ΜονΠρωτΑθ 39/2015: ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΕΚΝΩΝ
ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ 39/2015 TO ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από το Δικαστή Ιωάννη Σταυρόπουλο, Πρωτοδίκη, τον οποίο όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Πρωτοδικείου, και από το Γραμματέα Ηλία Ηλιάδη. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 3.11.2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ: …, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως ασκούσας προσωρινά την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων της …, η οποία εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μιχόπουλο. ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ-ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής, ατομικά και υπό την ιδιότητά του ως ασκούντος τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων του …, ο οποίος εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Νικολόπουλο. Η ενάγουσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 21.1.2013 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 115/2013, προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, και γράφθηκε στο πινάκιο. Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 15.9.2014 αγωγή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 2000/2014, προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, και γράφθηκε στο πινάκιο. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Νόμιμα φέρονται προς συζήτηση οι υπό κρίση αγωγές των διαδίκων, οι οποίες πρέπει να συνεκδικασθούν, διότι είναι πρόδηλη η συνάφεια τους και με αυτόν τον τρόπο διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης, επέρχεται δε μείωση των εξόδων (άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ). I. Με την υπ’ αριθ. 115/2013 αγωγή η ενάγουσα ζητεί, όπως παραδεκτά συμπλήρωσε αυτήν και περιόρισε το αίτημα της δια των νομότυπα κατατεθειμένων προτάσεων της (άρθρο 223 εδ.β’Κ.Πολ.Δ.) αλλά και με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της ενώπιον του ακροατηρίου, να ανατεθεί οριστικά στην ίδια η επιμέλεια του προσώπου των ως άνω ανηλίκων τέκνων της, που έχει αποκτήσει με τον εναγόμενο, των οποίων ο έγγαμος βίος έχει διασπασθεί, να αναγνωρισθεί ότι ο εναγόμενος οφείλει να της καταβάλλει για λογαριασμό των ως άνω ανηλίκων τέκνων τους, καθόσον αυτά αδυνατούν να διαθρέψουν τον εαυτό τους, την ανάλογη με βάση τις οικονομικές του δυνάμεις διατροφή σε χρήμα, για το μεν … ποσού 750 ευρώ μηνιαίως από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και για μια διετία από τη συζήτηση της αγωγής, ήτοι μέχρι την 2.11.2016, για τη δε … ποσού 470 ευρώ μηνιαίως από την επομένη της επίδοσης της αγωγής μέχρι και τον Αύγουστο 2013 και ποσού 711 ευρώ από το Σεπτέμβριο 2013 μέχρι την 2.11.2016, άπαντα τα ανωτέρω ποσά προκαταβλητέα εντός του πρώτου τριημέρου κάθε μήνα, νομιμοτόκως από την καθυστέρηση κάθε ληξιπρόθεσμης παροχής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, να κηρυχθεί η εκδοθησομένη απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την καταψηφιστική της διάταξη, να απειληθεί σε βάρος του εναγομένου χρηματική ποινή 150 ευρώ και προσωπική κράτηση ενός μηνός για κάθε παράβαση της εκδοθησομένηςαπόφασης σχετικά με την ανάθεση της επιμέλειας σε αυτήν και την καταβολή της διατροφής εκ μέρους του εναγομένου και να καταδικαστεί αυτός στην καταβολή της δικαστικής της δαπάνης. […]
Read moreΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ 2/2014 : Ακυρότητα επίδοσης. Η επίδοση ως αγνώστου διαμονής έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε «γνωστή διαμονή».
Περίληψη Ακυρότητητα επίδοσης – Ελλειψη αιτιολογίας -. Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλλονται υποχρεωτικά με την έφεση και επί των οποίων, εφόσον προβάλλονται, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να διαλάβει στην απορριπτική της εφέσεως απόφαση πλήρη αιτιολογία, είναι και ότι η επίδοση ως αγνώστου διαμονής έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε «γνωστή διαμονή». Κατ ορθή ερμηνεία των διατάξεων του ΚΠΔ, στην περίπτωση που δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατ’ αυτήν και δεν έχει δηλώσει διεύθυνση κατοικίας, κατά το άρθρο 273 του ΚΠΔ, δεν μπορεί άνευ ετέρου να θεωρείται ως άγνωστης διαμονής, από μόνο το γεγονός ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή τη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε, διότι, διαφορετικά, ενδέχεται η γνωστοποιηθείσα από το μηνυτή διεύθυνση της κατοικίας του κατηγορουμένου να είναι εσφαλμένη, με συνέπεια ο τελευταίος να αγνοεί την σε βάρος του ποινική διαδικασία, η οποία έτσι διεξάγεται ερήμην του, κατά παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης που θεσπίζει το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Αναιρείται η απόφαση που απέρριψε την έφεση ως εκπρόθεσμη και άρα απαράδεκτη λόγω έλλειψης αιτιολογίας, αφού εκθέτει ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που είχαν τεθεί ενώπιόον του, δεν προέκυπτε ότι ο εκκαλών – κατηγορούμενος είχε δηλώσει οποιαδήποτε μεταβολή της κατοικίας του στην Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση, χωρίς να αξιολογήσει, όπως έπρεπε, αν, από τα αποδεικτικά μέσα και μάλιστα από τα έγγραφα που είχε προσκομίσει ο ίδιος προέκυπτε ή όχι ότι αυτός, κατά τον κρίσιμο χρόνο της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως, είχε γνωστή διαμονή διάφορη από εκείνη, στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε, αρκεσθέν στην αιτιολογία ότι η Εισαγγελική Αρχή που είχε παραγγείλει την επίδοση, δεν γνώριζε την επικαλούμενη από αυτόν ως γνωστή κατοικία του, στην οδό …, επειδή ο ίδιος δεν την είχε γνωστοποιήσει, ενώ η αιτιολογία αυτή δεν αρκεί, ενόψει του ότι, σ αυτήν, δεν υπάρχει παραδοχή ότι ο κατηγορούμενος, γνώριζε ότι έχει ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη, ή ότι έχει εκδοθεί σε βάρος του καταδικαστική απόφαση, ώστε να έχει υποχρέωση να προβεί σε γνωστοποίηση της διεύθυνσης της κατοικίας του στην ανωτέρω Εισαγγελική Αρχή. Η πλημμέλεια, της έλλειψης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, γνώριζε, ότι εκκρεμούσε η υπόθεσή του στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, λόγω της επανειλημμένης εμφανίσεώς του σε αυτό, καίτοι είχε κλητευθεί ως άγνωστης διαμονής, κατά τις δικασίμους 23.2. 1999, 18.2.2000, 16.5.2000 και 1.11.2000, κατά τις οποίες αναβλήθηκε η υπόθεσή του, και συνεπώς είχε υποχρέωση να δηλώσει την πραγματική του διεύθυνση στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, αφού έλαβε γνώση ότι εκκρεμεί σε βάρος του κατηγορία, οπότε θα μπορούσε να θεωρηθεί, ότι η δικονομική βλάβη που υπέστη ο αναιρεσείων οφείλεται σε δικές του παραλείψεις και όχι παραλείψεις της Εισαγγελίας ή του Δικαστηρίου, διότι τα πραγματικά αυτά περιστατικά δεν διαλαμβάνονται στις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, οι οποίες και δεν επιτρέπεται να συμπληρωθούν από το δικαστήριο του Αρείου Πάγου (Αντίθετη μειοψηφία, κατά την οποία: α) ορθώς και εγκύρως επιδόθηκε η καταδικαστική απόφαση στον αναιρεσείοντα ως αγνώστου διαμονής, ενώ η δικονομική βλάβη που αυτός υπέστη οφείλεται σε […]
Read moreΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ 3/2014 : Δικαστική αναπροσαρμογή μισθώματος κατ επιταγήν της καλής πίστεως – H τύχη της ρήτρας συμβατικής αναπροσαρμογής του μισθώματος στην εμπορική μίσθωση, σε περίπτωση που μεσολαβήσει δικαστική αναπροσαρμογή.
Δικαστήριο: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 3 Ετος: 2014 Περίληψη Δικαστική αναπροσαρμογή μισθώματος κατ επιταγήν της καλής πίστεως – Συμφωνία σταδιακής αναπροσαρμογής – Αναίρεση για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου -. H τύχη της ρήτρας συμβατικής αναπροσαρμογής του μισθώματος στην εμπορική μίσθωση, σε περίπτωση που μεσολαβήσει δικαστική αναπροσαρμογή. Η Ολομέλεια αποφάνθηκε ότι αν το ένα μέρος προσφύγει άπαξ στο δικαστήριο, ζητώντας τη δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος, κατά την ΑΚ 288, αυτομάτως καταργείται η ρήτρα συμβατικής αναπροσαρμογής του μισθώματος για το μέλλον, αφού προδήλως θα έχει κριθεί ότι οι οικείες συμβατικές προβλέψεις είναι απρόσφορες πλέον να ρυθμίζουν το ζήτημα του ύψους του (βλ. σημ. υπό την ΟλΑΠ 9/13). Μετά τη δικαστική αναπροσαρμογή το μόνο που μπορεί να ισχύσει για το μέλλον, επί εμπορικών μισθώσεων, είναι η νόμιμη αναπροσαρμογή, που ρυθμίζεται με το άρθρο 7 § 3 του π.δ. 34/1995, η δε απαιτούμενη από τον νόμο αυτό για την πραγματοποίηση της αναπροσαρμογής ετήσια προθεσμία αρχίζει από τον χρόνο που συντελείται αυτή με την απόφαση του δικαστηρίου, δηλαδή από την επίδοση της αγωγής (Αντίθετη μειοψηφία έντεκα μελών του Ανωτάτου Δικαστηρίου). Κείμενο Απόφασης Αριθμός 3/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές της Πλήρους Ολομέλειας: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Πρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Βασίλειο Λυκούδη, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπροέδρους, Βιολέττα Κυτέα, Δημήτριο Μαζαράκη, Παναγιώτη Ρουμπή, Κωνσταντίνο Φράγκο, Νικόλαο Πάσσο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα, Δημήτριο Κόμη, Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεράσιμο Φουρλάνο, Αργύριο Σταυράκη, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου – Πετρουλάκη, Δήμητρα Μπουρνάκα, Εμμανουήλ Κλαδογένη, Γεώργιο Σακκά, Μαρία Βασιλάκη, Χρυσούλα Παρασκευά, Μαρία Γαλάνη – Λεοναρδοπούλου, Μιχαήλ Αυγουλέα, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη – Εισηγητή, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Πάνο Πετρόπουλο, Ευγενία Προγάκη, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Μαρία Βαρελά, Γεώργιο Κοντό, Ασπασία Μαγιάκου, Βασίλειο Πέππα, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Δημήτριο – Στέφανο Βόσκα, Μαρία Χυτήρογλου και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες, (κωλυομένων των λοιπών Δικαστών της σύνθεσης). Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία της Εισαγγελέως Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Των καλούντων – αναιρεσειόντων: Κ. Γ. του Λ., κατοίκου … και 2. Κ. Κ. του Ν., κατοίκου …, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Τομαρά. Των καθών η κλήση – αναιρεσιβλήτων: 1 Α. Χ. του Γ. και 2 Γ. Χ. του Α., κατοίκων … οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Χολέβα. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16 Ιουλίου 2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 235/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 142/2010 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι καλούντες -αναιρεσείοντες με την από 12 Ιουνίου 2010 αίτησή τους και τους από 3 Οκτωβρίου 2011 προσθέτους λόγους. Στη συνέχεια εκδόθηκε η 70/2012 απόφαση του Δ’ Πολιτικού Τμήματος, η οποία απορρίπτει τον πρώτο λόγο αναίρεσης και παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τους αναφερόμενους στο σκεπτικό δεύτερο λόγο αναίρεσης και τον μοναδικό του δικογράφου των προσθέτων λόγων. Μετά την πιο πάνω απόφαση και την από 3 Μαΐου 2012 κλήση των καλούντων η προκείμενη υπόθεση φέρεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου επί της οποίας εκδόθηκε η […]
Read moreΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΝ ΕΠΙΔΙΚΙΑ
ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΕΝ ΕΠΙΔΙΚΙΑ – ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΒΛΑΒΗΣ ΣΩΜΑΤΟΣ Ή ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΡΟΧΑΙΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ. Α.- ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ. Όπως είναι γνωστό, η παραγραφή εν επιδικία, κατά την πάγια και ομόφωνη άποψη της Θεωρίας και της Νομολογίας, συνιστά ειδικά ρυθμιζόμενη περίπτωση της παραγραφής, ως θεσμού του ουσιαστικού δικαίου, που συμπλέκεται και ρυθμίζεται σε ορισμένα σημεία του και από το δικονομικό δίκαιο. Η συγκεκριμένη αυτή περίπτωση της παραγραφής του δικαιώματος εκδηλώνεται, όταν η αξίωση γίνει επίδικη με την άσκηση του ενδίκου βοηθήματος και οι διάδικοι αδρανούν ως προς την επίσπευση της δίκης. Το ζήτημα, το οποίο πρόσφατα έχει ανακύψει, ανάγεται στο τι ακριβώς ισχύει, πλέον, και σε ποιο βαθμό έχουν επηρρεαστεί τα μέχρι τούδε γνωστά δεδομένα της παραγραφής εν επιδικία, μετά τις τροποποιητικού χαρακτήρα, ρυθμίσεις του Ν. 4139/2013 και, ειδικώτερα, του άρθρου 261 ΑΚ. Η διακοπή της παραγραφής με την άσκηση της αγωγής δεν έχει πλέον, όπως μέχρι πρόσφατα συνέβαινε, περιορισμένη διάρκεια, αλλά διαρκεί μέχρι την τελεσίδικη περάτωση της δίκης (άρθρ. 261 παρ. 1 Α.Κ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 101 παρ. 1 Ν. 4139/2013), υπό την επιφύλαξη πάντοτε της παρ. 2 του ίδιου (τροποποιημένου) άρθρου, που ρυθμίζει τα της δικονομικής αδρανείας των διαδίκων και προβλέπει επανέναρξη της παραγραφής μετά την παρέλευση έξι (6) μηνών από την τελευταία διαδικαστική πράξη του Δικαστηρίου και των διαδίκων, που διακόπτεται εκ νέου, εφ’ όσον κάποιος διάδικος επισπεύσει την πρόοδο της δίκης. Η διαφορά σε σχέση με το προϊσχύσαν δίκαιο είναι σαφής. Κατά την προηγούμενη ρύθμιση, με την άσκηση της αγωγής η διακοπείσα παραγραφή, άρχιζε εκ νέου. Αντίθετα με την ρύθμιση του Ν. 4139/2013, η παραγραφή διακόπτεται με την άσκηση της αγωγής και αρχίζει και πάλι απ’ την έκδοση τελεσίδικης απόφασηςή σε περίπτωση αδράνειας των διαδίκων, μετά από —————————————————————————————————- * Την εισήγηση αυτή αφιερώνω στη μνήμη της συνεργάτιδός μου Βούλας Π. Δαστερίδου, ενός σπάνιου, μοναδικού και ξεχωριστού ανθρώπου και Δικηγόρου, που έφυγε πρόωρα από κοντά μας. έξι (6) μήνες απ’ την τελευταία διαδικαστική πράξη των ίδιων ή του Δικαστηρίου. Όπως είναι προφανές, με τις ανωτέρω τροποποιήσεις και, κυρίως, με την ρύθμιση της νέας παραγράφου 2 του άρθρου 261 Α.Κ., ο Νομοθέτης επιχειρεί, να επιλύσει, εκ των ενόντων, το πρόβλημα, το οποίο έχει δημιουργηθεί στα μεγάλα, ως επί το πλείστον, Πρωτοδικεία της Χώρας, με τις βραχυχρόνιες παραγραφές, που συμπληρώνονταν μεταξύ της ασκήσεως της αγωγής και της συζητήσεώς της, όταν αυτή (λόγω των γνωστών προβλημάτων υλικοτεχνικής υποδομής και στελέχωσης) προσδιορίζεται σε απώτερο χρόνο, που υπερκαλύπτει τον χρόνο της παραγραφής. Με δεδομένη, όμως, την προχειρότητα και την ανορθόδοξη νοοτροπία επιφανειακής επίλυσης τέτοιου είδους προβλημάτων, που χαρακτηρίζει ανάλογες νομοθετικές πρωτοβουλίες, η πιο πάνω ρύθμιση, αντί να δώσει άμεση και σαφή απάντηση στο πρόβλημα, που υποτίθεται ότι ήθελε να επιλύσει, δημιούργησε, εκ των πραγμάτων, μια άνευ προηγουμένου σύγχυση, σχετικά με την βούληση του Νομοθέτη, ειδικά ως προς την έννοια και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της παρ. 2 του άρθρου 261 Α.Κ. και, ως συνήθως, παρήγαγε πληθώρα ερμηνευτικών ζητημάτων, τα οποία καλείται, για μια ακόμη φορά, να επιλύσει η Νομολογία των Αστικών Δικαστηρίων και η Επιστήμη του Δικαίου. Εξυπακούεται, ότι είναι αντικειμενικά ανέφικτο στα περιορισμένα πλαίσια της παρούσης εισήγησης να αναπτυχθούν εκτενώς και να αναλυθούν πλήρως […]
Read moreΑΠ 509/2014 Προστασία προσωπικών δεδομένων που αφορούν ποινικές διώξεις και καταδίκες – Αποζημίωση λόγω παράβασηςπροσωπικών δεδομένων, λόγω προσβολής της προσωπικότητας.
Περίληψη Προστασία προσωπικών δεδομένων που αφορούν ποινικές διώξεις και καταδίκες – Αποζημίωση λόγω παράβασηςπροσωπικών δεδομένων, λόγω προσβολής της προσωπικότητας -. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρος επιτρέπεται μόνον, όταν το υποκείμενο των δεδομένων έχει δώσει την συγκατάθεσή του, κατ’ εξαίρεση δε και χωρίς την συγκατάθεσή του, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων και όταν η επεξεργασία είναι αναγκαία για την εκπλήρωση υποχρέωσης του υπεύθυνου επεξεργασίας που επιβάλλεται από τον νόμο. Η συλλογή και επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, στα οποία περιλαμβάνονται και τα δεδομένα που αφορούν ποινικές διώξεις ή καταδίκες, απαγορεύεται κατά κανόνα και κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται στις αναφερόμενες από τον νόμο περιπτώσεις, εφόσον προηγηθεί πάντοτε άδεια της Αρχής. Περίπτωση Διευθυντή ΠεΣΥ που υπέβαλε αναφορά προς τον εισαγγελέα και ζητούσε τη διαγραφή από τον κατάλογο πραγματογνωμόνων ιατροδικαστή, συνυποβάλλοντας αντίγραφα αναφορών και δικαστικών αποφάσεων, καθώς και δημοσιεύματα κατά του ιατροδικαστή. Το εφετείο απέρριψε την αγωγή, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος του εναγομένου για την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων της περιοχής του. Κείμενο Απόφασης Αριθμός 509/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2′ Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Ο. Π. του Κ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κωνσταντίνα Χόρτη. Του αναιρεσιβλήτου: Β. Τ. του Ε., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φωτεινή Κανέτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-11-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16/2008 μη οριστική και 148/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 85/2012 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-9-2012 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης διάβασε την από 13-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 περ.α’ ΚΠολΔ: ” Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών…”. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή. Με αυτόν τον λόγο αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ’ουσίαν. Εξάλλου, κατά την έννοια των άρθρων 57 και 59 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί […]
Read moreΖώνη Ασφαλείας των πίσω καθημένων επιβατών
Ζώνη Ασφαλείας των πίσω καθημένων επιβατών Φωτογραφίες ως στοιχεία απόδειξης Από τις προσκομισθείσες φωτογραφίες των πίσω θέσεων του αυτοκινήτου, αποδεικνύεται ότι, στο συγκεκριμένο όχημα υπάρχουν μόνο δύο θέσεις και όχι τρεις. Στην προκειμένη περίπτωση κρίθηκε απορριπτέα ως αβάσιμη η σχετική ένσταση συνυπαιτιότητας της θανούσας συνεπιβαίνουσας, που καθόταν στη μέση στο πίσω κάθισμα, αφού το ως άνω αυτοκίνητο δεν διέθετε τρίτη ζώνη ασφαλείας και επομένως, αντικειμενικά δεν μπορούσε να προσδεθεί με ζώνη ασφαλείας. Ζώνη Ασφαλείας των πίσω καθισμένων Ενσταση Ασφαλιστού περί συνυπαιτιότητος κατά 80 % του ενάγοντος (συνεπιβαίνοντος στα πίσω καθίσματα) ΔΙΟΤΙ δεν έφερε ΖΩΝΗ ασφαλείας, απορριπτέα ως ουσία αβάσιμος, καθόσον το ζημιογόνο όχημα κυκλοφορήσαν πρίν την1.1.1993, δεν υφίστατο υποχρέωση εφοδιασμού των πίσω καθισμάτων με ζώνεςασφαλείας. (Σημ. ΕΣυγκΔ. Αναφέρονται αι ισχύουσαι σχετικαί διατάξεις (παρ 16άρθρ 81 Ν. 2094/1992 περί ΚΟΚ (παρατίθενται). Μον.Πρ.Θεσπρ.127/1996 ΣΕΣυγκΔ 1999/333 Ένσταση Συνυπαιτιότητας της Θανούσης, επιβάτιδος του Πίσω Καθίσματος του ΙΧΕ, διά Παράλειψη ΖΩΝΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ,Απερρίφθη ως νόμω και ουσία ΑΒΑΣΙΜΟΣ, διότι κατ΄άρθρ 81 παρ 16 του ΚΟΚ, ΜΟΝΟΝ τα αυτοκίνητα τα τεθέντα το πρώτον σε κυκλοφορία στη χώρα μας από 1-1-1993, επιβάλλεται να είναι εφοδιασμένα με Ζώνες Ασφαλείας και στα πίσω καθίσματα. Εξ άλλου ΔΕΝ εξεδόθη Υπουργική απόφαση που να καθορίζει τέτοια υποχρέωση και στα επιβατικά αυτοκίνητα που ήδη από πρίν την 1-1-1993 κυκλοφρούσαν στη χψωρα μας. Ενταύθα, το επίμαχο αυτοκίνητο, τέθηκε σε κυκλοφορία στη χώρα μας το έτος 1990. Εφ.ΑΘ.2007/2000 ΣΕΣυγκΔ 2000/579 Η έλλειψη αυτή καθεαυτή της ζώνης ασφαλείας την οποία, ενόψει του ότι το ζημιωθέν αυτ/το κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την 14.7.1998 σύμφωνα με την άδεια κυκλοφορίας του, όφειλε να φέρει ο ενάγων κατά τις διατάξεις των άρθρων 33 παρ. 3 και 81 παρ. 17 του ν.2696/1999, δεν συνετέλεσε ουσιωδώς στην έκταση της επελθούσης βαρύτατης ρανιοεγκεφαλικήςβλάβης που υπέστη κατά το ατύχημα, αφού ακόμη και αν αυτός φορούσε ζώνη ασφαλείας, ο τραυματισμός του στο κεφάλι δεν θα είχε αποφευχθεί. Εφ.Αθ.2035/2005 ΣΕΣυγκΔ 2005/147 Απορριπτέα η ένσταση περί συνυπαιτιότητας λόγω μη χρήσης της ζώνης ασφαλείας καθότι δεν απεδείχθη τόσον από τις προανακριτικές καταθέσεις, όσον και από τις προσαγόμενες φωτογραφίες των πίσω καθισμάτων του ζημιογόνου αυτοκινήτου, στις οποίες εμφαίνεται σαφώς ότι η ζώνη ασφαλείας του πίσω δεξιού καθίσματος, στο οποίο καθόταν ο θανών, είναι τελείως χαλαρή (“ξεχειλωμένη”), γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι ο θανών φορούσε τη ζώνη και από τα συνεχή ισχυρότατα κτυπήματα αυτή χάλασε (χαλάρωσε) και δεν συγκράτησε το σώμα του πίσω επιβάτη.Μον.Πρ.Αθ.1528/2004 ΣΕΣυγκΔ 2004/ 445
Read moreΜΠρΑθ 2087/2014 Αυτοκινητικό ατύχημα – Δικαιούχος αποζημίωσης – Εκπροσώπηση ανηλίκου – Εγκυρότητα συμβιβασμού – Γονική μέριμνα – Απρόβλεπτη εξέλιξη πορείας κατάστασης υγείας – Επανάληψη συζήτησης – Διενέργεια ιατρικής πραγματογνωμοσύνης
Απόρριψη ισχυρισμού της ασφαλιστικής εταιρίας ότι μεταξύ της ιδίας και της πρώτης των εναγόντων ως νόμιμης εκπρόσωπου και μητέρας της ανήλικης, προσκομιζόμενης της απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία της ανατίθετο προσωρινά η επιμέλεια της ανήλικης, αλλά και με τη συμμετοχή νομικού της παραστάτη καταρτίστηκε εξώδικος συμβιβασμός, δυνάμει του οποίου αυτή εισέπραξε προς πλήρη εξόφληση όλων των παρόντων και μελλουσών τυχόν ανακυψάντων απαιτήσεων, συνδεόμενων αιτιωδώς με το επίδικο ατύχημα, επερχόμενης με αυτό τον τρόπο της πλήρους και ολοσχερούς εξόφλησης των διωκόμενων με την κρινόμενη αγωγή αξιώσεων. Και τούτο διότι η εναγομένη δεν επικαλέστηκε, αλλά ούτε και αποδείχθηκε, ότι προ της σύναψης του άνω εξώδικου συμβιβασμού, ενόψει του ότι η δικαιούχος στην προκειμένη περίπτωση ήταν ανήλικη, εκδόθηκε και λήφθηκε σχετικά υπόψη απόφαση του δικαστηρίου που να επιτρέπει στους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονέων της ανήλικης να προβούν στην κατάρτιση του εν λόγω συμβιβασμού, η σχετική σύμβαση ελέγχεται ως ακύρως συναφθείσα, κατά το σχετικά γενόμενο δεκτό ισχυρισμό που υποβλήθηκε από τους ενάγοντες. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης της κρινόμενης υπόθεσης, κατόπιν διενέργειας ιατρικής πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου να διευκρινιστεί, εάν η εξέλιξη της πορείας της κατάστασης της υγείας της ανήλικης-παθούσας ήταν, ιδίως ενόψει της ηλικίας της, σε συνάρτηση με τις αναπτυξιακές παραμέτρους του φύλου της και της εν γένει σωματικής της διάπλασης εξʼ αρχής προβλέψιμη. Αριθμός απόφασης 2087/2014 Αριθμός κατάθεσης αγωγής 3271/18-5-2012 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Πρόεδρο Πρωτοδικών Ευανθία Ευαγγελία Δαρκούδη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου της Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα, Μαρία Τσετσέκου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 9-1-2014, για να δικάσει τη με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 3271/18-5-2012 αγωγή με αντικείμενο την αποζημίωση από αυτοκινητικό ατύχημα. ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: 1) .. και 2) … ως ασκούντων τη γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης τούς, …, που παραστάθηκαν η πρώτη από αυτούς μετά και ο δεύτερος δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, Ανδρέα – Ορέστη Ποττάκη (ΑΜ ΔΣΑ 35028), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …, 3) … που δεν παραστάθηκαν και 2) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αττική (Λ. Συγγρού 254-258) και εκπροσωπείται νόμιμα, που παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της, Ερατούς Τσέλιου – Καρδάρα (ΑΜΔΣΑΘ 10591), η οποία κατέθεσε προτάσεις. ΚΑΤΑ τη δημόσια συζήτηση της υπόθεσης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των παρισταμένων διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά της συνεδρίασης και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αγωγή, από το δικόγραφο της οποίας παραδεκτά παραιτήθηκαν ως προς τους πρώτο, δεύτερη και τρίτο των εναγομένων, με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και με τις έγγραφες προτάσεις του, ως προς τους οποίους η αγωγή θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (άρθρα 294, 295 παρ. 1 εδ.α’ και 247 ΚΠολΔ), οι ενάγοντες, ως ασκούντες από κοινού τη γονική μέριμνα της ανήλικης κόρης τους Αθανασίας, εκθέτουν ότι στις 2-6-2003 ο …, οδηγώντας το υπ’ αριθμό κυκλοφορίας ΎΡΒ-… Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, συνιδιοκτησίας των …, που ήταν ασφαλισμένοι για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη τους από τροχαίο […]
Read moreEETT 742/2014 Iδιοκτησία του ονόματος χώρου abarth.gr
ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ Μαρούσι, 02-12-2014 Α.Π.: 742/9 ΑΠΟΦΑΣΗ Λήψη απόφασης επί της ακροάσεως δια της υποβολής εγγράφου υποιιντιιιατος της εταιρεία με την επωνυμία «ΠΑΤ GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» και του … με αντικείμενο τη διερεύνηση παραβάσεων διατάξεων του Κανονισμού Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη gr. Αναφορικά με το όνομα χώρου abarth.gr Η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Έχοντας υπόψη: α) Τον Ν. 4070/2012 «Ρυθμίσεις Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών. Μεταφορών. Δημοσίων Έργων και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 82/Α/2012). με τον οποίο καταργήθηκε ο προγενέστερος Ν. 3431/2006. και ιδίως το άρθρο 12 στοιχ. κδ αυτού. β) την Απόφαση της ΕΕΤΤ 693/009 “Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .gr (ΦΕΚ 1564/Β/21.6.2013), με την οποία τέθηκε σε ισχύ την 21.07.2013 γ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ 592/012 “Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (Domain Names) με κατάληξη .gf5 (ΦΕΚ 593/Β/14.4.2011). δ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 613/010/2011 [Παράταση της ημερομηνίας έναρξης ισχύος της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 592/012/2011 «Κανονισμός Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου (DomainNames) με κατάληξη gr» (ΦΕΚ 1953/B/2.9.11»], σύμφωνα με την οποία ο Κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 30-10-2011, ε) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 249/115/2002 «Κανονισμός Ακροάσεων για Θέματα Τηλεπικοινωνιών» (ΦΕΚ 642/Β/2002) , στ) την Απόφαση της Ε.Ε.Τ.Τ. Α.Π. 536/175/2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών» (ΦΕΚ τεύχος Υ.Ο.Δ.Δ. 477/9-11-09), όπως τροποποιήθηκε με την Απόφαση της ΕΕΤΓ ΑΠ 565/056720.05.2010 «Συμπλήρωση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών», την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 637/112/26.01.2012 «Τροποποίηση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009, «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός των αρμοδιοτήτων αυτών» και την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 702/006/07.01.2014 «Τροποποίηση της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009 «Συγκρότηση Διαρκών Επιτροπών Ακροάσεων της ΕΕΤΤ και ορισμός αρμοδιοτήτων αυτών» ζ) την μεταβίβαση του Ονόματος Χώρου [abarth.gr] από τον … στον … την 17-09-2013. η) την υπ’ αριθμ. πρωτ. ΕΕΤΤ 52371/23.12.2013 καταγγελία της εταιρείας με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» αναφορικά με το Ονομα Χώρουabarth.gr. θ) την Απόφαση της ΕΕΤΤ ΑΠ 12971/Φ.610/01-09-2014 με θέμα: Κλήση σε Ακρόαση της εταιρείας με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» και του … με αντικείμενο τη διερεύνηση παραβάσεων διατάξεων του Κανονισμού Διαχείρισης και Εκχώρησης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη gr. (Απόφαση ΕΕΤΤ ΑΠ 693/009/2013) αναφορικά με το Ονομα Χώρουabarth.gr. ι) την υπ. αριθμ. πρωτ. ΕΕΤΤ 35377/Φ391/12.09.2014 Πράξη της Διαρκούς Επιτροπής Ακροάσεων περί ορισμού προθεσμίας υποβολής γραπτού υπομνήματος σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 2 της Απόφασης της ΕΕΤΤ ΑΠ 536/175/15-10-2009, όπως ισχύει. ια) την υπ? αριθμ. Πρωτ. ΕΕΤΤ 39512/Φ391/10.10.2014 Πράξη Διεξαγωγής Ακρόασης του Προέδρου της ΕΕΤΤ δια της οποίας κλήθηκαν η εταιρεία με την επωνυμία «FIAT GROUP MARKETING & CORPORATE COMMUNICATION S.P.A.» (στο εξής Καταγγέλλουσα) και ο Τσοπέλας Δημήτριος (στο εξής Καθ’ ου) αντίστοιχα σε ακρόαση ενώπιον της ΕΕΤΤ δια της υποβολής εγγράφου υπομνήματος κατά τα οριζόμενα στην υπό στοιχείο (ια) της παρούσης Πράξη της Διαρκούς Επιτροπής Ακροάσεων για θέματα Ονομάτων Χώρου. ιβ) Το γεγονός ότι η Καταγγέλλουσα υπέβαλε υπόμνημα. ιγ) Το γεγονός ότι ο Καθ: ου υπέβαλε υπόμνημα. ιδ) την υπ’ αρ. Πρωτ. ΕΕΤΤ 29857/26-11-2014 Εισήγηση της αρμόδιας Υπηρεσίας της […]
Read moreΑΠ 1751/2014 Αδικαιολόγητος πλουτισμός – Ελεύθερη ένωση
Οι συνήθεις παροχές του ενός από τον άλλο στο πλαίσιο της ελεύθερης συμβίωσης γίνονται από ελευθεριότητα και χωρίς πρόθεση ανταλλάγματος, διότι η νόμιμη αιτία μπορεί να είναι υπηρεσίες πάσης φύσεως. Όταν πρόκειται για παροχές περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας και υπάρχει πλουτισμός του ενός συντρόφου, επειδή δημιουργήθηκε σύνδεσμος εμπιστοσύνης και στον παρασχόνταδημιουργήθηκε η πεποίθηση ότι παρέχει τις υπηρεσίες υπό την προϋπόθεση ενός όχι ορισμένου αλλά οριστού περιουσιακού ανταλλάγματος, όπως η προοπτική μέλλοντος γάμου ή εξασφάλισης, η αθέτηση και γενικότερα λήξη του συνδέσμου εμπιστοσύνης ως νόμιμης αιτίας στηρίζει την αξίωση αδικαιολόγητου πλουτισμού για αιτία λήξασα ή μη επακολουθήσασα, που γεννάται τη χρονική στιγμή της διάρρηξης του συνδέσμου εμπιστοσύνης. Εάν η ελεύθερη συμβίωση λύνεται λόγω θανάτου του πλουτίσαντος συντρόφου, η αξίωση του άλλου συντρόφου απευθύνεται κατά των κληρονόμων του, γιατί η απαίτηση είναι κληρονομητή. Μειοψηφία ενός δικαστή, κατά τον οποίο, εάν η ελεύθερη συμβίωση λύνεται λόγω θανάτου του πλουτίσαντος συντρόφου, δεν γεννάται αξίωση του επιζώντος συντρόφου, διότι όσο ζούσε ο θανών είχε νόμιμη αιτία διατήρησης του πλουτισμού και οι κληρονόμοι του υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ως συνόλου και δεν έχουν υποχρέωση επιστροφής των παροχών, εφόσον κατέχουν με νόμιμη αιτία την κληρονομία του. Αναιρεί και παραπέμπει. Αριθμός 1751/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2′ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: Σ. Α. του Κ., κατοίκου …, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Της αναιρεσίβλητης: Ό. συζ. Π. Π., το γένος Κ. Π., κατοίκου …, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Νόπη Παπαδοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-9-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 163/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 68/2012 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-1-2013 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 2-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από το επικυρωμένο αντίγραφο της από 30-1-2013 αιτήσεως αναιρέσεως και την υπάρχουσα σ’ αυτό βεβαίωση με ημερομηνία 26-6-2013 της δικαστικής επιμελήτριας Κοζάνης Α. Ζ. – Ν., που προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι επιδόθηκε σ’ αυτήν, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας νομότυπα και εμπρόθεσμα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης μαζί με κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Αφού δε η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο, πρέπει να δικασθεί ερήμην, η συζήτηση όμως θα χωρήσει ως να ήταν και αυτή παρούσα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 2 εδ. γ’ ΚΠολΔ. Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 68/2012 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε την από 21-5-2009 έφεση της αναιρεσίβλητης κατά της […]
Read moreΖητήματα από την πρόσφατη νομολογία του Αρείου Πάγου στις διαφορές από το άρθρο 681 Α' τουΚΠολΔ. Εισήγηση: Αθαν. Γ. Κρητικού. Αντιπροέδρου του Α.Π. ε.τ.
Ζητήματα από την πρόσφατη νομολογία του Αρείου Πάγου στις διαφορές από το άρθρο 681 Α’ του ΚΠολΔ. Εισήγηση: Αθαν. Γ. Κρητικού. Αντιπροέδρου του Α.Π. ε.τ. Βάσεις και θεμέλια αστικής ευθύνης επί αυτοκινητικού ατυχήματος. 1) ΑΚ 914 και Ν. Γ Ν/1911 Η κατά την ΑΚ 914 υποκειμενική ευθύνη σε βάρος του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου προϋποθέτει υπαιτιότητα, δηλαδή συνήθως αμέλεια. Αν τέτοια στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν συντρέχει γιατί π.χ. ο οδηγός κινούμενος κανονικώς με ελάχιστη ταχύτητα δεν μπορούσε να αποφύγει το ατύχημα με οποιοδήποτε τρόπο (π.χ. λόγω αιφνίδιας εμφανίσεως ανηλίκου κάτω των 10 ετών όπισθεν σταθμευμένου φορτηγού αυτοκινήτου), τότε δεν θεμελιώνεται υποκειμενική ευθύνη και η βάση της αγωγής απορρίπτεται. Δεν υπάρχει λόγος προσφυγής στην ΑΚ 918 ελλείψει οποιασδήποτε συνυπαιτιότητας από πλευράς ανηλίκου. Δυσχερέστερα είναι τα πράγματα κατά την εξέταση της αγωγής υπό την οπτική γωνία της αντικειμενικής ευθύνης κατά το Ν. Γ Ν/1911. Εδώ ο οδηγός ευθύνεται ανεξαρτήτως αμελείας. Απαλλαγή του επέρχεται κατά το άρθ. 5 Ν. Γ Ν /1911 αν η ζημία οφείλεται στην αποκλειστική υπαιτιότητα του θύματος. Εφαρμόζεται ακόμη και η ΑΚ 300 αν στο θύμα μπορεί ν’ αποδοθεί συντρέχουσα υπαιτιότητα. Αλλά τόσο η αποκλειστική υπαιτιότητα του θύματος όσο και η συντρέχουσα υπαιτιότητα του τελευταίου προϋποθέτουν ικανότητα προς καταλογισμό η οποία όμως λείπει επί ανηλίκου κάτω των (10) ετών. Επομένως ο αναίτιος οδηγός θα έπρεπε πάντοτε να ευθύνεται όταν το θύμα είναι ηλικίας κάτω των (10) ετών. Η εφαρμογή του Ν. Γ Ν/1911 όμως μπορεί ν’ αποβεί σκληρή σε βάρος του αναίτιου οδηγού. Ο νομοθέτης του Ν. Γ Ν/1911 έχει τούτο υπόψη του και ορίζει στο άρθρο 9 αυτού ότι δικαστής κατά την επιδίκαση της αποζημιώσεως οφείλει να λαμβάνει υπόψη τας κατ’ ιδίαν περιστάσεις οίον την τυχόν ύπαρξιν ή μη πταίσματος, το μέγεθος αυτού, τον ποινικόν ή μη χαρακτήρα της πράξεως ή παραλείψεως, τας περιουσιακάς συνθήκας ζημιώσαντος και ζημιωθέντος. Τελευταία η νομολογία του Αρείου Πάγου με μία τολμηρή απόφαση εφήρμοσε το άρθρο 9 του Ν. Γ Ν/1911 για να αποκλείσει οποιαδήποτε ευθύνη του ανυπαιτίου οδηγού όταν ήταν πρόδηλη η “συντρέχουσα υπαιτιότητα ” του ανηλίκου θύματος. Δηλαδή εφήρμοσε το άρθρο 9 του νόμου όχι στον προσδιορισμό του ύψους της αποζημιώσεως του θύματος αλλά και για τον αποκλεισμό της (βλ. έτσι ΑΠ 1446/2009 Χρ ΙΔ 2010, 342 όπου και παρατηρήσεις Χριστακάκου). 2) Ευθύνη προστήσαντος (ΑΚ 922) Βασική προϋπόθεση για την έναντι τρίτου ευθύνη του προστήσαντος κατά την ΑΚ 922 είναι η ένταξη του προστηθέντος στην υπηρεσία του προστήσαντος με τη θέληση του τελευταίου. Τέτοια λε’ιπει όταν ο υιός αφαιρεί τα κλειδιά του αυτοκινήτου του πατέρα του και ακολούθως με αυτό προκαλεί ατύχημα σε τρίτον. Εν προκειμένω μάλιστα συντρέχει αυτογνώμων κατάληψη που στερεί από τον ιδιοκτήτη την ιδιότητα του κατόχου και του ανοίγει το δρόμο για προβολή ισχυρισμού (περί) περιορισμού της ευθύνης του μέχρι την αξία του ζημιογόνου αυτοκινήτου. Κατά τις παραδοχές του το Εφετείο δέχθηκε πρόστηση του υιού από τον πατέρα παρόλο που συγχρόνως δέχθηκε ότι ο υιός αφήρεσε τα κλειδιά του αυτοκινήτου που ήσαν [Μ εκτεθειμένα χωρίς προφύλαξη. Από τον ΑΠ κρίθηκε βάσιμος (και η απόφαση αναιρέθηκε) ο προβληθείς αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 19 του άρθ. 559 ΚΠολΔ (αντιφατικές παραδοχές) (βλ. έτσι ΑΠ 1228/2010 αδημ.). Από το Εφετείο έγινε […]
Read more