Π0049158 και Π 0049735/2015 γραμμάτια προκαταβολής του Δ. Σ. Α., αντίστοιχα. Οι αιτούντες ζητούν να γίνει δεκτή η υπ’ αρ. έκθεσης κατάθεσης 138.202/15.517/12-12-2014 αίτηση τους που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού, προσδιορίσθηκε για τη σημερινή δικάσιμο και γράφτηκε στο έκθεμα. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρ. 11 παρ. 1 και 2 της υπουργικής απόφασης Δ.ΥΓ.3°/Γ.Π.32.221/29-4-2013(Φ.Ε.Κ. Β 1.049/29-4-2013) περί εναρμόνισης της ελληνικής νομοθεσίας προς την αντίστοιχη νομοθεσία της Ε.Ε. στον τομέα της παραγωγής και της κυκλοφορίας φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, σε συμμόρφωση με την υπ’ αριθμ. 2001/83/ΕΚ Οδηγία «περί κοινοτικού κώδικα για τα φάρμακα που προορίζονται για. ανθρώπινη χρήση» (L 31 1/28.1 1.2001), όπως ισχύει και όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2011/62/ΕΕ, όσον αφορά την πρόληψη της εισόδου ψευδεπίγραφων φαρμάκων στη νόμιμη αλυσίδα εφοδιασμού (L 174/1.7.2011) «1. Γενόσημο φάρμακο για το οποίο έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας, δυνάμει του προηγούμενου εδαφίου, δεν κυκλοφορεί στην αγορά πριν παρέλθουν δέκα έτη από την αρχική άδεια κυκλοφορίας του προϊόντος αναφοράς. 2.Για τους […]
Read moreΜείωση ασφαλιστικών εισφορών του ΕΤΑΑ με το νόμο 4331/2015
Mε το νόμο 4331/2015 (Μέτρα για την ανακούφιση των Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ), την απλοποίηση της λειτουργίας των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και συναφή ασφαλιστικά ζητήματα και άλλες διατάξεις) προβλέπεται στο άρθρο 39 διάταξη μείωσης ασφαλιστικών εισφορών του ΕΤΑΑ: Το άρθρο 39 έχει ως εξής: 1. Οι ασφαλισμένοι στον κλάδο κύριας ασφάλισης του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ) – Τομέας Σύνταξης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΤΣΜΕΔΕ), Τομέας Σύνταξης και Ασφάλισης Υγειονομικών (ΤΣΑΥ), Τομέας Ασφάλισης Νομικών (ΤΑΝ) – που έχουν υπαχθεί στην ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης ή στο Δημόσιο από 1.1.1993 και εφεξής, και ασφαλίζονται στους ανωτέρω Τομείς ως ελεύθεροι επαγγελματίες, μπορούν να επιλέξουν με αίτησή τους την κατάταξή τους σε μία εκ των δύο κατώτερων της υποχρεωτικής ασφαλιστικών κατηγοριών που προβλέπονται από τα προεδρικά διατάγματα 124/1993, 126/1993 και 125/1993 και να παραμείνουν σε αυτή μέχρι 31.12.2016. 2. Κατά την υποβολή της αίτησης για υπαγωγή σε κατώτερη της υποχρεωτικής ασφαλιστική κατηγορία οι ασφαλισμένοι πρέπει να μην έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ΕΤΑΑ ή σε περίπτωση ύπαρξης οφειλών να έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ρύθμισης οφειλών και να είναι ενήμεροι. 3. Η κατάταξη σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία αρχίζει από την πρώτη του επόμενου έτους εντός του οποίου υποβλήθηκε η αίτηση. Ειδικά για αιτήσεις που θα υποβληθούν εντός του 2015, είναι δυνατή η αναδρομική υπαγωγή σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία από 1.1.2015. Σε περίπτωση που έχουν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές που αφορούν το έτος 2015, με βάση την υποχρεωτική ασφαλιστική κατηγορία, οι υπηρεσίες των Τομέων του ΕΤΑΑ συμψηφίζουν το επιπλέον καταβληθέν ποσό με μελλοντικές ασφαλιστικές εισφορές. 4. Οι ασφαλισμένοι παραμένουν στην κατώτερη επιλεγείσα ασφαλιστική κατηγορία, εφόσον καταβάλλουν εμπρόθεσμα τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές και σε περίπτωση που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς ρύθμισης δεν έχουν εκπέσει αυτής. Σε αντίθετη περίπτωση επανέρχονται αυτοδικαίως στην υποχρεωτική ασφαλιστική κατηγορία που θα υπάγονταν βάσει του χρόνου ασφάλισής τους, εφόσον δεν είχαν ασκήσει το δικαίωμα κατάταξης σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία. 5. Το δικαίωμα υπαγωγής σε κατώτερη της υποχρεωτικής ασφαλιστική κατηγορία ασκείται άπαξ. Σε περίπτωση απώλειας για οποιονδήποτε λόγο του δικαιώματος επιλογής κατάταξης σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία, ο ασφαλισμένος δικαιούται να επανέλθει με νεότερη αίτησή του, για μία και μόνο φορά, κατατασσόμενος στην επιλεγείσα ασφαλιστική κατηγορία. Στην περίπτωση αυτή η υπαγωγή σε κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία γίνεται από την πρώτη του επόμενου της υποβολής της νέας αίτησης μήνα. 6. Τα ανωτέρω εφαρμόζονται και στους λοιπούς Τομείς των κλάδων επικουρικής ασφάλισης, ασθένειας και πρόνοιας του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ), καθώς και στην ειδική προσαύξηση του ΤΣΜΕΔΕ και τον Κλάδο Μονοσυνταξιούχων του ΤΣΑΥ. 7. Οι ασφαλισμένοι των Τομέων των κλάδων κύριας και επικουρικής ασφάλισης, ασθένειας και πρόνοιας του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ), που έχουν υπαχθεί στην ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης ή στο Δημόσιο μέχρι 31.12.1992, και ασφαλίζονται στους ανωτέρω Τομείς του ΕΤΑΑ ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ή έμμισθοι υπόχρεοι της ειδικής προσαύξησης (ΕΤΑΑ−ΤΣΜΕΔΕ) καταβάλλουν από 1.1.2015 έως 31.12.2016 προς τους Τομείς τις προβλεπόμενες εισφορές, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί και ίσχυαν μέχρι 30.6.2011. Τυχόν επιπλέον ποσά που έχουν καταβληθεί συμψηφίζονται με μελλοντικές εισφορές. Από 1.1.2017 οι ανωτέρω ασφαλισμένοι καταβάλλουν προς τους Τομείς του ΕΤΑΑ, πέραν της προβλεπόμενης από την ισχύουσα νομοθεσία ασφαλιστικής εισφοράς και την προβλεπόμενη από την παρ. 14 του […]
Read moreΣτΕ 1501/2014: Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, υφίσταται μόνο για πρόδηλο σφάλμα του δικαστικού λειτουργού.
Ευθύνη του Δημοσίου σε αποζημίωση από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας, υφίσταται μόνο για πρόδηλο σφάλμα του δικαστικού λειτουργού. Κατά τη μειοψηφούσα γνώμη ζημία που προκλήθηκε από ποινική δίωξη δεν μπορεί να αποκατασταθεί με εφαρμογή του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ. Εσφαλμένα το διοικητικό εφετείο, μολονότι δέχθηκε ότι τα αστυνομικά όργανα έδρασαν κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας για παράβαση του ν. 1729/1987, έκρινε ότι η σφράγιση του καταστήματος και η κατάσχεση των εμπορευμάτων του αναιρεσιβλήτου-αναιρεσείοντος έπρεπε να αποδοθεί στα όργανα αυτά χωρίς να εκθέτει το περιεχόμενο της εισαγγελικής παραγγελίας και χωρίς να τη συσχετίζει με την άσκηση ποινικής διώξεως. Δεκτή η αναίρεση του Δημοσίου (αναιρεί την υπ΄αριθ. 42/2005 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας). Αριθμός 1501/2014 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 1η Μαρτίου 2013, με την εξής σύνθεση: Κ. Μενουδάκος, Πρόεδρος, Ν. Ρόζος, Μ. Βηλαράς, Αικ. Σακελλαροπούλου, Δ. Αλεξανδρής, Μ.-Ε. Κωνσταντινίδου, Α.-Γ. Βώρος, Π. Ευστρατίου, Ε. Νίκα, Ιω. Γράβαρης, Ε. Αντωνόπουλος, Σπ. Μαρκάτης, Α. Ντέμσιας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Ηρ. Τσακόπουλος, Β. Καλαντζή, Μ. Σταματελάτου, Ε. Κουσιουρής, Ο. Ζύγουρα, Κ. Κουσούλης, Θ. Αραβάνης, Κ. Πισπιρίγκος, Α. Χλαμπέα, Δ. Μακρής, Μ. Πικραμένος, Τ. Κόμβου, Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, Σύμβουλοι, Σ. Βιτάλη, Ρ. Γιαννουλάτου, Δ. Βασιλειάδης, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Θ. Αραβάνης και Μ. Πικραμένος καθώς και η Πάρεδρος Ρ. Γιαννουλάτου μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη. Α. Για να δικάσει την από 18 Μαΐου 2005 αίτηση: του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο παρέστη με την Χρυσαφούλα Αυγερινού, Νομική Σύμβουλο του Κράτους, κατά του ***, ο οποίος δεν παρέστη, 2. Επειδή, με την πρώτη από τις υπό κρίση αιτήσεις, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται, κατά τον νόμο, καταβολή παραβόλου, ζητείται η αναίρεση της 42/2005 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας. Με την απόφαση αυτή εξαφανίσθηκε, κατ’αποδοχή εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, η 529/2002 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας και, στην συνέχεια, κατά μερική αποδοχή αγωγής του αναιρεσιβλήτου, υποχρεώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, κατά το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα, να του καταβάλει ποσό 14.673, 51 ευρώ προς αποκατάσταση ζημίας που είχε υποστεί από την σφράγιση καταστήματος πωλήσεως ειδών ενδύσεως και ατομικής χρήσεως από κάνναβη και την κατάσχεση των σχετικών εμπορευμάτων. Με την πρωτόδικη απόφαση η αγωγή του αναιρεσιβλήτου είχε απορριφθεί. 3. Επειδή, με την δεύτερη αίτηση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ’αριθμούς 1629859 και 1629794-5, σειράς Α, ειδικά γραμμάτια παραβόλου), ζητείται η αναίρεση της ίδιας αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας, κατά το μέρος που η αγωγή του αναιρεσείοντος απορρίφθηκε. 4. Επειδή, με την 2852/2012 απόφαση του Α Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας οι αιτήσεις αυτές κρίθηκαν συνεκδικαστέες και παραδεκτώς εν γένει ασκηθείσες, παραπέμφθηκαν δε ενώπιον της Ολομελείας του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 2 περ. β του π.δ.18/1989, λόγω μείζονος σπουδαιότητας του ζητήματος της ευθύνης του Δημοσίου, κατά το άρθρο 105 Εισ.Ν.Α.Κ., από πράξεις οργάνων της δικαστικής λειτουργίας. 5. Επειδή, το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, ορίζοντας ότι «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους» έχει αναγάγει σε συνταγματικό κανόνα την ισότητα ενώπιον των δημοσίων βαρών, συνιστά δε, παράλληλα, και διάταξη στην οποία θεμελιώνεται […]
Read moreΣτΕ Ολ 1741/2015: Η αρχή ne bis in idem κατά το δίκαιο της Ένωσης και κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ. Διοικητικός ή ποινικός χαρακτήρας της κύρωσης του πολλαπλού τέλους του ΤΚ.
Η αρχή ne bis in idem κατά το δίκαιο της Ένωσης και κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ. Διοικητικός ή ποινικός χαρακτήρας της κύρωσης του πολλαπλού τέλους του ΤΚ (ΣτΕ Ολ 1741/2015) 1. Η απόφαση ΣτΕ Ολ 1741/2015 [ΣτΕ Ολ 1741.2015] της Ολομέλειας εντάσσεται στο πλαίσιο της απόφασης ΣτΕ 2067/2011 και της πάγιας σχετικής νομολογίας, αφού αντικείμενό της αποτελούν τα ίδια νομικά ζητήματα, τα οποία όμως εξετάζονται πρωτίστως υπό το πρίσμα του δικαίου της ΄Ενωσης. Είναι μάλιστα ενδιαφέρον ότι η απόφαση της Ολομέλειας δημοσιεύθηκε περίπου ένα μήνα μετά την απόφαση του ΕΔΔΑ Καπετάνιος κ.λπ. κατά Ελλάδας, της 30.4.205, από την οποία φαίνεται ότι αφίσταται ουσιωδώς (βλ. συναφώς, Σημείωμα Ι. Δημητρακόπουλου, Παρέδρου ΣτΕ, στην απόφαση ΣτΕ Ολομ. 1741/2015: Η σύντομη (;) ζωή της απόφασης Καπετάνιος σε http://www.humanrightscaselaw.gr). Με την ευκαιρία δικαστικής προσβολής της πράξης επιβολής πολλαπλού τέλους για λαθρεμπορική παράβαση ως προς την οποία έχει προηγηθεί αθωωτική απόφαση ποινικού δικαστηρίου, η Ολομέλεια επιλαμβάνεται εκ νέου περίπλοκων αλλά πολυσυζητημένων προβλημάτων, όπως είναι η φύση του πολλαπλού τέλους και γενικότερα των φορολογικών κυρώσεων, η σχέση της ποινικής δίκης και της διοικητικής διαδικασίας διαπίστωσης λαθρεμπορίας καθώς και της μετέπειτα διοικητικής δίκης και η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem υπό το πρίσμα, πάντως, του ενωσιακού δικαίου. Τούτο διότι οι εφαρμοστέες σε περίπτωση παράβασης του κοινοτικού τελωνειακού δικαίου και των εθνικών διατάξεων περί μεταφοράς της Οδηγίας 92/12/ΕΟΚ διατάξεις του ισχύοντος κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο Τελωνειακού Κώδικα (άρθρα 89 επομ.) και του Ν. 2127/1993 περί επιβολής πολλαπλού τέλους και κίνησης της διαδικασίας ποινικής δίωξης συνιστούν εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 51 παρ. 1 του Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης, οπότε οι θεσπιζόμενες με τις εν λόγω διατάξεις ρυθμίσεις πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που απορρέουν από τον Χάρτη όσον αφορά τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται σ’ αυτόν, επομένως και της αρχής ne bis in idem. Η απόφαση ΣτΕ Ολ 1741/2015 [ΣτΕ Ολ 1741.2015] προβάλλει τη σχέση μεταξύ των δικαιωμάτων του Χάρτη θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και αυτών της ΕΣΔΑ, την οποία ανέδειξαν η απόφαση C-489/10, Bonda και οι επ’αυτής διαφωτιστικές προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J. Kokott [βλ. διεξοδική ανάλυση, αφενός, των κριτηρίων ελέγχου του τυχόν ποινικού χαρακτήρα των κυρώσεων (στον τομέα της γεωργίας) από το Δικαστήριο της Ένωσης και, αφετέρου, της επίδρασης της νομολογίας του ΕΔΔΑ στον χαρακτηρισμό μιας κύρωσης ως ποινικής, σημεία 37 επ.], κυρίως όμως η απόφαση C-617/10, Hans Åkerberg Fransson, στην οποία παραπέμπει η απόφαση της Ολομέλειας (σκέψεις 7, 10 και 12 της ΣτΕ Ολ 1741/2015). Η ενίσχυση της αυτονομίας του Χάρτη καθίσταται εμφανής ακριβώς στην απόφαση Hans Åkerberg Fransson, η οποία αναφέρεται στα τρία κριτήρια στα οποία στηρίζεται η εκτίμηση της ποινικής φύσης των φορολογικών κυρώσεων (δηλαδή στον νομικό χαρακτηρισμό της παράβασης κατά το εσωτερικό δίκαιο, στην ίδια τη φύση της παράβασης και στη φύση και τη σοβαρότητα της κύρωσης που ενδέχεται να επιβληθεί στον διαπράξαντα την παράβαση), πλην όμως παραπέμπει μόνο στην απόφαση του ΔΕΕ της 5ης Ιουνίου 2012, C 489/10, Bonda, και όχι και στη σχετική νομολογία του ΕΔΔΑ (σκέψη 35 της απόφασης Åkerberg Fransson). Το ΔΕΕ εκκινεί πλέον από τον Χάρτη, ο οποίος έχει αυτόνομο χαρακτήρα, χωρίς να παραγνωρίζει βεβαίως και την ΕΣΔΑ, η οποία εν προκειμένω απλώς επιβεβαιώνει ή εμπλουτίζει το περιεχόμενο του Χάρτη. Με […]
Read moreΛύση προσωπικής εταιρείας – Έξοδος εταίρου από προσωπική εταιρεία (Ν. 4072/2012).
Η αίτηση για να αναγνωρισθεί ότι προσωπική εταιρεία έχει λυθεί με καταγγελία για σπουδαίο λόγο και ότι ο αιτών είναι εκκαθαριστής, υπάγεται στην αρμοδιότητα του πολυμελούς πρωτοδικείου. Το αίτημα για λύση της εταιρείας με δικαστική απόφαση κατ’ άρθ. 259 § 1 δ του ν. 4072/2012 υπάγεται στην αρμοδιότητα του ειρηνοδικείου (βλ. και ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1426/2015 ). Η Έξοδος εταίρου από προσωπική εταιρεία επιτυγχάνεται με μονομερή δήλωση – Εξώδικος καταγγελία (άρθρο 261 Ν. 4072/2012). Με το άρθρο 264 παρ. 2 Ν. 4072/2012 ο εξερχόμενος εταίρος έχει αξίωση κατά της εταιρείας για καταβολή της πλήρους αξίας της συμμετοχής του, η οποία καταβάλλεται σε αυτόν στο τέλος της εταιρικής χρήσης (άρθρο 261 παρ. 2 Ν. 4072/2012) και σε περίπτωση Διαφωνίας το ύψος αυτής καθορίζεται από το Μον. Πρωτοδικείο δικάζον κατά την εκούσια δικαιοδοσία (άρθρο 264 παρ. 2 Ν. 4072/2012). Η συνδρομή σπουδαίου λόγου είναι αδιάφορη, όσον αφορά τις εταιρείες αορίστου χρόνου, ενώ είναι ουσιώδης στις εταιρείες ορισμένου χρόνου (άρθρο 261 παρ. 3 Ν. 4072/2012, όπου η διάταξη εξαρτά την καταβολή της συμμετοχής του εξερχόμενου εταίρου, από την ύπαρξη σπουδαίου λόγου). (βλ. και ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 8343/2014). Λύση Ετερόρρρυθμης με Δικαστική απόφαση ένεκα σπουδαίου λόγου, έπειτα από αίτηση εταίρου(ων) της εταιρείας. Η ετερόρρυθμη διέπεται από τα άρθρα 271 – 283 Ν. 4072/2012. Κατά το άρθρα 259 παρ. 1 εδ. α στοιχ. δ Ν. 4072/2012, που παραπέμπει στο άρθρο 271 παρ. 2 Ν. 4072/2012, η εταιρεία – ανεξαρτήτως του αν είναι ορισμένου ή αορίστου χρόνου – λύνεται, εκτός των άλλων τρόπων, με Δικαστική Απόφαση ένεκα σπουδαίου λόγου, έπειτα από αίτηση εταίρου(ων) της εταιρείας. Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις, πρέπει να αφορά και να αναφέρεται στις σχέσεις τις εταιρείας, και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός εάν τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, να εμφανίζει το στοιχείο της μονιμότητας, να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρείας, να καθιστά, σύμφωνα με τις αρχές της Καλής Πίστης και τα Συναλλακτικά Ήθη, επαχθή την εξακολούθηση της εταιρείας για εκείνον που αιτείται την λύση της εταιρείας. Τέτοια περιστατικά είναι η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων, η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων, η έλλειψη συνεργασίας, οι διαφωνίες, ο κλονισμός της εμπιστοσύνης, η άσχημη πορεία των εταιρικών υποθέσεων, η έλλειψη κερδών. Κατά τα άρθρο 261 του Ν. 4072/2012, το οποίο επίσης παραπέμπει στο άρθρο 271 παρ. 2 Ν. 4072/2012, ο εταίρος έχει δικαίωμα να εξέλθει από την εταιρεία, εφόσον το Καταστατικό αυτής δεν προβλέπει διαφορετικά. ΕΠΟΜΕΝΩΣ, το δικαίωμα προς λύση της εταιρείας, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της διατήρησης τησ επιχείρησης, αλλά και το γεγονός ότι στον Νόμο προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου (άρθρο 261), συνιστά ΕΣΧΑΤΟ ΜΕΣΟ προς αντιμετώπιση της κατάστασης, που ανέκυψε με την συνδρομή του σπουδαίου λόγου, και ασκείται μόνον στην περίπτωση που δεν βρεθεί άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου (ΜονΠρΘεσσαλ 4842/13 NOMOS). Από τον συνδιασμό των διατάξεων 259, 271 παρ. 2, 281 παρ. 1 εδ. β Ν. 4072/2012, που εφαρμόζεται και στις εταιρείες που κατά την δημοσίευση του παρόντος Νόμου δεν τελούν σε εκκαθάριση ή πτώχευση (άρθρα 294 και 330), συνάγεται ότι η ετερόρρυθμη εταιρεία λύνεται με : 1) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, 2) με απόφαση όλων των εταίρων, 3) με την κήρυξή της […]
Read moreΑΠ 204/2014 : Άσκηση εκπρόθεσμης έφεσης από ανωτέρα βία – άρθρ. 518 παρ. 1, 151, 152 παρ. 1 και 155 του Κ.Πολ.Δ.
ΑΠ 204/2014 : Άσκηση εκπρόθεσμης έφεσης από ανωτέρα βία – Απαραδέκτως προβάλλεται το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι κατά τον χρόνο της προς αυτήν επιδόσεως της εκκαλουμένης πρωτόδικης απόφασης η ιδία δεν διέμενε στη διεύθυνση στην οποία έγινε η επίδοση και συνεπώς αυτή δεν ήταν νόμιμη και ως τέτοια δεν έθεσε σε κίνηση την προθεσμία άσκησης της έφεσης. «Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 518 παρ. 1, 151, 152 παρ. 1 και 155 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η παρέλευση απράκτου της νομίμου προθεσμίας ασκήσεως του ενδίκου μέσου της εφέσεως συνεπάγεται έκπτωση από του δικαιώματος ασκήσεως αυτής, η οποία τυχόν ασκουμένη απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Ωστόσο ο διάδικος που δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως έφεση δύναται, αν η εκπρόθεσμη άσκηση αυτής οφείλεται σε ανωτέρα βία ή σε δόλο του αντιδίκου του, να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγουμένη κατάσταση, με την έννοια της προσδόσεως με δικαστική απόφαση στην εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου τούτου μέσου της εννόμου ενεργείας που θα είχε σε περίπτωση εμπροθέσμου ασκήσεώς του. Η αίτηση επαναφοράς, απευθυνομένη στο κατά νόμον αρμόδιο δικαστήριο, ασκείται είτε με το δικόγραφο της εφέσεως είτε με τις προτάσεις, είτε με αυτοτελές δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου και επιδίδεται στον αντίδικο και πρέπει να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν δυνατόν να τηρηθεί η προθεσμία, το χρόνο της άρσεως του εμποδίου που συνιστούσε την ανωτέρα βία ή της γνώσεως του δόλου του αντιδίκου και τα προς απόδειξη αυτών αποδεικτικά στοιχεία. Κατά την εξειδίκευση της αορίστου νομικής εννοίας της ανωτέρας βίας στο χώρο του δικονομικού δικαίου και ειδικότερα στην προδιαληφθείσα διάταξη του άρθρου 152 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. , αυτή (ανωτέρα βία) εκλαμβάνεται όπως στο ουσιαστικό δίκαιο. Έτσι στην έννοιά της περιλαμβάνεται οποιοδήποτε ανυπαίτιο εξαιρετικής φύσεως γεγονός που ήταν απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί από το διάδικο που άσκησε εκπρόθεσμη έφεση ούτε με την επίδειξη άκρας επιμελείας και συνέσεως (Ολ. Α.Π. 29/1992, Α.Π.366/2010, 178/2011)… Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ` άρθρο 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση της δευτέρας εκκαλούσης και ήδη δευτέρας αναιρεσειούσης, η οποία είχε σωρευθεί στο ίδιο δικόγραφο με την κριθείσα παραδεκτή έφεση του πρώτου εκκαλούντος και ήδη πρώτου αναιρεσείοντος, για το λόγο ότι η έφεση αυτή ασκήθηκε εκπροθέσμως, ήτοι μετά την παρέλευση της οριζομένης στη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προθεσμίας των τριάντα ημερών, καθόσον η εκκαλουμένη απόφαση επεδόθη νομίμως στην ως άνω εκκαλούσα την 29-12- 2008 και η έφεσή της ασκήθηκε την 6-2-2009. Η εν λόγω αναιρεσείουσα συνομολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της εφέσεώς της, μέμφεται ωστόσο την προσβαλλομένη απόφαση για την απόρριψη ως απαραδέκτου της εφέσεώς της, προσάπτοντας σ` αυτήν με τον πέμπτο λόγο, της κρινομένης, κοινής μετά του πρώτου εκκαλούντος, αναιρέσεώς της, την εκ της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, διότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, κατά τον χρόνο της προς αυτήν επιδόσεως της εκκαλουμένης πρωτοδίκου αποφάσεως η ιδία δεν διέμενε στη διεύθυνση στην οποία έγινε η εν λόγω επίδοση και συνεπώς αυτή δεν ήταν νόμιμη και ως τοιαύτη δεν έθεσε σε κίνηση την […]
Read moreΠΠρΑθ 453/2015 : Αποζημίωση από εξ αμελείας πρόκληση σωματικής βλάβης σε ασθενή από ιατρό – Σχέση πρόστησης με την εναγομένη κλινική .
ΠΠρΑθ 453/2015 Αποζημίωση από εξ αμελείας πρόκληση σωματικής βλάβης σε ασθενή από ιατρό – Σχέση πρόστησης με την εναγομένη κλινική -. Πρόστηση μπορεί να υπάρχει και σε περίπτωση σύμβασης παροχής ανεξάρτητων υπηρεσιών. Διεκδίκηση από τον ενάγοντα του ποσού της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καίτοι ακόμα δεν έχει καταβληθεί από αυτόν στην εναγομένη κλινική. Παρά τη μη καταβολή, η αξίωσή της εναγομένης υφίσταται και συνεπώς βάσιμα ο ενάγων την εντάσσει στην περιουσιακή του ζημία, βάσει της διάταξης του άρθρου 929 ΑΚ (νοσήλια), και αξιώνει ισόποση αποζημίωση. Ένσταση συμψηφισμού από την εναγομένη κλινική για το ποσό αυτό που δεν της έχει καταβληθεί. Αξίωση καταβολής νοσηλίων που καταβλήθηκαν από τον ενάγοντα σε άλλη κλινική, πλην της εναγομένης, για την προσπάθεια αποκατάστασης της υγείας του. Επιδίκαση αυτής, παρά την κάλυψη μέρους αυτών από ασφαλιστικό φορέα. Αποζημίωση για απασχόληση αποκλειστικών. Αυτή θα δινόταν και στην περίπτωση μη πρόσληψης βοηθητικού προσωπικού, αφού, βάσει του άρθρου 930 παρ. 3 ΑΚ, η οικειοθελής εκ μέρους των συγγενικών προσώπων προσφορά των υπηρεσιών τους δεν δύναται να αποβαίνει προς όφελος του υπόχρεου αποζημίωσης. Επιδίκαση ποσού διατροφής και λόγω απώλειας μελλοντικής εργασίας. Μέρος της αποζημίωσης προσωρινώς εκτελεστό διότι έχουν παρέλθει πέντε και πλέον έτη από την ένδικη αδικοπραξία και οι εναγόμενοι δεν έχουν επιχειρήσει να άρουν τις συνέπειές της, κατά το μέτρο του δυνατού, με την ανάληψη, έστω κατά μέρος, των υπέρογκων δαπανών στις οποίες υποβάλλεται μηνιαίως ο συμπαραστατούμενος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της βλάβης της υγείας του. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑ ΕΝΟΧΙΚΟ Αριθμός Απόφασης 453/2015 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτούμενο από τους Δικαστές, Παναγιώτα Μιχαήλ, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Κωνσταντίνο Σωτηρόπουλο, Πρωτοδίκη-Εισηγητή και Εμμανουήλ Γιαμπουρά, Πρωτοδίκη, και τη Γραμματέα Ηλέκτρα Καλοφώνου. Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριο του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: I. Των εναγόντων: 1) … … του …, 2) … … του …, συζύγου … …, που ενεργεί ατομικώς και ως δικαστική συμπαραστάτης του υιού της … … του …, δυνάμει της υπ’ αριθ. 919/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατοίκων Κηφισιάς Αττικής, οι οποίοι παραστάθηκαν μετά των πληρεξούσιων δικηγόρου τους Ευγενίας Φωτοπούλου και Αναστασίου Τσιρώνη, και Των εναγομένων: 1) …. … του …, κατοίκου … Αττικής, και 2) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «….» και το διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στο … Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι παραστάθηκαν ο πρώτος δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου και η δεύτερη δια των πληρεξουσίων δικηγόρων της Γεωργίας Σίτου και Φωτίου Κωτσή. II. Του προσεπικαλούντος-παρεμπιπτόντως ενάγοντος: Δημητρίου … … του …, κατοίκου … Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου, και Των προσεπικληθέντων-παρεμπιπτόντως εναγομένων: 1) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2) της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στο … Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες παραστάθηκαν δια των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Πάνου Κάψια και ΘεμιστοκλήΤσιακανίκα αντίστοιχα. ΙΙΙ. Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρία με την επωνυμία «…», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε, δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Πάνου Κάψια. Του υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση: … … του …, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Δημητρίου Βούτσινου. IV. Της προσθέτως παρεμβαίνουσας: […]
Read moreΠΟΛ 1112 ΦΕΚ Β 1055/05.06.2015 : Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης εκχώρησης μισθωμάτων ακίνητης περιουσίας φυσικών προσώπων .
ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΛ 1112 ΦΕΚ Β 1055/05.06.2015 Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης εκχώρησης μισθωμάτων ακίνητης περιουσίας φυσικών προσώπων στο Δημόσιο, δικαιολογητικά που συνυποβάλλονται και διαδικασία βεβαίωσης των μισθωμάτων που εκχωρούνται. Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Έχοντας υπόψη: 1. Τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 39 του Ν. 4172/2013, που προστέθηκαν με τις διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 2 του Ν. 4328/2015 (ΦΕΚ 51 Α’). 2. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα» που κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του Π.δ. 63/2005 (ΦΕΚ Α’ 98). 3. Τις διατάξεις του Π.δ. 111/2014 «Οργανισμός Υπουργείου Οικονομικών» (Α’ 178). 4. Τις διατάξεις του Π.δ. 24/2015 «Διορισμός Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Υπουργών Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (ΦΕΚ Α’ 21). 5. Την υπ’ αριθ. Υ6/2015 απόφαση του Πρωθυπουργού «καθορισμός σειράς τάξης των Υπουργείων» (ΦΕΚ Β’204). 6. Τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 και 3 του Ν.δ. 356/1974 (Α’ 90), Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. 7. Τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013, Α’ 170). 8. Την ανάγκη καθορισμού της διαδικασίας εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακίνητης περιουσίας στο Δημόσιο, χωρίς αντάλλαγμα. 9. Το γεγονός ότι με την παρούσα απόφαση δεν προκαλείται δαπάνη στο Κρατικό Προϋπολογισμό, αποφασίζουμε: Άρθρο 1 Τύπος και περιεχόμενο της δήλωσης εκχώρησης και δικαιολογητικά που συνυποβάλλονται 1. Ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακίνητης περιουσίας έχει ως το συνημμένο υπόδειγμα εντύπου, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της παρούσας. 2. Η εκχώρηση γίνεται με την υποβολή του συμπληρωμένου εντύπου δήλωσης εκχώρησης από τον εκχωρητή στον αρμόδιο για τη παραλαβή της φορολογικής του δήλωσης Προϊστάμενο της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας μετά το πέρας του φορολογικού έτους στο οποίο αφορούν και πριν την εμπρόθεσμη υποβολή της ετήσιας δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος. Στη δήλωση αναγράφονται υποχρεωτικά οι Α.Φ.Μ. του εκμισθωτή (εκχωρητή) και του μισθωτή (οφειλέτη) και ο αριθμός δήλωσης πληροφοριακών στοιχείων ακίνητης περιουσίας, εφόσον η σύμβαση μίσθωσης έγινε μετά την 1/1/2014 ή ο αριθμός καταχώρησης μισθωτηρίου. 3. Με τη δήλωση εκχώρησης συνυποβάλλονται από τον εκχωρητή όλα τα σχετικά έγγραφα που αποδεικνύουν τη μη είσπραξη των εκχωρούμενων μισθωμάτων, όπως ενδεικτικά: α) Το συμφωνητικό μίσθωσης ακίνητης περιουσίας (σε περίπτωση που υφίσταται έγγραφη σύμβαση μίσθωσης). β) Εξώδικη καταγγελία της μίσθωσης ή πρόσκληση καταβολής μισθωμάτων. γ) Αγωγή απόδοσης του μισθίου και καταβολής μισθωμάτων. δ) Δικαστική απόφαση απόδοσης του μισθίου και καταβολής μισθωμάτων. Τα ανωτέρω δικαιολογητικά δεν απαιτείται να υποβάλλονται πρωτότυπα, αλλά αρκεί να υποβάλλονται ευκρινή φωτοαντίγραφα αυτών κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 1 του Κεφαλαίου Α’ του Ν. 4250/2014 (Α’74). 4. Η δήλωση εκχώρησης συνοδεύεται υποχρεωτικά από Υπεύθυνη Δήλωση του Ν. 1599/1986, στην οποία βεβαιώνεται από τον εκχωρητή η μη είσπραξη των οφειλόμενων μισθωμάτων, το ακριβές ποσό αυτών, η ακρίβεια των κατατεθειμένων εγγράφων καθώς και η μη κατοχή άλλων εγγράφων και αποδεικτικών στοιχείων πλην των κατατεθειμένων. 5. Αν ο μισθωτής εγκατέλειψε το μίσθιο εκουσίως, πριν ασκηθεί κατ’ αυτού κάποια δικαστική ενέργεια και δεν είναι δυνατή η προσκόμιση της αγωγής έξωσης, η εκχώρηση θα διενεργηθεί με την προσκόμιση του συμφωνητικού μίσθωσης εφόσον έχει συναφθεί έγγραφη σύμβαση μίσθωσης και σχετικής υπεύθυνης δήλωσης του ιδιοκτήτη στην οποία […]
Read more