ΠΠΘεσ. αριθμ. 15203/2014 : Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α.
Αντισυνταγματική η διάταξη περί απαράδεκτου συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής λόγω της μη προσκομίσεως πιστοποιητικού ΕΝ.Φ.Ι.Α. που προβλέπεται από το άρθρο 54α του ν.4174/2013 Αριθμός απόφασης 15203/2014 Αριθμός κατάθεσης κλήσης: 27787/07.11.2013 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Κωνσταντία Εμμανουηλίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Πέτρο Αλικάκο, Πρωτοδίκη, Χρυσάνθη Νεραντζίδου, Πάρεδρο(επειδή κωλύονται οι λοιποί Τακτικοί Δικαστές) – Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ζωή Παπαδοπούλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, την 31 Ιανουαρίου του 2014, για να δικάσει τις με αριθμό κατάθεσης στο Ειρηνοδικείο 11576/2011 διεκδικητική αγωγή και 2435/2013 προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, που φέρονται προς συζήτηση με την με αριθμό 27787/7-11-2013 κλήση, κατόπιν της με αριθμό 6705/06.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε στο παρόν δικαστήριο, μεταξύ: ΤΗΣ ΚΑΛΟΥΣΑΣ – ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ κύριας αγωγής: …………………………………………………….., κατοίκου Ραχώνας Νομού Πέλλας, που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Κωνσταντίνου Τορπουζίδη (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. 6416), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ κύριας αγωγής: 1) …………………… του …………………………………. της …………………………, κατοίκου Χαριλάου Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………. και 2) …………………………… του …………………… και της …………………………. κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΚΛΗΣΗ – ΠΡΟΣΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΩΝ- ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ παρεμπίπτουσας αγωγής: 1) …………………………………………………………. και της ……………………, κατοίκου …………………………………………………………. Θεσσαλονίκης, οδός ………………………………… αρ. …..και 2) …………………………………….κατοίκου ομοίως, που παραστάθηκαν αμφότεροι διά της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Μαρίας Τσιάκου (ΑΜΔΣΘ 2941), η οποία δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της με αρ. κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ- ΠΡΟΣΕΠΙΚΛΗΣΗ- ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ παρεμπίπτουσας αγωγής: ……………………… του ………………………………………………., κατοίκου Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης, η οποία δεν παραστάθηκε. ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ δημόσια συζήτηση της υποθέσεως, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώνεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως και στις έγγραφες προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Νόμιμα επαναφέρονται προς συζήτηση, με την με αριθμό 27787/7.11.2013 κλήση, η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 11576/7.11.2013 διεκδικητική αγωγή της καλούσας- ενάγουσας κατά των καθ’ ων η κλήση – εναγομένων και η με αριθμό κατάθεσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου 2435/4.2.2013 προσεπίκληση δικονομικής εγγυήτριας – παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης των δεύτερων κατά της ……………………………………….., κατόπιν της με αριθμό 6705/6.8.2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης που κήρυξε εαυτό καθ’ ύλη αναρμόδιο και τις παρέπεμψε στο παρόν Δικαστήριο. Ωστόσο με προφορική δήλωση της πληρεξούσιας δικηγόρου των καθ’ ων η κλήση – προσεπικαλούντων –εναγόντων (παρεμπίπτουσας αγωγής) στο ακροατήριο, η οποία καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, αυτοί παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της με αριθμό κατ. 2435/2013 προσεπίκλησης δικονομικού εγγυητή-παρεμπίπτουσας αγωγής αποζημίωσης κατά της ……………, η οποία αν και κλητεύθηκε νόμιμα για τη σημερινή δικάσιμο (βλ. την με αριθμό 1924γ/20.11.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Λάμπρου Κουρκουβάτη) δεν παρέστη, οπότε και η εν λόγω προσεπίκληση- παρεμπίπτουσα αγωγή θεωρείται ως μη ασκηθείσα (άρθρα 294,295 ΚπολΔ). Με το Ν.4223/2013 προβλέφθηκε η επιβολή του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) και δη στο άρθρο 1 αυτού ορίζεται «1. Από το έτος 2014 και για κάθε επόμενο έτος επιβάλλεται Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝ.Φ.Ι.Α.) στα δικαιώματα της παραγράφου 2 του παρόντος, σε ακίνητα που βρίσκονται στην […]
Read moreΕιρ.Ναυπλίου 158/2014: Άκυροι και καταχρηστικοί όροι σε τραπεζικό δάνειο
Άκυροι και καταχρηστικοί όροι σε τραπεζικό δάνειο – Απροειδοποίητη έκδοση διαταγής πληρωμής – Δυσαναλογία παροχής και αντιπαροχής με το δάνειο (νομολογία) Κρίθηκε ότι παραβιάζεται από την Τράπεζα η βαρύνουσα αυτήν υποχρέωση σαφήνειας και διαφάνειας του σχετικού Γενικού Όρου Συναλλαγής, ο οποίος αφορά και τις κρινόμενες Διαταγές Πληρωμής, διότι η αιτούσα είναι άνεργη και είχε δώσει δείγματα συνεπούς και συνεργάσιμου οφειλέτη έχοντας αποπληρώσει πλήρως και εμπροθέσμως έτερο δάνειο προς την καθ’ ης και αν και η Νομική Υπηρεσία της Τράπεζας της υποσχέθηκε ότι πριν από την ενέργεια οποιασδήποτε δικαστικής καταδιωκτικής ενέργειας θα την ειδοποιήσει, εντούτοις προέβη στην έκδοση των επιδίκων διαταγών πληρωμής, προκαλώντας ανεπανόρθωτη σε αυτήν βλάβη εφόσον απειλείται το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο και δη η κύρια κατοικία της. Κατά τη σύναψη της σύμβασης αν και η καθ’ ης γνώριζε την ύπαρξη και το περιεχόμενο της ΑΠ 1219/01 και άρα την ακυρότητα των ΓΟΣ που την επέβαλε, παρ΄ όλα αυτά κατά την πάγια πρακτική των Τραπεζών («ολική κατάφαση ή ολική άρνηση») της επέβαλε τους άκυρους ΓΟΣ, εκμεταλλευόμενη προς τούτο την οικονομική ανάγκη και απειρία της περί τα νομικά, με αποτέλεσμα να. συναφθούν οι – με φανερή δυσαναλογία παροχή και αντιπαροχή – επίδικες συμβάσεις και να υποστεί υπέρμετρη σε σχέση με την παροχή περιουσιακή βλάβη. Αναστολή εκτέλεσης των επίδικων διαταγών πληρωμής. “Με την υπό κρίση αίτηση της, η αιτούσα ζητεί να ανασταλεί λόγω επαπειλούμενης ανεπανόρθωτου οικονομικής βλάβης η εκτέλεση των υπ’ αριθμ. 417/5-12-2013 και 418/5-32-2013 Διαταγών Πληρωμής του Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου, μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ανακοπής που έχει ασκήσει κατά της διαταγής αυτής σύμφωνα με το άρθρο 632 του ΚΠολΔ., νομότυπα και εμπρόθεσμα, διότι εκάστη αυτών: α) εκδόθηκε μη νομίμως στηριζομένη στην επίδικη σύμβαση στην οποία εμπεριείχοντο άκυροι Γενικοί Όροι Συναλλαγών (ΑΠ 1219/ 2001, άρθ. 2 παρ. 7 περ. ε’, ια’ Ν. 2251/1994, ΠΑ/ΤΕ 2501/2002, 3587/10-7-2007, ΥΑ Ζ1 798/2008 (ΦΕΚ 1353/Β/11.7.2008) και με αριθμ. 6/2006 απόφαση Ολ.Α.Π), β) δεδομένης της φύσεως των ΓΟΣ, οι οποίοι είναι πάντοτε προδιατυπωμένοι, πολύ περισσότερο δε για αυτούς που προδιατυπώνουν οι τράπεζες, καθίσταται σαφές, ότι οι τράπεζες αποσκοπούν στη σύναψη της σύμβασης ως ενιαίο σύνολο, μη επιδεχόμενων επ’ αυτού καμίας διαπραγμάτευσης και συνεπώς συνάγεται με βεβαιότητα ότι η καθ’ ης δεν θα είχε επιχειρήσει τη σύναψη της σύμβασης χωρίς το άκυρο μέρος. Κατά τα ανωτέρω, η δικαιοπραξία κατά το υπόλοιπο αυτοτελές μέρος δεν είναι ισχυρή, διότι συνάγεται ότι τα μέρη δε θα επιχειρούσαν τη δικαιοπραξία χωρίς το άκυρο μέρος αλλά – ιδίως η καθ’ ης – απέβλεπε σ’ αυτή ως ενιαίο αδιάσπαστο σύνολο (άρθρ. 181 Α.Κ), γ) ενυπάρχει δεδικασμένο (ΑΠ 1219/2000, 1127/2005 και 819/2013) δεσμεύον την καθ’ ης ως μέλος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (άρθ. 76 παρ. 1. 83, 321. 322, 324, 325, 329 και 331. 699 ΚΠολΔ, ΦΕΚ Β’ 1646/14.08.2008, Λήψη απόφασης επί της υπ’ αριθμ. 294/16.1.2007 Εισήγησης της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, ΑΠ 516/75 ΝοΒ 23/1258, και άρθ.10 παρ. 20 Ν. 3587/2007 «περί προστασίας Καταναλωτών»), δ) εξεδόθη κατά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθ. 281 ΑΚ) εκ μέρους της καθ’ ης ή οποία και εγνώριζε την καταχρηστικότητα αυτή, καθιστούν μη ανεκτή την μεταγενέστερη άσκηση του σύμφωνα με τις περί Δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, ε) η αναγραφή επί της σύμβασης ότι η μη αμφισβήτηση της οφειλής εντός 30 ημερών από την λήψη του μηνιαίου λογαριασμού θεωρείται ως ανεπιφύλακτη αποδοχή, αποτελεί πλασματική αναγνώριση χρέους (άρθ. ΑΚ 873), που συνιστά άκυρη δικαιοπραξία ως […]
Read moreΤα δικαιώματα του επιβάτη, όταν ταξιδεύει με πλοίο – αεροπλάνο.
Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και ήδη οι περισσότεροι έχουν ξεκινήσει τις διακοπές τους. Το μέσο για να φτάσουν οι περισσότεροι στα νησιά είναι το πλοίο και συχνά τέτοια εποχή η ταλαιπωρία είναι αρκετά μεγάλη και δεν είναι λίγες οι φορές που το ταξίδι δεν ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς. Γι αυτό οι επιβάτες θα πρέπει να γνωρίζουν τα δικαιώματα τους, όπως υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή της η Ενωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ). 1. Ακύρωση του εισιτηρίου από τον επιβάτη Σε περίπτωση ακύρωσης του εισιτηρίου σας, δικαιούστε να σας επιστραφεί μέχρι και 100% το πόσο της αρχικής τιμής, ανάλογα με το χρόνο ακύρωσής του. Συγκεκριμένα, έως 12 ώρες το ποσό επιστροφής είναι 50%, έως 7 ημέρες 75%, έως 14 ημέρες 100% και σημειώνεται ότι ανεξάρτητα από τον χρόνο ειδοποίησης, το 100% του εισιτηρίου επιστρέφεται όταν υπάρχουν αποδεδειγμένοι λόγοι ανώτερης βίας. Ακόμη, στις παραπάνω περιπτώσεις ακύρωσης επιστρέφονται οι κρατήσεις υπέρ τρίτων και ο ΦΠΑ, και εάν δεν ταξιδέψετε λόγω δική σας ευθύνης, χάνετε το εισιτήριο. 2. Ακύρωση ταξιδιού Με υπαιτιότητα της εταιρείας ο επιβάτης δικαιούται να λάβει πλήρη αποζημίωση ή άλλες αντισταθμιστικές παροχές κατ’ επιλογή του εφόσον: Δεν ενημερώθηκε μία εβδομάδα πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου ή δεν ενημερώθηκε τουλάχιστον 12 ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση και δεν προωθήθηκε με άλλο μέσο στον προορισμό του εντός 12 ωρών από την προγραμματισμένη αναχώρηση του ακυρωθέντος δρομολογίου. Λόγω βλάβης ή ζημίας του πλοίου ο επιβάτης δικαιούται: Να ενημερωθεί εγκαίρως και εφόσον συμφωνήσει να προωθηθεί στον προορισμό του με μέριμνα και δαπάνη της εταιρείας εντός 24 ωρών ή να υπαναχωρήσει και να του επιστραφεί το αντίτιμο του εισιτηρίου. Εφόσον δεν προωθηθεί στον προορισμό του ή δεν υπαναχωρήσει, δικαιούται να του χορηγηθεί από την εταιρεία τροφή και κατάλυμα στο πλοίο ή σε ξενοδοχείο, εφόσον είναι αναγκαία η διανυκτέρευση. Να λάβει χρηματική αποζημίωση διπλάσιας της τιμής εισιτηρίου επιβάτη, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθηθεί στον προορισμό του εντός 24 ωρών. 3. Καθυστέρηση του πλοίου Καθυστέρηση Αναχώρησης: Σε περίπτωση καθυστέρησης αναχώρησης του πλοίου για πάνω από 90 λεπτά από την προγραμματισμένη ώρα, λόγω υπαιτιότητας του μεταφορέα, ο επιβάτης δικαιούται: να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση και να του καταβληθεί ως αποζημίωση το αντίτιμο του εισιτηρίου επιβάτη και οχήματος (εάν υπάρχει) ή να του παρασχεθεί πλήρη κάλυψη των εξόδων διατροφής και διαμονής μέχρις ότου αναχωρήσει το πλοίο. Να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Να λάβει αποζημίωση διπλάσια της τιμής εισιτηρίου επιβάτη καθώς και επιστροφή της τιμής εισιτηρίου του οχήματος, εφόσον με υπαιτιότητα της εταιρείας δεν προωθήθηκε στον προορισμό του εντός 24 ωρών από τον προγραμματισμένο απόπλου. Καθυστέρηση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού: Σε περίπτωση καθυστέρησης του πλοίου λόγω βλάβης ή ζημιάς του ή υπαιτιότητας της εταιρείας δικαιούται: Να υπαναχωρήσει και να επιστραφεί η τιμή του εισιτηρίου που αναλογεί για το υπόλοιπο της διαδρομής ή να συνεχίσει το ταξίδι του και να λάβει αποζημίωση 25%-50% επί της τιμής του εισιτηρίου ανάλογα με το μέγεθος του χρόνου καθυστέρησης. Διακοπή του ταξιδίου: Σε περίπτωση που διακοπεί το ταξίδι σε ενδιάμεσο λιμάνι εξαιτίας βλάβης ή ζημιάς του πλοίου και εφόσον δεν προωθήθηκε στον προορισμό του και δεν άσκησε το […]
Read moreΟι τροποποιήσεις των διατάξεων για την αναγκαστική εκτέλεση σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας
Σύμφωνα με το πρόσφατο σχέδιο τροποποιήσεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚπολΔ), στο 8ο βιβλίο το οποίο περιλαμβάνει τις διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση έχουν επέλθει σημαντικές τροποποιήσεις με σκοπό κατά τους συντάκτες του να επιταχυνθεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, να καταστούν οι διαδικασίες ευέλικτες και να δοθεί η δυνατότητα στους δανειστές να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις τους. Η διατύπωση της παραγράφου 2 του άρθρο 933 σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο τροποποιήσεων του ΚπολΔ έχει ως εξής: «2. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίζεται υποχρεωτικά μέσα σε εξήντα ημέρες από την κατάθεσή της και γίνεται με τη διαδικασία των άρθρων 686 επ.. Κατά της απόφασης που εκδίδεται δεν επιτρέπεται η άσκηση ένδικων μέσων…». Σύμφωνα με την κρατούσα στη θεωρία και τη νομολογία εκδοχή, η απαγόρευση με νόμο της ασκήσεως ενός ενδίκου μέσου κατά μιας κατηγορίας αποφάσεων ή βουλευμάτων δεν αντιστρατεύεται στη διάταξη του άρθρου 20 § 1 Συντ. 1975. (ΣτΕ 3442/1978.ΝοΒ 27 , Ολ ΑΠ 168/1984, ΝοΒ 32.536, όπου και αγορ. Φαφούτη, ΑΠ 594/1983, ΠοινΧρ ΛΓ 887, ΑΠ 131/1979, ΝοΒ 27.1095, ΑΠ 622/1981, Δ. 643, ΣτΕ 3442/1978, ΝοΒ 27. 624.- Ομοια, Κ. Κεραμεύς, ό. § 5, σ. 20, § 33, σ. 139, Π. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό δίκαιο, τ. γ/1, 1981, σ. 43, Π. Γέσιου-Φαλτσή, Δ. 13.611, Α. Μπλατσίου, Δ. 13.653). Σύμφωνη με την εκδοχή αυτή είναι και η υπ` αριθ. 48/1982 απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, που δέχεται, ότι: “…… το κατά μεν την πρώτην των ανωτέρω διατάξεων (δηλ. άρθρον 20 § 1 Συντ.) δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας δεν περιλαμβάνει και το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων…”. Τέλος, σύμφωνη με την παραπάνω εκδοχή είναι και η παγία νομολογία του Γερμανικού Ομοσπ. Συνταγματικού Δικαστηρίου, κατά την ερμηνεία του άρθρου 19, IV γερμ. Συντ. που ήταν και πηγή του αντίστοιχου άρθρου 20 § 1 του δικού μας Συντ. 1975 (BVerfGE 4, 74, 4, 387, 6, 7, 8, 174 11, 233 40, 272, 41, 23, 41,323 44,302 45,363 49,329 54,143), όπως και η κρατούσα εκεί εκδοχή (Duric, στο Maunz-Duric-Herzog, Kommentar zum Gr und-Gesetz, τ. 2, 1983, άρθρο 19W, αριθ. 45, 46). Υπέρ της αντίθετης εκδοχής, δηλαδή της αντισυνταγματικότητας του νόμου που απαγορεύει την άσκηση ενός ενδίκου μέσου, βλ. Κ. Μπέη, Δ. 13.646, Δ. 12.643, Γνωμοδ. Γ.Α. Μαγκάκη-Κ.Μπέη, Δ. 11.322, Ν. Κλαμαρή, Δ. 13.621, P. Gilles, Rechts-Mittel im Zivlprozess, 1972, σ. 3 επ. (και η από 17.10.1984 διάλεξή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αδημοσίευτη ακόμα στο νομικό τύπο, και οι παραπέρα σ` αυτή παραπομπές). Η ως άνω άποψη αντιμετωπίζει την κριτική έγκριτων νομικών επιστημόνων, που με αφετηρία το σκεπτικό ότι σε καμία Συνταγματική διάταξη δεν προβλέπεται ρητά το δικαίωμα άσκησης ενδίκων μέσων δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι τα ένδικα μέσα δεν κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Τα κυριότερα επιχειρήματα υπέρ αυτής της θέσης έχουν ως ακολούθως: α) Το άρθρο 20 παρ 1 του Ελληνικού Συντάγματος με το να κατοχυρώνει πέρα από το δημόσιο δικαίωμα για δικαστική ακρόαση και το επιπρόσθετο δικαίωμα για δικαστική προστασία, καθιερώνει και αντίστοιχη υποχρέωση των δικαστηρίων, ως οργάνων του κράτους να εκδίδουν ορθές αποφάσεις. Αν η εκδιδόμενη δικαστική απόφαση είναι λαθεμένη, τότε προσβάλλεται το δημόσιο δικαίωμα του ηττημένου διάδικου για παροχή δικαστικής προστασίας. Έχει λοιπόν ο ηττημένος διάδικος κατοχυρωμένο δικαίωμα για εναντίωση του στη λαθεμένη δικαστική απόφαση και επιδίωξη δικαστικής προστασίας έναντι αυτής (Διαλεκτική Δικονομικού Δικαίου- Τα συνταγματικά θεμέλια Δικαστικής Προστασίας. Εκδόσεις ΕΥΝΟΜΙΑ-VERLAG Αθήνα 1998, σελ. […]
Read moreΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών
ΠΟΛ.1106/14.4.2014 Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών Αθήνα, 14 Απριλίου 2014 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΓΕΝ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 1. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΜΗΜΑΤΑ: Α΄ , Β΄ , Γ ΄ 2. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΛΕΓΧΩΝ ΤΜΗΜΑ: Α Ταχ. Δ/νση : Καρ. Σερβίας 10 Τ.Κ. : 101 84 Αθήνα Πληροφορίες : Θανάσης Σαφαρής Τηλέφωνο : 210.3375314 FAX : 210. 3375001 ΠΟΛ 1106/2014 ΘΕΜΑ: Προϋποθέσεις δικαιολόγησης εισοδήματος από μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών. Με αφορμή προφορικά και γραπτά ερωτήματα που υποβλήθηκαν στην υπηρεσία μας, αναφορικά με το παραπάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα εξής: Α. Με τις διατάξεις του άρθρου 44 του ν.4141/2013 (ΦΕΚ Α’ 81/05-04-2013), ορίστηκαν τα κατωτέρω: 1.Για τη δικαιολόγηση της συνολικής ετήσιας δαπάνης των άρθρων 16 και 17 του ν.2238/1994, οι φορολογούμενοι κάτοικοι Ελλάδος που αποκτούν μερίσματα που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου (holding companies) που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές ή μερίδια των πλοιοκτητριών εταιρειών κατά τα οριζόμενα στοάρθρο 26 του ν. 27/1975, όπως ισχύει, υποβάλλουν είτε με τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος είτε κατά τους διενεργούμενους ελέγχους για σκοπούς της φορολογίας εισοδήματος μόνο τα παρακάτω δικαιολογητικά: – (α) Βεβαίωση είτε της ελληνικής ή αλλοδαπής πλοιοκτήτριας εταιρείας πλοίου υπό ελληνική ή ξένη σημαία είτε της εταιρείας χαρτοφυλακίου (holding company) που κατέχει άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές της πλοιοκτήτριας και διανέμει το μέρισμα από την οποία θα προκύπτουν τα στοιχεία του φορολογούμενου ως μετόχου της εταιρείας, το καταβληθέν σε αυτόν μέρισμα και το όνομα του πλοίου (αριθμός και λιμένας νηολόγησης, αριθμ. ΙΜΟ) από την εκμετάλλευση του οποίου προκύπτει το σχετικό μέρισμα. – (β) Στην περίπτωση που το μέρισμα καταβάλλεται από αλλοδαπή πλοιοκτήτρια πλοίου με ξένη σημαία, αντίγραφο της σχετικής άδειας εγκατάστασης στην Ελλάδα της διαχειρίστριας εταιρείας που, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975, ασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση, εκμετάλλευση ή ναύλωση πλοίων και βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου ότι έχει δηλωθεί και αναληφθεί από αυτήν η διαχείριση του συγκεκριμένου πλοίου. – (γ) Αντίγραφο της μοναδικής βεβαίωσης εισαγωγής συναλλάγματος (ΒΑΣ) των αντιστοίχων ποσών ή βεβαίωση εκχώρησης συναλλάγματος. Τα σχετικά πρωτότυπα αναζητούνται από την αρμόδια αρχή. – Επισημαίνεται ότι τα παραπάνω ισχύουν και για την δικαιολόγηση των αντικειμενικών δαπανών και υπηρεσιών και των δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων των άρθρων 31 και 32 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ 167/Α΄23.7.2013), που πραγματοποιούνται από την 1.1.2014 και μετά. 2. Η καταβολή του μερίσματος μπορεί να γίνεται και μέσω της διαχειρίστριας εταιρείας, η οποία μπορεί να βεβαιώνει και τη λήψη του μερίσματος. Στην περίπτωση αυτή η διαχειρίστρια δεν υποχρεούται σε εγγραφή του ποσού του μερίσματος στα βιβλία τα οποία τηρεί. Τα εκ της εισαγωγής του συναλλάγματος ποσά επιτρέπεται να καταβάλλονται σε νομικά πρόσωπα συμφερόντων του δικαιούχου του ποσού που εισάγεται. 3. Οι ανωτέρω προϋποθέσεις εφαρμόζονται και επί των εκκρεμών υποθέσεων ελέγχου. 4. Τα δικαιολογητικά της παραγράφου 1, με την εξαίρεση του δικαιολογητικού υπό το στοιχείο γ΄, υποβάλλονται και σε κάθε άλλη περίπτωση που ελέγχεται κατά νόμο η προέλευση του εισοδήματος που αναφέρεται σε μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών ή εταιρειών χαρτοφυλακίου. Β. Για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, δίδονται οι εξής διευκρινίσεις: 1. Σε κάθε περίπτωση, στις βεβαιώσεις μερισμάτων που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου […]
Read moreΦορολογία κατοίκων εξωτερικού
Φορολογία κατοίκων εξωτερικού Tο ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού έχει αρχίσει να μας απασχολεί ιδιαίτερα, όχι εξαιτίας της ήδη και από χρόνια υπάρχουσας ομογένειας, αλλά κυρίως εξαιτίας της τάσης μετανάστευσης που διακρίνει την Ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της ολοένα αυξανόμενης ανεργίας. Βέβαια η φυγή ενός Έλληνα πολίτη δεν τον κατατάσσει αυτόματα και ως κάτοικο εξωτερικού, καθώς τις περισσότερες φορές είναι σύντομη και αφορά πρόσκαιρους βιοποριστικούς λόγους. Το ζήτημα της φορολόγησης των κατοίκων του εξωτερικού σύμφωνα με το moneyguru.gr για ευνόητους λόγους απασχόλησε και τη φορολογική διοίκηση της χώρας από το 2011 και έπειτα. Η πρώτη ουσιώδης αλλαγή έγινε το Μάρτιο του 2011 με το νόμο 3943/2011 όπου με το άρθρο 12 τροποποιήθηκαν πολλές έννοιες και προβλέψεις του κώδικα φορολογίας εισοδήματος αναφορικά με τους κατοίκους εξωτερικού. Το βασικό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι: «Σε φόρο για το παγκόσμιο εισόδημά του υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, το οποίο έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του στην Ελλάδα. Σε φόρο για το εισόδημα που προκύπτει στην Ελλάδα υπόκειται κάθε φυσικό πρόσωπο, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του». Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι ως Έλληνες φορολογούμαστε στην Ελλάδα, για το παγκόσμιο εισόδημα μας, εκτός αν αποδείξουμε ότι είμαστε κάτοικοι εξωτερικού. Πως ορίζεται όμως ο κάτοικος εξωτερικού; Ο νόμος όπως ισχύει θεωρεί ως κάτοικο εξωτερικού όποιον η διαμονή του «…η οποία υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα τρεις ημέρες συνολικά μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος». Άρα λοιπόν πρέπει να έχουμε υπόψη μας το βασικό κανόνα, ότι διαμονή στην Ελλάδα άνω των 183 ημερών το έτος τεκμαίρεται η Ελλάδα ως φορολογική κατοικία ενώ διαμονή άνω των 183 ημερών ανά έτος στο εξωτερικό τεκμαίρεται το εξωτερικό ως φορολογική κατοικία. Γιατί όμως έχει σημασία η εξακρίβωση ή όχι της φορολογικής κατοικίας; Για τον τρόπο φορολόγησης. Αυτό συμβαίνει διότι με το άρθρο 8 του Ν.4110/2013, ο νομοθέτης υποχρέωσε όλους τους κατοίκους εξωτερικού σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ακόμη και αν δεν έχουν πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα, αλλά τεκμαρτό, δηλαδή αν έχουν κάποιο περιουσιακό στοιχείο. Ταυτόχρονα λοιπόν ο αποδειγμένα κάτοικος εξωτερικού απαλλάσσεται από τα τεκμήρια διαβίωσης για την υποβολή της δήλωσης αυτής. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Τι συμβαίνει με όσους έχουν περιουσία στην Ελλάδα Προφανώς εφόσον δουλεύει στο εξωτερικό, σαφώς θα έχει υποχρέωση δήλωσης στο κράτος διαμονής του. Όμως εφόσον έχει ένα σπίτι στην Ελλάδα άρα έχει τεκμαρτά εισοδήματα, οπότε πρέπει να κάνει δήλωση στην Ελλάδα. Πριν το κάνει αυτό πρέπει να αποδείξει ότι κατοικούσε στο εξωτερικό περισσότερες από 183 ημέρες μέσα στο 2013. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να λάβει από τη χώρα διαμονής του ένα πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας και να το καταθέσει στις Ελληνικές φορολογικές αρχές ορίζοντας επίσης υποχρεωτικά αντίκλητο στην Ελλάδα και μεταφέροντας τις φορολογικές του υποχρεώσεις στην ΔΟΥ κατοίκων εξωτερικού. Τα βασικά δικαιολογητικά για την απόδειξη περιγράφονται στην ΠΟΛ 1136/2013 και εν συντομία περιλαμβάνουν: “(α) βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνουν κάτοικοι, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικοί κάτοικοι αυτού του κράτους ή (β) Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση κάποιων από τα ανωτέρω δικαιολογητικά από την αρμόδια φορολογική αρχή, […]
Read moreΕφΑθ 1437/2014: Προσβολή προσωπικότητας – Ρύθμιση οφειλής δανειακής σύμβασης – Παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων – Εισπρακτική εταιρεία – Νόθος αντικειμενική ευθύνη – Ηθική βλάβη .
Ο Ν. 2472/1997 απαγορεύει την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων φυσικού προσώπου, όταν γίνεται, πλην άλλων περιπτώσεων, και χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του υποκειμένου των δεδομένων, δικαίωμα που προστατεύεται αυτοτελώς, αλλά αποτελεί και την προϋπόθεση για την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων πρόσβασης και αντίρρησης του υποκειμένου των δεδομένων Ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει – μετά τη συλλογή των σχετικών δεδομένων και πριν από τη διαβίβαση τους σε τρίτους – να ενημερώνει για τη συλλογή και διαβίβαση τα υποκείμενα των δεδομένων, μεταξύ άλλων, και για τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων του (είτε πρόκειται για αποδέκτες στους οποίους προβλέπεται η μεταβίβαση των δεδομένων ήδη από το στάδιο της συλλογής, είτε πρόκειται για αποδέκτες που προστέθηκαν αργότερα). Η σχετική ενημέρωση πρέπει να γίνεται το αργότερο πριν από τη μετάδοση των προσωπικών δεδομένων στους αποδέκτες – τρόπους, Εξάλλου, ο τρίτος – αποδέκτης, ο οποίος ασκεί και αυτός επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, οφείλει μόλις έλθει σε πρώτη επαφή με το υποκείμενο των δεδομένων να το ενημερώσει εγγράφως για την πρόθεση του να κάνει χρήση των δεδομένων του, για το σκοπό της χρήσης και για τον υπεύθυνο επεξεργασίας αυτών, από το αρχείο του οποίου θα γίνει η άντληση των δεδομένων. Τέλος, εάν στο υποκείμενο των δεδομένων έχει προκληθεί ηθική βλάβη από πράξεις του υπευθύνου επεξεργασίας και του αποδέκτη αυτών (ή των οργάνων τους) κατά παράβαση των διατάξεων του ν. 2472/1997 (παράνομα) και όταν αυτοί όφειλαν να γνωρίζουν την πιθανότητα επέλευσης της βλάβης, τότε παρέχεται στον πρώτο η κατά το άρθρο 932 ΑΚ αξίωση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική του βλάβη, η οποία ορίζεται κατ’ ελάχιστο όριο στο ποσό των 2.000,000 δρχ. (ή 5.869,61 ευρώ), εκτός αν ζητήθηκε μικρότερο ποσό ή η παράβαση που προκάλεσε την ηθική βλάβη οφείλεται σε αμέλεια. Η ευθύνη του προκαλούντος ηθική βλάβη στο υποκείμενο των προσωπικών δεδομένων για χρηματική ικανοποίηση του τελευταίου είναι νόθος αντικειμενική και προϋποθέτει συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη) που παραβιάζει τις διατάξεις του ν.2472/1997 ή (και) των κατ’ εξουσιοδότηση αυτού κανονιστικών πράξεων της Αρχής, β) ηθική βλάβη, γ) αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς και της ηθικής βλάβης» και δ) υπαιτιότητα, ήτοι γνώση ή υπαίτια άγνοια, αφενός των περιστατικών που συνιστούν την παράβαση και αφετέρου της πιθανότητας να επέλθει η ηθική βλάβη. Η. ύπαρξη υπαιτιότητας τεκμαίρεται και ως εκ τούτου ο προκαλών την ηθική βλάβη, προκειμένου να απαλλαγεί από την ευθύνη του, έχει το βάρος να αποδείξει ότι ανυπαιτίως αγνοούσε τα θεμελιωτικά του πταίσματος του πραγματικά γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση, το κείμενο της προσκομιζόμενης δανειακής σύμβασης, της οποίας το περιεχόμενο είναι σαφές και αναμφίβολο, ουδόλως αποδεικνύεται από την εναγομένη τράπεζα- που έχει το βάρος απόδειξης της ενημέρωσης κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη – ότι αυτή κατά τον παραπάνω χρόνο της συλλογής των δεδομένων είχε ενημερώσει τον ενάγοντα κατά τρόπο σαφή για το σκοπό της επεξεργασίας (διαβίβασης) και για τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες των αποδεκτών. Η εισπρακτική εταιρεία προέβη σε περαιτέρω επεξεργασία (χρήση) των ως άνω παρανόμως διαβιβασθέντων σ’ αυτήν από την εναγομένη προσωπικών δεδομένων του ενάγοντος, καλώντας αυτόν τηλεφωνικώς στο κινητό του, αλλά και στο σταθερό δια προστηθείσης υπαλλήλου της, η οποία αιφνιδιάζοντας τον υιό του ενάγοντος του ζητούσε – χωρίς μάλιστα να τον ενημερώνει για λογαριασμό […]
Read moreΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ
ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ ΣΤΟ ΕΒΕΑ 1997 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 2. ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕΤΕΣ & ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ 3. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ & ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ 4. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ 5. ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ & ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΠΩΛΗΣΗ 6. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ 7. ΣΥΜΦΩΝΙΑ FRANCHISE (ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΙ ΟΡΟΙ) 8. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών στην προσπάθεια του να διευκολύνει τα μέλη του κατήρτισε σχέδια συμβάσεων για το εξωτερικό εμπόριο που αποσκοπούν στην νομική κατοχύρωση των συμβαλλομένων και γενικότερα στην διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων και τη σύνταξη των τελικών κειμένων των συμβάσεων. Είναι προφανές ότι στις συμβάσεις αυτές περιέχονται όροι που είναι τυποποιημένοι στα συγκεκριμένα είδη συμβάσεων, πλην όμως οι συμβαλλόμενοι ανάλογα με τις ανάγκες τους και το είδος της συνεργασίας τους μπορούν κατά περίπτωση να προσθέτουν, να αφαιρούν ή να τροποποιούν όρους της σύμβασης. Υπάρχει όμως ο κίνδυνος οι πρόσθετοι ή τροποποιημένοι όροι των συμβάσεων να προσκρούουν μεταξύ άλλων στις διατάξεις “περί αθεμίτου ανταγωνισμού” ν. 146/1914 και στις διατάξεις “περί προστασίας του ανταγωνισμού” είτε εθνικές ν. 703/1977 είτε κοινοτικές άρθρα 85 & 86 της Συνθήκης της ΕΟΚ. Η νομοθεσία για την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού αποβλέπει στη ομαλή λειτουργία της αγοράς και καλύπτει το κενό που αφήνει η βαθμιαία κατάργηση του αγορονομικού ελέγχου των τιμών. Η υποκατάσταση αυτή αποτελεί τον πυρήνα του θεσμικού εκσυγχρονισμού της αγοράς. Απαγορεύονται γενικά στις εμπορικές συναλλαγές οι πράξεις που γίνονται με σκοπό τον ανταγωνισμό και είναι αντίθετες με τα χρηστά ήθη κατ’ άρθρον 1 ν. 146/1914. Οι συμβάσεις δεν θα πρέπει να εμπεριέχουν συμφωνίες που δημιουργούν περιορισμούς στον ανταγωνισμό και να κατατείνουν στην παρακώλυση τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού. Επίσης απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης επιχείρησης στην αγορά. Οι συμφωνίες αυτές απαγορεύονται και είναι απολύτως άκυρες σύμφωνα με τα άρθρα 1 & 2 του ν. 703/1977, εκτός αν εξαιρεθούν ρητώς της εφαρμογής των ως άνω διατάξεων. Πέραν της ακυρότητας τα αρμόδια όργανα μπορούν να επιβάλλουν και πρόστιμα, μη αποκλειομένων και των ποινικών κυρώσεων κατά των υπευθύνων εκπροσώπων των επιχειρήσεων κατ’ άρθρον 12 και 29 του ν. 703/1977. Η εθνική και η κοινοτική νομοθεσία βαίνουν παράλληλα, εφόσον βεβαίως επηρεάζεται το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Εάν ο κύκλος των εργασιών είναι περιορισμένος και δεν υπάρχει επίδραση στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, εφαρμόζονται μόνο οι εθνικές διατάξεις του ν. 703/1977. Αρμόδιο όργανο είναι η Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού (ΕΠΑ). Προκειμένου να υπάρχει εξαίρεση της εφαρμογής του γενικού απαγορευτικού κανόνα άρθρα 85 & 86 ΕΟΚ και 1, 2 ν. 703/1977 θα πρέπει να συντρέχουν οι κάτωθι προϋποθέσεις σωρευτικά: 1. Η συμφωνία να συμβάλλει στην βελτίωση της παραγωγής ή της διανομής ή στην οικονομική πρόοδο. 2. Θα πρέπει να εξασφαλίζεται στους καταναλωτές δίκαιο τμήμα από το όφελος που προκύπτει για παράδειγμα με τη μορφή χαμηλότερων τιμών ή της βελτιώσεως της ποιότητας των συγκεκριμένων προϊόντων ή υπηρεσιών. 3. Ο ανταγωνισμός να περιορίζεται μόνο μέχρι του σημείου που αυτό είναι απαραίτητο για την επίτευξη του πιο πάνω οφέλους. 4. Ο ανταγωνισμός δεν μπορεί να καταργηθεί σε σημαντικό τμήμα των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών. Όταν συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις η Επιτροπή του Ανταγωνισμού μπορεί να χορηγήσει απαλλαγή […]
Read moreΜονΠρωτ Χανίων 2/2014 | αντισυνταγματικότητα του άρθρου 54Α παρ. 5 του Ν. 4174/2013, για το πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ.
ΜονΠρωτ Χανίων 2/2014 | αντισυνταγματικότητα του άρθρου 54Α παρ. 5 του Ν. 4174/2013 που ορίζει ότι είναι απαράδεκτη η συζήτηση ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής επί ακινήτου, αν δεν προσκομισθεί το πιστοποιητικό ΕΝΦΙΑ ΜονΠρωτ Χανίων 2/2014 | Τακτική αγωγή διόρθωσης στα Κτηματολογικά Βιβλία του Κτηματολογικού Γραφείου Χανίων. Πραδεκτή η συζήτηση της αγωγής, χωρίς να υφίσταται ανάγκη προσκόμισης από τον ενάγοντα του πιστοποιητικού του ΕΝΦΙΑ, καθώς η διάταξη του άρθρου 54Α παρ. 5 του Ν. 4174/2013 που ορίζει ότι είναι απαράδεκτη η συζήτηση ενώπιον δικαστηρίου εμπράγματης αγωγής επί ακινήτου, αν δεν προσκομισθεί το ως άνω πιστοποιητικό, είναι μη εφαρμοστέα, επειδή έρχεται σε ευθεία αντίθεση τόσο με το άρθρα 17, 20 και 25 του Συντάγματος, όσο και με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ. Δεκτή. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 210/2014 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ Συγκροτήθηκε από το Δικαστή Ιωάννη Ευαγγελάτο, Πρωτοδίκη, ο οποίος ορίσθηκε από τη Διευθύνουσα το Πρωτοδικείο Χανίων Πρόεδρο Πρωτοδικών και τη Γραμματέα Νίκη Αντωνιάδου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2014 για να δικάσει την υπόθεση: ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: Χ.Τ. του Ι., κατοίκου Χανίων, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Χαράλαμπου Πιτσιγαυδάκη. ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο παραστάθηκε δια της Δικαστικής Αντιπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Ευδοκίας Σαφαρή. Ο καλών-ενάγων με την από 18-11-2013 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …/2013 κλήση του, η οποία προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επαναφέρει προς συζήτηση και ζητεί να γίνει δεκτή η από 9-1-2012 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …/2012 αγωγή του, η οποία προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο της 14-6-2012, οπότε και ματαιώθηκε. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις προτάσεις που κατέθεσαν. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 4223/2013, όπως αυτή ήδη τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 παρ. γ αρ. 5 του Ν 4254/2014: «Μετά το άρθρο 54 του ν. 4174/2013 προστίθεται νέο άρθρο 54Α που έχει ως εξής:«Άρθρο 54Α Υποχρεώσεις τρίτων για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων. 1. Είναι αυτοδικαίως άκυρη κάθε υποσχετική ή εκποιητική δικαιοπραξία με την οποία συστήνονται, μεταβάλλονται, αλλοιώνονται ή μεταβιβάζονται, από οποιαδήποτε αιτία δικαιώματα επί ακινήτου ή παρέχεται δικαίωμα προσημείωσης ή υποθήκης σε αυτό, αν δεν μνημονεύεται και δεν επισυνάπτεται από το συμβολαιογράφο στο συμβόλαιο που συντάσσει, πιστοποιητικό της Φορολογικής Διοίκησης, με το οποίο πιστοποιείται ότι το ίδιο ακίνητο, με τα ίδια στοιχεία, περιλαμβάνεται στη δήλωση Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων, καθώς και ότι ο φορολογούμενος έχει καταβάλει, ή νόμιμα απαλλαγεί από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το συγκεκριμένο ακίνητο και έχει καταβάλει τις ληξιπρόθεσμες δόσεις, έχει ρυθμίσει ή έχει νόμιμα απαλλαγεί από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα υπόλοιπα ακίνητα, για τα οποία είναι υπόχρεος για τα πέντε (5) προηγούμενα έτη. Αυτοδικαίως άκυρος είναι ο συμβολαιογραφικός τίτλος και για τη σύνταξη κατακυρωτικής έκθεσης επί εκούσιου πλειστηριασμού.. 3. Εάν δεν είναι δυνατή η επισύναψη στο συμβολαιογραφικό έγγραφο του πιστοποιητικού του ΕΝ.Φ.Ι.Α. της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού για τα πέντε (5) προηγούμενα της μεταβίβασης έτη, επισυνάπτεται για τα υπόλοιπα έτη το πιστοποιητικό του […]
Read moreΔίκη Διαζυγίου και αμετάκλητη απόφαση επί αυτής
Το διαζύγιο απαγγέλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Όταν πρόκειται για συναινετικό διαζύγιο η διαδικασία που ακολουθείται είναι αυτή της εκούσιας δικαιοδοσίας στο αρμόδιο τοπικά Μονομελές Πρωτοδικείο ενώ με την ειδική διαδικασία των άρθρων 592 έως 613 ΚΠολΔ εκδικάζεται το διαζύγιο κατ’ αντιδικία στο αρμόδιο τοπικά Πολυμελές Πρωτοδικείο. Πολλά δικαιώματα που πηγάζουν από τις γαμικές διαφορές καθιστούν απαραίτητο να γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία που επέρχεται το αμετάκλητο σε δίκη διαζυγίου, όπως ενδεικτικά η διατροφή μεταξύ των συζύγων κατά την διακοπή της συμβίωσης ( 1391 ΑΚ) σε αντιδιαστολή με την διατροφή μετά την έκδοση του διαζυγίου (1442 ΑΚ), η αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα (1400 ΑΚ). Α. Για να καταστεί αμετάκλητη απόφαση Πρωτοδικείου που εκδόθηκε ερήμην (οριστική), πρέπει πρώτα να γίνει τελεσίδικη δηλαδή να παρέλθει η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Επομένως από την επίδοση της απόφασης η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε μέρες (503 ΚΠολΔ), ενώ η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα μέρες (518 ΚΠολΔ). Με δεδομένο ότι προθεσμία ανακοπής ερημοδικίας και έφεσης συμπίπτουν {εφόσον επιδοθεί η απόφαση} τότε η απόφαση του πρωτοδικείου καθίσταται τελεσίδικη μετά την προθεσμία 30 ημερών από επίδοση. Τα παραπάνω ισχύουν σε περίπτωση γνωστής διαμονής στην Ελλάδα, ενώ σε περίπτωση άγνωστης διαμονής ή διαμονής στο εξωτερικό οι προθεσμίες τροποποιούνται ανάλογα. Μετά το πέρας των 30 ημερών, η απόφαση είναι πλέον τελεσίδικη και έτσι αρχίζει η προθεσμία της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, οι οποίες και πάλι συμπίπτουν. Η προθεσμία αναψηλάφησης ειδικά στις γαμικές διαφορές είναι έξι μήνες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 605 του ΚΠολΔ, ενώ η ενώ η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα μέρες (564 ΚΠολΔ), σε περίπτωση επίδοσης της απόφασης και εφόσον πρόκειται για γνωστή διαμονή στην Ελλάδα, αλλιώς οι προθεσμίες τροποποιούνται ανάλογα. Άρα αμετάκλητη καθίσταται η απόφαση πρωτοδικείου μετά την επίδοση της ως εξής: 30 ημέρες ( ανακοπή ερημοδικίας και έφεση) και 6 μήνες ( αναίρεση και αναψηλάφηση) Τα παραπάνω ισχύουν εφόσον η απόφαση που έχει εκδοθεί ερήμην κοινοποιηθεί διότι επί ερήμην απόφασης η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση και η έφεση συντρέχει με προθεσμία ανακοπής ακόμα και σε δίκη διαζυγίου. Είναι γνωστό ότι η προθεσμία της έφεσης διακρίνεται σε γνήσια που αρχίζει από την επίδοση και σε καταχρηστική που αρχίζει από την δημοσίευση και είναι τρία χρόνια. Συχνά γίνεται το λάθος και θεωρείται ότι μέσα στην τριετία, ακόμα και αν δεν επιδοθεί η απόφαση, καθίσταται τελεσίδικη. Έχω την άποψη ότι μετά το πέρας τριετίας από την δημοσίευση, παρέρχεται μόνον η προθεσμία της έφεσης και σε καμιά περίπτωση της ανακοπής ερημοδικίας διότι το άρθρο 503 ΚΠολΔ, ορίζει ρητά ότι η προθεσμία της ανακοπής αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας δεν διακρίνεται σε γνήσια (από επίδοση) και σε καταχρηστική (από δημοσίευση), όπως στα υπόλοιπα ένδικα μέσα. Σύμφωνα με το 503 ΚΠολΔ, δεν αρχίζει η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας αν η απόφαση δεν επιδοθεί εγκύρως. Επομένως πιστεύω ότι στην ερήμην αποφάσεις δεν επέρχεται αμετάκλητο χωρίς επίδοση. Αντίθετα αμετάκλητη καθίσταται η απόφαση πρωτοδικείου που έχει εκδοθεί κατά αντιμωλία, χωρίς να απαιτείται κοινοποίηση ως εξής: τρία χρόνια (έφεση) και τρία χρόνια (αναίρεση και αναψηλάφηση). Β. Για να καταστεί αμετάκλητη απόφαση Εφετείου που εκδόθηκε ερήμην, πρέπει να επιδοθεί σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν […]
Read more