Αντιμετώπιση της ενδο-οικογενειακής βίας στην χώρα μας : επιλεκτική ερμηνευτική και κοινωνιολογική προσέγγιση συγκεκριμένων άρθρων του ν. 3500/2006
Γράφει η Παυλίδου Άννα Με αφορμή την εξαιρετική έρευνα που πρόσφατα παρουσίασε η Έλενα Κατρίτση στην εκπομπή της «προσωπικά» στο τέως κανάλι της ΝΕΤ,είναι καιρός να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πιο συνειδητοποιημένα το φλέγον αυτό ζήτημα.Η ενδοοικογενειακή βία συνιστά κοινωνική μάστιγα και έχει λάβει έκρυθμες διαστάσεις σε αυτήν την δύσκολη οικονομική συγκυρία που βιώνουμε.Πλήττει όλα τα κοινωνικά στρώματα και δεν περιορίζεται μόνο στα άτομα που έχουν χαμηλό μορφωτικό επίπεδο.Το αντίθετο μάλιστα,τα κρούσματα έχουν αυξηθεί και στα ανώτερα κοινωνικά επίπεδα και θύτες και θύματα είναι και άτομα ανώτερου μορφωτικού επιπέδου.Αίτιά της είναι η πίεση,η οικονομική δυσπραγία,η κατάθλιψη,οι σκηνές ζηλοτυπίας,η κατάχρηση ουσιών(αλκοόλ,ναρκωτικά,φαρμακευτικές ουσίες) και οι ψυχικές ασθένειες.Τα αποτελέσματά της είναι μακροχρόνια και το φάσμα τους είναι ευρύ:από την πρόκληση κατάθλιψης,χαμηλού αυτοσεβασμού και αυτοεκτίμησης,έλλειψης εμπιστοσύνης στους άλλους,ταπείνωση,απόρριψη,μέχρι και την κατάχρηση ουσιών και τα χρόνια προβλήματα υγείας.Ακόμη,το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί σημαντικά μόνο όταν απαντήσουμε στο ερώτημα: «Γιατί η κακοποιημένη γυναίκα δεν φεύγει;» και όχι στο ερώτημα: «Γιατί ο δράστης την χτύπησε;» Αρχικά, η ενδοοικογενειακή βία χαρακτηρίζεται ως ένα έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου. (άρθρο1,παρ 1 του ν 3500/2006).Η βία μπορεί να είναι σωματική,ψυχολογική ,σεξουαλική ή οικονομική.Σύμφωνα με το άρθρο 1439 παρ.2 ΑΚ,η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί μαχητό τεκμήριο ισχυρού κλονισμού του γάμου που οδηγεί στην αίτηση διαζυγίου(κατ’αντιδικία) και στην υπαίτια λύση του γάμου από μέρους του θύματος (όπως και στο άρθρο 3 του ν 3500/2006).Ακόμη,στο τέταρτο Παγκόσμιο Συνέδριο του ΟΗΕ για τις γυναίκες που πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1995 στο Πεκίνο όπου αποφασίστηκε η καταπολέμηση κάθε μορφής βίας εναντίον των γυναικών,η βία ορίστηκε ως «κάθε πράξη ή απειλή πράξης βίας που συνδέεται με το φύλο και οδηγεί ή ενδέχεται να οδηγήσει σε σωματικές,σεξουαλικές,ψυχολογικές βλάβες ή σε ταλαιπωρία της γυναίκας.Θύματα βίας γίνονται γυναίκες διαφόρων ηλικιών,φυλών,μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου.Η ανοχή στην άσκηση βίας ή την απειλή βίας πλήττει το βιοτικό επίπεδο,την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των γυναικών». Όσον αφορά τον Ν 3500/2006 τέθηκε σε ισχύ στις 25 Νοεμβρίου 2007.Στο άρθρο 1 με τίτλο: «γενικές διατάξεις» δίνεται ο ορισμός της έννοιας καθώς και η έννοια και τα πρόσωπα της οικογένειας.Προκύπτει ότι η ενδοοικογενειακή βία δεν πλήττει μόνο την σύντροφο ή σύζυγο αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας,ερμηνεύοντας διασταλτικά την έννοια.Στη παρ.2 του άρθρου 1 ορίζεται ότι: « Οικογένεια, η κοινότητα που αποτελείται από συζύγους και συγγενείς τους πρώτου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας και τα εξ υιοθεσίας τέκνα τους.Στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, εξ αίματος ή εξ αγχιστείας συγγενείς των ως άνω προσώπων μέχρι τον τέταρτο βαθμό καθώς και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός συμπαραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας. Υπό την προϋπόθεση ότι τα παρακάτω πρόσωπα συνοικούν, οι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται και στη μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, ή εξ υιοθεσίας».Στη παρ.3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι: « Θύμα ενδοοικογενειακής βίας, έιναι και το μέλος της οικογένειας σε βάρος του οποίου τελείται αξιόποινη πράξη κατά τα άρθρα 6, 7, 8 και 9 του παρόντος, όπως επίσης και το ανήλικο μέλος ενώπιον του οποίου τελείται τέτοια αξιόποινη πράξη.» Στο άρθρο 2 ορίζεται η απαγόρευση χρήσης βίας.Σε αυτό το σημείο θα ερμηνεύσουμε διασταλτικά τον όρο «βία» ο οποίος περιλαμβάνει την […]
Read moreEπισκόπηση πρόσφατης νομολογίας του ευρωπαϊκού δικαστηρίου
-Αριθ. 71/2013 : 6ης Ιουνίου 2013-Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-648/11.VISA – Το υπεύθυνο κράτος μέλος για την εξέταση αιτήσεως ασύλου ασυνόδευτου ανηλίκου που υπέβαλε αιτήσεις και σε άλλα κράτη μέλη είναι το κράτος στο οποίο βρίσκεται ο εν λόγω ανήλικος μετά την υποβολή σε αυτό αιτήσεως ασύλου -Αριθ. 72/2013 : 13ης Ιουνίου 2013-Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-287/12 P Ryanairκατά Επιτροπή-Κρατικές ενισχύσεις: Το Δικαστήριο επικυρώνει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου και κρίνει έγκυρες τις αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες αυτή χαρακτήρισε ως παράνομο το δάνειο του Ιταλικού Δημοσίου προς την Alitalia, αλλά επέτρεψε την πώληση των στοιχείων του ενεργητικού της -Αριθ. 73/2013 : 18ης Ιουνίου 2013-Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-681/11 Schenker κ.λπ.:Ανταγωνισμός: Η νομική συμβουλή δικηγόρου ή η απόφαση εθνικής αρχής ανταγωνισμού δεν απαλλάσσουν μία επιχείρηση από την ευθύνη της για συμπεριφορά που είναι αντίθετη προς τους κανόνες του ανταγωνισμού ούτε από την επιβολή προστίμου -Αριθ. 74/2013 : 20ής Ιουνίου 2013-Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-20/12 Gierschκ.λπ. Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων -Αριθ. 75/2013 : 20ής Ιουνίου 2013-Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-219/12 Fuchs Φορολογία- H εκμετάλλευση ιδιωτικού φωτοβολταϊκού συστήματος συνδεδεμένου στο δημόσιο δίκτυο γεννά δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών. (curia.europa.eu)
Read moreΚαταχρηστικοί όροι σε συμβάσεις χορήγησης πιστωτικών καρτών και βιβλιαρίων κατάθεσης
Σύμφωνα με την απόφαση του ΑΠ 650/2010 οι παρακάτω Γενικοί Όροι Συναλλαγών σε συμβάσεις χορήγησης πιστωτικής κάρτας και βιβλιαρίων καταθέσεως κρίθηκαν καταχρηστικοί: 1. Χρέωσης κατόχου πιστωτικής κάρτας για ανάληψη μετρητών από κατάστημα ή ΑΤΜ της ίδιας Τράπεζας 2. Χρέωσης ποσού 50 ευρώ ως έξοδα εξέτασης αιτήματος βεβαίωσης οφειλών και χρέωσης εφάπαξ δαπάνης εξέτασης αιτήματος δανειοδότησης και προέγκρισης δανείων λόγω αοριστίας και υπέρμετρης χρέωσης σε περίπτωση μη έγκρισης (βλ. 961/2007 ΠΠρΑθ) 3. Χρέωσης σε ακίνητους λογαριασμούς και χρέωσης εξόδων τήρησης σε λογαριασμούς με μικρό υπόλοιπο 4. Καθορισμού κάθε φορά αριθμών ημερών δέσμευσης και μετάθεσης της έναρξης τοκοφορίας ποσών που κατατίθενται ή αναλαμβάνονται από άλλο κατάστημα από αυτό που τηρείται ο λογαριασμός 5. Αποκλεισμού της ευθύνης της Τράπεζας για δόλο ή βαρειά αμέλεια, εφόσον πραγματοποιήσει πληρωμή σε μη δικαιούχο, πριν την ενημέρωση του κατόχου για απώλεια του βιβλιαρίου 6. Γνωστοποίησης της τροποποίησης συμβατικών όρων μέσω φυλλαδίων ή ανακοινώσεων στα καταστήματα. Έγκυρος ο όρος για μεταβολή του συμβατικού επιτοκίου πιστωτικής κάρτας μέχρι και 200% του ποσού της διαφορας μεταξύ του παλαιού και του νέου επιτοκίου σε συνδυασμό με τη μεταβολή του Βασικού Παρεμβατικού Επιτοκίου της ΕΚΤ. Επίσης με την απόφαση του ΠολΠρωτΑθ 961/2007κρίθηκαν καταχρηστικοί οι όροι πιστωτικών καρτών για αναδρομική χρέωση συμβατικών τόκων, για δικαίωμα μεταβολής συμβατικού επιτοκίου μόνο σε περίπτωση αυξήσεως του παρεμβατικού, για έξοδα ανάληψης μετρητών. Είναι επίσης καταχρηστικοί οι όροι τραπεζικών εντύπων για εφάπαξ δαπάνη εξέτασης αιτήματος δανειοδότησης, για χρεώσεις σε ακίνητους λογαριασμούς καταθέσεων. Είναι καταχρηστικοί οι όροι βιβλιαρίων καταθέσεων ταμιευτηρίου που προβλέπουν δικαίωμα της τράπεζας να διαφοροποιεί τα εκάστοτε ισχύοντα επιτόκια ανάλογα με το υπόλοιπο του λογαριασμού, καθορίζουν κάθε φορά αριθμό ημερών δέσμευσης της διαθεσιμότητας και μετάθεσης της έναρξης της τοκοφορίας (valeur), που αποκλείουν την ευθύνη της τράπεζας για δόλο ή βαριά αμέλεια, αν αυτή πραγματοποιήσει πληρωμή σε άλλο πρόσωπο με βάση το χαμένο βιβλιάριο ή και με πλαστή υπογραφή, εξόδων τήρησης-παρακολούθησης και κινήσεων για μέσο μηνιαίο υπόλοιπο μικρότερο εκείνου που ορίζει η τράπεζα, που επιτρέπουν στην τράπεζα να μεταβάλλει τους όρους λειτουργίας του λογαριασμού και τις τυχόν επιβαρύνσεις του, γνωστοποιώντας τις αλλαγές μέσω ενημερωτικών φυλλαδίων ή ανακοινώσεων που διατίθενται ή αναρτώνται στα καταστήματά της. (πηγή: Συνήγορος του Καταναλωτή)
Read moreΑΠ 891/2012 – Αποδεικτική δύναμη της εξοφλητικής απόδειξης
«(…) Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 416, 417 παρ.1 και 424 εδ. α’ ΑΚ συνάγεται ότι η ενοχή αποσβήνεται με καταβολή, δηλαδή με εκπλήρωση της παροχής που αποτελεί το αντικείμενό της. Ο εργοδότης, ως οφειλέτης του μισθού επί συμβάσεως εργασίας (ΑΚ 648, 653), προβαίνοντας σε καταβολή των νομίμων ή των συμφωνημένων αποδοχών, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει από τον εργαζόμενο, ως δανειστή, αντιστοίχως, να υπογράψει εξοφλητική απόδειξη. Η απόδειξη πρέπει να είναι αναλυτική, να αναφέρει δηλαδή τα επί μέρους ποσά που απαρτίζουν τις καταβληθείσες αποδοχές του εργαζομένου, καθώς και τις αιτίες καταβολής τους. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 445, 457 παρ. 1, 2 και 3 και 458 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η επίκληση και προσκομιδή ιδιωτικού εγγράφου προς απόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού εμπεριέχει ισχυρισμό του διαδίκου ως προς τη γνησιότητα του εγγράφου. Ο αντίδικος έχει την υποχρέωση να δηλώσει αμέσως αν αναγνωρίζει ή αρνείται τη γνησιότητα της υπογραφής του εγγράφου. Σε περίπτωση αρνήσεως, ο διάδικος, που επικαλείται το ιδιωτικό έγγραφο, έχει την υποχρέωση να αποδείξει τη γνησιότητα, με κάθε αποδεικτικό μέσο. Εφ’ όσον η γνησιότητα αναγνωρισθεί ή αποδειχθεί, το ιδιωτικό έγγραφο αποτελεί πλήρη απόδειξη ως προς το ότι η δήλωση, που περιέχει, προέρχεται από τον εκδότη του. Ως προς το ζήτημα αυτό, της προέλευσης, δηλαδή, της δηλώσεως από τον εκδότη του εγγράφου, παράγεται αμάχητο τεκμήριο, το οποίο δεν μπορεί να ανατραπεί παρά μόνο με την προσβολή του εγγράφου ως πλαστού (ΚΠολΔ 460, 461, 463, βλ. ΑΠ 1254/2010). Αντίθετα, ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της δηλώσεως, επιτρέπεται ανταπόδειξη, ακόμη και χωρίς να προσβληθεί το έγγραφο ως πλαστό. Ειδικότερα, εάν το ιδιωτικό έγγραφο είναι εξοφλητική απόδειξη μισθοδοσίας, ο αντίδικος του διαδίκου που το επικαλείται διατηρεί τη δυνατότητα να αποδείξει ότι το περιεχόμενό του δεν είναι αληθινό. Διότι, στην πραγματικότητα, ως προς το γεγονός της καταβολής, η εξοφλητική απόδειξη αποτελεί εξώδικη ομολογία, η οποία εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο και μπορεί να ανακληθεί, όταν δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια (ΚΠολΔ 352 παρ.2, 354, βλ. ΑΠ 646/2009). Τέλος, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ.1 εδ. α’ ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού και όχι δικονομικού δικαίου. Και ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ.12 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα αποδεικτική δύναμη μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που καθορίζει ο νόμος, δεσμευτικά γι’ αυτά. Ο λόγος αυτός, όμως, δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα (ΚΠολΔ 340) συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη μεταξύ τους, προσδίδει μεγαλύτερη ή μικρότερη αποδεικτική σπουδαιότητα ή αξιοπιστία σε κάποια από αυτά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ή από εκείνη που ο αναιρεσείων θεωρεί ότι αυτά έχουν, αφού η εκτίμηση αυτή είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη (ΚΠολΔ 561 παρ.1)». (δημοσίευση: areiospagos.gr)
Read moreΜΠλημμ Σάμου 634/2012 – Η χρησιμοποίηση παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων επιβάλλεται και κατά του κατηγορουμένου τουλάχιστον σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις / κλειστικό κύκλωμα τηλεοράσεως σε κατάστημα
Περίληψη: Παρανόμως αποκτηθέντα αποδεικτικά μέσα – Αρχή της αναλογικότητας – Συνταγματικά δικαιώματα – Κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης σε κατάστημα -. Η χρησιμοποίηση παρανόμως αποκτηθέντων αποδεικτικών μέσων επιβάλλεται από την αρχή της αναλογικότητας και κατά του κατηγορουμένου τουλάχιστον σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου η εν λόγω απαγόρευση οδηγεί σε κατάργηση του δικαιώματος του πολίτη σε δικαστική ακρόαση και προστασία. απορρίπτεται η προβληθείσα από μέρους του κατηγορουμένου για την πράξη της υπεξαίρεσης ένσταση περί μη λήψης υπόψη από το δικαστήριο των φωτογραφιών που προσκόμισε η παθούσα, οι οποίες προέρχονται από κλειστό κύκλωμα καταγραφής βίντεο, το οποίο λειτουργεί εντός του καταστήματος (ψησταριά) της παθούσας, διότι, αν και αποτελούν παράνομο αποδεικτικό μέσο, αφού το συγκεκριμένο σύστημα λειτουργούσε χωρίς άδεια από την ΑΠΔΠΧ και κατέγραφε κοινόχρηστο χώρο, ωστόσο αποτελεί το μοναδικό αποδεικτικό μέσο στο οποίο το θύμα δύναται να στηρίξει την καταγγελία του, καθώς, λόγω της ώρας τέλεσης του αδικήματος, δεν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες. Επικουρικά δε, ακόμη και αν η συγκεκριμένη κάμερα λειτουργούσε απαγορευμένα εντός του χώρου εστιάσεως, παρά ταύτα στην προκείμενη περίπτωση θα χαρακτηριζόταν επιτρεπτή η λειτουργία συστημάτων βιντεοεπιτήρησης, διότι η συγκεκριμένη κάμερα ήταν τοποθετημένη έτσι ώστε να καταγράφει κινήσεις στο σημείο εισόδου και εξόδου του καταστήματος και στο ταμείο αυτού για την προστασία των αγαθών της επιχείρησης, ενώ η λειτουργία της αφορούσε μόνο τις νυχτερινές ώρες, που το κατάστημα δεν λειτουργούσε, και, συνεπώς, δεν καταγράφονταν κινήσεις πελατών ή υπαλλήλων. Ως εκ τούτου χαρακτηρίζεται νόμιμη η δικονομική αξιοποίηση των συγκεκριμένων φωτογραφιών, ως του μοναδικού αποδεικτικού μέσου από το οποίο προκύπτει η άδικη πράξη, πρωτίστως διότι στην προκειμένη περίπτωση το παραβιασθέν συνταγματικό δικαίωμα του κατηγορουμένου στην προστασία των προσωπικών του δεδομένων δεν άπτεται άμεσα του σκληρού πυρήνα της προσωπικής του σφαίρας – δεδομένου ότι οι κάμερες κλειστού κυκλώματος κατέγραφαν τις κινήσεις του σε δημόσιο χώρο και όχι στην οικία του – ενώ σε αντίθετη περίπτωση η ενλόγω απαγόρευση θα οδηγούσε σε κατάργηση του δικαιώματος του παθούσας σε δικαστική ακρόαση και προστασία, αφού δεν θα μπορούσε να γίνει χρήση του μοναδικού αποδεικτικού μέσου, στο οποίο βασίζεται η καταγγελία της, με αποτέλεσμα να πλήττεται ακόμη και η ανθρώπινη αξία στο πρόσωπο του απροστάτευτου θύματος αξιοποίνων πράξεων, ήτοι αγαθών υπέρτερων, που τυγχάνουν συνταγματικής προστασίας. Άλλωστε, η συμπεριφορά του δράστη, όπως αποτυπώθηκε στην κάμερα κλειστού κυκλώματος, δεν αποτελεί ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας του, αλλά συνέχιση της κατάπτωσής της, που άρχισε με το έγκλημα και γι’ αυτό δεν μπορεί να τύχει συνταγματικής διαφύλαξης. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ. 1 εδ. α του Ν. 2472/1997 έχει εκδώσει τις με αριθμούς 1122/2000 και 1/2011 οδηγίες για το θέμα των κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης. Σύμφωνα με τις εν λόγω οδηγίες η λήψη και επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με κλειστό κύκλωμα τηλεόραση, που λειτουργεί μονίμως, συνεχώς ή κατά τακτά χρονικά διαστήματα δεν επιτρέπεται, διότι προσβάλλει την προσωπικότητα και την ιδιωτική ζωή του ατόμου. Κατ εξαίρεση, τέτοιου είδους λήψη (μόνιμη, συνεχής ή κατά τακτά χρονικά διαστήματα) και επεξεργασία είναι νόμιμη, χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου, υπό τις προϋποθέσεις του Ν. 2472/1997, εφόσον ο σκοπός της επεξεργασίας είναι η προστασία προσώπων ή αγαθών ή η ρύθμιση της κυκλοφορίας. Κριτήριο για τη νομιμότητα της επεξεργασίας είναι: α) η […]
Read moreΕφ Πειρ 203/2013 – Ενστάσεις κατά επιταγής / κακόπιστος κομιστής/ αοριστία ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής
Περίληψη: Ενστάσεις κατά κομιστή επιταγής – Κακή πίστη κομιστή – Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Αοριστία ανακοπής – Συμπλήρωση αοριστίας με τις προτάσεις ή την έφεση -. Κατ εξαίρεση, επιτρέπεται η προβολή ενστάσεων που πηγάζουν από τις προσωπικές σχέσεις με τον εκδότη ή τους προηγούμενους κομιστές, με την προϋπόθεση ότι ο κομιστής, κατά τον χρόνο κτήσης της επιταγής, αφενός γνώριζε την ύπαρξη των ενστάσεων αυτών και αφετέρου ενήργησε προς βλάβη του οφειλέτη. Η κακή πίστη του κομιστή πρέπει να υπάρχει κατά τον χρόνο κτήσης της επιταγής και δεν ασκεί επίδραση η μεταγενέστερη γνώση του. Δεν επιτρέπεται συμπλήρωση του περιεχομένου της ανακοπής με τις προτάσεις ή την έφεση, αφού νέοι λόγοι, που δεν περιέχονται στο δικόγραφο της ανακοπής, δεν επιτρέπεται να προταθούν από τον ανακόπτοντα για πρώτη φορά, παρά μόνο με πρόσθετο δικόγραφο που κατατίθεται στην γραμματεία του δικαστηρίου προς το οποίο απευθύνεται η ανακοπή και κοινοποιείται οκτώ ημέρες πριν από τη συζήτηση. ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Αριθμός 203/2013 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Χρυσούλα Πλατιά, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τη Διευθύνουσα το Εφετείο Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Γεωργία Λογοθέτη. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2013, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των : ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ : Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ PROBANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (δ.τ. «PROBANK»), που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αρχοντία Βογιατζάκη Πολύδωρα. ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ : 1) , κατοίκου Πειραιώς και 2) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία « », που εδρεύει στο Παλαιό Φάληρο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Οι εφεσίβλητοι και εταιρεία με την επωνυμία « », άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 2-7-2009 και με αριθ. εκθ. καταθ. 6644/ 2009 ανακοπή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 45/ 2010 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που δέχθηκε την ανακοπή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η καθής η ανακοπή και ήδη εκκαλούσα τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ PROBANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με την από 5-3-2012 και με αριθ. εκθ. καταθ. 385/ 2012 έφεση, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Η πληρεξούσια δικηγόρος της εκκαλούσας αφού έλαβε το λόγο από την Πρόεδρο, αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ I. Από τις υπ αριθμ. 8062 Β΄/29-11-2012 και 8107 Β΄/6-12-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, , τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει νομίμως η εκκαλούσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης με την αντίστοιχη πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους εφεσίβλητους (άρθρα 126 παρ. 1 α΄ και δ΄, 128 παρ. 4 ΚΠολΔ). Οι τελευταίοι, όμως, δεν εμφανίσθηκαν ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου και, συνεπώς, πρέπει να δικασθούν ερήμην. Η συζήτηση, ωστόσο, θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (άρθρο 524 παρ. 4 εδ. α΄ ΚΠολΔ). ΙΙ. Η υπό κρίση από 5-3-2012 (με αριθμ. έκθ. κατάθ. […]
Read moreΕφΛαρ 24/2013 – Προσβολή προσωπικότητα δια τύπου / αντικειμενική ευθύνη εκδότη / αρχή αναλογικότητας και συντρέχον πταίσμα
Περίληψη: Τύπος – Δημοσίευμα – Προσβολή προσωπικότητας – Ιδιοκτήτης εντύπου – Συντάκτης -Εκδότης – Αντικειμενική ευθύνη – Ηθική βλάβη – Συντρέχον πταίσμα – Αναλογικότητα – Ελάχιστη χρηματική ικανοποίηση -. Ο νόμος 1178/81 περί αντικειμενικής ευθύνης και ελάχιστης χρηματικής ικανοποίησης αφορά μόνο στον ιδιοκτήτη του εντύπου, όχι και στο συντάκτη, εκδότη ή διευθυντή σύνταξης, που ευθύνονται για τη ζημία από δημοσίευμα κατά τις κοινές διατάξεις του Αστικού Κώδικα. Επί προσβολής προσωπικότητας, αξίωση άρσης και μη επανάληψης, αποζημίωσης, αλλά και ικανοποίησης ηθικής βλάβης με πληρωμή ποσού, δημοσίευμα ή ό,τι επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Προσδιορισμός, αναιρετικά ανέλεγκτος, εύλογης χρηματικής ικανοποίησης ηθικής βλάβης, κατά την κοινή πείρα και λογική, χωρίς υποχρέωση διαταγής αποδείξεων. Επί συντρέχοντος πταίσματος, κατ ένσταση, δυνατή μη επιδίκαση ή μείωση του ποσού. Αντίθετη στη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας η πρόβλεψη στο νόμο ελάχιστου ορίου χρηματικής ικανοποίησης, με μόνο στοιχείο τον τόπο έκδοσης της εφημερίδας. Ηθική βλάβη μέτριας ένστασης από δημοσίευμα αναληθές, καθόσον εναντίον του ενάγοντος δεν ασκήθηκε ποτέ ποινική δίωξη για εμπόριο ανθρώπινων οργάνων και οι εναγόμενοι δεν είχαν δικαίωμα, ως ιδιοκτήτης και εκδότης εφημερίδας, ούτε συνέτρεχε λόγος να το δημοσιεύσουν. Σκοπός εξύβρισης με τη χωρίς λόγο χρήση της μειωτικής λέξης «πρεζέμπορος», αφού υπήρχαν μεν δύο καταδίκες για ναρκωτικά, όχι όμως για εμπορία. ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΣΑΣ 24/2013 Ι. Από τις εκθέσεις επίδοσης δικογράφου με αριθμούς /08.09.2011 και /08.09.2011, τις οποίες συνέταξε ο δικαστικός επιμελητής Η. Ζ. και προσκόμισε νόμιμα ο εκκαλών ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με επίκληση, προκύπτει ότι οι εφεσίβλητοι κλήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, προκειμένου να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη δικάσιμο της 14.12.2012 και να συμμετάσχουν στη συζήτηση της ένδικης έφεσης. Ειδικότερα, η κλήτευση των εφεσίβλητων διενεργήθηκε με νόμιμη επίδοση αντιγράφου της ένδικης έφεσης, όπου ήταν συνημμένη πράξη ορισμού της 14.12.2012 ως δικασίμου και κλήση για συζήτηση, προς τον υπάλληλο της 1ης εφεσίβλητης και συνεργάτη του 2ου εφεσίβλητου, Θ. Χ., διότι κατά τη στιγμή της επίδοσης ούτε ο νόμιμος εκπρόσωπος της 1ης εφεσίβλητης βρισκόταν στα γραφεία αυτής ούτε ο 2ος εφεσίβλητος βρισκόταν στον χώρο της εργασίας του, (βλ. άρθρα: 126 § 1, 127 § 1, 129 § 1 ΚΠολΔ). Επομένως, μολονότι δεν εμφανίστηκαν οι εφεσίβλητοι ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη διάρκεια της δικασίμου 14.12.2012 ούτε έλαβαν μέρος στη συζήτηση της έφεσης αυτής, πρέπει να προβεί η διαδικασία ως προς την έφεση σαν να ήταν παρόντες στη δίκη αμφότεροι οι εφεσίβλητοι, (βλ. άρθρο 524 § 4 ΚΠολΔ, όπως ισχύει). ΙΙ. Η ένδικη έφεση με ημερομηνία 05.05.2011 και αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 149/07.07.2011 εναντίον της οριστικής απόφασης ειδικής διαδικασίας αριθμ. 63/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου, η οποία εκδόθηκε ως προς την από 19.01.2010 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου 41/25.01.2010 αγωγή χρηματικής ικανοποίησης εξαιτίας ηθικής βλάβης, την οποία άσκησε ο ήδη εκκαλών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, μέσα στην προθεσμία των τριών ετών από την ημέρα (28.03.2011), οπότε δημοσιεύτηκε η εκκαλούμενη απόφαση, (βλ. άρθρα 518 § 2, 591 § 1 ΚΠολΔ), η οποία λαμβάνεται υπόψη στην επίδικη υπόθεση ως προθεσμία της έφεσης, αφού κανείς από τους διαδίκους δεν ισχυρίστηκε ούτε απέδειξε ότι επιδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση προς κάποιον από αυτούς, ώστε να έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 681-Δ § 5 ΚΠολΔ, και φέρεται νόμιμα προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, υλικά […]
Read moreΈναρξη Ηλεκτρονικής Κατάθεσης Δικογράφων στο Συμβούλιο της Επικρατείας
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ενημερώνει τα μέλη του ότι από τη Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013, ξεκινάει η διαδικασία ηλεκτρονικής κατάθεσης δικογράφων και ηλεκτρονικής χορήγησης σχετικών πιστοποιητικών και λοιπών εγγράφων στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Σας υπενθυμίζουμε ότι η διαδικασία χορήγησης των ψηφιακών υπογραφών, που αποτελούν προϋπόθεση για την ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων, καθώς και τα αντίστοιχα εκπαιδευτικά σεμινάρια συνεχίζονται κανονικά στο Εκπαιδευτικό Κέντρο του «Ισοκράτη» (Φειδίου 18, 4ος όροφος), όπου κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να προσέρχεται αυτοπροσώπως κατά την ημερομηνία και ώρα που έχει δηλώσει (Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «Ισοκράτης», www.dsanet.gr>>«Αίτηση Ψηφιακού Πιστοποιητικού»). Με την πεποίθηση ότι η ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων θα συμβάλει σημαντικά στην εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου για τους συναδέλφους, στη βελτίωση της δικηγορικής καθημερινότητας και, εν γένει, στην επιτάχυνση απονομής της Δικαιοσύνης, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών θα συνεχίσει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να καταστεί σύντομα εφικτός ο εκσυγχρονισμός των ηλεκτρονικών συστημάτων των Δικαστηρίων της χώρας και να παρέχεται δυνατότητα ηλεκτρονικής κατάθεσης των δικογράφων σε όλα τα Δικαστήρια. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Read moreΠαραβιάζει το LinkedIn τον Κώδικα Δεοντολογίας των Δικηγόρων ?
Προβληματισμό στην νομική κοινότητα των ΗΠΑ έχει προκαλέσει η δυνατότητα προσθήκης «ετικετών» ανάδειξης επαγγελματικής δεξιότητας (endorsements) στα προφίλ του LinkedIn. Αφορμή για τους ανωτέρω προβληματισμούς έδωσε σχετική ανάρτηση δικηγόρου της Μασαχουσέτης, R. Ambrogi, στο blog του, σύμφωνα με την οποία προστέθηκε στο προφίλ του στο LinkedIn σχόλιο σχετικά με την ποιότητα των δικανικών του ικανοτήτων, από χρήστη τον οποίο δε γνώριζε προσωπικά. Κατά τον καθηγητή της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Suffolk και πρώην πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας του Αμερικανικού Δικηγορικού Συλλόγου, Andrew Perlman, αν ο εκάστοτε δικηγόρος αποδεχτεί την ύπαρξη ενός τέτοιου σχολίου το οποίο γνωρίζει ότι δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα υπάρχει παραβίαση του Κώδικα, ακόμα κι αν δεν το έχει αναρτήσει ο ίδιος lawnet
Read moreEιρ.Αθηνών 422/2013:Αποζημίωση οδηγού από εταιρία εκμετάλλευσης αυτοκινητοδρόμου για εμπόδιο στο οδόστρωμα που προκάλεσε ζημία στο όχημά του
Eιρ.Αθηνών 422/2013: Στην έννοια του “καταναλωτή” υπάγεται και εκείνος που χρησιμοποιεί αυτοκινητόδρομο, καταβάλλοντας διόδια. «Παρέχων υπηρεσίες» θεωρείται η εταιρεία, που έχει την ευθύνη της συντήρησης του αυτοκινητοδρόμου και την εκμετάλλευση του. Αυτοκίνητο, που υπέστη ζημία από εμπόδιο (σίδερο) στο οδόστρωμα του αυτ/δρομου. Αγωγή του ζημιωθέντος ιδιοκτήτη του οχήματος, για αποζημίωση εκ μέρους της εταιρείας για τη ζημία που υπέστη το αυτοκίνητο και για ηθική βλάβη. «(…) Δραστηριότητα που εγκυμονεί κινδύνους για αόριστο αριθμό ατόμων αποτελεί και η δραστηριότητα εταιρείας, στην οποία έχουν εκχωρηθεί δικαιώματα και η οποία έχει την εκμετάλλευση αυτοκινητόδρομου. Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 1 παρ. 3 και 4 του ίδιου νόμου, που ορίζει ότι οι διατάξεις που προστατεύουν τους καταναλωτές ισχύουν στον ιδιωτικό τομέα και στις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα, συνάγεται, ότι καταναλωτής είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, για το οποίο προορίζονται οι υπηρεσίες που προσφέρονται ή κάνει χρήση τέτοιων υπηρεσιών, ασχέτως αν η χρήση, για την οποία προορίζεται, είναι προσωπική ή επαγγελματική (ΑΠ 733/2011, ΑΠ 16/2009, ΑΠ 289/2004 Νόμος),εφόσον αποτελεί τον τελικό αποδέκτη τους. Παράλληλα, προκύπτει ότι η ευθύνη του παρέχοντος υπηρεσίες, μπορεί να είναι ακόμη και εταιρεία, που ανήκει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΜΠρΙωαν 316/2011 ΕΦΑΔ 2011, 1181) και η ευθύνη της ως παρέχοντος υπηρεσίες μπορεί να είναι ενδοσυμβατική, αλλά και αδικοπρακτική. Με την κρινόμενη αγωγή εκθέτει ο ενάγων ότι οδηγώντας το αυτ/το του όπως αυτό αναφέρεται ειδικά στο δικόγραφο κινείτο στην Νέα Εθνική Οδό Αθηνών- Θεσσαλονίκης με κατεύθυνση από Λαμία προς Αθήνα. Στο ύψος του Αγίου Κων/νου κινούμενος στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας είδε έξαφνα πάνω στο οδόστρωμα ένα κομμάτι σίδερο μήκους 1.5μ, του οποίου τμήμα προεξείχε από το επίπεδο του δρόμου έχοντας καμπύλο σχήμα. Δεν μπορούσε να κάνει αποφευκτικό ελιγμό, διότι δίπλα του στη μεσαία λωρίδα κινείτο ένα φορτηγό και βρισκόταν στο ίδιο ύψος με το δικό του αυτ/το. Παρά το ότι προσπάθησε να φρενάρει, δεν ήταν δυνατό να αποφύγει το σίδερο, με αποτέλεσμα να πέσει πάνω σε αυτό, να σκάσουν και τα δύο λάστιχα του αυτ/το του και να κινδυνέψει. Τελικά, κατάφερε όντας ψύχραιμος να ανακτήσει τον έλεγχο του οχήματός του και να το ακινητοποιήσει λίγο πιο κάτω, όπου βρισκόταν επίσης παρκαρισμένο ένα ακόμη αυτ/το, που είχε υποστεί επίσης βλάβη από την ίδια αιτία. (…)Η ίδια (εταιρία) έχει την εκμετάλλευση της οδού, όπως έχει και την ευθύνη για την συντήρηση και την καλή λειτουργία της. Αν, αναλογιστεί δε, κανείς, ότι η συντήρηση των δρόμων αυτών κοστίζει αστρονομικά ποσά, κατά την παρουσίαση και κρίση των εταιρειών, που έχουν την ευθύνη της καλής λειτουργίας τους και οι οποίες εκμεταλλεύονται τη χρήση τους, δεν μπορεί να ισχυρίζεται η εναγομένη ότι δεν ευθύνεται. Διότι, η συντήρηση και η ομαλή χρήση των δρόμων αυτών αποτελεί τον λόγο, που οι καταναλωτές χρησιμοποιούν την οδό και θεωρούν εύλογα, ότι η χρήση αυτή θα είναι ασφαλής. Δεν περιμένει ο καταναλωτής, ότι τη στιγμή που κινείται στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, που υποδηλώνει ότι τα αυτ/τα αυτά μπορούν να κινούνται με την μεγαλύτερη επιτρεπτή ταχύτητα, θα βρει μπροστά του, σε έναν πολυσύχναστο και ακριβό δρόμο, εμπόδια στο οδόστρωμα και θα κινδυνεύσει η ζωή του. Αν ήταν έτσι δεν θα τη χρησιμοποιούσε, αλλά θα επέλεγε να κάνει χρήση […]
Read more