ΑΠ 1323/2011, Επιτρεπτή η χρήση μαγνητοφωνημένης ιδιωτικής συνομιλίας για την απόδειξη της αθωότητας
Mε την απόφαση του αυτή ο Άρειος Πάγος επαναλαμβάνει τη θέση του (ΑΠ 1537/2007, ΑΠ 611/2006) ότι το συνταγματικώς προστατευόμενο απόρρητο της επικοινωνίας κάμπτεται βάσει της αρχής της αναλογικότητας και επιτρέπεται η χρήση παρανόμως μαγνητοφωνημένης ιδιωτικής συνομιλίας προκειμένου να αποδειχθεί η αθωότητα του κατηγορουμένου, και όχι μόνο προκειμένου να αποδειχθεί η ενοχή του (ΟλΑΠ1/2001). Με ρητή αναφορά και στο άρθρο 8 της ΕΣΔΑ κρίνεται ότι η εν αγνοία και χωρίς τη συναίνεση των συνομιλητών μαγνητοφώνηση ιδιωτικής συνομιλίας αποτελεί δέσμευση και περιορισμό στην ελεύθερη άσκησης της επικοινωνίας. Έτσι, η αποτυπώνουσα την ιδιωτική συνομιλία σχετική μαγνητοταινία είναι απαγορευμένο αποδεικτικό μέσο και δεν λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο για την κήρυξη της ενοχής ή την επιβολή ποινής ή τη λήψη μέτρων καταναγκασμού. Ωστόσο, με την απόφαση κρίνεται ότι πέραν της απόδειξης της ενοχής, όταν τίθενται σε διακινδύνευση τα έννομα αγαθά του σεβασμό και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας (αρ.2 Σ), της τιμή και της ελευθερίας (αρ.5 παρ.2 Σ), κάμπτεται ο κανόνας του αρ.19 παρ.3 του Συντάγματος της μη χρήσεως των παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων, όταν αυτά αποτελούν το μόνο προτεινόμενο από τον κατηγορούμενο αποδεικτικό μέσο προς απόδειξη της αθωότητας του, υπό τον περιορισμό πάντα της αρχής της αναλογικότητας (αρ.25 παρ.1 Σ). ethemis Ακολουθεί το κείμενο της απόφασης. Απόφαση 1323 / 2011 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1323/2011 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Μαρτίου 2011, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως της 265/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαρίσης. Με κατηγορούμενο τον Χ. Ζ. του Α., κάτοικο …, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Ηρειώτη και πολιτικώς ενάγοντα τον Χ. Χ. του Κ., κάτοικο …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Πάσχο. Το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 50/18-11-2010 έκθεση αναιρέσεως του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1468/2010. Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 εδ.α’ του ΚΠΔ, ο “Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής απόφασης οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου κώδικα μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και εκείνοι της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, της υπέρβασης εξουσίας καθώς και της ελλείψεως της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (αρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. […]
Read moreΑκύρωση της ευρεσιτεχνίας που οδήγησε στο πρόστιμο της Samsung
Η Επιτροπή ακύρωσε την κατοχύρωση εκ μέρους της Apple καθώς η εταιρεία δεν κατάφερε να την πείσει για τον καινοτόμο και πρωτοποριακό χαρακτήρα της ευρεσιτεχνίας. Η Επιτροπή για θέματα ευρεσιτεχνιών και εμπορικών σημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Patent and Trademark Office – USPTO) ακύρωσε ευρεσιτεχνία της Apple, η οποία είχε αποτελέσει το επίκεντρο της δικαστικής διαμάχης της αμερικανικής εταιρείας με τη Samsung και είχε οδηγήσει στην έκδοση δικαστικής απόφασης που επέβαλε στη δεύτερη χρηματικό πρόστιμο ύψους 1 δις. Δολαρίων, για παραβίαση της κατοχυρωμένης ευρεσιτεχνίας. Η Επιτροπή ακύρωσε την κατοχύρωση εκ μέρους της Apple καθώς η εταιρεία δεν κατάφερε να την πείσει για τον καινοτόμο και πρωτοποριακό χαρακτήρα της ευρεσιτεχνίας. Η Samsung μάλιστα έχει ήδη καταθέσει αντίγραφο της απόφασης της Επιτροπής στο δικαστήριο της Καλιφόρνια που της είχε επιβάλει το υπέρογκο χρηματικό πρόστιμο και ζητά να ανακληθεί η δικαστική απόφαση. Αξίζει να αναφερθεί ότι η νοτιοκορεάτικη εταιρεία έχει καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής αιτήσεις επανεξέτασης και άλλων κατοχυρωμένων ευρεσιτεχνιών της Apple επιχειρώντας έτσι να κερδίσει έδαφος στην τεχνολογική «μάχη» με τον αμερικανικό κολοσσό. Βέβαια, να σημειωθεί ότι μόνο μέσα στη χθεσινή ημέρα αναγνωρίσθηκε από την USPTO η κατοχύρωση συνολικά 34 ευρεσιτεχνιών στην αμερικανική εταιρεία. Πληροφόρηση: Foss Patents, Time Magazin lawnet
Read moreΑκύρωση της ευρεσιτεχνίας που οδήγησε στο πρόστιμο της Samsung
Η Επιτροπή ακύρωσε την κατοχύρωση εκ μέρους της Apple καθώς η εταιρεία δεν κατάφερε να την πείσει για τον καινοτόμο και πρωτοποριακό χαρακτήρα της ευρεσιτεχνίας. Η Επιτροπή για θέματα ευρεσιτεχνιών και εμπορικών σημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Patent and Trademark Office – USPTO) ακύρωσε ευρεσιτεχνία της Apple, η οποία είχε αποτελέσει το επίκεντρο της δικαστικής διαμάχης της αμερικανικής εταιρείας με τη Samsung και είχε οδηγήσει στην έκδοση δικαστικής απόφασης που επέβαλε στη δεύτερη χρηματικό πρόστιμο ύψους 1 δις. Δολαρίων, για παραβίαση της κατοχυρωμένης ευρεσιτεχνίας. Η Επιτροπή ακύρωσε την κατοχύρωση εκ μέρους της Apple καθώς η εταιρεία δεν κατάφερε να την πείσει για τον καινοτόμο και πρωτοποριακό χαρακτήρα της ευρεσιτεχνίας. Η Samsung μάλιστα έχει ήδη καταθέσει αντίγραφο της απόφασης της Επιτροπής στο δικαστήριο της Καλιφόρνια που της είχε επιβάλει το υπέρογκο χρηματικό πρόστιμο και ζητά να ανακληθεί η δικαστική απόφαση. Αξίζει να αναφερθεί ότι η νοτιοκορεάτικη εταιρεία έχει καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής αιτήσεις επανεξέτασης και άλλων κατοχυρωμένων ευρεσιτεχνιών της Apple επιχειρώντας έτσι να κερδίσει έδαφος στην τεχνολογική «μάχη» με τον αμερικανικό κολοσσό. Βέβαια, να σημειωθεί ότι μόνο μέσα στη χθεσινή ημέρα αναγνωρίσθηκε από την USPTO η κατοχύρωση συνολικά 34 ευρεσιτεχνιών στην αμερικανική εταιρεία. Πληροφόρηση: Foss Patents, Time Magazin lawnet
Read moreΣυμβόλαια χωρίς Δικηγόρους
Αυστηρό πλαίσιο και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το πλήρες «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων και την απελευθέρωση των αγορών θέτει η τρόικα με το νέο Μνημόνιο. Ουσιαστικά επιχειρείται να κλείσουν εντός των υπόλοιπων δύο μηνών του 2012 όλες οι εκκρεμότητες των προηγουμένων δυόμιση ετών, με στόχο της βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και τη μείωση των τιμών. Ειδικότερα για τους δικηγόρους προβλέπεται, η κατάργηση της υποχρεωτικής παράστασης σε μια σειρά συμβολαιογραφικών πράξεων καθώς και η απελευθέρωση των αμοιβών, με άμεση κατάργηση των ελάχιστων προβλεπόμενων. lawnet.gr
Read moreΑποχή Δικηγόρων την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δ.Σ.Α. σε έκτακτη συνεδρίασή του αποφάσισε την αποχή των δικηγόρων της Αθήνας από τα καθήκοντά τους την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012, ημέρα ψήφισης στην Ολομέλεια της Βουλής των ρυθμίσεων α) περί μείωσης της ευθύνης του Επικουρικού Κεφαλαίου ως προς την αποζημίωση θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων και β) περί υπαγωγής των ασφαλισμένων του Ε.Τ.Α.Α. στον ΕΟΠΥΥ. Το δικηγορικό σώμα επισημαίνει τον κοινωνικά ανάλγητο χαρακτήρα των προωθούμενων νομοθετικών ρυθμίσεων, που φαλκιδεύουν τα δικαιώματα του μέσου πολίτη – θύματος τροχαίου ατυχήματος, καταδικάζοντάς τον σε αναξιοπρεπή διαβίωση, κατά πλήρη καταστρατήγηση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και κράτους δικαίου, αλλά και του ευσυνείδητου πολίτη ο οποίος καταβάλλει τα ασφάλιστρά του, πλην όμως κινδυνεύει να υποστεί τις συνέπειες των ελλιπών – με ευθύνη του κράτους – ελέγχων στην ασφαλιστική αγορά. Ζητούμε εκ νέου την άμεση απόσυρση των εν λόγω κατάπτυστων διατάξεων, επισημαίνοντας πως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά των σχετικών συζητήσεων στο Κοινοβούλιο, η πλειοψηφία των Βουλευτών είναι κατηγορηματικά αντίθετη προς την υιοθέτησή τους. Παράλληλα, αρνούμαστε να συναινέσουμε στην υποβάθμιση και υπονόμευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μελών μας, που πλήττονται ευθέως και κατά τρόπο πρωτοφανή από την ένταξη του Ταμείου μας στο θνησιγενές μόρφωμα του ΕΟΠΥΥ, γεγονός που ισοδυναμεί με πλήρη λεηλασία των αποθεματικών μας. Με βάση το ανωτέρω πλαίσιο αποφασίστηκε να διεξαχθεί Συνέντευξη Τύπου στο κτήριο του Δ.Σ.Α. την Πέμπτη 25 Οκτωβρίου και ώρα 11.00΄, ενώ θα ακολουθήσει παράσταση διαμαρτυρίας των εκπροσώπων του Δ.Σ.Α. στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το Γραφείο Τύπου
Read moreΙταλικό Δικαστήριο δέχεται την ύπαρξη αιτιώδους σχέσης μεταξύ χρήσης κινητού τηλεφώνου και καρκινογένεσης
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας έκανε δεκτή την ύπαρξη αιτιώδους σχέσης μεταξύ χρήσης κινητού τηλεφώνου και καρκινογένεσης. 22/10/2012 11:32 Το ιταλικό Δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ της ύπαρξης αυξημένου κινδύνου εμφάνισης καρκίνου, που οφείλεται στην παρατεταμένη χρήση κινητού τηλεφώνου, δικαιώνοντας έτσι εργαζόμενο που είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη επί του θέματος. Ο συγκεκριμένος εργαζόμενος αποδίδει τον όγκο που εμφάνισε στην αριστερή πλευρά του προσώπου του, στην πολύωρη καθημερινή χρήση κινητού τηλεφώνου που απαιτούσε η εργασία του. Το Δικαστήριο, δεχόμενο την ανωτέρω βλαπτική επίδραση του κινητού τηλεφώνου, διέταξε την αποζημίωση του εργαζομένου και την χορήγηση σε αυτόν αναπηρικής σύνταξης. Η απόφαση του Δικαστηρίου στηρίχτηκε κυρίως σε μελέτες [http://www.radiationresearch.org/pdfs/royal_society_hardell.pdf] που διεξήχθησαν από το Hardell Group κατά την περίοδο 2005-2009. Η σχέση μεταξύ κινητών τηλεφώνων και καρκινογένεσης είναι αντικείμενο αντιπαράθεσης της επιστημονικής κοινότητας, με αντικρουόμενες έρευνες να έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας [Δελτίο Τύπου 2011], οι ραδιοσυχνότητες αποτελούν, υπό προϋποθέσεις, κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, ενώ η χρήση κινητών τηλεφώνων έχει χαρακτηριστεί ως «πιθανώς καρκινογόνος». Κατόπιν τούτων, ο ΠΟΥ συνιστά την εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης ως προς την χρήση των κινητών, προτείνοντας μια σειρά από μέτρα, μεταξύ των οποίων η αποφυγή μακρών συνομιλιών μέσω των συγκεκριμένων συσκευών, η χρήση εξαρτημάτων αποδέσμευσης των χεριών (“hands free kits”), και η προτίμηση σταθερών τηλεφώνων σε όσες περιπτώσεις είναι δυνατόν.
Read moreYποθέσεις C‑581/10 και C‑629/10, Μεταφορές – Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ YVES BOT της 15ης Μαΐου 2012 (1) Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C‑581/10 και C‑629/10 Emeka Nelson, Bill Chinazo Nelson, Brian Cheimezie Nelson(C‑581/10) κατά Deutsche Lufthansa AG [αίτηση του Amtsgericht Köln (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] και TUI Travel plc, British Airways plc, easyJet Airline Co. Ltd, International Air Transport Association, The Queen (C-629/10) κατά Civil Aviation Authority [αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] «Μεταφορές – Κοινοί κανόνες αποζημίωσης των επιβατών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης – Δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης – Συμβατό του δικαιώματος αυτού με τη Σύμβαση του Μόντρεαλ» 1. Οι υπό εξέταση υποθέσεις αφορούν την ερμηνεία και το κύρος των άρθρων 5, 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 (2). 2. Το Amtsgericht Köln (Γερμανία) και το High Court of Justice (England & Wales), Queen’s Bench Division (Administrative Court) (Ηνωμένο Βασίλειο), ερωτούν στην πραγματικότητα το Δικαστήριο, με τα ερωτήματα που του έχουν υποβάλει, αν εμμένει στην ερμηνεία που έδωσε στις διατάξεις αυτές με την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 2009 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-402/07 και C-432/07, Sturgeon κ.λπ. (3), κατά την οποία οι επιβάτες πτήσεων με καθυστέρηση μπορούν, όσον αφορά την εφαρμογή του δικαιώματος αποζημίωσης, να εξομοιώνονται με τους επιβάτες πτήσεων που ματαιώθηκαν και μπορούν επομένως να επικαλούνται το προβλεπόμενο στο άρθρο 7 του κανονισμού 261/2004 δικαίωμα αποζημίωσης, οσάκις, εξαιτίας της καθυστέρησης της πτήσης, υφίστανται απώλεια χρόνου ίση ή μεγαλύτερη των τριών ωρών, ήτοι οσάκις φθάνουν στον τελικό προορισμό τους τρεις και πλέον ώρες αργότερα από την ώρα άφιξης που είχε αρχικώς προγραμματίσει ο αερομεταφορέας (4). 3. Εν προκειμένω θα προτείνω στο Δικαστήριο να επιβεβαιώσει την ερμηνεία αυτή και να αποφανθεί ότι τα άρθρα 5, 6 και 7 του κανονισμού αυτού είναι συμβατά τόσο με τη Σύμβαση για την ενοποίηση ορισμένων κανόνων στις διεθνείς αεροπορικές μεταφορές, η οποία υπογράφηκε στο Μόντρεαλ στις 9 Δεκεμβρίου 1999 (5), όσο και με την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή της ασφάλειας δικαίου. I – Το νομικό πλαίσιο Α – Το διεθνές δίκαιο 4. Η Σύμβαση του Μόντρεαλ εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 2001/539/ΕΚ (6) και άρχισε να ισχύει, όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις 28 Ιουνίου 2004. 5. Το άρθρο 19 της Σύμβασης του Μόντρεαλ προβλέπει ότι ο αερομεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που προκαλείται από την καθυστέρηση της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών, αποσκευών ή φορτίου. Ωστόσο, ο μεταφορέας δεν ευθύνεται για τη ζημία που προκαλείται λόγω καθυστέρησης, εάν αποδείξει ότι αυτός, οι υπάλληλοι και οι πράκτορές του έλαβαν όλα τα μέτρα τα οποία μπορούν να επιβάλλονται ευλόγως για να αποφευχθεί η ζημία ή ότι ήταν αδύνατον σε αυτόν ή στους υπαλλήλους ή στους πράκτορές του να λάβουν τα εν λόγω μέτρα. 6. Το άρθρο 29 της Σύμβασης του Μόντρεαλ ορίζει τα εξής: «Όσον αφορά τη μεταφορά επιβατών, αποσκευών και φορτίου, κάθε αγωγή αποζημίωσης, για οποιοδήποτε λόγο, στα πλαίσια της παρούσας σύμβασης, λόγω σύμβασης ή παρανόμου πράξεως ή κάθε άλλης αιτίας, μπορεί να ασκείται μόνον υπό τους όρους και με τα όρια αποζημίωσης που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση, με την επιφύλαξη του καθορισμού των προσώπων που έχουν το δικαίωμα να ασκήσουν […]
Read moreΥπόθεση C‑439/09, Ανταγωνισμός – Δίκτυο επιλεκτικής διανομής – Γενική και απόλυτη απαγόρευση της πωλήσεως στο διαδίκτυο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 13ης Οκτωβρίου 2011 (*) «Άρθρο 101, παράγραφοι 1 και 3, ΣΛΕΕ – Κανονισμός (ΕΚ) 2790/1999 – Άρθρα 2 έως 4 – Ανταγωνισμός – Περιοριστική πρακτική – Δίκτυο επιλεκτικής διανομής – Καλλυντικά και προϊόντα ατομικής περιποίησης – Γενική και απόλυτη απαγόρευση της πωλήσεως στο διαδίκτυο – Απαγόρευση που επέβαλε ο προμηθευτής στους εξουσιοδοτημένους διανομείς» Στην υπόθεση C‑439/09, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το cour d’appel de Paris (Γαλλία) με απόφαση της 29ης Οκτωβρίου 2009, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Νοεμβρίου 2009, στο πλαίσιο της δίκης Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS κατά Président de l’Autorité de la concurrence, Ministre de l’Économie, de l’Industrie et de l’Emploi, παρισταμένων των: Ministère public, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους K. Lenaerts, πρόεδρο τμήματος, E. Juhász (εισηγητή), Γ. Αρέστη, T. von Danwitz και D. Šváby, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: J. Mazák, γραμματέας: R. Şereş, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Νοεμβρίου 2010, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – η Pierre Fabre Dermo-Cosmétique SAS, εκπροσωπούμενη από τον J. Philippe, δικηγόρο, – ο président de l’Autorité de la concurrence (πρόεδρος της αρχής ανταγωνισμού), εκπροσωπούμενος από τους B. Lasserre και F. Zivy, και από τις I. Luc και L. Gauthier-Lescop, – η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους G. de Bergues και J. Gstalter, – η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Massella Ducci Teri, avvocato dello Stato, – η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον M. Szpunar, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους P. J. O. Van Nuffel και A. Bouquet, – η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ, εκπροσωπούμενη από τον O. Einarsson και την F. Simonetti, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 3ης Μαρτίου 2011, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 81, παράγραφοι 1 και 3, ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) 2790/1999 της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, για την εφαρμογή του άρθρου 81, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε ορισμένες κατηγορίες κάθετων συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών (ΕΕ L 336, σ. 21). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο προσφυγής που άσκησε η Pierre Fabre Dermo Cosmétique SAS (στο εξής: Pierre Fabre Dermo-Cosmétique) με αίτημα την ακύρωση και, επικουρικώς, τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως υπ’ αριθ. 08‑D‑25, της 29ης Οκτωβρίου 2008 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), του Conseil de la concurrence (γαλλικού Συμβουλίου Ανταγωνισμού και νυν Autorité de la concurrence, ήτοι Αρχή Ανταγωνισμού, από τις 13 Ιανουαρίου 2009), με αντικείμενο την επιβληθείσα από την Pierre Fabre Dermo‑Cosmétique απαγόρευση, που περιείχαν οι συμβάσεις της επιλεκτικής διανομής προς τους εξουσιοδοτημένους διανομείς της, της πωλήσεως στο διαδίκτυο των καλλυντικών και προϊόντων της ατομικής περιποίησης, κατά παράβαση του άρθρου L. 420-1 του code de commerce (εμπορικού κώδικα) και του άρθρου 81 ΕΚ. Το νομικό πλαίσιο Η νομοθεσία της Ένωσης 3 Η δέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2790/1999 εκθέτει τα εξής: «Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να απαλλάσσει κάθετες συμφωνίες περιλαμβάνοντας περιορισμούς που δεν είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των θετικών αποτελεσμάτων που αναφέρθηκαν ανωτέρω· ιδίως, κάθετες συμφωνίες που περιλαμβάνουν ορισμένες κατηγορίες σοβαρά επιζήμιων περιορισμών για τον ανταγωνισμό, όπως η επιβολή ελάχιστων και πάγιων τιμών μεταπώλησης καθώς και ορισμένα […]
Read moreΑΠ 213/2012, Ακυρότητα παραίτησης από δικαίωμα καταγγελίας εμπορικής μίσθωσης
Κατά την διάταξη του άρθρου 43 του Π.Δ 34/1995 (άρθρο 12 του Ν. 813/1978, 3 του Ν, 2041/1992), επί συμβάσεως μισθώσεως ρυθμιζόμενης από αυτό, “ο μισθωτής μπορεί μετά την πάροδο διετίας από την έναρξη της συμβάσεως να καταγγείλει την μίσθωση. Η καταγγελία γίνεται εγγράφως και τα αποτελέσματα της επέρχονται μετά την πάροδο έξι (6) μηνών από αυτή. Στην περίπτωση αυτή ο μισθωτής οφείλει στον εκμισθωτή ως αποζημίωση το καταβαλλόμενο κατά τον χρόνο της καταγγελίας μίσθωμα τεσσάρων μηνών”. Με την διάταξη αυτή, παρέχεται στον μισθωτή εμπορικής μισθώσεως το δικαίωμα να καταγγείλει την μίσθωση (καταγγελία μεταμέλειας), εφ’ όσον αφενός μεν η μίσθωση παραμένει ενεργής αφ’ ετέρου δε έχει παρέλθει διετία από της ενάρξεως της. Η καταγγελία αυτή τελεί υπό αναβλητική προθεσμία εξ μηνών και συνεπάγεται την υποχρέωση του μισθωτού να καταβάλει στον εκμισθωτή εφ’ άπαξ αποζημίωση από τέσσερα μηνιαία μισθώματα, υπολογιζόμενα κατά τον χρόνο ασκήσεως της καταγγελίας. Η διάταξη δε αυτή, με την οποία παρέχεται στον μισθωτή το δικαίωμα να καταγγείλει προώρως την μίσθωση, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, εφαρμόζεται και στην περίπτωση που έχει λήξει ο συμβατικός ή νόμιμος χρόνος της μισθώσεως και αυτή τελεί σε αναγκαστική παράταση, καταλαμβάνει δε και τις υφιστάμενες μισθώσεις, κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 2741/1999, με το άρθρο 7§6 του οποίου αντικαταστάθηκε η παράγραφος 1 του άρθρου 1 του Π.Δ 34/1995 και η διάρκεια της εμπορικής μισθώσεως ορίσθηκε σε δώδεκα έτη. Εξ άλλου, η ανωτέρω διάταξη αποτελεί κανόνα αναγκαστικού δικαίου και επομένως τα προβλεπόμενα από αυτή δικαιώματα διέπονται από την διάταξη του άρθρου 45 του Π.Δ 34/1995, κατά την οποία “η παραίτηση οποιουδήποτε από τα μέρη από τα δικαιώματα του παρόντος, κατά την κατάρτιση της μίσθωσης, είναι άκυρη, εφ” όσον το παρόν δεν ορίζει διαφορετικά”. Με την τελευταία αυτή διάταξη, ο νομοθέτης, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ευαισθησία προς αμφότερους τους συμβαλλομένους, υποδεικνύει ότι εξέρχονται από την εξουσία διαθέσεως αυτών οι “κατά την κατάρτιση” της συμβάσεως μισθώσεως συμφωνίες, με τις οποίες αυτοί (συμβαλλόμενοι) παραιτούνται δικαιωμάτων που θεμελιώνονται στο Π.Δ 34/1995. Εν σχέσει δε προς τα δικαιώματα, τα οποία προβλέπονται από την διάταξη του άρθρου 43 του Π.Δ 34/1995, ως παραίτηση νοείται και η συνομολόγηση όρου, ο οποίος διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, είτε τροποποιώντας τις προϋποθέσεις γενέσεως του σχετικού δικαιώματος, είτε επιμηκύνοντας την εξάμηνη αναβλητική προθεσμία, είτε συνομολογώντας ποσό αποζημιώσεως μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνιαίων μισθωμάτων. Η ακυρότητα, όμως, αυτή καταλαμβάνει την παραίτηση και τις, ως άνω, συμφωνίες μόνον όταν αυτές γίνονται, κατά την “κατάρτιση” της συμβάσεως μισθώσεως, όπως σαφώς συνάγεται από την διάταξη του άρθρου 45 του Π.Δ 34/1995. Επομένως, η παραίτηση και οι, ως άνω, συμφωνίες που εμπεριέχουν παραίτηση, είναι έγκυρες και ισχυρές, εφ” όσον γίνονται μετά την κατάρτιση της συμβάσεως μισθώσεως, σύμφωνα με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων, που καθιερώνεται με τις διατάξεις του άρθρου 5§1του Συντάγματος και του άρθρου 361ΑΚ και αποτελεί εκδήλωση της ιδιωτικής αυτονομίας. (ΑΠ 284/2010, ΑΠ 246/2011).
Read moreΥπόθεση C-5/11, Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων – Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία
Υπόθεση C-5/11: Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική διαδικασία κατά Titus Alexander Jochen Donner (Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία — Πώληση αντιγράφων έργων σε κράτος μέλος στο οποίο το δικαίωμα του δημιουργού επί των έργων αυτών δεν προστατεύεται — Μεταφορά των εμπορευμάτων αυτών σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο η προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού τιμωρείται από την ποινική νομοθεσία — Ποινική διαδικασία κατά του μεταφορέα για συνέργεια στην παράνομη διανομή έργου προστατευόμενου κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας) Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 250 της 18/08/2012 σ. 0003 – 0004 Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 21ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — ποινική διαδικασία κατά Titus Alexander Jochen Donner (Υπόθεση C-5/11) [1] Αιτούν δικαστήριο Bundesgerichtshof Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά Titus Alexander Jochen Donner Αντικείμενο Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία των άρθρων 34 και 36 ΣΛΕΕ — Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία — Πώληση των αντιγράφων έργων σε κράτος μέλος όπου το δικαίωμα του δημιουργού επί των έργων αυτών δεν προστατεύεται — Μεταφορά των εμπορευμάτων αυτών σε άλλο κράτος μέλος, όπου η προσβολή του εν λόγω δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας τιμωρείται από το ποινικό δίκαιο — Περίπτωση κατά την οποία η μεταβίβαση κυριότητας στον αγοραστή πραγματοποιείται στο κράτος προελεύσεως και η μεταβίβαση της πραγματικής εξουσίας διαθέσεως στο κράτος προορισμού — Ποινική δίκη κατά του μεταφορέα για συνέργεια στην παράνομη διανομή ενός έργου που προστατεύεται από τις διατάξεις του δικαίου περί πνευματικής ιδιοκτησίας Διατακτικό 1) Ο έμπορος ο οποίος κατευθύνει τα διαφημιστικά του μηνύματα στο κοινό που κατοικεί σε συγκεκριμένο κράτος μέλος και ο οποίος έχει δημιουργήσει ή θέσει στη διάθεση του κοινού ειδικό σύστημα παραδόσεως και ειδικό σύστημα πληρωμών, ή επιτρέπει σε τρίτον να το πράξει, καθιστώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο δυνατή την παράδοση στο εν λόγω κοινό αντιγράφων έργων που προστατεύονται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας στο προαναφερθέν κράτος μέλος, προβαίνει, στο κράτος μέλος στο οποίο λαμβάνει χώρα η παράδοση, σε “διανομή […] στο κοινό” υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας. 2) Τα άρθρα 34 ΣΛΕΕ και 36 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν στις αρχές κράτους μέλους να ασκούν δίωξη για συνέργεια στη διανομή προστατευόμενων έργων πνευματικής ιδιοκτησίας χωρίς τη συναίνεση του δικαιούχου, κατ’ εφαρμογή της εθνικής ποινικής νομοθεσίας, στην περίπτωση στην οποία η διανομή στο κοινό των αντιγράφων των εν λόγω έργων έλαβε χώρα στο έδαφος του ως άνω κράτους μέλους στο πλαίσιο πωλήσεως απευθυνόμενης ειδικώς στο κοινό του κράτους αυτού, αλλά συναφθείσας σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο τα έργα δεν προστατεύονται κατά τις διατάξεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας ή η προστασία της οποίας χαίρουν έναντι των τρίτων είναι στην πράξη ανεφάρμοστη
Read more