Η pilotis (πυλωτή), δηλαδή ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος του ισογείου τμήματος του κτηρίου, μπορεί να μην καταλαμβάνει ολόκληρο το ισόγειο, αλλά το 50% αυτού τουλάχιστον, εφόσον προβλέπεται από την οικοδομική άδεια, στο οποίο όμως δεν περιλαμβάνονται οι χώροι κλιμακοστασίων, ανελκυστήρων και εισόδων που βρίσκονται στο υπόγειο.
Το υπόλοιπο τμήμα και μέχρι το 50% μπορεί να είναι, σύμφωνα με την οικοδομική άδεια, πανταχόθεν περίκλειστο, οπότε δεν περιλαμβάνεται στην πυλωτή και δεν είναι κοινόκτητος και κοινόχρηστος χώρος.
Ο χώρος της πυλωτής δεν προσμετράται στο συντελεστή δόμησης, ο δε λοιπός περίκλειστος χώρος του ισογείου προσμετράται, εκτός εάν αποτελεί χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων.
Το περίκλειστο μέρος του ισογείου του κτηρίου, αφού δεν αποτελεί κοινόχρηστο και κοινόκτητο μέρος της οικοδομής, μπορεί να αποτελεί αυτοτελή διαιρεμένη ιδιοκτησία ή να ανήκει ως παρακολούθημα σε κάποια ιδιοκτησία ή της οικοδομής (βλ. ΑΠ 1131/2003, ΑΠ 1441/2006).
Όμως, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 13 § 1 και 3, 4 § 1 του Ν. 3741/1929, συνάγεται ότι, παρόλο που δεν μπορεί στην πυλωτή να αποκτηθεί δικαίωμα κυριότητας, εντούτοις, με την πράξη σύστασης των οριζόντιων ιδιοκτησιών ή με μεταγενέστερη συμφωνία μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και υποβάλλεται σε μεταγραφή, μπορεί εγκύρως να ρυθμισθεί η χρήση του ακαλύπτου αυτού χώρου της πυλωτής μέσω παραχώρησης δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης ορισμένου από τα εν λόγω κοινόχρηστα και κοινόκτητα πράγματα-τμήματα της πυλωτής σε ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής, δεδομένου ότι με την συμφωνία αυτή δεν αναιρείται η συγκυριότητα των οροφοκτητών επί της πυλωτής, αλλά η χρήση.
Οι συγκεκριμένοι χώροι της πυλωτής είναι δηλαδή κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι επί των οποίων έχει παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως σε συγκεκριμένους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής και έχουν χαρακτήρα παρακολουθηματικό της οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος ή ορόφου) και συνεπώς δεν είναι δυνατή ούτε η αυτοτελής διάθεση αυτών, ούτε η παραχώρηση της αποκλειστικής χρήσης αυτών σε τρίτο, μη ιδιοκτήτη (βλ. ΑΠ 2174/2009).
Στην προκείμενη υπόθεση η επίδικη θέση σταθμεύσεως που ανήκει στον αναιρεσίβλητο, εφόσον είναι περίκλειστη σύμφωνα με την οικοδομική άδεια και εφόσον ο ελεύθερος ημιυπαίθριος χώρος καταλαμβάνει τουλάχιστον το 50%, δεν είναι κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος.
Αυτός ο λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος, επειδή το Εφετείο δεν υπέπεσε σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση των προσκομισθέντων μετ’ επικλήσεως εγγράφων από τους αναιρεσείοντες, αλλά αφού τα ανέγνωσε σωστά, τα συνεκτίμησε ορθά μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό πόρισμα από αυτό που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό.
Απορρίπτει την από 20 Δεκεμβρίου 2007 αίτηση των Χ1, κ.λπ. για αναίρεση της 796/2007 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
areiospagos.gr