ΠεντΕφΒορΑιγ 86/2013 (δημ. ΠοινΔικ 2014, σελ. 245)
Πρόεδρος Φ. Μανώλαρος
Μέλη Β. Χάσκαρη (Εφέτης Πειραιώς), Α. Σιάπκα, Κ. Σιδηρόπουλος, Ε. Ασημακοπούλου
Εισαγγελέας Π. Στραγάλης
Δικηγόροι Ι. Πετρέλλης, Γ. Αναγνωστόπουλος
άρθρο 19 Ν 2523/1997
Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων
(…)
Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης των κατηγορουμένων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, από τα πρακτικά συνεδριάσεως και την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, τα οποία αναγνώσθηκαν και απ’ όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία αναγνώσθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και αναφέρονται ανωτέρω, από τις απολογίες των κατηγορουμένων και απ’ όλη την αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:
Στην Τ.Σ. και στον Ν.Σ. αποδίδεται η ακόλουθη κατηγορία: Στον κατωτέρω αναφερόμενο τόπο και χρόνο, ενεργώντας από κοινού, εξέδωσαν εικονικά φορολογικά στοιχεία αξίας άνω των 150.000 ευρώ. Ειδικότερα, στη … Μυτιλήνης, στις 6.9.2004, όντας ομόρρυθμα μέλη, ήτοι διαχειριστής και ταμίας, αντίστοιχα, της εκεί εδρεύουσας εταιρίας με την επωνυμία «…» και αντικείμενο την ανακύκλωση μετάλλων και κατασκευή μεταλλικών αντικειμένων, δρώντας από κοινού, ήτοι μετά συναπόφαση και με κοινό δόλο, εξέδωσαν στο όνομα της ανωτέρω εταιρίας τα κατωτέρω αναφερόμενα, ως προς τον αριθμό και ημερομηνία, καθαρή αξία, ΦΠΑ και συνολική αξία συναλλαγής, αντίστοιχα, φορολογικά στοιχεία (δελτία αποστολής, τιμολόγια πώλησης και δελτία αποστολής-τιμολόγια πώλησης), τα οποία παρέδωσαν στη λήπτρια αυτών εταιρία με την επωνυμία «…», με έδρα το Αιγάλεω Αττικής (…) και καταχώρησαν στα λογιστικά βιβλία της ανωτέρω εταιρίας τους, μολονότι αυτά ήταν εικονικά, καθώς: α) Η αναγραφόμενη ημερομηνία έκδοσής τους ήταν προγενέστερη της ημερομηνίας θεώρησής τους από την αρμόδια ΔΟΥ Μυτιλήνης, που πραγματοποιήθηκε στις 6.9.2004, για τα κάτωθι υπό στοιχείο αύξοντα αριθμού 1 έως 50 αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία και β) δεν είναι δυνατόν το θεωρηθέν κατά την ανωτέρω ημερομηνία (6.9.2004) στέλεχος δελτίων αποστολής υπ’ αρ. 200 έως και 349 να βρίσκεται την ίδια ημέρα και 90 λεπτά προ της θεωρήσεως από τη ΔΟΥ Μυτιλήνης στον Ασπρόπυργο Αττικής, ώστε να εκδοθούν τα κάτωθι υπό στοιχείο αύξοντα αριθμού 1-8 αναφερόμενα φορολογικά στοιχεία. Με τα δελτία αποστολής και τιμολόγια αυτά εμφανίζονταν ότι μεταξύ της λήπτριας και της ως άνω εταιρίας («…») έλαβαν χώρα εμπορικές συναλλαγές (αγοραπωλησίες μετάλλων και μεταλλικών αντικειμένων), οι οποίες, όμως, ήταν ανύπαρκτες. Η αξία, δε, των εικονικών φορολογικών στοιχείων είναι άνω των 150.000 ευρώ, καθώς ανέρχεται συνολικά σε 221.839,16 ευρώ πλέον ΦΠΑ 39.930,27 ευρώ.
Όμως, η ως άνω κατηγορία, που αποδίδεται στους κατηγορουμένους, δεν αποδείχθηκε. Αυτοί ήσαν ομόρρυθμα μέλη της εταιρίας με την επωνυμία «…», η οποία αγόραζε σκραπ (παλιοσίδερα) από την εταιρία με την επωνυμία «…» και τα πωλούσε στην εταιρία με την επωνυμία «…» για ανακύκλωση. Επειδή, η εταιρία «…», που αγόραζε σκραπ (παλιοσίδερα) για ανακύκλωση από την εταιρία των κατηγορουμένων, βρισκόταν στην Αθήνα και η εταιρία «…», η οποία αγόραζε τα ως άνω σκραπ (παλιοσίδερα) από την εταιρία των κατηγορουμένων, βρισκόταν στο Αιγάλεω Αττικής, τα εν λόγω εμπορεύματα η εταιρία «…» αντί να τα μεταφέρει στη Μυτιλήνη Λέσβου, αφού τα παρελάμβανε από την εταιρία «…» και στη συνέχεια, να τα μεταφέρει πάλι στην εταιρία «…», στο Αιγάλεω Αττικής, τα μετέφερε απ’ ευθείας από την εταιρία, που τα αγόραζε, στην εταιρία, που τα πωλούσε. Οι εταιρίες ανακύκλωσης απαλλάσσονταν από το ΦΠΑ και γι’ αυτό στην ως άνω τριγωνική συναλλαγή η εταιρία των κατηγορουμένων εξέδιδε τα δελτία αποστολής και τα τιμολόγια αθεώρητα. Τα δελτία αποστολής απεικόνιζαν τη διακίνηση του προϊόντος και τα τιμολόγια απεικόνιζαν την ποσότητα των εμπορευμάτων και την αξία αυτών. Η εταιρία των κατηγορουμένων κρατούσε δελτία αποστολής για τα εμπορεύματα που πωλούσε και αυτά αντιστοιχούσαν στα τιμολόγια που εξέδιδαν και μ’ αυτό τον τρόπο έλεγχαν τη διακίνηση των εμπορευμάτων τους. Όταν γίνονταν οι ανωτέρω τριγωνικές συναλλαγές, λογιστής στην εταιρία «…» ήταν ο Π., ο οποίος υπέδειξε στους κατηγορουμένους τη θεώρηση των δελτίων αποστολής και των τιμολογίων, που είχαν εκδοθεί γι’ αυτές, ο οποίος έχει αποβιώσει. Οι τριγωνικές συναλλαγές το έτος 2004 είχαν εμφανισθεί για πρώτη φορά και δεν αντιμετωπίστηκαν σωστά από φορολογική άποψη από μέρους του λογιστηρίου της εταιρίας των κατηγορουμένων. Όμως, αυτή ήταν πλεονάζουσα ενέργεια, αφού, όπως προαναφέρθηκε, δεν χρειαζόταν η θεώρησή τους, δεδομένου ότι οι εταιρίες ανακύκλωσης απαλλάσσονταν από το ΦΠΑ. Δεν αποδείχθηκε ότι οι συναλλαγές για τις οποίες κατηγορούνται η Τ.Σ. και ο Ν.Σ. ήταν εικονικές. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι αυτές ήταν πραγματικές. Η αρμόδια ΔΟΥ εστιάζει την εικονικότητα των δελτίων αποστολής και των τιμολογίων στο γεγονός ότι τα στελέχη είχαν εκδοθεί και διατρηθεί από την εν λόγω ΔΟΥ στις 6.9.2004, ενώ η ημερομηνία συναλλαγών ήταν 30.8.2004. Η παρατυπία αυτή πιθανόν να στοιχειοθετεί φορολογική παράβαση, αλλά δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει ανυπαρξία των πιο πάνω συναλλαγών. Οι μάρτυρες κατηγορίας υπάλληλοι της ΔΟΥ δεν αναφέρουν ότι η εταιρία των κατηγορουμένων είχε το προφίλ αυτών που εκδίδουν εικονικά τιμολόγια, θεωρούν όμως, ότι εφόσον τα στελέχη των δελτίων αποστολής και των τιμολογίων είχαν εκδοθεί και διατρηθεί από την αρμόδια ΔΟΥ στις 6.9.2004, ενώ η ημερομηνία συναλλαγών ήταν στις 30.8.2004, οδηγούνται στο συμπέρασμα εκ των προτέρων, χωρίς να προβούν σε ελέγχους, ότι αυτές οι συναλλαγές δεν έχουν γίνει και είναι εικονικές. Όμως, όπως προαναφέρθηκε, η παρατυπία αυτή πιθανόν να στοιχειοθετεί φορολογική παράβαση, αλλά όχι την αξιόποινη πράξη για την οποία κατηγορούνται. Να σημειωθεί ότι οι εγκαταστάσεις της εταιρίας των κατηγορουμένων είναι μεγάλες, με υποδομές στα πάγιά τους και δεν έχουν εταιρία φάντασμα ή περιστασιακή, είναι, δε, η μοναδική στη Μυτιλήνη στην ανακύκλωση υλικών, όπως γυαλιά, αλουμίνια και σκαρπ (παλιοσίδερα) και αποτελεί μία οικογενειακή επιχείρηση. Ακόμη, η εταιρία με την επωνυμία «…» είναι υπαρκτή εταιρία, το ΣΔΟΕ προέβη σε έλεγχο αυτής και βρέθηκε ότι λειτουργούσε, με δικούς της αποθηκευτικούς χώρους. Επίσης, η εταιρία με την επωνυμία «…» είναι από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα στην ανακύκλωση υλικών, με μεγάλο τζίρο πωλήσεων και διαθέτει κλειστή και θεωρημένη αποθήκη. Το ΣΔΟΕ δεν έλεγξε τις αποθήκες της εταιρίας «…» για να διαπιστώσει αν υπήρχαν τα εμπορεύματα, που της απέστειλε η εταιρία των κατηγορουμένων, αν προέβαινε στην πιο πάνω ενέργεια θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί η αξιόποινη πράξη για την οποία κατηγορούνται, όμως από τα υφιστάμενα αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι οι επίδικες συναλλαγές ήταν πραγματικές και όχι εικονικές. Τέλος, να σημειωθεί ότι οι πληρωμές των συναλλαγών στο χώρο της ανακύκλωσης δεν συνηθίζεται να γίνονται με δίγραμμες επιταγές, αλλά με μετρητά, όπως απαιτούσαν οι προμηθευτές και γι’ αυτό οι κατηγορούμενοι δεν προσκόμισαν στην αρμόδια Εφορία δίγραμμες επιταγές για την πληρωμή τους, όπως η τελευταία τους ζήτησε και δεν προσκόμισαν.
Κατόπιν τούτων, δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικά και υποκειμενικά η αξιόποινη πράξη, για την οποία κατηγορούνται η Τ.Σ. και ο Ν.Σ. και πρέπει να κηρυχθούν αθώοι.