Κείμενο Απόφασης
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 523/2018
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ
Αποτελούμενο από τον Δικαστή Λεοντή Πασχαλίδη, Πρωτοδίκη, ο οποίος ορίσθηκε νόμιμα από τον Πρόεδρο Πρωτοδικών Πατρών και από τη Γραμματέα Κωνσταντίνο Καλλάη.
Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριο του, στις 20-10-2017, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
ΤΟΥΑΝΑΚΟΠΤΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου Πατρών, ο οποίος παραστάθηκε στο Δικαστήριο διά του πληρεξούσιου δικηγόρου του, Νικόλαου Αφαλωνιάτη, που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΝΑΚΟΠΗ: ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε στο Δικαστήριο διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της, Γεωργίου Χαλκιόπουλου, που κατέθεσε έγγραφες προτάσεις.
Ο ανακόπτων ζητά να γίνει δεκτή η με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 1914/4-7-2014 ανακοπή του, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για τη αρχική δικάσιμο στις 15-5-2015, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε, κατόπιν δε χορήγησης διαδοχικών αναβολών, η συζήτηση της υπόθεσης προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και εγγράφηκε στο πινάκιο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και στις έγγραφες προτάσεις τους.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 632 § 2 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 14 § 1 του Ν. 4055/2012, του οποίου η ισχύς αρχίζει από 2-4-2012 και που τιτλοφορείται «Δίκαιη δίκη και εύλογη διάρκεια αυτής», ορίζεται ότι «η άσκηση της ανακοπής, η συζήτηση της οποίας προσδιορίζεται υποχρεωτικά εντός εξήντα (60) ημερών ή εντός ενενήντα (90) ημερών αν ο διάδικος διαμένει στην αλλοδαπή ή έχει άγνωστη διανομή, και εκδικάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 643 και 591 § 1 περίπτωση α’ του ΚΠολΔ», ενώ στο άρθρο 937 § 3 του ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με το άρθρο 19 § 4 του Ν. 4055/2012, ορίζεται ότι «στις δίκες σχετικά με την εκτέλεση για την εκδίκαση των ανακοπών εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 643 και 591 § 1 περίπτωση α’ του ΚΠολΔ». Στο άρθρο 14 της αιτιολογικής έκθεσης του ως άνω νόμου προτείνεται ότι η ανακοπή θα συζητηθεί εντός εξήντα ημερών με τη διαδικασία των πιστωτικών τίτλων και η απόφαση θα εκδοθεί εντός εξήντα ημερών από τη συζήτηση, ότι με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται όχι μόνο η επιτάχυνση των σχετικών δικών αλλά επέρχεται η αποσυμφόρηση των υποθέσεων και ότι τα ίδια ισχύουν και για τις ανακοπές του άρθρου 933 του ΚΠολΔ. Στο δε άρθρο 19 της ίδιας αιτιολογικής έκθεσης προτείνεται η συντόμευση της εκδίκασης των ανακοπών κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης με την προσθήκη της § 3 στο άρθρο 937 του ΚΠολΔ, δηλαδή με εφαρμογή του άρθρου 643 του ΚΠολΔ ανεξάρτητα από το είδος της εκτελούμενης αξίωσης, αποσκοπώντας στην ταχύτατη απονομή της δικαιοσύνης και στην εκδίκαση των διαφορών που προκύπτουν από τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, αφού διαφορετικά παραβιάζεται σε βάρος του δανειστή η αρχή της ισότητας στη διαδικασία παροχής έννομης προστασίας. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, σκοπός του νομοθέτη είναι με το Ν. 4055/2012 η επιτάχυνση των δικών που ανοίγονται με τις ανακοπές κατά διαταγής πληρωμής και κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης και προς τούτο θεσπίστηκε με τις ανωτέρω τροποποιήσεις ο σύντομος προσδιορισμός τους και η κατά την εκδίκαση τους εφαρμογή των κανόνων των άρθρων 643 και 591 § 1 περ. α’ του ΚΠολΔ, ανεξάρτητα από το είδος και τη φύση της απαίτησης, και συγκεκριμένα θεσπίστηκε η προθεσμία για την κλήτευση των διαδίκων, εκτός αν ορίζεται κάτι διαφορετικό σε ειδικότερη διάταξη, να είναι τριάντα ημέρες και, αν ο διάδικος που καλείται ή κάποιος από τους ομόδικους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής, εξήντα ημέρες πριν από τη συζήτηση, και η ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 649 και 650 του ΚΠολΔ, η μη υποχρέωση κατάθεσης προτάσεων εκτός αν το Δικαστήριο το διατάξει και η καθιέρωση της περιορισμένης ή εν μέρει ελεύθερης απόδειξης αποδεσμεύοντας εν μέρει το Δικαστήριο από τους κανόνες της αυστηρής απόδειξης έχοντας, έτσι, τη δυνατότητα να εξετάζει σε κάθε περίπτωση μάρτυρες και να χρησιμοποιεί και μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα. Όμως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι με τις νέες διατάξεις των άρθρων 632 § 2 και 937 § 3 του ΚΠολΔ εφαρμόζονται άνευ ετέρου οι διατάξεις των άρθρων 635 επ. του ΚΠολΔ της ειδικής διαδικασίας των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους, ούτε ότι καθιερώνεται αυτοτελής ειδική διαδικασία διότι τα άρθρα 643 και 591 § 1 περ. α’ του ΚΠολΔ, στα οποία παραπέμπουν, ρυθμίζουν μόνο την προθεσμία κλήτευσης και τη συζήτηση στο ακροατήριο και αφήνουν αρρύθμιστα ζητήματα όπως είναι η εγγραφή στο πινάκιο, η άσκηση ένδικων μέσων και η διαδικασία ενώπιον των δευτεροβάθμιων δικαστηρίων αφού στον ΚΠολΔ υπάρχουν ειδικότερες διατάξεις στις ειδικές διαδικασίες σε σχέση με την τακτική διαδικασία, καθώς και η δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας κατά απόφασης ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής για απαίτηση που δεν προέρχεται από πιστωτικό τίτλο. Εάν ο νομοθέτης επιθυμούσε να θεσπίσει τέτοιου είδους μεταβολές και να ισχύσει ανεξαιρέτως η ειδική διαδικασία των διαφορών από πιστωτικούς τίτλους σ’ όλες τις ανακοπές κατά διαταγής πληρωμής και κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης ανεξάρτητα από το είδος της απαίτησης, όπως γενικά αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του Ν. 4055/2012, θα το ρύθμιζε ρητά και δεν θα ανέφερε μόνο τις διατάξεις των άρθρων 643 και 591 § 1 περ. α’ του ΚΠολΔ με κύριο σκοπό την επιτάχυνση της εκδίκασης των εν λόγω ανακοπών. Κατά συνέπεια, η ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής και κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης εκδικάζεται κατά την τακτική διαδικασία, εκτός αν η απαίτηση για την οποία έχει εκδοθεί η διαταγή πληρωμής ή εν γένει ο εκτελεστός τίτλος δικάζεται σύμφωνα με ειδική διαδικασία, οπότε και με τη διαδικασία αυτή θα εκδικαστεί και η ανακοπή, σε κάθε όμως περίπτωση με τις αποκλίσεις που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 643 και 591 § 1 περ. α’ του ΚΠολΔ (ΜΠρΠατρ 484/2015, αδημοσίευτη στο νομικό τύπο – ΜΠρΛαμ 11/2015 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, η άσκηση ανακοπής κατ’ αρθρ. 632 ΚΠολΔ. δεν αποκλείει την άσκηση μετά από την έναρξη της εκτελέσεως κατά του οφειλέτη, και ανακοπής του αρθρ. 933 ΚΠολΔ. εναντίον των πράξεων εκτελέσεως, ακόμη και αν η τελευταία βασίζεται στους ίδιους λόγους που προβλήθηκαν ήδη με την ανακοπή του αρθρ. 632 ΚΠολΔ. Η δυνατότητα, εξάλλου, σώρευσης των δύο ανακοπών στο ίδιο δικόγραφο, στηρίζεται και στο ταυτόσημο είδος διαδικασίας, των άρθρων 643 και 591 παρ 1 εδ. α ΚΠολΔ, που πλέον εφαρμόζεται στις ανωτέρω περιπτώσεις (άρθρα 635 και 937 ΚΠολΔ). Από την άλλη πλευρά, η παράλληλη επίκληση των ίδιων λόγων και ως αντιρρήσεων κατά της εκτελέσεως δε φαίνεται να αποκλείεται ούτε από το συνδυασμό των άρθρων 269 και 935 ΚΠολΔ.. Όταν, ενόσω, εκκρεμεί η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής ο ανακόπτων ασκεί συγχρόνως για τους ίδιους λόγους και ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ, ζήτημα σύγχυσης ή εκκρεμοδικίας δεν τίθεται, διότι τα αντικείμενα των δύο δικών δεν συμπίπτουν λόγω της διαφοράς των αιτημάτων των δύο ανακοπών (ΑΠ 5/2003 ΝΟΜΟΣ, ΜονΠρωτΑΘ 227/2011 ΝΟΜΟΣ, ΜονΠρωτΧαλκ 1135/2009 ΑΡΧΝ 2010.321, ΜονΠρωτΛαρ 2854/2004 ΑρχΝ 2005.66).
Ο ανακόπτων, με την κρινόμενη ανακοπή, κατ’ εκτίμηση του συνόλου του δικογράφου, για τους αναφερόμενους σ’ αυτή λόγους, ζητά να ακυρωθεί αφενός μεν η υπ’ αριθμ. 618/2014 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία διατάσσεται να καταβάλει στην καθ’ ης η ανακοπή το ποσό των 20.895,83 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, αφετέρου δε η συνημμένη στο αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω διαταγής πληρωμής από 16-6-2014 επιταγή προς πληρωμή, καθώς και να καταδικαστεί η καθ’ ης η ανακοπή στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του. Με το περιεχόμενο αυτό, η ανακοπή, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρ. 632 § 1 εδ. α’ ΚΠολΔ), κατά την τακτική διαδικασία, εφόσον η διαταγή πληρωμής στηρίζεται σε απαίτηση από σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό, με τις αποκλίσεις, όμως, που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 643 και 591 § 1 περ. α’ του ΚΠολΔ, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην προηγηθείσα νομική σκέψη. Επίσης, η ανακοπή, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της συνεχόμενης στο αντίγραφο πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω διαταγής πληρωμής από 16-6-2014 επιταγής προς πληρωμή, αρμοδίως εισάγεται για συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την τακτική διαδικασία (933 § 1 και § 2 του ΚΠολΔ), με τις αποκλίσεις, όμως, που εισάγουν οι διατάξεις των άρθρων 643, 591 § 1 περ. α’ και 937 § 3 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με όσα εκτίθενται στην προηγηθείσα νομική σκέψη, εφόσον ο εκτελεστός τίτλος στηρίζεται σε απαίτηση από σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό. Οι ανωτέρω ανακοπές παραδεκτώς σωρεύονται αντικειμενικά στο ίδιο δικόγραφο (άρθρα 218 παρ. 1 και 585 παρ. 1 του ΚΠολΔ) διότι και οι δύο υπάγονται στην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου και στο ίδιο είδος διαδικασίας, ενώ δεν υφίσταται κίνδυνος σύγχυσης από τη σύγχρονη εκδίκαση τους (βλ. και ΑΠ 337/2006, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ – ΕφΑΘ 547/2008, ΕλλΔνη 2008, σελ. 842 – ΕφΑΘ 5326/2007, ΕλλΔνη 2008, σελ. 1099). Εντούτοις, κατόπιν αυτεπάγγελτου ελέγχου, αποδεικνύεται ότι ο ανακόπτων κατέθεσε μεν το παρόν δικόγραφο στη γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου στις 4-7-2014, επικαλούμενος δε επιπρόσθετα (με τις προτάσεις του) αορίστως το γεγονός της συντέλεσης της επίδοσης (του δικογράφου) αυτής, ωστόσο αυτός δεν επικαλείται ούτε προσκομίζει τα συγκεκριμένα στοιχεία (σχετική έκθεση επίδοσης) που αφορούν την (εμπρόθεσμη) επίδοση της, ενώ εξάλλου δεν αποδεικνύεται η συντέλεση της από κάποιο άλλο αποδεικτικό μέσο. Επομένως, σύμφωνα και με την ανωτέρω νομική σκέψη, ενόψει του ότι η επίκληση και προσκόμιση των στοιχείων που καθιστούν δυνατή την αυτεπάγγελτη, από το δικαστήριο, έρευνα του παραδεκτού της ανακοπής, δηλαδή της εμπρόθεσμης άσκησης της, βαρύνει τον ανακόπτοντα, ενόψει του ότι εν προκειμένω κρίνεται, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου των προτάσεων του ανακόπτοντος, ότι υφίσταται, έστω ενσπέρματι, επίκληση από τον ίδιο των στοιχείων αυτών (ήτοι της εμπροθέσμου άσκησης της ανακοπής), θα πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης (και όχι να κηρυχθεί απαράδεκτη η ανακοπή κατά τα ως άνω), προκειμένου να προσκομιστεί, με επιμέλεια του ανακόπτοντος, η σχετική έκθεση επίδοσης του δικογράφου της ανακοπής προς την καθ’ ης, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Τέλος, δικαστικά έξοδα δεν θα επιδικασθούν, ενόψει του ότι η παρούσα απόφαση είναι μη οριστική.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επανάληψη της συζήτησης της υπό κρίση ανακοπής, προκειμένου να προσκομιστεί, με επιμέλεια του ανακόπτοντος, έκθεση επίδοσης του δικογράφου της (ανακοπής) προς την καθ’ ης.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του, στην Πάτρα, την 14η Αυγούστου 2018, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Πρόεδρος: Λεοντής Πασχαλίδης
Δικηγόροι: Νικόλαος Αφαλωνιάτης, Γεώργιος Χαλκιόπουλος
Λήμματα: Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής και κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης ,Διαδικασία
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
Δημοσίευση: ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΔΣΑ
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
Α/Α Νόμος Αριθμός Έτος Αρθρο Παράγραφος
1 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 933
2 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 937 3
3 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 650
4 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 649
5 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 643
6 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 635
7 « ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ » 632 2
dsanet.gr
