(Α΄ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ)
Διεθνής δικαιοδοσία αλλοδαπών δικαστηρίων. Κοινοτικό δίκαιο. Κανονισμός 44/2001/ΕΚ για την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τον Κανονισμό 1215/2012/ΕΕ. Ασκηθείσες αγωγές με το ίδιο αντικείμενο, την ίδια αιτία μεταξύ των ιδίων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διαφορετικών κρατών, αναστέλλουν
αυτεπάγγελτα τη διαδικασία κάθε δικαστηρίου, εκτός του πρώτου, μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος. Αναρμοδιότητα κάθε άλλου δικαστηρίου υπέρ του πρώτου. Αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τα ρουμανικά δικαστήρια, στις οποίες κανένας διάδικος δεν έχει αμφισβητήσει την διεθνή δικαιοδοσία τους τα καθιστούν αρμόδια. Απορρίπτει αγωγή ασκηθείσα μεταγενέστερα ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων.

ΑΠΟΦΑΣΗ: 6/2018

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Συγκροτήθηκε από τον Πρωτοδίκη Δημήτριο Βογιατζή, τον οποίο διόρισε ο Προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Καβάλας, και την Γραμματέα Ευαγγελία Σμιθ.

Συνεδρίασε δημόσια και στο ακροατήριό του την 5.12.2017 για να δικάσει την διαφορά μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Εμπορικής Εταιρείας με την επωνυμία …………………………, με έδρα το …………………. Ρουμανίας (………………..), με Α.Φ.Μ. …………….., η οποία ήταν απούσα κατά την συζήτηση της διαφοράς.

ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία “……………..”, με Α.Φ.Μ. ……. και έδρα στην…………… (………….. αρ. …..), η οποία ήταν απούσα κατά τη συζήτηση της διαφοράς.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Α. Το άρθρο 215 § 2 ΚΠολΔ ορίζει “Στην περίπτωση του άρθρου 237, η αγωγή επιδίδεται στον εναγόμενο μέσα σε προθεσμία τριάντα ημερών από την κατάθεσή της και αν αυτός ή κάποιος από τους ομοδίκους διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής μέσα σε προθεσμία εξήντα ημερών. Αν η αγωγή δεν επιδοθεί μέσα στην προθεσμία αυτή, θεωρείται ως μη ασκηθείσα”, ενώ όπως ορίζει το άρθρο 237 ΚΠολΔ “Μέσα σε εκατό (100) ημέρες από την κατάθεση της αγωγής οι διάδικοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται με αυτές (…) Κατά την ορισμένη δικάσιμο δεν εξετάζονται μάρτυρες και η υπόθεση συζητείται και χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους”.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, η κρινόμενη αγωγή κατετέθη στην γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας την 28.12.2016 και συνετάχθη η υπ’ αριθμ. 2016/2016 έκθεση κατάθεσης (μονομελές τακτική). Εν συνεχεία επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αγωγής παραδόθηκε την 28.12.2016 από την ………………………..δικαστική επιμελήτρια με έδρα το Εφετείο Θράκης, στην …………………………, υπάλληλο της εναγομένης στο κατάστημα επί της ………. αρ. ….., ……, δεδομένου ότι, όπως βεβαιώνεται από την δικαστική επιμελήτρια, δεν ανευρέθη στο ως άνω κατάστημα κανένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης (βλ. την …………………….. έκθεση). Περαιτέρω, αμφότεροι οι διάδικοι, διόρισαν νομότυπα πληρεξούσιους δικηγόρους, ήτοι η ενάγουσα, σύμφωνα με την ιδρυτική πράξη του νομικού προσώπου της σε επικυρωμένη μετάφραση, βάσει της οποίας η διοίκηση και εκπροσώπηση της εταιρείας ασκείται από τους ………………… γεν. 6.12.1973 στην…………….. με αριθμό διαβατηρίου ………………../ελληνικών αρχών, και ………………, γεν. 3.12.1974 στην ….. με αριθμό διαβατηρίου ……………………/ελληνικών αρχών, καθώς και σύμφωνα με τις από 23.3.2017 εξουσιοδοτήσεις των ανωτέρω προσώπων βάσει ιδιωτικού εγγράφου με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής, διόρισε τον ………………, Δ.Σ.Α. AM …….. ενώ η εναγομένη, σύμφωνα με το καταστατικό της Α.Ε. σε συνδυασμό με την ……./16.6.2016 ανακοίνωση του Επιμελητηρίου ………, βάσει των οποίων πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εναγομένης είναι ο …………………, με Δ.Α.Τ. ………………., καθώς και σύμφωνα με το ………………………ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου………………………., διόρισε τον …………………., Δ.Σ. …………… AM ……. Διά των ανωτέρων πληρεξουσίων δικηγόρων και εντός προθεσμίας εκατό ημερών (ήτοι Παρασκευή 7 Απριλίου 2017), αμφότεροι οι διάδικοι προέβησαν σε κατάθεση των προτάσεων και των σχετικών τους και συγκεκριμένα την 3.4.2017 η ενάγουσα και την 6.4.2017 η εναγομένη.

Β. Με την κρινόμενη αγωγή η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι συνεβλήθη με την εναγομένη και συμφώνησαν ότι η μεν ενάγουσα, ως εργολάβος, αναλαμβάνει την πραγματοποίηση των εργασιών που ειδικότερα ορίστηκαν στο παράρτημα I της σύμβασης στον χώρο της ………………………., στο εμπορικό συγκρότημα ………………., έκτασης 650 τ.μ., στο ……………… Ρουμανίας, η δε εναγομένη, ως εργοδότης, αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλει στην ενάγουσα ως αντίτιμο ποσό 220.000 ευρώ χωρίς Φ.Π.Α.. Ότι η ενάγουσα πραγματοποίησε προσηκόντως τις απαιτούμενες εργασίες και εξέδωσε (α.) την 30.6.2011, το υπ’ αριθμ. …. Σειρά …. Τιμολόγιο αξίας 172.360 ρουμανικών λέι, ισοτιμίας την 30.6.2011 40.617,41 ευρώ, (β.) την 30.9.2011, το υπ’ αριθμ. …..Σειρά …… Τιμολόγιο αξίας 232.500 ρουμανικών λέι, ισοτιμίας την 30.9.2011 53.356,28 ευρώ, και (γ.) την 31.10.2011, το υπ’ αριθμ…….., Σειρά ….. Τιμολόγιο αξίας 311.002,18 ρουμανικών λέι, ισοτιμίας την 31.10.2011, 71.745,45 ευρώ, τα οποία ενσωμάτωναν αντίστοιχες αξιώσεις ληξιπρόθεσμες με την πάροδο 10 ημερών από την έκδοση εκάστου τιμολογίου. Γι’ αυτό τον λόγο και αιτείται να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει (α.) το ποσό των 40.617,41 ευρώ και τους νόμιμους τόκους επ’ αυτού από την 11.7.2011, άλλως από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής, (β.) το ποσό των 53.356,28 ευρώ και τους νόμιμους τόκους επ’ αυτού από την 11.10.2011, άλλως από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής, και (γ.) το ποσό των 71.745,45 ευρώ και τους νόμιμους τόκους επ’ αυτού από την 11.11.2011, άλλως από την επίδοση της κρινόμενης αγωγής, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή και να καταδικασθεί η εναγομένη στην δικαστική δαπάνη της ιδίας.

Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι τα ελληνικά δικαστήρια στερούνται διεθνούς δικαιοδοσίας επί της ως άνω αγωγής, καθώς έχει ήδη διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία των ρουμανικών δικαστηρίων. Ο ισχυρισμός αυτός είναι βάσιμος. Συγκεκριμένα, όπως ορίζει ο κανονισμός 1215/2012 της Ε.Ε. για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ο οποίος αντικατέστησε τον προϊσχύσαντα κανονισμό 44/2001 και ισχύει για όσες αγωγές ασκούνται από την 10.1.2015 και εφεξής (άρθρο 66): I. Με την επιφύλαξη του άρθρου 31 § 2, αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διαφορετικών κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός του πρώτου αναστέλλει αυτεπάγγελτα τη διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου. (…) § 3. Εφόσον διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε άλλο δικαστήριο κηρύσσει εαυτό αναρμόδιο υπέρ εκείνου.” (άρθρο 29). Επισημαίνεται ότι η αυτή ρύθμιση ίσχυε και υπό τον προϊσχύσαντα κανονισμό 44/2001, βάσει του άρθρου 27 εκείνου, καθώς και ότι, για να έχει διαπιστωθεί η δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, αρκεί το πρώτο επιληφθέν δικαστήριο να μην έχει κρίνει αυτεπαγγέλτως εαυτό αναρμόδιο και κανένας από τους διαδίκους να μην έχει αμφισβητήσει τη δικαιοδοσία αυτή πριν ή έως το χρονικό σημείο της ενέργειας με την οποία ο εναγόμενος λαμβάνει θέση επί της υποθέσεως και η οποία λογίζεται από το εθνικό δίκαιο ως η πρώτη πράξη άμυνας επί της ουσίας ενώπιον του δικαστηρίου αυτού (ΔΕΚ 6-10/2015 C – 489/2014 ΤΝΠ Νόμος). Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού 1215/2012, “Πέραν των περιπτώσεων όπου η διεθνής δικαιοδοσία απορρέει από άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού, το δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο εναγόμενος παρίσταται, αποκτά διεθνή δικαιοδοσία. Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται αν η παράσταση έχει σκοπό την αμφισβήτηση της διεθνούς δικαιοδοσίας ή
αν υπάρχει άλλο δικαστήριο με αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 24.”. Οι ανωτέρω ρυθμίσεις, ως διατάξεις κανονισμού της Ε.Ε. (249 § 2 της Συνθήκης για την Ε.Ε.), έχουν γενική ισχύ και εφαρμόζονται δεσμευτικά σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε., σύμφωνα δε με την αρχή της υπεροχής των κανόνων του κοινοτικού δικαίου, που ευρίσκει έρεισμα στο άρθρο 28 του Συντάγματος, συνάγεται ότι ο ανωτέρω κανονισμός υπερισχύει κάθε διάταξης του εσωτερικού δικαίου, που περιέχει ρυθμίσεις της ίδιας ύλης, όχι μόνον αντίθετες, αλλά και σύμφωνες προς το περιεχόμενό του (βλ. και ΜονΠρΑΘ 420/2015 ΤΝΠ Νόμος).

Στην κρινόμενη περίπτωση η ενάγουσα προσέφυγε στα δικαστήρια του Βουκουρεστίου, και στρεφόμενη κατά της νυν εναγομένης ισχυρίστηκε ότι συνεβλήθη με αυτήν και ότι η ενάγουσα υποχρεώθηκε να εκτελέσει τις εργασίες που προβλέπονταν στο Παράρτημα I της σύμβασης και συγκεκριμένα τις εργασίες στον εσωτερικό χώρο της ………………………… εντός του εμπορικού συγκροτήματος ……………………..στο Βουκουρέστι (………………… αρ. …) σε εμβαδόν 650 τ.μ., ότι οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν κανονικά και ότι η ίδια εξέδωσε τα κάτωθι τιμολόγια: (α.) τιμολόγιο σειρά DRK αρ. …../………. αξίας 284.858,04 λέι, ληξιπρόθεσμο την …….., (β.) τιμολόγιο σειρά DRK αρ. …../…………αξίας 161.200 λέι, ληξιπρόθεσμο την …………….., (γ.) τιμολόγιο σειρά DRK αρ. ……/………. αξίας 172.360 λέι, ληξιπρόθεσμο την ………………., (δ.) τιμολόγιο σειρά DRK αρ. ……./……… αξίας 232.500 λέι, ληξιπρόθεσμο την ……………….., και (ε.) τιμολόγιο σειρά DRK αρ. ……./…….. αξίας 311.002,18 λέι, ληξιπρόθεσμο την …………….. Ότι η νυν εναγομένη, η οποία δυνάμει της μεταξύ τους σύμβασης είχε αναλάβει την υποχρέωση καταβολής του τιμήματος του έργου, προέβη μόνο σε μερικές καταβολές, ώστε να υφίσταται ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο κεφαλαίου 917.684,71 λέι και αναλογούντες τόκοι υπερημερίας 2.887.136,42 λέι για τόκους υπερημερίας. Τα δικαστήρια Βουκουρεστίου όρισαν δικάσιμο για το ως άνω ένδικο βοήθημα την ……….. και κάλεσαν την νυν εναγομένη να καταθέσει αντιρρήσεις επί της ως άνω αίτησης. Η νυν εναγομένη πράγματι κατέθεσε αντιρρήσεις, χωρίς να αμφισβητήσει την διεθνή δικαιοδοσία των ρουμανικών δικαστηρίων, ώστε εν τέλει να εκδοθεί η 1968 αστική απόφαση του Δικαστηρίου Βουκουρεστίου – 6ο αστικό τμήμα κατόπιν δημόσιας συνεδρίασης την 17.4.2014, με την οποία, χωρίς να κρίνει το δικαστήριο Βουκουρεστίου εαυτό αναρμόδιο, απορρίφθηκε το ένδικο βοήθημα της νυν ενάγουσας και υποχρεώθηκε αυτή να καταβάλει στην νυν εναγομένη 2.235 λέι ως δικαστικά έξοδα. Η νυν ενάγουσα προσέφυγε κατά της 1968 απόφασης του Δικαστηρίου Βουκουρεστίου, ώστε εν τέλει όημοσιεύθηκε η 4049 απόφαση του δικαστηρίου Βουκουρεστίου – 6ο αστικό τμήμα, κατόπιν δημόσιας συνεδρίασης την 9.9.2014, στην οποία αμφότεροι οι διάδικοι κατέθεσαν τις απόψεις τους, χωρίς πάλι να αμφισβητηθεί η διεθνής δικαιοδοσία των ρουμανικών δικαστηρίων, και απορρίφθηκε η προσφυγή της νυν ενάγουσας επί της ουσίας.

Από τα ανωτέρω αποδεικνύεται ότι πριν την κρινόμενη αγωγή η ενάγουσα προσέφυγε στα ρουμανικά δικαστήρια, στράφηκε κατά της νυν εναγομένης, επικαλέσθηκε την ίδια σύμβαση μεταξύ τους και τα αυτά τιμολόγια και ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη στην καταβολή του τιμήματος. Επίσης αποδεικνύεται ότι οι αποφάσεις που εκδόθηκαν επί των ανωτέρω αιτήσεων λήφθηκαν από όργανα που αποτελούνταν οργανικώς από δικαστές, ότι η διαδικασία διεξήχθη κατόπιν ακρόασης και των δύο πλευρών και ότι από κανέναν δεν αμφισβητήθηκε η διεθνής δικαιοδοσία των ρουμανικών δικαστηρίων, χωρίς να κρίνουν τα ρουμανικά δικαστήρια εαυτά αναρμόδια. Με βάση τις παραδοχές αυτές, αμφότεροι οι διάδικοι αποδέχθηκαν την διεθνή δικαιοδοσία των ρουμανικών δικαστηρίων, τα οποία πλέον έχουν διαπιστώσει την διεθνή δικαιοδοσία τους, ώστε το νυν επιλαμβανόμενο δικαστήριο να οφείλει να κηρύξει εαυτό αναρμόδιο υπέρ των δικαστηρίων της Ρουμανίας, απορριπτομένης της αγωγής ως απαράδεκτης (βλ. και ΕφΠειρ 617/2004 ΤΝΠ Νόμος, ΠολΠρΑθ 5292/2010 ΤΝΠ Νόμος). Τέλος, η ενάγουσα θα πρέπει λόγω της ήττας της να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα της εναγομένης, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την ενάγουσα στην δικαστική δαπάνη της εναγομένης, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων τριακοσίων (3.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στη ……., στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους στι 19 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Ν.Σ.

nomos