12134/2017 ΜΠΡ ΘΕΣΣΑΛ ( 725612)
(ΑΡΜ 2017/1330)
Οροφοκτησία: στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου υπάγονται οι διαφορές μεταξύ ορόφων ή διαμερισμάτων ή μεταξύ τρων τελευταίων και του διαχειριστή, άσχετα από την πρόοδο των εργασιών στο κοινό οικόπεδο• τέτοιες διαφορές είναι αυτές που πηγάζουν από την εφαρμογή του ν. 3741/1929, του κανονισμού ή των ΑΚ 974, 984, 993 και 1003, εκείνες που δημιουργούνται μεταξύ των συνιδιοκτητών της οικοδομής ως προς τς δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους καθώς και εκείνες που αφορούν τα κοινά μέρη της οικοδομής. Κάθε ιδιοκτήτης διαιρεμένης ιδιοκτησίας έχει αξιώσεις για παράλειψη ή εκτέλεση ενεργειών κατά άλλου συνιδιοκτήτη, όταν ο τελευταίος χρησιμοποιεί τη διαιρεμένη ιδιοκτησία του καθ’ υπέρβαση των νόμιμων ορίων ή αντίθετα στο νόμο και τους περιορισμούς που έχουν συμφωνηθεί με τη συστατική πράξη• οι οχλήσεις αυτές έχουν τον χαρακτήρα της απλής διαφοράς (διένεξης) μεταξύ των συνιδιοκτητών• η αξίωση συνιδιοκτήτη για άρση προσθηκών ή άλλων ενεργειών στη διαιρεμένη ιδιοκτησία άλλου αποτελεί διένεξη μεταξύ των συνιδιοκτητών. Κυριότητα: οι διαφορές που σχετίζονται με τα όρια της νομής ή της κυριότητας ή άλλων εμπράγματων δικαιωμάτων που πηγάζουν από τη διαιρεμένη ιδιοκτησία, όπως η αναγνωριστική της κυριότητας και η αρνητική αγωγή, δεν αποτελούν διενέξεις μεταξύ των συνιδιοκτητών• ο ακριβής χαρακτηρισμός της ενόχλησης έχει σημασία για τον καθορισμό της υλικής αρμοδιότητας, την εφαρμοστέα διαδικασία, την καταβολή δικαστικού ενσήμου και την εγγραφή στο βιβλίο διεκδικήσεων. Ιδιοκτήτες όμορων διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής• αλλαγή εσωτερικής διαρρύθμισης του διαμερίσματος του εναγομένου και μεταφορά της κουζίνας στον τοίχο που εφάπτεται με το σαλόνι της ενάγουσας• λόγω της αλλαγής αυτής παράγονται θόρυβοι, οι οποίοι δεν είχαν προβλεφθεί κατά τον σχεδιασμό των δια¬μερισμάτων και παραβλάπτουν τη χρήση του διαμερίσματος της ενάγουσας• υποχρεούται ο εναγόμενος να επαναφέρει το διαμέρισμά του στην προτέρα κατάσταση αλλά απορρίπτεται το αίτημα για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης αφού η συμπεριφορά του δεν θεμελιώνει αδικοπρακτική ευθύνη. Παρατηρήσεις Α.Ν.Α.Λ. ΑΡΜ 2017, 1334.
Η περίληψη ελήφθη από το περιοδικό ΑΡΜ Δ.Σ.ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΟ
ΜονΠρΘεσ 12134/2017 Δικαστής: Ιωάννης Αρβανίτης Δικηγόροι: Σ. Λεγοντή – Κ. Παπαναστασίου
Κατά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 2 (ήδη πα¬ράγραφος 3η) του Κ.Πολ.Δικ. στην αρμοδιότητα των Μονομελών Πρωτοδικείων υπάγονται οι διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμά¬των από τη σχέση της οροφοκτησίας, καθώς και οι διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιοκτησίας και ορόφους και στους ιδιοκτήτες ορόφων και δια-μερισμάτων. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδι¬κείου υπάγονται οι διαφορές μεταξύ ιδιοκτητών ορό¬φων ή διαμερισμάτων ή μεταξύ των τελευταίων και του διαχειριστή, εφόσον πηγάζουν από τη σχέση της οροφοκτησίας, άσχετα από την πρόοδο των οικοδο¬μικών εργασιών στο κοινό οικόπεδο. Τέτοιες διαφορές είναι εκείνες που προκύπτουν από την εφαρμογή του Ν. 3741/1929 ή της συμφωνίας, όπως π.χ. του Κανονι¬σμού της πράξεως συστάσεως οροφοκτησίας, καθώς και από τα άρθρα 974, 984, 993 και 1003 του Α.Κ., τα οποία εφαρμόζονται συμπληρωματικώς εφόσον συμ¬βιβάζονται προς τις ειδικές διατάξεις του Ν. 3741/1929, εκείνες που δημιουργούνται μεταξύ των συνιδιοκτη¬τών της ίδιας οικοδομής ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και εκείνες που αφορούν στα κοινά μέρη (αδιαίρετα) της οροφοκτησίας. Οι παρα¬πάνω διαφορές υπάγονται στην αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου πάντοτε, δηλαδή ανεξαρ¬τήτως της αξίας του αντικειμένου της διαφοράς και δικάζονται κατά τη διαδικασία των άρθρων 648 – 657 (ως ίσχυαν) του Κ.Πολ.Δικ., σύμφωνα με το άρθρο 647 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, ως ίσχυε (Α.Π. 528/1987 Ε.Δ.Π. 1989. 96, Παπαδόπουλος “Αγωγές Εμπράγματου Δικαί¬ου” τ/Β’ έκδ. 1992 παρ. 315). Περαιτέρω, όπως προκύ¬πτει από τις διατάξεις των άρθρων 3 παρ. 1 και 5 του Ν. 3741/1929 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 54 του Εισ.Ν.Α.Κ.), 1003 1005 του Α.Κ., το εμπράγματο δικαίωμα κάθε ενός από τους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων δεν περιορίζεται μόνο επί της διαιρε¬μένης (χωριστής) ιδιοκτησίας του, αλλά επεκτείνεται» εξ αδιαιρέτου επί των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων πραγμάτων της οικοδομής. Από τα δικαιώματα δε αυτά του ιδιοκτήτη οριζόντιας ιδιοκτησίας απορρέ¬ουν και αξιώσεις του για παράλειψη ή εκτέλεση ενερ¬γειών κατά άλλου συνιδιοκτήτη, ιδιαίτερα όταν αυτός κάνει χρήση της διαιρεμένης ιδιοκτησίας ή προβαίνει σε ενέργειες στη δική του ιδιοκτησία κατά τρόπον που υπερβαίνει τα νόμιμα όρια και αντιβαίνει στο νόμο ή στους περιορισμούς που έχουν συμφωνηθεί με τη συστατική πράξη, που έχει εμπράγματη ισχύ. Οι κατά τα ανωτέρω ενοχλήσεις των ιδιοκτητών ορό¬φων ή διαμερισμάτων, που προξενούνται από τους συνιδιοκτήτες αποτελούν διένεξη μεταξύ αυτών. Δεν αποτελούν όμως απλές διαφορές (διενέξεις) μεταξύ συνιδιοκτητών, υπαγόμενες στην παραπάνω αρμοδι¬ότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που έχει ως σκοπό την ταχεία επίλυση της διαφοράς, εκείνες που σχετίζονται με τα όρια της νομής ή κυριότητας ή των εμπραγμάτων δικαιωμάτων που πηγάζουν από την ιδι¬οκτησία αυτή. Δεν μπορεί συνεπώς να υπαχθεί στην παραπάνω διαδικασία η αξίωση που φέρει το χαρα¬κτήρα αναγνωριστικής της κυριότητας (άρθρα 1094 του Α.Κ. και 70 του Κ.Πολ.Δικ.) ή αρνητικής (άρθρο 1108 του Α.Κ.) αγωγής συνιδιοκτήτη με την οποία επι¬διώκεται η αναγνώριση της συγκυριότητάς του ή η άρση της προσβολής αυτής από άλλον συνιδιοκτήτη, εφόσον τα δικαιώματα αυτά αμφισβητούνται και τα αντιποιείται ο άλλος συνιδιοκτήτης. Μόνο η επιδίω¬ξη της άρσεως κατασκευάσματος κατά την υπέρβα¬ση των ορίων της συνιδιοκτησίας από τη συστατική πράξη της, ή άρσεως προσθηκών ή άλλων ενεργειών επί της δικής του ιδιοκτησίας από τον άλλο, υπάγο¬νται στις διαφορές μεταξύ των συνιδιοκτητών που επιλύονται κατά την παραπάνω διαδικασία των άρ¬θρων 17 παρ. 2 και 648 επ. του Κ.Πολ.Δικ. Ο ακριβής χαρακτηρισμός της ενοχλήσεως έχει σημασία για τον καθορισμό της υλικής αρμοδιότητας του Δικα¬στηρίου, την εφαρμοζόμενη διαδικασία, την καταβολή δικαστικού ενσήμου και την εγγραφή στα βιβλία διεκ¬δικήσεων, καθώς η διένεξη μεταξύ των συνιδιοκτητών δεν εγγράφεται στα βιβλία διεκδικήσεων, ούτε για το αντικείμενό της απαιτείται η καταβολή δικαστικού εν¬σήμου, ενώ εκδικάζεται κατά την προαναφερόμενη ει¬δική διαδικασία από το αρμόδιο καθ’ υλην Μονομελές Πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο. Γενικός κανόνας δεν υπάρχει και συνεπώς ο Δικαστής θα καθορίζει σε κάθε συγκεκριμένη περί¬πτωση αν υπάρχει διατάραξη της κυριότητας ή διέ¬νεξη μεταξύ των συνιδιοκτητών (Α.Π. 1369/2005 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ», Εφ.Αθ. 6533/1991 Ελλ.Δ/νη 33. 391, Παπαδό¬πουλος “Αγωγές Εμπραγμάτου Δικαίου” τ/Β’ έκδ. 1992 παρ. 320 και 321).
Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα, με την υπό κρίση αγωγή της, κατά τη δέουσα εκτίμηση του περιεχομένου της, εκθέτει ότι είναι αποκλειστική κυ¬ρία ενός διαμερίσματος, του 3ου ορόφου, που βρίσκε¬ται, σε πολυώροφη οικοδομή. Ότι ο εναγόμενος είναι κύριος, νομέας και κάτοχος ενός διαμερίσματος, του 3ου ορόφου, της ίδιας οικοδομής, που έχει υπαχθεί στο καθεστώς του Ν. 3741/1929. Ότι η ανωτέρω οι¬κοδομή βρίσκεται σε ήσυχη – οικιστική περιοχή, ενώ οι ιδιοκτησίες της ίδιας και του εναγομένου, όπου κατοικεί η πολύτεκνη οικογένεια του, χωρίζονται με μεσοτοιχία όπου υπήρχε η σαλοτραπεζαρία του κάθε διαμερίσματος, ώσπου ο τελευταίος μετέφερε σ` αυ¬τήν, την κουζίνα του, με αποτέλεσμα έκτοτε, καθημε¬ρινά, από τις 7:00 το πρωί μέχρι τις μεταμεσονύκτιες ώρες, να υπάρχουν συνεχώς θόρυβοι (φωνές, δυνατά χτυπήματα των ντουλαπών της κουζίνας και των μα¬γειρικών σκευών, σύρσιμο επίπλων, χτυπήματα στους τοίχους, ήχους από ηχοσύστημα και τηλεόραση) και τις ώρες κοινής ησυχίας. Ότι παρά τις διαμαρτυρίες της για τις προπεριγραφόμενες ενοχλήσεις τόσο ο εναγόμενος όσο και η οικογένεια του δεν συμμορφώθηκαν αλλά αντίθετα θορυβούσαν σκόπιμα για λό¬γους αντεκδίκησης. Ότι άσκησε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης με αίτημα να παύσει η διατάραξη της νομής της από την εκπομπή θορύβων και επ’ αυτής εκδόθηκε η 1674/2013 απόφασή του, με την οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι είναι αναρμόδιο. Ότι αν και ο εναγόμενος κλήθηκε, τρεις φορές, μετά από καταγγελία της, στο αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα προκειμένου να του γίνουν συστά-σεις, αρνήθηκε τις καταγγελίες ως αναληθείς, συνε¬χίζοντας, ο ίδιος και η οικογένειά του, την προπερι¬γραφόμενη συμπεριφορά, προκαλώντας επίτηδες πιο έντονους θορύβους. Ότι από το έτος 2011, προσέφυγε στη Διεύθυνση Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, σχετικά με μετατροπή στο διαμέρισμα του εναγόμενου, χωρίς ωστόσο να έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος και η υπόθεση να είναι εκκρεμής. Ότι το καλοκαίρι προέβη στην ηχο-μόνωση του σαλονιού του διαμερίσματος της αλλά εξακολούθησαν οι ενοχλήσεις από την εκπομπή θορύ¬βων του διαμερίσματος του εναγομένου. Ότι πάσχει από σοβαρά προβλήματα υγείας που απαιτούν ηρε¬μία και με την προπεριγραφόμενη συμπεριφορά του εναγομένου τίθεται σε κίνδυνο η υγεία της και ενό¬ψει αυτής (συμπεριφοράς), το βαθμό του πταίσματος, το είδος της συνεχιζόμενης προσβολής, την έκταση της βλάβης και την προσωπική και περιουσιακή κα¬τάσταση, παρίσταται εύλογη η επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Με βάση τα παρα¬πάνω ζητεί, κατά τη δέουσα εκτίμηση του αιτητικού της αγωγής, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να επανα¬φέρει το διαμέρισμά του στην προτέρα κατάσταση, με τη μεταφορά της κουζίνας του από τη σαλοτρα¬πεζαρία στην αρχική της θέση άλλως να επιτραπεί στην ενάγουσα να προβεί στην ανωτέρω πράξη, μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών από την επίδοση σ’ αυτόν της απόφασης που θα εκδοθεί, με δαπάνες του εναγομένου. Εφόσον δεν συμμορφωθεί με το δι¬ατακτικό της απόφασης από την επίδοσή της, και να απειληθεί κατ’ αυτού χρηματική ποινή χιλίων ευρώ (€ 1.000,00) και προσωπική κράτηση τριών (3) μηνών για κάθε παράβαση της υποχρέωσης του. Να καταδικα¬σθεί ο εναγόμενος στην προκαταβολή ποσού χιλίων ευρώ (€ 1.000,00), στο οποίο εκτιμάται ότι θα ανέλθει η δαπάνη που θα απαιτηθεί για τη μετεγκατάστα¬ση της κουζίνας στην αρχική θέση. Να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να παύσει κάθε εκπομπή θορύβου από το διαμέρισμά του πέραν του συνήθους. Να καταβάλει στην ενάγουσα χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από την ανωτέρω αδικοπρακτική συμπεριφορά του, ποσού 8.000,00 ευρώ, καθώς και να καταδικασθεί στα δικαστικά της έξοδα. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή αρμοδίως εισάγε¬ται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρα 17 παρ. 2 και 29 Κ.Πολ.Δ), καθόσον αφορά σε διαφορά (διένεξη) μεταξύ συνιδιοκτητών και συγκε¬κριμένα διαφορά που αφορά στις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα εκάστου συνιδιοκτήτη, όπως αυτά πηγάζουν από τη συνδέουσα τους διαδίκους σχέση οροφοκτησίας, κατά την ειδική διαδικασία των άρ¬θρων 647 επ. Κ.ΠολΔ (άρθρο 648 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ). Εξάλλου, η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη, πλην του αιτήματος περί προκαταβολής ποσού, ύψους, 1.000,00 ευρώ, για να επιχειρηθεί η επίδικη πράξη από την ενά¬γουσα, αν δεν εκπληρώσει ο εναγόμενος τη σχετική υποχρέωση του, που κρίνεται απορριπτέο, ένεκα αο¬ριστίας, αφού δεν προσδιορίζεται το ζητούμενο ποσό της δαπάνης για την επαναφορά της ιδιοκτησίας του εναγομένου στην αρχική της μορφή, ως προς τα επι¬μέρους στοιχεία του, δηλαδή κατά το είδος και την αξία των αναγκαίων υλικών και εργασιών. Περαιτέρω, είναι νόμιμη, στηριζόμενη, εκτός των διατάξεων που αναφέρονται στην προπαρατεθείσα νομική σκέψη, σ’ αυτές των άρθρων 914 επ. Α.Κ., εφόσον γίνεται μνεία ότι οι βλαπτικές επενέργειες δεν είναι συνήθεις για την περιοχή και επιδρούν ουσιωδώς στη χρήση του ακινήτου (βλ. Εφ.Λαρ. 126/2015 Τ.Ν.Π. «ΝΟΜΟΣ») 1002, 1003 Α.Κ., 176, 907, 908, 945 και 947 του Κ.Πολ.Δ, 3, 4 και 5 του Ν. 3741/1929.
Ο εναγόμενος με δήλωση του πληρεξούσιου δι¬κηγόρου του στο ακροατήριο που καταγράφηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσι¬ας συνεδρίασης και με τις νομότυπα κατατεθειμένες προτάσεις του, αρνήθηκε αιτιολογημένα τους ισχυ¬ρισμούς της ενάγουσας, καθώς επίσης αρνήθηκε τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ιστο¬ρική βάση της αγωγής, αιτούμενος την απόρριψή της, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε μετέφερε την κουζίνα του διαμερίσματος του. Περαιτέρω, προέβαλε την έν¬σταση ότι το δικαίωμα της ενάγουσας, ως κυρίας του ενοχλούμενου ακινήτου, να ζητήσει να απαγορευτεί η ενόχληση, δεν υφίσταται όταν η ενόχληση είναι συ¬νήθης σε ακίνητα που βρίσκονται στη θέση αυτή. Ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου, συνιστά ένσταση στηριζομένη στο άρθρο 1003 Α.Κ. Πρέπει, συνεπώς, να εξετασθεί περαιτέρω ο ως άνω ισχυρισμός του ενα¬γομένου ως προς την ουσιαστική του βασιμότητα. Τέ-λος, ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αγωγή ασκείται κατά κατάχρηση του σχετικού δικαιώματος της ενάγουσας, διότι ζητά να ληφθούν εκ μέρους του μέτρα ηχομόνωσης του ακινήτου του ενώ η ενάγουσα γνώριζε κατά την αγορά του ακινήτου της το έτος 2004 ότι αυτό φέρει προδιαγραφές ηχομόνωσης του έτους 1972. Η ανωτέρω ένσταση του εναγομένου είναι απορριπτέα διότι η ενάγουσα δεν ζητά με την αγωγή της να πραγματοποιηθεί ηχομόνωση στο διαμέρισμα του εναγομένου.
Από την εκτίμηση των καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτι¬κά του παρόντος Δικαστηρίου ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα … του .., ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσα¬λονίκης, που επικαλείται και νόμιμα προσκομίζει η ενάγουσα, με πρωτοβουλία της οποίας έγινε, μετά από νόμιμη, πριν είκοσι τέσσερις ώρες, κλήτευση του αντιδίκου της, μη λαμβανομένης υπόψη της ένορκης βεβαίωσης ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, την οποία προσκομίζει ο εναγόμενος, δεδομένου ότι αυτή δόθηκε μετά τη συζήτηση της κρινόμενης αγω¬γής και εντός της προθεσμίας για την προσθήκη – αντίκρουση, με επιμέλειά του και μετά από δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, χωρίς να αναφέρεται σε νέους ισχυρισμούς που προτάθηκαν το πρώτον στο ακροατήριο (αφού τέτοιους δεν πρό¬βαλε η ενάγουσα), αλλά δόθηκε προς αντίκρουση των λόγων της αγωγής, κάτι το οποίο όμως δεν επιτρέπε¬ται να λάβει χώρα με ένορκη βεβαίωση μετά τη συζή¬τηση της υπόθεσης και συνεπώς είναι απαράδεκτη και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη (Α.Π. 66/2007, Α.Π. 411/2008, ΕφΛαμ. 22/2011 Τ.Ν.Π. «Νόμος»), τις προσαγό¬μενες φωτογραφίες η γνησιότητα των οποίων δεν αμ¬φισβητήθηκε, από τις ομολογίες που συνάγονται εκα-τέρωθεν από τις έγγραφες προτάσεις των διαδίκων (άρθρα 261 και 352 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ), σε συνδυασμό με όλα τα έγγραφα, που νόμιμα επικαλούνται και προ¬σκομίζουν οι διάδικοι, εκτιμώνται δε, είτε προς άμεση απόδειξη είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον επιτράπηκε το εμμάρτυρο μέσον αποδείξεως (άρθρο 395Κ.Πολ.Δ), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 336 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ), αποδεικνύονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η ενάγουσα έχει την κυριότητα ενός διαμερίσματος του 3ου ορόφου. Το προπεριγραφόμενο διαμέρισμα το απέκτησε δυνάμει συμβολαίου αγοράς της συμβο¬
λαιογράφου Θεσσαλονίκης …, το οποίο μεταγρά¬φηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυ¬λακείου Θεσσαλονίκης. Προσκομίζεται ο τίτλος της δικαιοπαρόχου της, δια του οποίου μεταβιβάστηκε το διαμέρισμα του τρίτου ορόφου, το οποίο μεταγράφη¬κε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλα¬κείου Θεσσαλονίκης, και ως σύσταση οριζοντίου ιδιο¬κτησίας, όπως προκύπτει από την βεβαίωση του αρμόδιου Υποθηκοφυλακείου που βρίσκεται στην τε¬λευταία σελίδα αυτού. Ο εναγόμενος έχει την κυριό-τητα ενός διαμερίσματος του 3ου ορόφου, της ίδιας οικοδομής. Το διαμέρισμα αυτό περιήλθε σ’ αυτόν δυ¬νάμει πράξης γονικής παροχής διαμερίσματος του άλλοτε συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Δ. Σ. που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης, και ως σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας, όπως προκύπτει βεβαίωση του αρμόδιου Υποθηκοφυλακείου που βρίσκεται στην τελευταία σελίδα αυτού. Έτσι, οι ιδιοκτησίες των δια¬δίκων διέπονται κατά τα οριζόμενα στα ως άνω συμ¬βόλαια από τις διατάξεις του Ν. 3741/1929 “περί ιδιο¬
κτησίας κατ` ορόφους” και των άρθρων 1002 και 1117 του Α.Κ., χωρίς να υφίσταται κανονισμός πολυκατοικί¬ας που να περιλαμβάνει ιδιαίτερες συμφωνίες των συγκυριών της εν λόγω οικοδομής. Τα διαμερίσματα των διαδίκων βρίσκονται σε τριώροφη οικοδομή που ανεγέρθηκε δυνάμει οικοδομικής άδειας του Γραφείου Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης. Όπως προκύπτει από το επισυναπτόμενο σ’ αυτήν σχεδιάγραμμα κάτοψης τυ¬πικού ορόφου του πολιτικού μηχανικού Ε. Μ., οι χώροι των κουζινών, αμφότερων των ιδιοκτησιών βρισκόταν, κατά την κατασκευή και την έγκριση των σχεδίων της πολεοδομικής άδειας απέναντι από την κεντρική εί¬σοδο των διαμερισμάτων, εφαπτόμενες με τα λουτρά αυτών. Ωστόσο, ο εναγόμενος, με την αγορά του δια¬
μερίσματος προέβη σε αναδιαρρύθμιση αυτού, δημι¬ουργώντας νέα – δεύτερη κουζίνα στο χώρο που βρί¬σκεται η σαλοτραπεζαρία και συγκεκριμένα στην αριστερή γωνία για τον εισερχόμενο στο χώρο, ενώ μέρος της νέας κουζίνας βρίσκεται στον τοίχο που εφάπτεται με το διαμέρισμα της ενάγουσας. Ο ισχυ¬ρισμός του εναγομένου, ότι δεν μετέφερε την κουζίνα στον ανωτέρω χώρο, είναι αβάσιμος και ως τέτοιος απορριπτέος. Πιο ειδικά, όπως διακρίνεται και από την επισκόπηση των προσκομιζόμενων μετ’ επικλήσε¬ως φωτογραφιών του χώρου, η «νέα» κουζίνα είναι πλήρως εξοπλισμένη με κεραμικές εστίες με απορρο¬φητήρα, φούρνο μικροκυμάτων, εντοιχισμένο φούρνο και ψυγείο. Επίσης, υπάρχει διπλός νιπτήρας και με¬γάλος αριθμός ντουλαπιών και συρταριών (τουλάχι¬στον δέκα). Περαιτέρω, από την επισκόπηση των φω¬τογραφιών που απεικονίζουν την αρχική – βάσει αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, κουζίνα, αυτή πλέον χρη¬σιμοποιείται ως αποθηκευτικός χώρος, έχει τοποθε¬τηθεί πλυντήριο ρούχων, η υπάρχουσα ηλεκτρική κου¬ζίνα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αφού η μισή της επιφάνεια καλύπτεται από το ξύλο του πάγκου εργα¬σίας, ο οποίος προεξέχει, επί του οποίου έχει τοποθε¬τηθεί πλυντήριο πιάτων που καταλαμβάνει και το με¬γαλύτερο μέρος του, χωρίς να απομένει χώρος για περαιτέρω χρήση του. Επίσης, έχει τοποθετηθεί με¬γάλος αριθμός φυτών που εμποδίζουν τη διέλευση στο υπάρχον μπαλκόνι. Τέλος, εκτός του ψυγείου, υπάρχουν είδη καθαρισμού, εργαλεία και καταψύκτης. Έτσι, με την ύπαρξη όλων των ανωτέρω, στο δεύτερο χώρο δεν υπάρχει η ελάχιστη επιφάνεια ελεύθερη για την προετοιμασία οποιουδήποτε φαγητού ή άλλης συναφούς εργασίας μαγειρικής. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από βεβαίωση επιχείρησης με έδρα το ………… – Θεσσαλονίκης και το άνευ ημεροχρονολογί¬ας έγγραφο του δήμου …………………., προκύ¬πτει ότι ο εναγόμενος και η σύζυγός του – μάρτυρας ανταπόδειξης, εργάζονταν με ωράριο 8:00 έως 16:00. Επίσης, από άνευ ημεροχρονολογίας έγγραφο που υπογράφεται από τον Δ. Μ. αναφέρεται ότι ο Α. Ε. (τέκνο του εναγομένου), απασχολείται στην επιχείρη¬σή του από Δευτέρα έως Παρασκευή, με δύο ρεπό ανά εβδομάδα, και με ωράριο από 8:30 έως 17:30. Τέ¬λος, από το 22.11.2012 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης προκύπτει ότι ο …. (τέκνο του εναγομένου) μίσθωσε επί ένα έτος (έως 30.11.2013) ένα ακίνητο (γκαρσονιέ¬ρα). Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι τα τρία, τουλάχι¬στον, μέλη από την εξαμελή οικογένεια του εναγομέ¬νου, βρίσκονται στο χώρο της κουζίνας, που εφάπτεται με την ιδιοκτησία της ενάγουσας, από την 7η πρωινή, προκειμένου να αποχωρήσουν για τις εργασίες τους, ενώ όπως ο ίδιος ο εναγόμενος αναφέρει στις προτά¬σεις του, η σύζυγός του, αφού επιστρέψει στην οικία τους, μαγειρεύει προκειμένου να συνφάγει η οικογέ¬νεια. Από την ανωτέρω δραστηριότητα της οικογένει¬ας του εναγομένου, παράγονται θόρυβοι οι οποίοι αφενός δεν προβλέφθηκαν κατά τον σχεδίασμα των διαμερισμάτων των διαδίκων, αφού οι αρχικές κουζί-νες τοποθετήθηκαν σε απόσταση από το κάθε διαμέ¬ρισμα προς αποφυγή αυτών, αφετέρου, με την εσωτε¬ρική αναδιαρρύθμιση του διαμερίσματος εκ μέρους του εναγομένου παραβλάπτεται η χρήση του διαμερί¬σματος της ενάγουσας διότι ο ήχος αποτελεί μεν ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του αστικού περιβάλλοντος που ενυπάρχει στην καθημερινότητα και συμπεριλαμ¬βάνει τους ανθρώπινους ήχους (στους οποίους περι¬λαμβάνονται οι ήχοι ομιλιών, οι μηχανικοί ήχοι και η μουσική) όμως με την ουσιαστική κατάργηση της αρ¬χικής κουζίνας, κατήργησε το συγκεκριμένο σημείο της οικίας του, που επισκέπτεται η οικογένεια πολλές φορές ανά την ημέρα, και το ενσωμάτωσε στη σαλο¬
τραπεζαρία μεταφέροντας την κινητικότητα της οικί¬ας του σ’ αυτήν. Έτσι, ο ισχυρισμός της ενάγουσας περί φωνασκιών, αυξημένης έντασης της τηλεόρασης ή άλλου μέσου, συνιστούν ήχους που προέρχονται από το άμεσο περιβάλλον και δεν δημιουργήθηκαν από τον εναγόμενο και το περιβάλλον της οικογέ¬νειάς του προκειμένου να προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη στην ενάγουσα, αλλά όμως πολλαπλασιάστη¬καν με την μεταφορά της κουζίνας στη σαλοτραπεζα¬ρία που θα ενοχλούσαν οποιονδήποτε μέσο υγιή άν¬θρωπο, που θα διέμενε στο διαμέρισμα της ενάγουσας καθώς κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, είναι πολύ πιο έντονος ο προκαλούμενος θόρυβος από τη χρήση της κουζίνας (μαγειρικά σκεύη, ηλεκτρικές συ-σκευές και εξοπλισμός) για την ενάγουσα – νομέα της οριζόντιας ιδιοκτησίας που βρίσκεται στο όμορο δια¬μέρισμα. Τα ανωτέρω επιρρωνύονται από την περι¬γραφή των παραπόνων στα οποία προέβη η ενάγουσα στο αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα και ειδικότερα αναφέ¬ρει συνεχή διατάραξη σε ώρες κοινής ησυχίας, με φω¬
νασκίες, κτυπήματα ντουλαπιών κουζίνας, δηλαδή με χρήση των ήχων που παράγονται από άτομα και αντι¬κείμενα που υπάρχουν σε άμεση γειτνίαση με πολύτε¬κνη οικογένεια. Ως εκ τούτου θα πρέπει να απορρι¬φθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο το αίτημα της ενάγουσας περί χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, αφού δεν αποδεικνύονται τα πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν αδικοπρακτική ευθύνη του ενα¬γομένου (άρθρο 299 Α.Κ.), δεδομένου ότι δεν συνιστά αδικοπραξία και η μεταφορά της κουζίνας διότι κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται να διαρρυθμίζει εσωτερικώς την ιδιοκτησία του και να τη χρησιμοποιεί όπως θέλει, έχοντας όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την κυριότητά του (άρθρο 1000 Α.Κ.) αρκεί όμως να μην παραβλάπτει κατά την άσκησή του, τη χρήση των ιδι¬οκτησιών των συνιδιοκτητών του, απορριπτομένης, της πηγάζουσας από το άρθρο 1003 Α.Κ., ένστασης του εναγομένου καθότι από τη λειτουργία της δεύτε¬ρης κουζίνας παραβλάπτεται ουσιωδώς η χρήση της οριζόντιας ιδιοκτησίας της ενάγουσας. Κατ’ ακολου¬θία όλων των προεκτεθέντων πρέπει να γίνει, εν μέρει, δεκτή η κρινόμενη αγωγή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να επαναφέρει το διαμέρισμά του στην προτέρα κατάσταση, με την κα¬τάργηση – μεταφορά της κουζίνας από τη σαλοτρα¬πεζαρία στην αρχική της θέση, σύμφωνα με την κάτο¬ψη ορόφου που επισυνάφτηκε στο φάκελο της οικοδομικής άδειας του Γραφείου Πολεοδομίας Θεσ¬σαλονίκης της ανωτέρω πολυώροφης οικοδομής άλ¬λως, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του εναγομέ-νου, αφού πρόκειται για επιχείρηση υλικής πράξης που μπορεί να γίνει και από τρίτο πρόσωπο, να επι¬τραπεί στην ενάγουσα εντός τριών μηνών από την κοινοποίηση σ’ αυτόν της παρούσας απόφασης, να το πράξει με δαπάνη του εναγομένου. Και κατόπιν της υποκατάστασης της ενάγουσας, στη θέση του εναγο¬
μένου, εφόσον ο τελευταίος δεν συμμορφώνεται προς το περιεχόμενο της παρούσας, δια της οποίας υποχρεούται να ανεχθεί την επέμβαση της ενάγου¬σας, σε περίπτωση άρνησης ή παρακώλυσης της επέμβασης, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 947 Κ.Πολ.Δ, (βλ. Βαθρακοκοίλης “Ερμ.Νομ.Κ.Πολ.Δ.”, έκδ. 1997, τόμ. Ε`, άρ. 945, Κατράς “ΠΑΝΔΕΚΤΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΟ¬
ΦΟΚΤΗΣΙΑΣ”, έκδ. 2003, σελ. 751 επ. και εκεί παραπο¬μπές σε νομολογία και θεωρία) απειλείται από το Δι¬καστήριο χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση.
Α.Σ.
nomos
