ΜΠρ Θεσσ 4842/2013 – Λύση της Ο.Ε. με δικαστική απόφαση εξαιτίας ”σπουδαίου λόγου” / Σε τι συνίσταται ο ”σπουδαίος λόγος” ; / Ν. 4072/2012 και δυνατότητα αποκλεισμού εταίρου αντί για λύση της Ο.Ε.
Περίληψη: Ομόρρυθμη εταιρία – Λύση με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος – Εκκαθάριση – Αποκλεισμός εταίρου -. Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρίας. Η ύπαρξή του θα πρέπει να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρίας. Αυτές οι επιπτώσεις είναι απαραίτητο να παρουσιάζουν το στοιχείο της μονιμότητας και να μην έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Επίσης, ο σπουδαίος λόγος πρέπει κατά βάση να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρίας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός αν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο. Περιστατικά που συνιστούν σπουδαίο λόγο. Αν οι εταίροι δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, τη λύση της εταιρίας ακολουθεί το στάδιο της εκκαθάρισης, κατά το οποίο εφαρμόζονται, ελλείψει ειδικότερης ρύθμισης, οι διατάξεις των άρθρων 777 επ. ΑΚ για την εταιρία. Αν δεν υπάρχει άλλη συμφωνία των εταίρων, η εκκαθάριση διενεργείται από όλους τους εταίρους, οι οποίοι ενεργούν από κοινού και καλούνται πλέον εκκαθαριστές. Αν οι εταίροι δεν συμφωνούν στο πρόσωπο του εκκαθαριστή, ο κάθε εταίρος έχει δικαίωμα να ζητήσει από το Δικαστήριο τον διορισμό του εκκαθαριστή. Διατυπώσεις διορισμού δικαστικού εκκαθαριστή. Αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρίας κατ’ άρθρο 259 παρ. 1 περ. δ’ ν. 4072/2012, το Μονομελές Πρωτοδικείο μπορεί, ύστερα από αίτηση των λοιπών εταίρων, αντί της λύσης της εταιρίας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου (άρθρο 263 ν. 4072/2012). Οι εταιρικές υποχρεώσεις, η παράβαση των οποίων παρέχει το δικαίωμα αποκλεισμού του εταίρου, εφόσον υπάρχει υπαιτιότητα ως προς την παράβαση, είναι δυνατόν να επιβάλλονται από την εταιρική σύμβαση ή τον νόμο. ΜονΠρΘεσ 4842/2013 Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου εισάγονται: 1) η με αριθμό κατάθεσης 28180/2012 αίτηση των: 1) … του …, 2) … του … κατά του … του … και 2) η με αριθμό κατάθεσης 21774/2012 αίτηση του … του … κατά των: 1) … του …, 2) … του …, οι οποίες πρέπει να ενωθούν και συνεκδικασθούν λόγω της συνάφειας που υπάρχει μεταξύ τους, λαμβανομένου υπόψη ότι διεξάγονται ανάμεσα στους αυτούς διαδίκους, δικάζονται με την ίδια διαδικασία και με τη συνεκδίκασή τους αφενός μεν διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης, αφετέρου δε επέρχεται μείωση των εξόδων αυτής (άρθρα 31, 246 και 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 249, 259, 294, όπως ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 330 ν. 4072/2012 (ΦΕΚ Α 86/11.4.2012), συνάγεται ότι η ομόρρυθμη εταιρία λύεται με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Η δικαστική λύση της εταιρίας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρία αορίστου όσο και την ορισμένου χρόνου. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την αρχή της διατήρησης της επιχείρησης και δεδομένου ότι προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου, σύμφωνα με το άρθρο 261 του ως άνω νόμου, το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρίας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται, επομένως, μόνο σε περίπτωση που δεν ανευρέθη άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου. Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρίας. Αυτή η οργάνωση θα αποτελεί τον κύριο οδηγό για την εκτίμηση […]
Read moreΕιρ Λαυρίου 105/2013 – Απροειδοποίητη αποχώρηση μισθωτή και υποχρέωση καταβολής μισθωμάτων και δαπανών κατανάλωσης ρεύματος – ύδατος
Περίληψη: Μισθωτικές διαφορές – Μίσθωση κατοικίας – Αποχώρηση μισθωτή χωρίς προειδοποίηση – Υποχρέωση καταβολής μισθωμάτων -. Προφορική σύμβαση μίσθωσης διαμερίσματος. Αποχώρηση του μισθωτή από το μίσθιο χωρίς καμία προειδοποίηση και χωρίς να έχει καταβάλει τα μισθώματα και τις δαπάνες κατανάλωσης ρεύματος-ύδατος. Αποδοχή αγωγής εκμισθωτή για καταβολή των άνω κονδυλίων. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 105/2013 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΥΡΙΟΥ Ειρηνοδίκης η Μαρία Κουβαρά. Γραμματέας ο Παντελής Πλατανησιώτης. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο της μεταβατικής του έδρας, στην Κερατέα Αττικής στις 7 Ιανουαρίου 2013 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ: Γ.Β. του Χ., κατοίκου Κερατέας Αττικής, οδός ……… αριθμ. …, που στο δικαστήριο εκπροσωπήθηκε από τον Πληρεξούσιο Δικηγόρο του Νεκτάριο Παππά. ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) Β.Σ., 2) Τ.Σ., 3) Α.Σ. και 4) Γ.Σ., κατοίκων όλων Κερατέας Αττικής, θέση ………, από τους οποίους οι 1ος, 2η, και 3ος παρουσιάστηκαν αυτοπροσώπως, ο δε τέταρτος ήταν απών. Ο ενάγων με την με ημερομηνία 11 Ιουνίου 2012 (αριθμός πράξεως καταθέσεως 28/2012) αγωγή του και για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν ζήτησε να γίνει αυτή δεκτή. Για τη συζήτηση της παραπάνω υπόθεσης, ύστερα από δύο (2) αναβολές στις 28-9-2012 και 5-11-2012, ορίστηκε η δικάσιμος που αναφέρεται στην αρχή. Ακολούθησε συζήτηση όπως σημειώνεται στα πρακτικά. Μελέτησε τη δικογραφία Σκέφτηκε κατά το Νόμο Με την κρινόμενη αγωγή εκτίθεται ότι ο ενάγων συνήψε με τον α’ εναγόμενο προφορικά σύμβαση μίσθωσης ενός διαμερίσματος, που βρίσκεται στην Κερατέα Αττικής επί της οδού Σ. αρ. 87, στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας και αποτελείται από σαλόνι, κουζίνα, μπάνιο, τρεις κρεβατοκάμαρες και δύο χώλ, συνολικής επιφάνειας 110 τμ, έναντι μηνιαίου μισθώματος 350 ευρώ, ότι παρότι ο α’ εναγόμενος έκανε χρήση το μισθίου ακινήτου από 1-1-2012 μέχρι 20-4-2012, που αποχώρησε από το μίσθιο, χωρίς να καταβάλει τα αναλογούντα στον μισθωτικό χρόνο μισθώματα. Επίσης ισχυρίζεται ότι οφείλει πλέον των τεσσάρων μισθωμάτων και τη δαπάνη κατανάλωσης ρεύματος από 480 ευρώ και ύδατος 70 ευρώ. Γι’ αυτό ο ενάγων ζητά να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να του καταβάλουν αλληλέγγυα καθένας ολόκληρο το ποσό των (4 X 350 + 480 + 70) 1.950 ευρώ με νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, να κηρυχθεί η απόφαση προσωρινά εκτελεστή και να επιβαρυνθούν οι εναγόμενοι με τα δικαστικά έξοδα. Στην αγωγή δεν περιγράφονται στοιχεία της παθητικής νομιμοποίησης των β’, γ’ και δ’ εναγομένων, συνεπώς η αγωγή ως προς αυτούς πρέπει ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 118 Κ.Πολ.Δ. Η αγωγή αρμόδια εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (άρθρα 14 παρ. 1β και 29 παρ.1 Κ.Πολ.Δ) κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ Κ.Πολ.Δ, είναι νόμιμη κατ’ άρθρα 574, 361, 346 ΑΚ, 910 και 176 Κ.Πολ.Δ, καταβλήθηκαν τα νόμιμα τέλη για το παραδεκτό της συζήτησης, το ανάλογο δικαστικό ένσημο και προεισπράχθηκε η δικηγορική αμοιβή, συνεπώς η αγωγή πρέπει να εξετασθεί από ουσιαστική άποψη. Από την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης που εξετάσθηκε στο ακροατήριο και των εγγράφων που προσκομίσθηκαν προέκυψε κατά την κρίση του δικαστηρίου ότι ο ενάγων έχει εκμισθώσει στον εναγόμενο ένα διαμέρισμα, που βρίσκεται στην Κερατέα Αττικής επί της οδού Σ. αρ. 87, στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας και αποτελείται από σαλόνι, κουζίνα, μπάνιο, τρεις κρεβατοκάμαρες και δύο χώλ, συνολικής επιφάνειας 110 τμ, έναντι μηνιαίου μισθώματος 350 ευρώ. Η μίσθωση άρχισε την […]
Read moreΜπορούν οι τράπεζες να προβαίνουν σε κατάσχεση μισθού ή σύνταξης για οφειλές προς αυτές;
Με δεδομένη τη δύσκολη οικονομική συγκυρία και το ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο δανειολήπτες να μην μπορούν να είναι συνεπείς με την ομαλή αποπληρωμή των δανείων ή των πιστωτικών καρτών τους, ανακύπτει το ζήτημα της κατάσχεσης από τις Τράπεζες, συνήθως με τη μορφή της αυτόματης παρακράτησης, της δόσης του δανείου από το μισθό ή τη σύνταξη του δανειολήπτη. Ωστόσο, σε ποιο βαθμό αυτό είναι νόμιμο; Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι επιβλήθηκε πρόστιμο συνολικού ύψους 260.000 ευρώ σε τρία πιστωτικά ιδρύματα για την πρακτική αυτή. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, και συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 982 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, αναφορικά με την κατάσχεση εις χείρας τρίτου, εξαιρούνται από την κατάσχεση, μεταξύ άλλων, απαιτήσεις μισθών ή συντάξεων ή ασφαλιστικών παροχών, εκτός αν με την κατάσχεση ικανοποιείται απαίτηση για διατροφή πηγάζουσα από το νόμο ή για συνεισφορά στις οικογενειακές ανάγκες ή για απαίτηση που στηρίζεται σε διάταξη τελευταίας βούλησης, οπότε μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του μισθού μέχρι το μισό του μισθού ή της σύνταξης το πολύ, αφού ληφθούν υπόψη κάποιες επιπλέον παράμετροι. Ωστόσο, γίνεται σαφές ότι κατάσχεση μισθού ή σύνταξης, ολόκληρου ή μέρους αυτού, δεν μπορεί να γίνει για οφειλές σε τράπεζες από δάνεια ή πιστωτικές κάρτες. Για τέτοιου είδους χρέη, ο μισθός ή η σύνταξη παραμένουν ακατάσχετα. Τι γίνεται όμως σε περίπτωση που ο μισθός ή η σύνταξη κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό; Μπορεί να γίνει κατάσχεση επί του τραπεζικού λογαριασμού μετά την κατάθεσή του; Επ’ αυτού, ο νόμος, πάλι στο άρθρο 982 ΚΠολΔ είναι σαφής, προβλέποντας ότι η εξαίρεση του μισθού ή της σύνταξης από την κατάσχεση ισχύει και όταν η καταβολή του ποσού γίνεται με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό του οφειλέτη σε πιστωτικό ίδρυμα μόνο στην έκταση που ο λογαριασμός παρουσιάζει υπόλοιπο που δεν υπερβαίνει, κατά το χρονικό διάστημα από την επιβολή της κατάσχεσης έως την επόμενη ημέρα της καταβολής το ποσό της εξαιρούμενης από την κατάσχεση απαίτησης. Δηλαδή, πρακτικά, καταρχήν κατάσχεση επί του μισθού ή της σύνταξης δεν μπορεί να γίνει με δέσμευση του ποσού «στην πηγή του», προτού δηλαδή καταβληθεί στον δικαιούχο (οφειλέτη). Ωστόσο, ο μισθός ή η σύνταξη, και αν ακόμα κατατίθεται σε τραπεζικό λογαριασμό, είναι ακατάσχετα μέχρι την επόμενη ημέρα της καταθέσεως και για το ύψος στο οποίο (ο μισθός ή η σύνταξη) ανέρχονται. Δεν εξαιρείται της κατάσχεσης το ποσό που υπερβαίνει έναν μηνιαίο μισθό ή μία σύνταξη του οφειλέτη. Επίσης, δεν εξαιρείται της κατάσχεσης αν το καταβληθέν ποσό παραμείνει στον τραπεζικό λογαριασμό πέραν της επομένης ημέρας από εκείνη που καταβάλλεται. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο μισθός ή η σύνταξη δεν μπορεί να δεσμεύεται ή να κατάσχεται αμέσως μόλις καταβληθεί. Πρέπει το αναλογούν ποσό να παραμείνει εντός του λογαριασμού πέραν της επομένης της ημέρας καταβολής για να είναι δυνατή η κατάσχεσή του. Αυτό είναι εύλογο με δεδομένο ότι η εξαίρεσή των μισθών ή των συντάξεων από την κατάσχεση προβλέπεται για να εξασφαλίσει στον δικαιούχο τους αναγκαίους πόρους για την επιβίωσή του και την κάλυψη των στοιχειωδών βιοποριστικών του αναγκών, οι οποίες προέχουν της εξυπηρέτησης οποιασδήποτε οφειλής προς τρίτους (τη εξαιρέσει των υποχρεώσεων για διατροφή, με τους όρους που προαναφέρθηκαν). Αν όμως το ποσό του μισθού ή της σύνταξης που καταβλήθηκε παραμείνει μέσα στο λογαριασμό, τότε, κατά κάποιο τρόπο, απεμπολεί το χαρακτήρα […]
Read moreΚατάργηση του ελάχιστου ποσού κεφαλαίου και για τις Ε.Π.Ε. – Τροποποιήσεις και στον νόμο των ανωνύμων εταιριών
Κατάργηση του ελάχιστου ποσού κεφαλαίου και για τις Ε.Π.Ε. – Τροποποιήσεις και στον νόμο των ανωνύμων εταιριών Κατάργηση του ελάχιστου ποσού κεφαλαίου και για τις ΕΠΕ με τον νόμο4156/2013. Υπενθυμίζουμε ότι με τον νόμο 4155/2013 καταργήθηκε ο περιορισμός του κεφαλαίου για την σύσταση των ΙΚΕ (Ιδιωτικών κεφαλαιουχικών Εταιριών). Τώρα ο νόμος 4156/2013 τροποποιεί καταργεί πλέον το ελάχιστο ποσό κεφαλαίου για την σύσταση των ΕΠΕ, το οποίο προηγουμένως είχε ήδη περιοριστεί με τον νόμο 4111/2013 στα 2.400,00 ευρώ. Ο νόμος 4156/2013 τροποποιεί και μερικές διατάξεις του νόμου 2190/1920 (Περί ΑΕ). Αναλυτικά οι αλλαγές στον νόμο 3190/1955 (ΕΠΕ) και στον νόμο 2190/1920 (ΑΕ) που επέφερε ο νόμος4156/2013 : ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 3190 Περί Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης Αρθρο 4 Παράγραφος 1 4111/2013 (2013-01-25) (Προηγούμενη διάταξη) Μετά την τροποποίηση του 4156/2013 (2013-05-31) 1. Το κεφάλαιο της εταιρείας δεν δύναται να είναι κατώτερο των δύο χιλιάδων και τετρακοσίων (2.400,00) ευρώ, ολοσχερώς καταβεβλημένο κατά την κατάρτιση της εταιρικής σύμβασης. Το ήμισυ τουλάχιστον του ποσού αυτού πρέπει να είναι καταβεβλημένο σε μετρητά. Σε περίπτωση κατά την οποία το πιο πάνω κατώτατο όριο δεν επαρκεί για τη συνδρομή των προϋποθέσεων της παραγράφου 2 τούτο αυξάνεται κατά το αναγκαίο ποσό. Οι διατάξεις του δεύτερου εδαφίου εξακολουθούν να ισχύουν και μετά την αύξηση του κεφαλαίου των υφιστάμενων εταιριών. 1. Το κεφάλαιο της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης καθορίζεται από τους εταίρους χωρίς περιορισμό. Κάθε διάταξη περί ελάχιστου καταβεβλημένου κεφαλαίου της εταιρείας καταργείται. Αρθρο 4 Παράγραφος 2 2842/2000 (2000-09-27) (Προηγούμενη διάταξη) Μετά την τροποποίηση του 4156/2013 (2013-05-31) 2. Η μερίς συμμετοχής του εταίρου δεν δύναται να ορισθή κατωτέρα των τριάντα (30) ευρώ ή πολλαπλασίου του ποσού τούτου. Έκαστοςεταίρος μετέχει της εταιρείας μόνον δια μιας μερίδας συμμετοχής και δια πλειόνων δε εταιρικών μεριδίων αποτελούντων την μερίδα συμμετοχής του, αν η εισφορά αυτού είναι πολλαπλάσια του κατά το καταστατικόν ελαχίστουποσού μερίδος συμμετοχής. 2. Κάθε εταίρος μετέχει στην εταιρεία μόνον με μία μερίδα συμμετοχής και με περισσότερα εταιρικά μερίδια, τα οποία αποτελούν την μερίδα συμμετοχής του, αν η εισφορά του είναι πολλαπλάσια του ελάχιστου ποσού της μερίδας συμμετοχής σύμφωνα με το καταστατικό. Αρθρο 4 Παράγραφος 3 2842/2000 (2000-09-27) (Προηγούμενη διάταξη) 4156/2013 (2013-05-31) 3. Επί εισφορών εις είδος, εάν η αποτίμησις της εισφοράς είναι κατώτερα των τριάντα (30) ευρώ ή πολλαπλασίου αυτών συμπληρούται δια δραχμώνμέχρι των ποσώντούτων. 3. Για τις εισφορές σε είδος εάν η αποτίμηση της εισφοράς είναι κατώτερη της οριζόμενης στο καταστατικό ή πολλαπλάσιου αυτής συμπληρώνεται με ευρώ μέχρι τα ποσά αυτά. ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 2190 Περί Ανωνύμων Εταιρειών Αρθρο 22 Παράγραφος 3 3604/2007 (2007-08-08) (Προηγούμενη διάταξη) Μετά την τροποποίηση του 4156/2013 (2013-05-31) 3. Επιτρέπεται το καταστατικό να ορίζει θέματα για τα οποία το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να αναθέτει τις εξουσίες του διαχείρισης και εκπροσώπησης σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα, μέλη του ή μη. Μπορεί επίσης να επιτρέπει στο διοικητικό συμβούλιο ή να το υποχρεώνει να αναθέτει τον εσωτερικό έλεγχο της εταιρείας σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα, μη μέλη του ή, εάν ο νόμος δεν το απαγορεύει και σε μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Τα πρόσωπα αυτά μπορούν, εφόσον δεν το απαγορεύει το καταστατικό και προβλέπεται από τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου, να αναθέτουν περαιτέρω την άσκηση των εξουσιών που τους ανατέθηκαν ή μέρους τούτων σε άλλα μέλη ή τρίτους. Κατά την ίδρυση της εταιρείας ο διορισμός προέδρου, αντιπροέδρου, διευθύνοντος ή εντεταλμένου συμβούλου ή προσώπων με άλλη ιδιότητα και αρμοδιότητες για το πρώτο διοικητικό συμβούλιο μπορεί να γίνει και με το καταστατικό. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί οποτεδήποτε να προβεί σε διαφορετική κατανομή των ανωτέρω ιδιοτήτων μεταξύ των μελών του. 3. Επιτρέπεται το καταστατικό να ορίζει θέματα για τα οποία το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να αναθέτει τις εξουσίες του διαχείρισης και […]
Read moreΔημοσιεύθηκε ο νέος Κώδικας Δικηγόρων
Δημοσιεύθηκε ο νέος Κώδικας Δικηγόρων [30.09.2013] Δημοσιεύθηκε στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α 208/2013) ο νέος Κώδικας Δικηγόρων. Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές που επέρχεται, η οποία έχει αποτελέσει σημαντικό σημείο τριβής με τους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, είναι η κατάργηση των κατώτατων ορίων δικηγορικών αμοιβών, καθώς ορίζεται, ότι αυτές θα καθορίζονται εφεξής με ελεύθερη γραπτή συμφωνία δικηγόρου-εντολέα και θα αφορούν είτε στο σύνολο της διεξαγωγής μιας δίκης είτε σε επιμέρους νομικές ενέργειες, δικαστικές ή εξώδικες. Επίσης, προβλέπεται δυνατότητα ίδρυσης δικηγορικών εταιρειών με παραρτήματα, τόσο στην ελληνική επικράτεια, όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα, εκσυγχρονίζεται το κανονιστικό πλαίσιο αναφορικά με τη διαφήμιση του δικηγορικού επαγγέλματος και της παροχής νομικών υπηρεσιών εν γένει, με τη δυνατότητα διατήρησης ιστοσελίδας και διαφήμισης των δικηγορικών υπηρεσιών, τόσο στα έντυπα όσο και στα ηλεκτρονικά μέσα. Υφίσταται ωστόσο ρητή υποχρέωση του δικηγόρου να μην παραχωρεί συνεντέυξεις στον Τύπο και να μη δημοσιοποιεί στοιχεία, σε σχέση με υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Όσον αφορά τους ασκούμενους δικηγόρους, διευρύνεται το πεδίο των νομικών προσώπων και των Αρχών, όπου μπορεί να πραγματοποιηθεί η δικηγορική άσκηση, ενώ παράλληλα αλλάζει ο τρόπος διεξαγωγής των εξετάσεων για την απόκτηση της άδειας ασκήσεως δικηγορικού επαγγέλματος. Ειδικότερα, καταργείται η διενέργεια των εξετάσεων από τους κατά τόπους Δικηγορικούς Συλλόγους και ορίζεται από το υπουργείο Δικαιοσύνης Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων, αρμόδια για τη διεξαγωγή τους, πανελλαδικά. Αίσθηση έχει προκαλέσει το άρθρο 61 παρ. 4 του νέου Κώδικα Δικηγόρων (Ν. 4194/2013) που ισχύει από τις 27-9-2013, οπότε δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σύμφωνα με το οποίο προβλέπεται κατάθεση του γραμματίου προκαταβολής εισφορών του άρθρου 61 παρ. 1 κατά την κατάθεση κάθε είδους δικογράφων, για κάθε παράσταση ενώπιον των δικαστηρίων και των δικαστών και για κάθε στάδιο της δίκης,συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας, αλλιώς η σχετική διαδικαστική πράξη είναι απαράδεκτη. δείτε τον νέο κώδικα στην διεύθυνση : http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/15405
Read moreΤι πρέπει να γνωρίζετε πριν προχωρήσετε στην ενοικίαση επαγγελματικού χώρου (εστίασης).
Καταφέρατε να βρείτε το χώρο που θα στεγάσει την επιχείρηση που θέλετε να ανοίξετε; Πριν ξοδέψετε χρήματα και υπογράψετε, μάθετε τι είδους έγγραφα θα χρειαστείτε και ποιες είναι οι κινήσεις στις οποίες πρέπει να προβείτε. Τα έγγραφα που θα πρέπει να ζητήσει ο επιχειρηματίας από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος είναι κατ’ αρχήν ένα αντίγραφο της οικοδομικής άδειας και τον κανονισμό της πολυκατοικίας όπου βρίσκεται το κατάστημα. Με την οικοδομική άδεια θα μπορέσει να ζητήσει ο μηχανικός του επιχειρηματία τον φάκελο του καταστήματος από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία για να μπορέσει να γίνει ένας έλεγχος του πως εμφανίζεται ο χώρος του καταστήματος στα θεωρημένα σχεδιαγράμματα της πολεοδομίας και πως είναι η υφιστάμενη κατάσταση. Με τον κανονισμό της πολυκατοικίας -εφόσον αυτός υπάρχει- θα διαπιστωθεί ποιες χρήσεις του καταστήματος απαγορεύονται και ποιες επιτρέπονται. Θα πρέπει να προσεχθεί ότι οι απαγορεύσεις του κανονισμού ισχύουν ακόμα και αν ομόφωνα όλοι οι ένοικοι ή ιδιοκτήτες των ιδιοκτησιών συναινούν για την χρήση του καταστήματος που επιθυμεί ο επιχειρηματίας. Εφόσον δεν υπάρχει κανονισμός πολυκατοικίας, θα πρέπει ο διαχειριστής της πολυκατοικίας να υπογράψει μία υπεύθυνη δήλωση που θα δηλώνει ότι η πλειοψηφία των ιδιοκτητών των κατοικιών της πολυκατοικίας επιτρέπουν την ίδρυση και τη λειτουργία τέτοιου είδους καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος. Έλεγχος από δημόσιες υπηρεσίες Στη συνέχεια, θα πρέπει να ελεγχθούν από πλευράς δημόσιων υπηρεσιών, αν οι χρήσεις γης επιτρέπουν την ίδρυση και λειτουργία τέτοιου είδους καταστήματος και αν υπάρχει κάποια τοπική κανονιστική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που απαγορεύει ή θέτει περιορισμούς στην έκδοση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος. Πρέπει να προσεχθεί ότι τοπικές κανονιστικές αποφάσεις μπορεί να θέτουν περιορισμούς ή απαγορεύσεις και για την άδεια χρήσης μουσικής στα καταστήματα, καθώς και για την άδεια χρήσης κοινόχρηστου χώρου (άδεια τραπεζοκαθισμάτων). Αφού συγκεντρωθούν και τα έγγραφα/αντίγραφα από τους παραπάνω ελέγχους, προτείνεται ο επιχειρηματίας να καταθέσει φάκελο στον αρμόδιο δήμο για την έκδοση προέγκρισης άδειας ίδρυσης για το κατάστημα. Για να εκδοθεί η προέγκριση δεν απαιτείται να έχει μισθωθεί το κατάστημα. Στην τελική ευθεία Εφόσον πληρούνται όλες οι παραπάνω προϋποθέσεις, τότε ο επιχειρηματίας θα μπορεί να έρθει σε επαφή με κάποιο διακοσμητή/ εξειδικευμένη εταιρεία για να ξεκινήσει η κατασκευή του καταστήματος. Πριν ξεκινήσει η υλοποίηση και η διαμόρφωση του καταστήματος, καλό θα ήταν τα σχέδια με το πώς θα μοιάζει το κατάστημα στην τελική του μορφή, να ελεγθούν από έμπειρους επαγγελματίες που γνωρίζουν τις απαιτήσεις των εμπλεκόμενων υπηρεσιών (Υγειονομικό, Πυροσβεστική, Δήμος) ή που γνωρίζουν το σε ποιες αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να απευθυνθούν προκειμένου να αποφευχθούν κατασκευαστικά λάθη, τα οποία κοστίζουν και σε χρήμα και σε χρόνο. Κείμενο: Δημήτριος Ε. Κορωνάκης
Read moreΆδειες μουσικής: όλες οι εξελίξεις και οι αλλαγές
Η νέα υγειονομική διάταξη (Φ.Ε.Κ. 2718/2012, τεύχος β’) έφερε πράγματι σημαντικές αλλαγές στη διαδικασία έκδοσης της άδειας ίδρυσης και λειτουργίας καταστήματος, αλλά και της άδειας μουσικών οργάνων. Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι αυτές! Σε πρώτο επίπεδο θα προσεγγίσουμε τις σημαντικές αλλαγές που έχουν λάβει χώρα για την έκδοση άδειας μουσικών οργάνων με ενισχυτή. Το άρθρο: Συγκεκριμένα, στο άρθρο 14, Β, 2 παράγραφος 2 προβλέπεται ρητά ότι “δεν θεωρούνται Κέντρα Διασκέδασης οι επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών στις οποίες, κατόπιν αδείας της αρμόδιας Δημοτικής Αρχής ή άλλης αρχής και σύμφωνα με τις ισχύουσες σχετικές διατάξεις, γίνεται χρήση μουσικών οργάνων ή στερεοφωνικού συγκροτήματος μικρής ισχύος, με μεγίστη Α-ηχοστάθμη κατά τη λειτουργία του καταστήματος 80 db”. Τι σημαίνει: Από την διάταξη αυτή, προκύπτει ότι δεν υπάρχουν πλέον οι περιορισμοί που έθετε η καταργηθείσα πλέον Υγειονομική διάταξη Α1β/8577/1983 στο άρθρο 41, η οποία όριζε ότι “δεν θεωρούνται Κέντρα Διασκεδάσεως τα καταστήματα των άρθρων 37, 38 και 39, στα οποία, κατόπιν άδειας της αρμόδιας Αστυνομικής Αρχής και σύμφωνα με τις ισχύουσες σχετικές Αστυνομικές Διατάξεις, γίνεται χρήση ορισμένων έγχορδων μουσικών οργάνων (πιάνο, βιολί, κιθάρα κ.τ.όμ.), χωρίς ενισχυτή και μεγάφωνα, ή στερεοφωνικού μηχανήματος μικρής ισχύος, ανάλογης με τον χώρο, για τη δημιουργία ευχάριστης ατμόσφαιρας στο κατάστημα. Στα καταστήματα αυτά δεν επιτρέπεται ο χορός”. Επιτρέπεται δηλαδή σήμερα, σε ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος να έχει ζωντανή ορχήστρα (live music) με όλα τα μουσικά όργανα που επιθυμεί ο επιχειρηματίας και με χρήση ενισχυτή και μεγαφώνων, αρκεί η μέγιστη Α-ηχοστάθμη να μην υπερβαίνει τα 80db. Στην πράξη: Το πρακτικό αποτέλεσμα στη λειτουργία της επιχείρησης είναι ότι πλέον οι επιχειρηματίες δεν θα φοβούνται την διαδικασία του αυτοφώρου, όταν έχουν ζωντανή ορχήστρα στα καταστήματά τους, αρκεί αυτή να παίζει μέχρι τα 80db. Επίσης, δε θα έχουν τις συνέπειες των διοικητικών κυρώσεων, ότι δηλαδή μετέτρεψαν το κατάστημά τους σε κέντρο διασκέδασης, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν με ανάκληση της άδειας ίδρυσης και λειτουργίας του καταστήματός τους. Το πρόβλημα: Μέχρι και την 29η Δεκεμβρίου 2012 πολλοί επιχειρηματίες πήγαιναν στους οικείους δήμους για να ζητήσουν άδεια μουσικών οργάνων, χωρίς τον περιορισμό που έθετε η προηγούμενη υγειονομική διάταξη, όμως λόγω ελλιπούς ενημέρωσης των δημοτικών υπαλλήλων, οι τελευταίοι δεν δέχονταν τις αιτήσεις. Πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι δημοτικοί υπάλληλοι δεν είναι αρμόδιοι να κρίνουν αν ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος μπορεί να έχει ζωντανή ορχήστρα ή ηχεία στον εξωτερικό χώρο. Αρμόδια για την γνωμοδότηση επί των θεμάτων αυτών είναι η αντίστοιχη Υγειονομική Υπηρεσία. Τι πρέπει να γνωρίζετε: Αριστερά, μπορεί να δει κανείς ένα υπόδειγμα αίτησης για άδεια μουσικών οργάνων με ενισχυτή. Σε περίπτωση που κάποιος δημοτικός υπάλληλος αρνηθεί να παραλάβει την αίτησή σας με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, θα του ζητήσετε να την πρωτοκολλήσει και να την αποστείλει στη Υγειονομική Υπηρεσία για γνωμοδότηση. Ηχεία στον εξωτερικό χώρο Ας δούμε τώρα ποιες εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί για την ύπαρξη ηχείων στον εξωτερικό χώρο. Το άρθρο: Η νέα υγειονομική νομοθεσία επιτρέπει πλέον στους επιχειρηματίες να θέτουν ηχεία στον εξωτερικό χώρο του καταστήματός τους υπό τις προϋποθέσεις που ορίζει η νέα νομοθεσία. Πιο συγκεκριμένα το άρθρο 14, Β, 2 αναφέρει: “Στην περίπτωση που διαθέτουν και επιθυμούν χρήση μουσικής σε υπαίθριο χώρο θα υποβάλλουν τεχνική έκθεση αρμόδιου μηχανικού σε τρία αντίτυπα, που θα συνοδεύεται με τοπογραφικό διάγραμμα με τη θέση και τη […]
Read moreΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΣΤΙΣ 17 & 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟΧΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΣΤΙΣ 17 & 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Η Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος συνεδρίασε σήμερα εκτάκτως προκειμένου να εκτιμήσει την κατάσταση και να λάβει αποφάσεις σχετικά με τα ανοιχτά ζητήματα που εξακολουθούν να υφίστανται ως προς τον υπό κατάθεση προς συζήτηση και ψήφιση νέο Κώδικα Δικηγόρων καθώς και σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στη Δικαιοσύνη. ***** 1. Επί του Σχεδίου του νέου Κώδικα Δικηγόρων, ο δικηγορικός κόσμος της χώρας, αποκρούοντας κάθε έννοια συντεχνιακής αντίληψης και προτάσσοντας την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, είτε εισηγήθηκε εξαρχής είτε ανταποκρίθηκε θετικά σε μία σειρά από αλλαγές, όπως είναι λ.χ. η θεσμική κατοχύρωση του ρόλου του Δικηγόρου, των Δικηγορικών Συλλόγων και της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, ο εκσυγχρονισμός του θεσμού των διαγωνισμών των ασκουμένων δικηγόρων, με καθιέρωση γραπτών εξετάσεων σε πανελλήνιο επίπεδο, ώστε να εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα και το αδιάβλητο της διαδικασίας, η ίδρυση μονίμων διαιτησιών σε όλους τους Δικηγορικούς Συλλόγους, η αναμόρφωση του πειθαρχικού δικαίου, με απεξάρτηση των πειθαρχικών συμβουλίων από τα Διοικητικά συμβούλια των Δικηγορικών Συλλόγων και η επιμήκυνση της παραγραφής στις αγωγές κακοδικίας σε τρία έτη έναντι της εξάμηνης παραγραφής που ισχύει σήμερα. Ωστόσο, όσον αφορά στα θεμελιώδη ζητήματα που άπτονται την ουσιαστική άσκηση της δικηγορίας, δεν μπορούμε να μην επιμείνουμε στην ανάγκη να επανακατοχυρωθεί το δικαίωμα των εμμίσθων συναδέλφων σε ελάχιστη αμοιβή και να διαφυλαχθεί ο τρόπος ποσοστιαίου υπολογισμού των κρατήσεων μέσω των γραμματίων προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής. Σε καμία σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία δεν νοείται παροχή υπηρεσιών που προσιδιάζουν σε σχέση εξαρτημένης εργασίας χωρίς να κατοχυρώνεται δικαίωμα του εργαζομένου σε αμοιβή. Τέτοιου είδους «μέτρα» που λαμβάνονται από την πολιτική εξουσία με επίκληση επιταγών της «τρόικας» αλλά στην πραγματικότητα προς όφελος των τραπεζών, των ασφαλιστικών εταιρειών και άλλων επιχειρήσεων που ασκούν μαζικά ένδικα βοηθήματα στα δικαστήρια της χώρας (π.χ. για εγγραφή προσημείωσης υποθήκης ή για έκδοση διαταγών πληρωμής) προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε δικηγορικές υπηρεσίες με εξευτελιστικές αμοιβές, προσβάλλουν τον πυρήνα του δικαιώματος σε μία αξιοπρεπή διαβίωση, υπονομεύουν την άσκηση του δικηγορικού λειτουργήματος και, κατ’ επέκταση, την απονομή της Δικαιοσύνης, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων νομικών υπηρεσιών και τέλος παραβιάζουν την ισότητα των όπλων ενώπιον των δικαστικών αρχών, με θύμα τον ίδιο τον πολίτη. Στο Σχέδιο του Κώδικα Δικηγόρων, είχαν ενταχθεί, μετά από πρόταση του δικηγορικού κόσμου της χώρας, τρεις εναλλακτικές διατυπώσεις για το δικαίωμα των εμμίσθων δικηγόρων σε ελάχιστη αμοιβή, οι οποίες όμως απαλείφθηκαν – προφανώς κατόπιν παρεμβάσεων των ως άνω οικονομικών συμφερόντων που καθοδηγούν τις επιλογές της Κυβέρνησης. 2. Επί της κατάστασης που επικρατεί στην απονομή της Δικαιοσύνης, τονίζουμε πριν από όλα την ανάγκη να αρθεί η πρόσφατη απομείωση του θεσμού της προσωρινής δικαστικής προστασίας, με απεξάρτηση της έκδοσης και της ισχύος της προσωρινής διαταγής από το χρόνο συζήτησης της σχετικής αίτησης ασφαλιστικών μέτρων και, επί διαφορών για άκυρη απόλυση εργαζομένου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ή μεταβολή της εργασιακής του κατάστασης, με απεξάρτηση της ισχύος των ασφαλιστικών μέτρων από το χρόνο συζήτησης της σχετικής αγωγής. Είναι δε εντυπωσιακό ότι δικαστικοί λειτουργοί εφαρμόζουν μεν τις σχετικές διατάξεις, κρίνοντας έτσι σιωπηρά υπέρ της συνταγματικότητας αυτών και προσδιορίζοντας τη συζήτηση των υποθέσεων στις οποίες έχει παρασχεθεί προσωρινή δικαστική προστασία […]
Read moreΠαραγραφή αξιόποινου και παύση δίωξης για αδικήματα με μικρή κοινωνική απαξία
Τροπολογία με την οποία παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη για αδικήματα με μικρή κοινωνική απαξία που έχουν τελεσθεί μέχρι 31.8.2013, κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή από τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιδιώκεται η αποσυμφόρηση των ποινικών δικαστηρίων από μεγάλο αριθμό δικογραφιών που ουσιαστικά αφορούν αδικήματα με μικρή κοινωνική απαξία και η επιτάχυνση έτσι της ποινικής διαδικασίας. Η παραγραφή του αξιόποινου δεν ισχύει για την παράβαση του ποινικού κώδικα σε περιπτώσεις αγοράς εμπορευμάτων με πίστωση, σε περιπτώσεις παράβασης της εργατικής νομοθεσίας (μη καταβολή δεδουλευμένων κλπ) και για παράβαση διατάξεων για τη λειτουργία του Ανταγωνισμού. Επίσης παραγράφονται και δεν εκτελούνται ποινές στερητικές της ελευθερίας διάρκειας μέχρι έξι μηνών που έχουν επιβληθεί με αποφάσεις, οι οποίες έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του υπό ψήφιση νόμου (σ.σ. η τροπολογία έχει κατατεθεί στο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας), εφόσον οι αποφάσεις αυτές δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και οι επιβληθείσες ποινές δεν έχουν εκτιθεί με οποιονδήποτε τρόπο μέχρι τη δημοσίευσή του, με τις οριζόμενες εξαιρέσεις και όρους. Της προτεινόμενης ρύθμισης εξαιρούνται τα αδικήματα σχετικά με την υπηρεσία (παθητική και ενεργητική δωροδοκία, δωροδοκία δικαστή, ψευδής βεβαίωση και νόθευση από υπάλληλο, απιστία σχετική με την υπηρεσία). Ειδικότερα εξαιρούνται των ως άνω ρυθμίσεων αποφάσεις που αφορούν παραβάσεις των άρθρων 235, 236, 237, 242, 256, 258, 259 και 390 του Ποινικού Κώδικα. Με την ίδια τροπολογία προτείνεται η κατάργηση της παραγράφου 3 του άρθρου 235 του Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία δεν συνιστά δωροδοκία, η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης. Όπως αναφέρει το υπουργείο Δικαιοσύνης, η κατάργηση της διάταξης αυτής προτείνεται λόγω των παρερμηνειών που έχουν δημιουργηθεί. Ως προς τα αδικήματα με μικρή κοινωνική απαξία, προβλέπεται ότι παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των ακόλουθων πράξεων, που έχουν τελεσθεί μέχρι 31.8.2013: α) των πταισμάτων και β) των πλημμελημάτων, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα έτος ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές. Στην περίπτωση των πλημμελημάτων, εάν ο υπαίτιος υποπέσει μέσα σε ένα έτος από τη δημοσίευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, συνεχίζεται η κατ΄ αυτού παυθείσα ποινική δίωξη και δεν υπολογίζεται στον χρόνο παραγραφής του αξιόποινου της πρώτης πράξης ο διανυθείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη για νέα πράξη. Οι δικογραφίες που αφορούν τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατήγορου. Οι αστικές αξιώσεις που τυχόν όμως απορρέουν από τις πράξεις αυτές δεν θίγονται με οποιονδήποτε τρόπο. Η παραγραφή του αξιόποινου και η παύση της ποινικής δίωξης δεν ισχύει για τις παραβάσεις που σχετίζονται με την παράβαση της εργατικής νομοθεσίας και την παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού. Αναφέρεται ειδικότερα ότι η παραγραφή δεν αφορά παραβάσεις α) του άρθρου 358 και του άρθρου 377 του Ποινικού Κώδικα για τις περιπτώσεις αγοράς εμπορευμάτων με πίστωση, β) του ν. 690/1945 (σ.σ. μη καταβολή δεδουλευμένων), γ) του άρθρου 28 του ν. 3996/2011 (ποινικές κυρώσεις για παράβαση διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας) και δ) του άρθρου 44 του νόμου 3959/2011 (ποινικές κυρώσεις για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, εναρμονισμένες […]
Read moreAΠ 486/2012: Πτώχευση ή ανάκληση άδειας ασφαλιστικής εταιρίας
Πτώχευση ή ανάκληση άδειας ασφαλιστικής εταιρίας στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της οποίας υπεισέρχεται αυτοδικαίως το Επικουρικό Κεφάλαιο. «…Επειδή κατά το άρθρο 62 Κ.Πολ.Δ. ικανός να είναι διάδικος είναι αυτός που έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Κατά δε το άρθρο 61 Α.Κ. ένωση προσώπων μπορεί να αποκτήσει προσωπικότητα και να καταστεί νομικό πρόσωπο, αν τηρηθούν οι όροι που αναγράφει ο νόμος. Ειδικότερα προκειμένου περί ανώνυμης εταιρίας σύμφωνα με την παρ. 10 του άρθρου 7β του Κ.Ν. 2190/1920 η εταιρία αποκτά νομική προσωπικότητα με την καταχώρηση στο οικείο μητρώο ανωνύμων εταιριών της διοικητικής απόφασης για τη σύσταση της εταιρίας και την έγκριση του καταστατικού της, παύει δε να υπάρχει με την καθ’ οιονδήποτε νόμιμο τρόπο λύση της. Εξάλλου κατά το άρθρο 73 Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο εξετάζει και αυτεπαγγέλτως, αν συντρέχει η κατά το άρθρο 62 προϋπόθεση ενόψει και του άρθρου 313 παρ. 1 στ. δ’ του ίδιου κώδικα κατά το οποίο δύναται να επιδιωχθεί με αγωγή ή ένσταση η αναγνώριση της ανυπαρξίας δικαστικής αποφάσεως, αν εκδόθηκε σε δίκη που διεξήχθη κατ’ ανυπάρκτου προσώπου, κατά δε το άρθρο 558 του ίδιου κώδικα, η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων, οι οποίοι ήσαν διάδικοι στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Από τις διατάξεις αυτές, συνάγεται, ότι είναι απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως που απευθύνεται εναντίον νομικού προσώπου, στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις του οποίου υπεισήλθε πλέον αυτοδικαίως εκ του νόμου άλλο νομικό πρόσωπο (βλ. Ολ.Α.Π. 27/1987). Περαιτέρω ορίζεται από την παρ. 4 του άρθρ. 25 του Κ.Ν. 489/1976 ότι “από την ημερομηνία που η ασφαλιστική επιχείρηση κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης ή ανακαλείται η άδεια λειτουργίας της για παράβαση νόμου, το Επικουρικό Κεφάλαιο (Ν.Π.Ι.Δ.) υπεισέρχεται αυτοδίκαια στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της ασφαλιστικής επιχείρησης που πηγάζουν από ασφαλιστικές συμβάσεις του κλάδου αστικής ευθύνης από χερσαία αυτοκίνητα οχήματα. Εκκρεμείς δίκες, συνεχίζονται χωρίς άλλο από το Επικουρικό Κεφάλαιο”. Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι όταν επέλθει κατά νόμο ανάκληση της άδειας λειτουργίας ασφαλιστικής επιχειρήσεως η τελευταία καθόσον αφορά τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που πηγάζουν από τις προαναφερόμενες συμβάσεις παύει να υπάρχει και στη θέση της υπεισέρχεται αυτοδικαίως το Επικουρικό Κεφάλαιο. Αν λοιπόν στη δίκη ενώπιον του Εφετείου υπήρξε διάδικος ως εναγόμενη η ασφαλιστική επιχείρηση και μετά την έκδοση της αποφάσεως από το Εφετείο επήλθε οριστική ανάκληση της άδειας λειτουργίας της, η αίτηση αναιρέσεως από τον νομιμοποιούμενο διάδικο δεν μπορεί να απευθύνεται κατά της ασφαλιστικής επιχειρήσεως, αλλά πρέπει να απευθύνεται κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου που είναι εκ του νόμου καθολικός αυτής διάδοχος, εκτός αν ο αναιρεσείων αγνοεί την επελθούσα αυτή μεταβολή, οπότε η αναιρετική δίκη διεξάγεται έναντι του Επικουρικού Κεφαλαίου, το οποίο πρέπει να καλείται στη σχετική δίκη (ΑΠ 1755/2002)». (areiospagos.gr)
Read more