Yποχρεωτική η αρίθμηση των σχετικών εγγράφων και η αναγραφή τους στις προτάσεις από 1/4/2015
Με έγγραφό του (αρ.πρωτ. 3387/17-3-2015) προς τους Γραμματείς των εδρών των πολιτικών τμημάτων που κοινοποιείται και προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και τους Δικηγορικούς Συλλόγους Αθήνας και Πειραιά, ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών, γνωστοποιεί στους δικηγόρους ότι από 1/4/2015, κατά την κατάθεση των προτάσεων τους και του φακέλου στο ακροατήριο, θα πρέπει να προσκομίζουν τα σχετικά έγγραφα αριθμημένα, αναγράφοντας και στις προτάσεις τους τον ακριβή αριθμό των σχετικών εγγράφων που προσκομίζουν καθώς και τον κατάλογο των προσκομιζομένων σχετικών. legalnews24
Read moreΔιαδικασία Αλλαγής Ονόματος ή Επωνύμου
Διαδικασία αλλαγής κύριου ονόματος και επωνύμου Γράφει η Αναστασία Μήλιου, Δικηγόρος* Η μεταβολή του κύριου ονόματος αποφασίζεται με τελεσίδικη δικαστική απόφαση κατά την διαδικασία της εκουσίας διαδικασίας. Η αίτηση συντάσσεται και κατατίθεται στην γραμματεία του δικαστηρίου και ένα αντίγραφο κοινοποιείται στον κατά τόπο αρμόδιο Εισαγγελέα. Η αλλαγή του κυρίου ονόματος δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση. Ο νόμος αναφέρει ότι το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει το κατά πόσον υπάρχει “σπουδαίος λόγος”, ο οποίος δικαιολογεί την μεταβολή του κύριου ονόματος. Υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις κατά τις οποίες ένα μη εύηχο όνομα δικαιολόγησε τέτοια μεταβολή. Π.χ. κύριο όνομα που μοιάζει με επώνυμο ή που προκαλεί σύγχυση είναι μερικοί λόγοι που το δικαστήριο αποδέχεται και προχωρεί στην αλλαγή του κυρίου ονόματος. Επίσης σημαντικοί είναι και οι ψυχολογικοί λόγοι. Π.χ. υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που φέρουν το όνομα συγγενούς τους, ο οποίος στο παρελθόν τους κακοποίησε ή τους εγκατέλειψε ή τους έχει φερθεί με ιδιαίτερα άσχημο τρόπο σε σημείο που η θύμηση του ονόματος είναι αρνητική και ταράζει ψυχολογικά τον κάτοχό του. Τέτοιου είδους λόγοι αν και ακραίοι έχουν γίνει δεκτοί από την νομολογία.Λόγοι συνειδησιακοί, όπως είναι η μεταβολή του θρησκεύματος, έχουν ήδη κριθεί ότι αποτελούν και σπουδαίο λόγο για την μεταβολή του κύριου ονόματος. Αλλαγή κύριου ονόματος θεωρείται επίσης η τροποποίηση ή η συμπλήρωσή του. Η αίτηση διόρθωσης ή συμπλήρωσης του ονόματος ανήκει στην ευρύτερη διαδικασία διόρθωσης των στοιχείων των ληξιαρχικών πράξεων. Έτσι κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας δικάζονται και οι αιτήσεις όποιου έχει έννομο συμφέρον ή του Εισαγγελέα, με τις οποίες ζητείται η διόρθωση ορισμένου στοιχείου της ληξιαρχικής πράξης, που προβλέπεται από το νόμο ως απαραίτητο για τη σύνταξή της και το οποίο από παραδρομή ή και ηθελημένα καταχωρήθηκε στη ληξιαρχική πράξη που έχει συνταχθεί. Αντικείμενο, επομένως, της αίτησης διόρθωσης είναι η διαπίστωση των ακριβών στοιχείων, που απαιτεί ο νόμος για τη σύνταξη της ληξιαρχικής πράξης και ο τονισμός της ορθότητας αυτών, σε σύγκριση με τα στοιχεία, που βεβαιώθηκαν ανακριβώς στη ληξιαρχική πράξη, της οποίας ζητείται η διόρθωση, η δε απόφαση που εκδίδεται, ως προς τη ρυθμιστική της ενέργεια, είναι στην ουσία διαπιστωτική διορθωτική θετική διοικητική πράξη και όχι διαταγή στο ληξίαρχο για τη διόρθωση της ληξιαρχικής πράξης, που, ενδεχομένως, συντάχθηκε από αυτόν ανακριβώς, ούτε υποκαθιστά τη δική του ενέργεια, παρά δημιουργεί εις βάρος του ανωτέρω την υποχρέωση να προβεί στη σχετική διόρθωση. Σε περίπτωση θετικής έκβασης, η τελεσίδικη απόφαση με την οποία διατάσσεται η μεταβολή του ονόματος προσκομίζεται στο ληξιαρχείο και στο δημοτολόγιο, τα οποία είναι υποχρεωμένα να προβούν στην σχετική μεταβολή. Η πρόσληψη και η αλλαγή επωνύμου παλαιότερα γινόταν με απόφαση του Νομάρχη και ήδη του Δημάρχου, ενώ μπορούν να καθορίζονται, μεταξύ άλλων, λεπτομέρειες για τις προϋποθέσεις και τον τρόπο πρόσληψης και αλλαγής επωνύμου. Και σε αυτήν την περίπτωση απαιτείται σπουδαίος και συγκεκριμένος λόγος για την αλλαγή του επωνύμου, καθώς αποτελεί μεν το επώνυμο στοιχείο της προσωπικότητας του ατόμου, η αλλαγή του, όμως, δεν απόκειται στην ιδιωτική βούληση, αλλά γίνεται ύστερα από απόφαση του αρμοδίου διοικητικού οργάνου εφ’όσον συντρέχουν συγκεκριμένοι και σοβαροί λόγοι, ικανοί να δικαιολογήσουν την μεταβολή του επωνύμου. Και τούτο διότι το επώνυμο, το οποίο έχει καθοριστικό ρόλο στην ταυτοποίηση του προσώπου, ενδιαφέρει προφανώς τη δημόσια τάξη και τις ειδικότερες εκφάνσεις […]
Read moreΣχολιασμός της υπ' αριθμ. 4003/2014 απόφασης του ΣτΕ, περί αναπροσαρογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων.
Με την υπ’ αριθμόν 4003/2014 απόφασή του το Συμβούλιο της Επικρατείας (σε σχηματισμό Ολομελείας, λόγω μείζονος σπουδαιότητας) έκρινε την παράλειψη της Διοικήσεως να αναπροσαρμόσει τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων από το 2007 μετά από αίτηση ακυρώσεως που υπέβαλαν 13 ιδιοκτήτες ακινήτων. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε, όπως ήταν αναμενόμενο, ότι η παράλειψη αυτή είναι παράνομη, καθώς δεν θα ήταν δυνατόν να φορολογείται η ακίνητη περιουσία το 2014 με βάση τιμές του 2007 που έχουν ήδη μεταβληθεί πάρα πολύ. Εφαρμόζοντας μια νέα διάταξη που εισήχθη το καλοκαίρι στη νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία του, έθεσε προθεσμία 6 μηνών στη Διοίκηση για την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών. Παρουσιάζει ενδιαφέρον πώς η Διοίκηση εξειδίκευσε το νόημα της υποχρέωσης του Κράτους για διετή αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών, πώς απήντησε στα ειδικότερα επιχειρήματα της Διοικήσεως, καθώς και η λογική, με την οποία επικαλέσθηκε, εφήρμοσε και, μάλιστα, υπερέβη τη νέα διάταξη για τάξιμο προθεσμίας στη Διοίκηση. Το αντικειμενικό σύστημα αξιών αποσκοπεί στον ορθότερο προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης, προκειμένου η φορολογία επί των ακινήτων να είναι, κατά το δυνατόν, ανάλογη με την πραγματική τους αξία Η συνεισφορά των πολιτών στα δημόσια βάρη πρέπει να είναι σύμφωνη με τη φοροδοτική τους ικανότητα: ο κάθε φορολογούμενος συνεισφέρει “ανάλογα με τις δυνάμεις του” κατά τη διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 4 του Συντάγματος. Εξειδικεύοντας την παραπάνω διάταξη στη φορολογία περιουσίας, είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται η πραγματική αξία της, ώστε επ’ αυτής της αξίας να υπολογίζεται ο φόρος. Για το σκοπό αυτό, του κατά το δυνατόν ορθότερου υπολογισμού της αγοραίας αξίας της φορολογητέας ύλης, ο νομοθέτης θέσπισε με το άρθρο 41 του νόμου 1249/1982 αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού της αξίας της ακίνητης περιουσίας, το οποίο στηρίζεται στον προσδιορισμό, με βάση στοιχεία της αγοράς, τιμών ανά τετραγωνικό μέτρο που αντιστοιχούν σε ζώνες ακινήτων, καθώς και μια σειρά συντελεστές που προσαυξάνουν ή μειώνουν την αξία του ακινήτου, όπως προσδιορίζεται με το σύστημα αυτό. Αναγνωρίζοντας, παράλληλα, τη μεταβλητότητα της αγοραίας αξίας των ακινήτων, και προκειμένου το σύστημα για να διατηρήσει την “αντικειμενικότητα” του, ο νομοθέτης όρισε και την υποχρεωτική επανεκτίμηση της αξίας του κάθε ακινήτου ανά διετία διαμέσου του επανακαθορισμού των αντίστοιχων τιμών ζώνης. Η τελευταία αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών έλαβε χώρα το 2007. Συνεπώς όσοι φόροι ακίνητης περιουσίας έχουν επιβληθεί από το 2008 και έπειτα, ακόμη και πολύ πρόσφατα (και μάλιστα πλέον και ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων – ΕΝΦΙΑ – που καθιερώθηκε με το ν. 4223/2013) έχουν υπολογιστεί ωσαν το κάθε προς φορολόγηση ακίνητο να άξιζε τόσο όσο το 2007. Το σύστημα των αντικειμενικών αξιών αντί να λειτουργεί ως εργαλείο κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερου και άρα δικαιότερου υπολογισμού των “δυνάμεων” των φορολογουμένων – σκοπός άλλωστε για τον οποίο θεσπίστηκε- καταστρατηγείται τα τελευταία χρόνια προκειμένου να αντλήσει η Διοίκηση όσο δυνατόν περισσότερα έσοδα φορολογώντας περιουσίες με πλασματική αξία. Αξίζει να τονιστεί ότι σε μεγάλο μέρος της σχολιαζόμενης απόφασης παρατίθενται στοιχεία ενδεικτικά της κατάρρευσης της αξίας των ακινήτων, προκειμένου να καταδειχθεί η διάσταση της πραγματικής αξίας των ακινήτων από την αντικειμενική. Η Διοίκηση δεν μπορεί να επικαλείται εις βάρος των φορολογουμένων την αδυναμία της για νέο προσδιορισμό των τιμών ζώνης Με δεδομένη την πρόδηλη παραβίαση της νομοθετικής πρόβλεψης για διετή αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών από το 2007, η Διοίκηση περιόρισε […]
Read moreΣτΕ 4003/2014 : Aναπροσαρογή των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων.
Αριθμός 4003/2014 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 10 Οκτωβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Πρόεδρος, Αθ. Ράντος, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Ν. Μαρκουλάκης, Μ. Βηλαράς, Αικ. Σακελλαροπούλου, Δ. Σκαλτσούνης, Γ. Ποταμιάς, Ε. Νίκα, Γ. Τσιμέκας, Α. Ντέμσιας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Κουσιουρής, Κ. Κουσούλης, Α. Χλαμπέα, Π. Μπραΐμη, Π. Χαμάκος,Α.-Μ. Παπαδημητρίου, Ε. Παπαδημητρίου, Σύμβουλοι, Μ. Αθανασοπούλου, Στ. Λαμπροπούλου, Δ. Τομαράς, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Γ. Ποταμιάς και Α. Χλαμπέα καθώς και η Πάρεδρος Μ. Αθανασοπούλου μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη. Για να δικάσει την από 6 Μαρτίου 2014 αίτηση: των: 1. … και 13. … οι οποίοι παρέστησαν με το δικηγόρο Αναστάσιο Αβραντίνη (Α.Μ. 17821), στον οποίο δόθηκε προθεσμία μέχρι τις 20.10.2014 για τη νομιμοποίησή του, κατά του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με την Ελένη Σβολοπούλου, Νομική Σύμβουλο του Κράτους. Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 18.3.2014 πράξης του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της, σύμφωνα με τα άρθρα 14 παρ. 2 εδάφ. α, 20 και 21 του π.δ. 18/1989. Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθούν: α) η παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να εκδώσει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982 και β) το 1025803/10.2.2014 έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Δ. Σκαλτσούνη. Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε το δικηγόρο των αιτούντων, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή της. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο Επειδή, ζητείται η ακύρωση α) της παράλειψης της Διοίκησης να εκδώσει απόφαση περί αναπροσαρμογής της φορολογητέας αξίας των ακινήτων κατά το άρθρο 41 παρ. 1 του ν. 1249/1982· β) του 1025803/10.2.2014 εγγράφου της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών και Στέγασης της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας και Εθνικών Κληροδοτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο εκδόθηκε σε απάντηση σχετικής αίτησης των ήδη αιτούντων και άλλων φορολογουμένων. Επειδή, η αίτηση εισήχθη ενώπιον της Ολομέλειας με την 1055/2014/18.3.2014 πράξη του Προέδρου του Δικαστηρίου. Επειδή, λόγω κωλύματος του Συμβούλου Κωνσταντίνου Κουσούλη, τακτικού μέλους της σύνθεσης που εκδίκασε την υπόθεση, έλαβε μέρος στη διάσκεψη, ως τακτικό μέλος, ο Σύμβουλος Γεώργιος Ποταμιάς, αναπληρωματικό μέχρι τότε μέλος της σύνθεσης (άρθρο 26 παρ. 2 ν. 3719/2008 (Α΄ 241), με το οποίο προστέθηκαν τέσσερα εδάφια στο τέλος της παρ. 1 του άρθρου 8 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8)· 164/2014 πρακτικό διάσκεψης Ολομέλειας). Επειδή, καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (1332529, 3798191/2014 έντυπα παραβόλου). Επειδή, η αίτηση υπογράφεται από το δικηγόρο Αναστάσιο Αβραντίνη, ως πληρεξούσιο των αιτούντων. Αυτοί, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο για να δηλώσουν ότι εγκρίνουν […]
Read moreΑΠ (ΟΛΟΜ) 3/2014 : Εμπορική μίσθωση. Δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος κατά τις διατάξεις 288 ΑΚ. Μετά τη δικαστική αναπροσαρμογή καταλύεται για το μέλλον, δηλαδή για το διάστημα πέραν εκείνου που ρυθμίζεται με τη δικαστική απόφαση, η συμβατική ρύθμιση για αναπροσαρμογή και ισχύει η νόμιμη αναπροσαρμογή.
( 621224) (Α΄ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ , ΧΡΙΔ 2014/358 , ΕΕΜΠΔ 2014/613 , ΝΟΒ 2014/1131) Εμπορική μίσθωση. Συμφωνία για σταδιακή αναπροσαρμογή του μισθώματος και μεταγενέστερη δικαστική αναπροσαρμογή του μισθώματος κατά τις διατάξεις 288 ΑΚ. Μετά τη δικαστική αναπροσαρμογή καταλύεται για το μέλλον, δηλαδή για το διάστημα πέραν εκείνου που ρυθμίζεται με τη δικαστική απόφαση, η συμβατική ρύθμιση για αναπροσαρμογή και ισχύει η νόμιμη αναπροσαρμογή. Αντίθετη μειοψηφία. Παραπέμφθηκε στην Πλήρη Ολομέλεια με την υπ` αριθμ. 9/2013 απόφαση της Τακτικής Ολομέλειας, στην οποία είχε παραπεμφθεί με την υπ` αριθμ. 70/2012 απόφαση του Δ΄Τμήματος και αναιρεί την υπ` αριθμ. 142/10 απόφαση Εφετείου Ιωαννίνων. (Παρατηρήσεις Α.Καραμπατζού ΝΟΒ 2014,1136). Αριθμός 3/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές της Πλήρους Ολομέλειας: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Πρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Βασίλειο Λυκούδη, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αντιπροέδρους, Βιολέττα Κυτέα, Δημήτριο Μαζαράκη, Παναγιώτη Ρουμπή, Κωνσταντίνο Φράγκο, Νικόλαο Πάσσο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα, Δημήτριο Κόμη, Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεράσιμο Φουρλάνο, Αργύριο Σταυράκη, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου – Πετρουλάκη, Δήμητρα Μπουρνάκα, Εμμανουήλ Κλαδογένη, Γεώργιο Σακκά, Μαρία Βασιλάκη, Χρυσούλα Παρασκευά, Μαρία Γαλάνη – Λεοναρδοπούλου, Μιχαήλ Αυγουλέα, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη – Εισηγητή, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Πάνο Πετρόπουλο, Ευγενία Προγάκη, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Μαρία Βαρελά, Γεώργιο Κοντό, Ασπασία Μαγιάκου, Βασίλειο Πέππα, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη, Δημήτριο – Στέφανο Βόσκα, Μαρία Χυτήρογλου και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες, (κωλυομένων των λοιπών Δικαστών της σύνθεσης). Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία της Εισαγγελέως Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Των καλούντων – αναιρεσειόντων: Κ. Γ. του Λ., κατοίκου … και 2. Κ. Κ. του Ν., κατοίκου …, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Τομαρά. Των καθών η κλήση – αναιρεσιβλήτων: 1 Α. Χ. του Γ. και 2 Γ. Χ. του Α., κατοίκων … οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Χολέβα. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16 Ιουλίου 2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 235/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 142/2010 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι καλούντες – αναιρεσείοντες με την από 12 Ιουνίου 2010 αίτησή τους και τους από 3 Οκτωβρίου 2011 προσθέτους λόγους. Στη συνέχεια εκδόθηκε η 70/2012 απόφαση του Δ` Πολιτικού Τμήματος, η οποία απορρίπτει τον πρώτο λόγο αναίρεσης και παραπέμπει στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τους αναφερόμενους στο σκεπτικό δεύτερο λόγο αναίρεσης και τον μοναδικό του δικογράφου των προσθέτων λόγων. Μετά την πιο πάνω απόφαση και την από 3 Μαΐου 2012 κλήση των καλούντων η προκείμενη υπόθεση φέρεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου επί της οποίας εκδόθηκε η 9/2013 απόφαση του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου (σε Τακτική Ολομέλεια) η οποία παραπέμπει τους παραπεμφθέντες στην τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την υπ` αριθμ. 70/2012 απόφαση του Δ` Τμήματος του Αρείου Πάγου ως άνω λόγους αναιρέσεως, στην πλήρη Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου. Με την από 28 Ιουνίου 2013 κλήση των καλούντων-αναιρεσειόντων, η προκείμενη υπόθεση φέρεται στην Πλήρη Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, […]
Read moreΑΠ 8/2015: Κανονισμός 44/2001 – Έγκυρη η Παρέκταση Διεθνούς Δικαιοδοσίας όταν συνάπτεται με τύπο γνωστό και παγιωμένο στην πρακτική των συναλλαγών και συγκεκριμένα με αναγραφή στα τιμολόγια τα οποία ο αντισυμβαλλόμενος δέχεται και πληρώνει αδιαμαρτύρητα.
Αριθμός 8/2015 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A1′ Πολιτικό Τμήμα Πηγή: Ιστοσελίδα ΑΠ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία “SPEEDLINE S.R.L.”, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Τσιάντο και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία “AUTO RINA ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ”, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Γεωργιάδη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/9/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17748/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1342/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20/6/2013 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Μαγγίνας ανέγνωσε την από 3/11/2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 20/6/2013 αίτησης για αναίρεση της υπ’ αριθμό 1342/2010 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ι] Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ’ αριθμό 1342/2010 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ’ αριθμό 17748/2008 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια, αφού εξαφάνισε την τελευταία ως προς τις διατάξεις της αναφορικά με την υπ’ αρ. εκθ. κατ. 47898/2006 αγωγή ως προς το μέρος που αυτή στρέφεται κατά της αναιρεσείουσας [πρώτης εναγομένης], κράτησε κατά τούτο την υπόθεση, δίκασε κατ’ ουσίαν την αγωγή κατά το μέρος που αυτή απευθύνεται κατά της αναιρεσείουσας, απέρριψε ό,τι εκεί κρίθηκε ως απορριπτέο, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως προς την αναιρεσείουσα και αναγνώρισε την υποχρέωση αυτής να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη [ενάγουσα] το ποσό των 10.000 € με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής επιβάλλοντας εν τέλει εις βάρος της αναιρεσείουσας ένα μέρος των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης για αμφοτέρους τους βαθμούς δικαιοδοσίας. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα [άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 § 1 ΚΠολΔ], είναι συνεπώς παραδεκτή [άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ] και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της [άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ]. ΙΙ] Κατά τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 του ΚΠολΔ στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων υπάγονται ημεδαποί και αλλοδαποί, εφόσον παρίσταται αρμοδιότητα ελληνικού δικαστηρίου. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι καθιερώνεται διεθνής δικαιοδοσία των Ελληνικών δικαστηρίων επί ιδιωτικών διαφορών, εφόσον αυτές συνδέονται με την Ελληνική πολιτεία με κάποιο στοιχείο, που θεμελιώνει δωσιδικία και δη αρμοδιότητα κάποιου Ελληνικού Δικαστηρίου (ΑΠ 1987/1988). Κατά το άρθρο 4 δε του ΚΠολΔ, το Δικαστήριο απορρίπτει την αγωγή ή την αίτηση, αν δεν έχει δικαιοδοσία. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του […]
Read moreΑΠ 487/2011, ΑΠ 37/2012: Αυτοκινητικό ατύχημα στο εξωτερικό: Ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα κάτοικο Ελλάδος ενώπιον ελληνικού δικαστηρίου.
ΑΠ 419/2014: Αυτοκινητικό ατύχημα στο εξωτερικό: Ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα κάτοικο Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου με αίτημα την επιδίκαση αποζημιώσεως: «Ο Κανονισμός ( Ε.Κ ) με αριθμό 44/201 του Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές υποθέσεις στο όρθρο 9 ορίζει τα ακόλουθα: 1. Ο ασφαλιστής που έχει την κατοικία του στο έδαφος κρότους – μέλους μπορεί να εναχθεί α) ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους – μέλους, όπου έχει την κατοικία του ή β) σε άλλο κράτος-μέλος, εφ’όσον την αγωγή έχει ασκήσει ο αντισυμβαλλόμενος του ασφαλιστή, ο ασφαλισμένος, ή ο δικαιούχος, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο ενάγων έχει την κατοικία ή … γ) …, 2. …”. Εξ άλλου στο άρθρο 11 του άνω Κανονισμού (αρθρ. 10 Συμβάσεως Βρυξελλών) με τίτλο “προσεπίκληση και ευθεία αγωγή” ορίζονται τα ακόλουθα: 1) Σε υποθέσεις ασφάλισης αστικής ευθύνης, ο ασφαλιστής μπορεί επίσης να προσεπικληθεί ενώπιον του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλισμένου, αν το δίκαιο του δικαστηρίου το επιτρέπει. 2) Οι διατάξεις των αρθρ. 8, 9 και 10 εφαρμόζονται σε περίπτωση ευθείας αγωγής του ζημιωθέντος κατά του ασφαλιστή, εφ’ όσον η ευθεία αγωγή επιτρέπεται”. Εν όψει της παραπομπής της παρ. 2 του άρθρου 11 του άνω Κανονισμού στο αρθρ. 9 του ιδίου Κανονισμού γεννήθηκε το ζήτημα κατά πόσο ο ζημιωθείς σε αυτοκινητικό ατύχημα δύναται να χαρακτηρισθεί ως δικαιούχος κατά την έννοια της β’ περιπτώσεως της παρ. 1 του αρθρ. 9 του Κανονισμού. Η ερμηνευτική αυτή εκδοχή είναι πρόδηλο ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ζημιωθέντος, αφού για την περίπτωση που αυτός χρειασθεί να ασκήσει αγωγή για την διεκδίκηση των αξιώσεων του έχει τη δυνατότητα να εγείρει αυτή και ενώπιον δικαστηρίου της χώρας της κατοικίας του με προφανή τα εντεύθεν γι’ αυτόν πλεονεκτήματα. Εν όψει δετής αμφισβητήσεως που δημιουργήθηκε για το ανωτέρω ζήτημα το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) ύστερα από την αποστολή σχετικού ερωτήματος από το γερμανικό Ακυρωτικό αποφάνθηκε ως ακολούθως: Η παραπομπή του άρθρου 11 παρ. 2 του Κανονισμού (Ε.Κ.) 44/2001 του Συμβουλίου της 22-12-2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις στο άρθρο 9 παρ. 1 στοιχείο β’ του Κανονισμού αυτού πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια, ότι ο ζημιωθείς μπορεί να ασκήσει ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου της κατοικίας του σε κράτος-μέλος ευθεία αγωγή κατά του ασφαλιστή, εφόσον το οικείο δίκαιο επιτρέπει την άσκηση τέτοιας αγωγής και ο ασφαλιστής έχει την έδρα του στο έδαφος κράτους-μέλους. Ήδη τέτοια ρύθμιση εισάγεται με το άρθρο 5 του Πέμπτης Κοινοτικής Οδηγίας της 11-5-2005, η οποία θα έπρεπε να καταστεί εσωτερικό δίκαιο μέχρι 11-6-2Θ07 και ήδη ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο με το Ν. 3746/16-2-2009. Με βάση τα όσα προεκτέθηκαν ο αλλοδαπός ασφαλιστής του ζημιογόνου στην αλλοδαπή αυτοκινήτου μπορεί να εναχθεί από τον παθόντα και μόνιμο κάτοικο της Ελλάδος ενώπιον Ελληνικού δικαστηρίου με αίτημα επιδίκαση αποζημιώσεως για τη ζημία την οποία υπέστη από αυτά (ΑΠ 487/2011, ΑΠ 37/2012)».(areiospagos.gr)
Read moreAρειος Πάγος 683/2014: Τροποποίηση πράξης σύστασης οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας – Περιορισμοί τροποποίησης
Τροποποίηση πράξης σύστασης οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας – Περιορισμοί τροποποίησης: «Σύμφωνα με το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιτρέπεται στους συνιδιοκτήτες να κανονίσουν με ιδιαίτερη συμφωνία στην οποία είναι απαραίτητη η συναίνεση όλων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συνιδιοκτησίας, καθορίσουν γενικές συνελεύσεις και δώσουν σε καθορισμένη πλειοψηφία το δικαίωμα να λαμβάνει, για το κοινό συμφέρον, κάθε απόφαση σχετική με τη συντήρηση, βελτίωση και χρήση των κοινών μερών του ακινήτου. Εξάλλου, στο άρθρο 13 § ι του ίδιου νόμου ορίζεται ότι, κάθε σύμβαση που κανονίζει ή μεταβάλει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και καταχωρίζεται στο βιβλίο μεταγραφών. Τέλος, στο άρθρο 9 του ν. 1562/1985 ορίζεται ότι, με αίτηση της πλειοψηφίας τουλάχιστον 65% των συγκυρίων, μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο, η συμπλήρωση ή και η τροποποίηση του Κανονισμού, όταν εμφανίζει ελλείψεις, που εμποδίζουν τη λειτουργία της συνιδιοκτησίας. Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραπάνω νόμων, ο πρώτος των οποίων εξακολουθεί να ισχύει και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα (άρθρο 54 ΕισΝΑΚ), προκύπτει ότι, η τροποποίηση της πράξης συστάσεως της οροφοκτησίας και του Κανονισμού της πολυκατοικίας μπορεί να γίνει α) με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, η οποία πρέπει να περιβληθεί το συμβολαιογραφικό τύπο και να μεταγραφεί, β) με δικαστική απόφαση, όταν το ζητήσουν συγκύριοι, που αντιπροσωπεύουν το 65% και γ) με απόφαση της Γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών, που λαμβάνεται με πλειοψηφία, εάν προβλέπεται τέτοια δυνατότητα από τον Κανονισμό. Ειδικότερα, αναφορικά με την τελευταία αυτή περίπτωση, είναι δυνατή η ανάθεση με τον Κανονισμό στη Γενική Συνέλευση των συνιδιοκτητών, του δικαιώματος τροποποιήσεως συγκεκριμένων όρων του Κανονισμού, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, και με καθορισμένη πλειοψηφία. Στην περίπτωση αυτή, κι αν ακόμη η ανάθεση που γίνεται από τον Κανονισμό είναι απεριόριστη, η τροποποίηση από την πλειοψηφία δεν μπορεί να θίγει δικαιώματα των (μειοψηφούντων) συνιδιοκτητών που υφίστανται από το νόμο, τη σύσταση της οροφοκτησίας ή τον κανονισμό, διότι το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, ρητώς, περιορίζει τα δικαιώματα που η παμψηφία μπορεί να εκχωρήσει σε ορισμένη πλειοψηφία, μόνο σε αποφάσεις που αφορούν τη συντήρηση, βελτίωση ή χρήση των κοινών μερών και οι οποίες λαμβάνονται για το κοινό συμφέρον. Έτσι, δεν επιτρέπεται να τροποποιηθούν με πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, τα ποσοστά συμμετοχής χωριστών ιδιοκτησιών στις κοινόχρηστες δαπάνες, ούτε η απαλλαγή ορισμένων ιδιοκτησιών από τέτοιες δαπάνες ούτε να τεθούν περιορισμοί στη χρήση χωριστών ιδιοκτησιών, αλλά για τις περιπτώσεις αυτές απαιτείται απόφαση του συνόλου των συνιδιοκτητών. Η τροποποίηση του κανονισμού ή της σύστασης οριζόντιας οροφοκτησίας εφόσον έγινε χωρίς τη συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών είναι ανίσχυρη και δεν δεσμεύει τους διαφωνούντες ακόμη και αν περιβληθεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφεί. Στην περίπτωση, όμως, που, παρά την άνω αναγκαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιχειρηθεί από την πλειοψηφία των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο, που υποβάλλεται σε μεταγραφή, τροποποίηση της πράξης συστάσεως και του κανονισμού της πολυκατοικίας, με την οποία θίγονται τα άνω δικαιώματα των μειοψηφούντων συνιδιοκτητών, η καταρτιζόμενη κατά τα άνω δικαιοπραξία είναι, ως προς αυτούς, και κατά το μέρος που θίγονται τα τοιαύτα δικαιώματα τους απολύτως άκυρη (άρθρα 174 και 180 ΑΚ) ως αντικείμενη ευθέως σε διάταξη νόμου (174 ΑΚ) δύναται δε, να αναγνωριστεί η […]
Read moreAΠ 277/2014 (ποιν): Καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο : Λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο.
AΠ 277/2014 (ποιν): Η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ’ αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική. “Κατά τη διάταξη του άρθρου 177 παρ.2 ΚΠΔ “αποδεικτικά μέσα που έχουν αποκτηθεί με αξιόποινες πράξεις ή μέσω αυτών, δεν λαμβάνονται υπόψη για την κήρυξη της ενοχής, την επιβολή ποινής ή τη λήψη μέτρων εξαναγκασμού, εκτός αν πρόκειται για κακουργήματα που απειλούνται με απειλή ισόβιας κάθειρξης και εκδοθεί για το ζήτημα αυτό ειδικά αιτιολογημένη απόφαση του δικαστηρίου”. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η χρησιμοποίηση στην ποινική δίκη απαγορευμένου αποδεικτικού μέσου προσβάλλει το δικαίωμα υπεράσπισης του κατηγορουμένου και δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 171 παρ. 1 δ’ ΚΠΔ. Από τη διάταξη δε του άρθρου 370 Α παρ. 2 ΠΚ προκύπτει ότι “όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι 10 ετών. Με την ίδια ποινή τιμωρείται η πράξη του προηγουμένου εδαφίου και όταν ο δράστης αποτυπώνει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου”. Η διάταξη αυτή θεσπίστηκε στα πλαίσια της γενικότερης προστασίας που παρέχεται στον άνθρωπο από τα αρθρ. 2 παρ 1, 5 παρ. 1, 9 Α’ και 19 του Συντάγματος για την προστασία της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής και γενικότερα της προσωπικότητας κάθε ανθρώπου. Η απαγόρευση αυτή αφορά εκδηλώσεις ή πράξεις της ιδιωτικής ζωής των τρίτων που είναι ικανές να επιφέρουν βλάβη στην προσωπικότητα και να μειώσουν την αξιοπρέπειά τους, αποσκοπείται δε με τον τρόπο αυτό η διασφάλιση της προστασίας των εννόμων αγαθών του ανθρώπου, που προστατεύονται από τις συνταγματικές αυτές διατάξεις. Η απαγόρευση όμως αυτή δεν περιλαμβάνει και τις πράξεις ή εκδηλώσεις προσώπων, οι οποίες ανεξάρτητα από τον τρόπο και τον χρόνο που γίνονται, δεν ανάγονται στη σφαίρα της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής τους, αλλά πραγματοποιούνται στα πλαίσια των ανατιθεμένων σε αυτούς υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεση τούτων, η οποία ως εκ της φύσεως και του είδους των εκπληρουμένων καθηκόντων υπόκειται σε δημόσιο έλεγχο και κριτική. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 364 ΚΠΔ, στο ακροατήριο διαβάζονται και οι εκθέσεις των ανακριτικών υπαλλήλων, καθώς και τα υπόλοιπα έγγραφα που υποβλήθηκαν κατά την αποδεικτική διαδικασία και δεν αμφισβητήθηκε η γνησιότητά τους. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων σαφώς συνάγεται, ότι η καταγραφή ιδιωτικής συνομιλίας με τεχνικά μέσα σε ψηφιακό δίσκο, ο οποίος αποτελεί αυτοτελές αποδεικτικό μέσο και δη έγγραφο, παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο και συνεκτιμάται μαζί με τις άλλες αποδείξεις για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσης, έστω και αν αυτό περιέχει και στηρίχθηκε σε αθέμιτη μαγνητοσκόπηση με τεχνικά μέσα εκδηλώσεων του κατηγορουμένου, που πραγματοποιήθηκαν, όμως, στα πλαίσια των ανατιθεμένων σ’ αυτόν υπηρεσιακών καθηκόντων και κατά την εκτέλεσή τους, η οποία υπόκειται σε […]
Read moreΠΠρΑθ 21/2015 : Ασφαλιστικά μέτρα – Αίτηση αναστολής εκτέλεσης – Έφεση κατά απόφασης προσωρινά εκτελεστής – Ερημοδικία εκκαλούντος – Υπέρμετρη και ανεπανόρθωτη βλάβη – Σοβαρός κλονισμός επιχειρηματικής δραστηριότητας – Οικονομική κρίση .
Αίτηση με την οποία ζητείται η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης που εξεδόθη ερήμην της αιτούσας κατά την τακτική διαδικασία, με την οποία υποχρεώθηκε η τελευταία να καταβάλει στην καθ’ ης η αίτηση το χρηματικό ποσό των 217.500 ευρώ και η οποία κηρύχθηκε προσωρινά εκτελεστή, έως ότου εκδοθεί απόφαση επί της έφεσης που η αιτούσα έχει ασκήσει ενώπιον του Εφετείου Αθηνών. Κρίθηκε ότι ήδη η ερημοδικασθείσα αιτούσα, με την έφεση της, προβάλλει, μεταξύ άλλων, λόγους έφεσης που πλήττουν την ουσιαστική βασιμότητα της αξίωσης της καθ’ ης η αίτηση, αρνούμενη τα πραγματικά περιστατικά της βάσης της αγωγής, τούτο συνεπάγεται αναγκαίως εξαφάνιση της εκκαλουμένης σε όλη την έκταση. Πιθανολογήθηκε ότι από την προσωρινή εκτέλεση της εκκληθείσας πρωτοβάθμιας εν όλω προσωρινώς εκτελεστής αποφάσεως σε βάρος της, η αιτούσα εταιρεία θα υποστεί αυτόθροη ανεπανόρθωτη βλάβη, δεδομένου ότι η προειρημένη έφεση της θα γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή, οπότε η εκκαλουμένη θα εξαφανισθεί, επιπλέον, δε, θα έχει ως συνέπεια την υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση της αιτούσας, που υπό τις συνθήκες της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, μπορεί να επιφέρει σοβαρό κλονισμό της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, ενώ η καθ’ ης η αίτηση δεν θα υποστεί βλάβη αφού πρόκειται για επιχείρηση με πολύ μεγαλύτερο κύκλο εργασιών σε σχέση με την αιτούσα. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ Αριθμός αποφάσεως 21/2015 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Διαδικασία Ασφαλιστικών μέτρων) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Χαρίκλεια Κ. Ηλιοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών-Εισηγητρια (η οποία ορίσθηκε κατόπιν κληρώσεως σύμφωνα με το νόμο από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου της Διοικήσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών) και τους Παναγιώτη Γκιόκα και Στυλιανή Αργύρη, Πρωτοδίκες (οι οποίοι ορίσθηκαν από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου της Διοικήσεως του Πρωτοδικείου Αθηνών) και από τη Γραμματέα Γεωργία Μιχοπούλου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 12 Νοεμβρίου 2014, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της αιτούσας: της εταιρείας με την επωνυμία «Τ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «Τ. ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ Α.Ε.Β.Ε.» (πρώην Σ. ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) που εδρεύει στη Μεταμόρφωση Αττικής, … χλμ. Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξούσιες δικηγόρους της, Αικατερίνη Γαλανοπούλου και Ειρήνη Ζήση. Της καθ’ης η αίτηση: της εταιρείας με την επωνυμία «Τ. E.» που εδρεύει στο Μόναχο Γερμανίας (…………. Munchen), νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Διονύσιο Σκαλτσά και Δήμο Παπαδήμο. Η αιτούσα ζητεί να γίνει δεκτή η από 30.9.2014 αίτηση της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 110985/245/2014 και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν αυτοί δεκτοί. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 528 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 44 § 2 ν. 3994/2011, εάν ασκηθεί έφεση από τον διάδικο που δικάσθηκε ερήμην, η εκκαλουμένη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους, ανεξάρτητα από τη διαδικασία που τηρήθηκε. Από την αντιπαραβολή της διατάξεως αυτής «αν ασκηθεί έφεση … η απόφαση εξαφανίζεται» προς το άρθρο 535 παρ. του ίδιου Κώδικα «αν ο λόγος της έφεσης κριθεί βάσιμος, η […]
Read more