ΔΕφ.Αθ 3820/2016 : Στοιχεία των τραπεζικών καταθέσεων, ανεξαρτήτως του αν στοιχειοθετούν την απόκτηση εισοδήματος, δεν μπορούν να θεωρηθούν «συμπληρωματικά» φορολογικά στοιχεία υπό την έννοια της διάταξης του άρθρου 68 παρ. 2 του Κ.Φ.Ε., προκειμένου να δικαιολογήσουν την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου ή την παράταση της παραγραφής.

29 Δεκεμβρίου, 2016

Εφόσον δεν υπάρχει αντίθετη νομοθετική ρύθμιση, δεν εμποδίζεται η φορολογική αρχή, έχοντας διενεργήσει στο παρελθόν έλεγχο στα βιβλία και στοιχεία του επιτηδευματία για ορισμένη χρήση και έχοντας ακόμη εκδώσει και σχετικό φύλλο ελέγχου προσδιορισμού φόρου, να επανέλθει και, ανεξάρτητα από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής στις αφορώσες στη συγκεκριμένη χρήση φορολογίες, να διενεργήσει επαναληπτικό έλεγχο των βιβλίων και στοιχείων για την ίδια χρήση και, ακολούθως, να εκδώσει (και άλλη) πράξη, ενεργώντας πάντοτε μέσα στα χρονικά πλαίσια της πενταετούς παραγραφής του δικαιώματός της (πρβλ. ΣτΕ 5133/1995 7μ., ΣτΕ 6142/1996, ΣτΕ 4264/2001 – ΣτΕ 5/2001, ΣτΕ 3965/2012, ΣτΕ 1623/2016). Δύναται, επίσης, η φορολογική αρχή να εκδώσει πράξη προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, βάσει συμπληρωματικών στοιχείων που περιήλθαν σε γνώση της μετά την πάροδο πενταετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο λήγει η προθεσμία για την επίδοση της δήλωσης, αρκεί η νέα πράξη να εκδοθεί και κοινοποιηθεί εντός της προβλεπομένης από το άρθρο 84 παρ. 4 του Κ.Φ.Ε. δεκαετούς προθεσμίας, σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παρ. 2 του άρθρου 68, «ανεξάρτητα από το εάν έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί ή όχι, αρχικό φύλλο ελέγχου». Η τελευταία αυτή φράση, που προστέθηκε, το πρώτον, όπως προαναφέρθηκε, με την παρ. 6 του άρθρου 13 του ν. 3522/2006, ισχύει από τη δημοσίευση του νόμου αυτού (22.12.2006) και, όπως προκύπτει από το άρθρο 39 του ίδιου νόμου, δεν έχει αναδρομική ισχύ και δεν καταλαμβάνει εκκρεμείς υποθέσεις’ επίσης, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει διευκρινιστικό χαρακτήρα. Συνεπώς, παρέπεται, ότι για τις χρήσεις που προηγούνται της δημοσίευσης του νόμου αυτού (δηλαδή, έως και τη χρήση 2006), για να έχει η φορολογική αρχή τη δυνατότητα να εκδώσει και να κοινοποιήσει στο φορολογούμενο φύλλο ελέγχου εντός της δεκαετίας της παραγραφής σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 84 του Κ.Φ.Ε., πρέπει, για τις χρήσεις αυτές, να συντρέχουν οι εξής δύο προϋποθέσεις: πρώτον, να έχει προηγηθεί φορολογικός έλεγχος και να έχει εκδοθεί και κοινοποιηθεί στο φορολογούμενο αρχικό φύλλο ελέγχου μέσα στην αρχική πενταετία παραγραφής τους της παρ. 1 του άρθρου 84 του Κ.Φ.Ε και δεύτερον, αυτό να εκδοθεί και κοινοποιηθεί στο φορολογούμενο με βάση συμπληρωματικά (νέα) στοιχεία. Ως προς τις καταθέσεις φορολογούμενου σε ημεδαπές τράπεζες, ο Προϊστάμενος της αρμόδιας ελεγκτικής υπηρεσίας διέθετε, βάσει της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 66 του Κ.Φ.Ε., τη δυνατότητα να ζητεί από κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα πληροφορίες για τις τραπεζικές καταθέσεις του φορολογουμένου, αίροντας κατ’ αυτό τον τρόπο το τραπεζικό απόρρητο, μέσα στην πενταετή παραγραφή του δικαιώματός του. Κατά συνέπεια, τα στοιχεία των τραπεζικών καταθέσεων του φορολογουμένου στις ημεδαπές τράπεζες ευρίσκονταν ανά πάσα στιγμή στη διάθεση του φορολογικού ελέγχου ή, τουλάχιστον, ο φορολογικός έλεγχος μπορούσε ανά πάσα στιγμή να λάβει γνώση αυτών. Για τον λόγο αυτό, τα εν λόγω στοιχεία δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως στοιχεία τα οποία δεν είχε, ούτε μπορούσε να έχει δικαιολογημένα υπόψη του ο έφορος κατά τον αρχικό έλεγχο ή την αρχική φορολογική εγγραφή. Ως εκ τούτου, τα στοιχεία των τραπεζικών καταθέσεων του φορολογούμενου, ανεξαρτήτως του αν στοιχειοθετούν την απόκτηση εισοδήματος, δεν μπορούν να θεωρηθούν «συμπληρωματικά» φορολογικά στοιχεία υπό την έννοια της διάταξης του άρθρου 68 παρ. 2 του Κ.Φ.Ε., προκειμένου να δικαιολογήσουν την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου ή την παράταση της παραγραφής. ΔΕφ.Αθ […]

Read more

Τι άλλαξε στον Κ.Δ.Δ. με τις νέες διατάξεις του ν. 4446/2016.

29 Δεκεμβρίου, 2016

Τι άλλαξε στον Κ.Δ.Δ. με τις νέες διατάξεις του ν. 4446/2016 Οι τροποποιήσεις ισχύουν από τη δημοσίευσή τους, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις 1. Δέσμευση και από αθωωτικές αποφάσεις-βουλεύματα (αρ. 17) Τα Διοικητικά Δικαστήρια δεσμεύονται πλέον και από τις αμετάκλητες αθωωτικές αποφάσεις, καθώς και από τα αμετάκλητα αποφαινόμενα να μην γίνει η κατηγορία βουλεύματα, εκτός εάν η απαλλαγή στηρίχθηκε στην έλλειψη αντικειμενικών ή υποκειμενικών στοιχείων που δεν αποτελούν προϋπόθεση της διοικητικής παράβασης. Δεν είναι σαφές τι συμβαίνει για αποφάσεις και βουλεύματα από τα οποία δεν προκύπτει που στηρίχθηκε η απαλλαγή. Η επιλογή της διατύπωσης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο γενικός κανόνας είναι η δέσμευση και άρα ισχύει σε περίπτωση αμφιβολίας ως προς τους λόγους απαλλαγής. Το σημείο αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο ερμηνείας. Για μια λεπτομερή ανάλυση της νέας διάταξης βλ. «Ne bis in idem, τεκμήριο αθωότητας και η νέα ρύθμιση του άρθρου 5 παρ. 2 εδαφ. β΄του ΚΔΔ (άρθρο 17 του ν. 4446/2016)» του Ι. Δημητρακόπουλου, Παρέδρου ΣτΕ στη διεύθυνση http://www.ddikastes.gr/?q=node%2F1354 2. Καθ’ ύλη αρμοδιότητα εκδίκασης φορολογικών διαφορών σε πρώτο βαθμό (αρ. 18 και αρ. 30) α) έως 60.000 ευρώ, Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο β) άνω των 60.000 ευρώ και έως 150.000 ευρώ, Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο γ) άνω των 150.000 ευρώ, Τριμελές Διοικητικό Εφετείο σε πρώτο και τελευταίο βαθμό εφαρμόζεται και σε εκκρεμείς υποθέσεις για τις οποίες δεν έχει οριστεί δικάσιμος (αρ. 18). Ένδικα βοηθήματα μέσα που ασκήθηκαν έως 31.12.2012, αρμοδιότητας Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, για υποθέσεις φορολογικές και μη (δηλαδή για όλες τις υποθέσεις έως 60.000 ευρώ), χωρίς να έχει ορισθεί δικάσιμος, εκδικάζονται σε πρώτο βαθμό από πρόεδρο πρωτοδικών, εξαιρουμένων των προέδρων τριμελών συμβουλίων διεύθυνσης διοικητικών πρωτοδικείων, και σε δεύτερο βαθμό από εφέτη μονομελούς διοικητικού εφετείου. Εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 126Α του Κ.Δ.Δ. (αρ. 30) 3. Αρμοδιότητα Προέδρου Πρωτοδικών (αρ. 18) Προστίθενται και τα μέτρα των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 46 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας ν. 4174/2013 (Μέτρα διασφάλισης των οφειλών προς το δημόσιο) «5. Εφόσον η Φορολογική Διοίκηση διαπιστώνει μη απόδοση, ανακριβή απόδοση, συμψηφισμό, έκπτωση ή διακράτηση Φ.Π.Α., Φ.Κ.Ε., φόρου ασφαλίστρων, παρακρατούμενων, επιρριπτόμενων φόρων, τελών και εισφορών με σκοπό τη μη πληρωμή συνολικά στο Δημόσιο ποσού πάνω από εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ, καθώς και είσπραξη επιστροφής των παραπάνω φόρων κατόπιν παραπλάνησης της Φορολογικής Διοίκησης με την παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή με την αθέμιτη παρασιώπηση ή απόκρυψη αληθινών γεγονότων, μπορεί, βάσει ειδικής έκθεσης ελέγχου, να επιβάλλει σε βάρος του υπόχρεου παραβάτη προληπτικά ή διασφαλιστικά του δημοσίου συμφέροντος μέτρα άμεσου και επείγοντος χαρακτήρα. Ειδικότερα η Φορολογική Διοίκηση μπορεί να μην παραλαμβάνει και να μην χορηγεί έγγραφα που απαιτούνται για τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων. Στην περίπτωση αυτή δεσμεύεται το πενήντα τοις εκατό (50%) των καταθέσεων, των πάσης φύσεως λογαριασμών και παρακαταθηκών και του περιεχομένου των θυρίδων του υπόχρεου παραβάτη. Το μη χρηματικό περιεχόμενο θυρίδων και οι μη χρηματικές παρακαταθήκες, δεσμεύονται στο σύνολό τους. 6. Τα μέτρα της παραγράφου 5 επιβάλλονται σωρευτικά σε βάρος των ομορρύθμων εταίρων προσωπικών εταιριών, καθώς και σε βάρος κάθε προσώπου εντεταλμένου από οποιαδήποτε αιτία στη διοίκηση ή διαχείριση ή εκπροσώπηση οποιουδήποτε νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας από τη γένεση της υποχρέωσης απόδοσης ή από το χρόνο της διάπραξης, κατά περίπτωση, και […]

Read more

ΆΠ 474/2016 (ποιν.) : Τα "έξυπνα" κινητά τηλέφωνα (smartphones) αποτελούν αρχεία προσωπικών δεδομένων κατά την έννοια του ν.2472/1997. Ποινική ευθύνη σε περίπτωση επέμβασης σε αρχείο προσωπικών δεδομένων.

29 Δεκεμβρίου, 2016

Τα smartphones αποτελούν αρχεία προσωπικών δεδομένων. Ποινική ευθύνη σε περίπτωση επέμβασης σε αρχείο προσωπικών δεδομένων Άρειος Πάγος, απόφαση 474/2016 (ποιν.): Τα “έξυπνα” κινητά τηλέφωνα (smartphones) αποτελούν αρχεία προσωπικών δεδομένων κατά την έννοια του ν.2472/1997. Ποινική ευθύνη σε περίπτωση επέμβασης σε αρχείο προσωπικών δεδομένων. Αθώωση με την αιτιολογία ότι τα καταχωρισμένα στο κινητό τηλέφωνο βίντεο, φωτογραφίες κλπ δεν αποτελούν αρχείο προσωπικών δεδομένων. Αναίρεση Εισαγγελέα κατά της αθωωτικής αποφάσεως. “Kατά το άρθρο 22 παρ. 4 του ίδιου νόμου (Ν. 2472/1997, “Προστασία ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα”), “όποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή και αν πρόκειται για ευαίσθητα δεδομένα με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου (1.000.000) έως δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλες διατάξεις”… Για την αντικειμενική θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος, απαιτείται: α) ύπαρξη δεδομένων που περιλαμβάνονται σε “αρχείο”, ως τέτοιο δε θεωρείται κατά τον προϊσχύσαντα ορισμό του άρθρου 2 περ. ε’ του Ν. 2472/1997, το σύνολο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία αποτελούν ή μπορεί να αποτελούν αντικείμενο “επεξεργασίας” και τηρούνται κατά τα οριζόμενα στην πιο πάνω διάταξη ενώ υπό την νέα του μορφή ως άνω απαιτείται επιπλέον “διάρθρωση του συνόλου” και “το προσιτό των δεδομένων με γνώμονα συγκεκριμένα κριτήρια” β) υποκείμενο των δεδομένων, δηλαδή το φυσικό πρόσωπο, στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα και του οποίου η ταυτότητα είναι γνωστή ή μπορεί να εξακριβωθεί, και γ) να πρόκειται για δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως αυτά ορίζονται με τις πιο πάνω διατάξεις. Έτσι, από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι δεν θεωρούνται δεδομένα οι πληροφορίες των οποίων κάνει κάποιος χρήση και οι οποίες περιήλθαν σε γνώση του, χωρίς να ερευνήσει αυτός κάποιο αρχείο ή χωρίς να του τις έχει μεταδώσει τρίτος που επενέβη σε αρχείο, γιατί εκλείπει η προϋπόθεση του αρχείου ως στοιχείου της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος του άρθρου 22 παρ. 4 του Ν. 2472/1997. Τούτο συνάγεται επίσης ευθέως και από τη διατύπωση των διατάξεων του άρθρου 22 παρ. 4, 5 και 6 του ως άνω νόμου, με τις οποίες απειλούνται ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση παράνομης επεμβάσεως σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή αυθαίρετης χρησιμοποιήσεως του προϊόντος τέτοιας επεμβάσεως, όχι όμως και στην περίπτωση που δεν έχει γίνει τέτοια επέμβαση και ο φερόμενος ως δράστης γνωρίζει τα διαδιδόμενα από μόνος του, αφού στην περίπτωση αυτή δεν στοιχειοθετείται αντικειμενικώς το εν λόγω έγκλημα. Τέτοιο αρχείο προσωπικών δεδομένων κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων αποτελούν και τα σύγχρονα “έξυπνα” τηλέφωνα, τα οποία διαθέτουν λογισμικά προγράμματα και στα οποία ο κάτοχος και ιδιοκτήτης τους καταχωρεί σε ξεχωριστά μικρότερα αρχεία τα προσωπικά δεδομένα του που αναφέρονται στις επαφές του, στις φωτογραφίες του, στα βίντεό του (ταινίες του), στα μηνύματα (mails) κ.λ.π., τα οποία αρχεία είναι διαρθρωμένα σε φακέλλους και υποφακέλλους, όπως και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δηλαδή τα αρχεία του σύγχρονου κινητού τηλεφώνου αποτελούν διαρθρωμένο σύνολο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα […]

Read more

ΤρΔΕφΑθ 956/2016 : Προσφυγή – Πράξη επιβολής εισφοράς σε χρήμα – Βεβαιωτικός κατάλογος Ο.Τ.Α. – Εξαιρετική καθʼ ύλην αρμοδιότητα Διοικητικού Εφετείου – Φορολογικές διαφορές – Δημοτική φορολογία – Πενταετής αποσβεστική προθεσμία – Βάρος απόδειξης.

26 Δεκεμβρίου, 2016

Κρίθηκε ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο καθ’ ύλην να επιλύσει την αναφυόμενη φορολογική εν γένει διαφορά, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο της δημοτικής φορολογίας, εφόσον το ύψος της επιβληθείσας εν προκειμένω εισφοράς εκ 1.191.332,25 ευρώ υπερβαίνει τις 150.000 ευρώ, αφού ο Κ.Δ.Δ. δεν διατηρεί ρητώς την ισχύ της παραπεμπτικής διάταξης της παρ. 4 του άρθ. 9 του ν. 1337/1983, η οποία εν πάση περιπτώσει, είχε καταργηθεί στις 31.12.2003 (αρ. 23 παρ. 13 του ν. 3212/2003), ήτοι οκτώ έτη πριν από την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων στις 8.12.2011. Ακολούθως η κρινόμενη προσφυγή έχει ασκηθεί εμπροθέσμως στις 30.1.2013, ήτοι εντός της εξηκονθήμερης νομίμου προθεσμίας από την επίδοση στην προσφεύγουσα των προσβαλλόμενων πράξεων στις 31.12.2012, εφόσον αυτές έχουν εκδοθεί στις 8.12.2011, ήτοι πριν από την ισχύ του ν. 4093/2012 στις 12.11.2012, ο οποίος καθιέρωσε τριακονθήμερη προθεσμία προς άσκηση προσφυγής στις φορολογικές εν γένει υποθέσεις. Περαιτέρω κρίθηκε ότι, αφού η ένδικη εισφορά εις χρήμα του άρθ. 9 του ν. 1337/1983, που επιβάλλεται εξουσιαστικώς υπό του αρμοδίου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει τον χαρακτήρα εξειδικευμένου οικονομικού βάρους με μελλοντικό αντάλλαγμα και συνιστά έσοδο της αρχής αυτής με στοχευμένο προορισμό, πληροί τα στοιχεία της εντασσόμενης, στο πλαίσιο της δημοτικής φορολογίας, εισφοράς ως αναγκαστική παροχή των βαρυνομένων που κτώνται ωφέλεια εκ του αποτελέσματος της επίτευξης του σκοπού για τον οποίο θεσπίζεται. Ενόψει αυτού, η ένδικη εισφορά υπόκειται στην πενταετή αποσβεστική προθεσμία του άρθρου 2 του α.ν. 344/1968, τίθεται δε εκ ποδών το επιχείρημα της διάδικης αρχής περί μη ισχύος της προθεσμίας αυτής, εν προκειμένω, λόγω μη επάρκειας της πενταετίας προς ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών και κατά συνέπεια της δημιουργίας δύο κατηγοριών ιδιοκτητών ανάλογα με τη συμμετοχή τους ή μη στις αντίστοιχες δαπάνες. Και τούτο γιατί η εν λόγω αποσβεστική προθεσμία άρχεται από το τέλος του έτους καθ’ ο κυρώθηκε η πράξη εφαρμογής, εναπόκειται δε στην ενεργοποίηση των αρμοδίων οργάνων να περατώσουν τις σχετικές διαδικασίες που διαγράφονται εναργώς στο π.δ. 5/1986, προκειμένου να καταλογιστούν τα σχετικά ποσά. Τέλος κρίθηκε ότι, αφού η διάδικη αρχή, αν και έφερε το σχετικό βάρος, δεν απέδειξε ότι η βαρυνόμενη με την ένδικη εισφορά προσφεύγουσα εταιρεία ήταν άγνωστη και συνεπώς δεν ήταν εφικτή η κατά τα άνω βεβαίωση του σχετικού ποσού της ονόματι της, το δικαίωμα της καθ’ ης δημοτικής αρχής να επιβάλει την ένδικη εισφορά και να προβεί στην βεβαίωση του αντιστοίχου ποσού είχε απωλεσθεί την 1.1.2011, ήτοι μετά την εκπνοή της πενταετούς αποσβεστικής προθεσμίας στις 31/12/2010, αρχής γενομένης από το τέλος του έτους 2005 καθ’ ο κυρώθηκε η οικεία πράξη εφαρμογής με την από 30.5.2005 πράξη του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής. Αριθμός απόφασης: 956/2016 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Τμήμα 7ο Τριμελές Αποτελούμενο από τους: Αδαμαντία Παπασταμοπούλου Εφέτη Διοικητικών Δικαστηρίων, που άσκησε καθήκοντα Προέδρου επειδή κωλύονταν οι Πρόεδροι και οι αρχαιότεροι αυτής δικαστές, Αλεξάνδρα Κόζαρη και Ειρήνη Δάσκα (Εισηγήτρια), Εφέτες Διοικητικών Δικαστηρίων και γραμματέα τη Μαρία Κούτρα-Σφυρή, δικαστική υπάλληλο, συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 4 Ιουνίου 2014 για να δικάσει την από 30 Ιανουαρίου 2013 (αριθμ. καταχ. ΑΒΕΜ ΠΡΦ 110/30-1-2013) προσφυγή της: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «LAMDA ESTATE DEVELOPMENT Ανώνυμη Κτηματική Τεχνική Υπηρεσία και Αντιπροσωπειών Εταιρεία», που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής (Λεωφ. Κηφισίας αρ. 37 Α), και παραστάθηκε με τους πληρεξούσιους δικηγόρους […]

Read more

ΕφΠατρ 157/2016 : Αναγνωριστική κυριότητας τμήματος ακινήτου αγωγή – Διεκδικητική αγωγή – Στοιχεία ορισμένου αγωγής .

26 Δεκεμβρίου, 2016

Επί διεκδικητικής αγωγής ακινήτου ο ενάγων οφείλει να περιγράψει το επίδικο ακίνητο, μνημονεύων με λεπτομέρεια τη θέση, την έκταση, την ιδιότητα ως οικόπεδο και τα όριά του, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητός του. Όταν το διεκδικούμενο ακίνητο φέρεται στην αγωγή ως τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου, ο ενάγων έχει υποχρέωση, εκτός από την έκταση του διεκδικούμενου αυτού τμήματος, να προσδιορίσει τη θέση του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο, ούτως ώστε να είναι δυνατόν στον εναγόμενο να αντιτάξει άμυνα περί συγκεκριμένου επιδίκου αντικειμένου, το δικαστήριο δε να τάξει το προσήκον θέμα απόδειξης και να εκδώσει απόφαση δεκτική εκτέλεσης. Το βάρος αυτό του ενάγοντος δεν μπορεί να μετατεθεί ούτε στο στάδιο της απόδειξης (στους μάρτυρες, τους πραγματογνώμονες κ.λπ.) ούτε στο δικαστήριο. Η εν λόγω αοριστία δεν μπορεί να θεραπευθεί με τις προτάσεις ή με παραπομπές σε άλλα έγγραφα ή σχεδιαγράμματα αν αυτά δεν προσαρτώνται στην αγωγή. Η περιγραφή του ακινήτου μπορεί να γίνει και με την αποτύπωσή του σε ενσωματωμένο στο δικόγραφο της αγωγής τοπογραφικό διάγραμμα υπό κλίμακα. Τα ανωτέρω ισχύουν και επί αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτου αγωγής. Αριθμός 157/2016 ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Μαρία Καραγιάννη, Πρόεδρο Εφετών, Γεώργιο Οικονόμου, Εφέτη, Κωνσταντίνο Ασημακόπουλο, Εφέτη-Εισηγητή και από τη Γραμματέα Αφροδίτη Γεωργίου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στην Πάτρα την 18 Σεπτεμβρίου 2014 για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ: …, κατοίκου Ελβετίας, … Α. ΤΩΝ ΚΑΛΟΥΝΤΩΝ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) … προσωρινώς διαμένοντος στα Μεταξάτα Κεφαλληνίας και 2) …, κατοίκου Χολαργού Αττικής, που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Μιχαήλ Μοσχονά (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 17-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΟΥ ΚΑΘ’ ΟΥ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: …, κατοίκου ΗΠΑ …., που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου του Νικολάου Παπαϊωάννου (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 8-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Β. ΤΩΝ ΚΑΛΟΥΝΤΩΝ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) …, κατοίκου Ελβετίας, … και προσωρινώς διαμένοντος στα Μεταξάτα Κεφαλληνίας και 2) …, κατοίκου Χολαργού Αττικής, που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Μιχαήλ Μοσχονά (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 17-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: …, κατοίκου, … CALIFORNIA, που παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου δικηγόρου της Νικολάου Παπαϊωάννου (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 8-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Γ. ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1) …, κατοίκου Ελβετίας, … και προσωρινώς διαμένοντος στα Μεταξάτα Κεφαλληνίας και 2) …, κατοίκου Χολαργού Αττικής, που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Μιχαήλ Μοσχονά (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 17-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) …, κατοίκου, … CALIFORNIA και 2) …, κατοίκου ΗΠΑ …, που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Νικολάου Παπαϊωάννου (Δικηγορικός Σύλλογος Κεφαλληνίας), δυνάμει της από 8-9-2014 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας ασκήθηκαν α) η από 24-11-2006 και με αριθμό κατάθεσης 449/2006 αγωγή αναγνώρισης κυριότητας ακινήτου και β) η από 4-6-2007 και με αριθμό κατάθεσης 235/2007 διεκδικητική αγωγή ακινήτου και διόρθωσης ανακριβούς πρώτης κτηματολογικής εγγραφής, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν με την από 17-11-2008 ανταγωγή της πρώτης εναγομένης της υπό στοιχείο β άνω […]

Read more

ΜΠρΑθ 1228/2016 : Οροφοκτησία – Αυθαίρετες κατασκευές. Δυνατότητα πολιτικού δικαστηρίου να υποχρεώσει συνιδιοκτήτη πολυκατοικίας να ανοίξει το διαμέρισμά του στην πολεοδομία για να καταγράψει τις αυθαιρεσίες και να ελέγξει τη στατικότητα του διαμερίσματος, υπό την απειλή μάλιστα χρηματικής ποινής.

26 Δεκεμβρίου, 2016

Δυνατότητα πολιτικού δικαστηρίου να υποχρεώσει συνιδιοκτήτη πολυκατοικίας να ανοίξει το διαμέρισμά του στην πολεοδομία για να καταγράψει τις αυθαιρεσίες και να ελέγξει τη στατικότητα του διαμερίσματος, υπό την απειλή μάλιστα χρηματικής ποινής. Εύλογο ενδιαφέρον των υπολοίπων συνιδιοκτητών να ελέγξουν αν παραβιάζεται η πράξη σύστασης της πολυκατοικίας. Αριθμός απόφασης: 1228/2016 Αριθμός κατάθεσης αγωγής: 123123/2792/2013 ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ολυμπία Κώστα, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε από τον Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης των Υπηρεσιών του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Ιωάννα Βέττου. Συνεδρίασε δημόσια και στο ακροατήριο του την 29-9-2016. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ : ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ: 1) … και 5) …, οι οποίοι παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου τους Βασιλικής Δουλγέρη, η οποία και κατέθεσε προτάσεις. ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) … και 2) …, οι οποίες παραστάθηκαν η πρώτη δια και η δεύτερη μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Αντωνιάδη, ο οποίος και κατέθεσε προτάσεις. Οι ενάγοντες ζητούν να γίνει δεκτή η από 18-9-2013 και με αυξ. αριθμό κατάθεσης 123123/2792/2013 αγωγή τους με αντικείμενο διαφορά από συνιδιοκτησία η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε αρχικώς για τη δικάσιμο της 8-6-2015 και ακολούθως και μετά από αναβολή για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις προτάσεις τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 του ν. 3741/1929 “περί της ιδιοκτησίας κατ’ ορόφους” και 1117 ΑΚ προκύπτει ότι κοινόχρηστα μέρη οικοδομής αποτελούν μέρη του όλου ακινήτου, τα οποία χρησιμεύουν σε κοινή χρήση όλων των συγκυρίων, όπως είναι ιδίως το έδαφος, τα θεμέλια, οι πρωτότοιχοι, η στέγη, η αυλή, οι φωταγωγοί κλπ. Για τον προσδιορισμό των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων μερών της οικοδομής λαμβάνονται υπόψη η συστατική της οροφοκτησίας δικαιοπραξία και οι ιδιαίτερες συμφωνίες μεταξύ όλων των οροφοκτητών κατά τα άρθρα 4 παρ. 1, 5 και 13 του πιο πάνω Ν. 3741/1929. Αν αυτό δεν γίνει, δηλαδή αν δεν ορίζεται τίποτε είτε στην ως άνω συστατική δικαιοπραξία είτε στις ως άνω ιδιαίτερες συμφωνίες, τότε ισχύει ο προσδιορισμός που προβλέπεται από τις πιο πάνω αναφερόμενες διατάξεις (ΑΠ 1078/2000 ΕλλΔνη 42, 432). Στην τελευταία περίπτωση, κριτήριο για το χαρακτηρισμό πράγματος ως κοινοκτήτου και κοινοχρήστου είναι ο κατά τη φύση του προορισμός για την εξυπηρέτηση των συνιδιοκτητών με την κοινή από αυτούς χρήση του (ΑΠ 1372/1997 ΕΔΠ 1998, 27, ΕφΑΘ 2931/1999 ΕΔΠ 2000, 126). Αλλωστε, αν ληφθεί υπόψη ότι η θεσπιζόμενη με τα άρθρα 1002 ΑΚ και 1 του ν. 3741/1929 αποκλειστική (χωριστή) κυριότητα επί ορόφου ή διαμερίσματος ορόφου αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα “superficies solo cedit”, που έχει περιληφθεί στο άρθρο 1001 εδ. α’ του ΑΚ, οποιοδήποτε μέρος του όλου ακινήτου που δεν ορίστηκε ή δεν ορίστηκε έγκυρα, με τον συστατικό της οροφοκτησίας τίτλο, ότι αποτελεί αντικείμενο της αποκλειστικής κυριότητας κάποιου συνιδιοκτήτη, υπάγεται αυτοδικαίως από το νόμο, κατ’ εφαρμογή του ανωτέρω κανόνα, στα αντικείμενα της αναγκαστικής συγκυριότητας επί του εδάφους και θεωρείται γι’ αυτό κοινόκτητο και κοινόχρηστο μέρος του ακινήτου (ΟλΑΠ 23/2000, ΕλλΔνη 42, 58, ΑΠ 1602/2002, ΕλλΔνη 44, 777, ΑΠ 1253/2001, ΕλλΔνη 43,152, ΑΠ 752/2002, ΕλλΔνη 43, 1681, 153, ΑΠ […]

Read more

ΠΠρΑθ 1934/2016 : Προστασία σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης – Διάταξη απαγόρευσης χρήσης σήματος τηλεοπτικού καναλιού .

26 Δεκεμβρίου, 2016

Προϋποθέσεις προστασίας του Σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πρώην Κοινοτικό Σήμα) σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) 207/2009. Ένδικη προστασία των σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Ε!» έναντι των επίδικων ενδείξεων «Ε». Νέος ΚΠολΔ (100 ημέρες), εκδίκαση της υπόθεσης χωρίς εξέταση μαρτύρων στο ακροατήριο. Εν μέρει δεκτή η αγωγή (με εκτενή μειοψηφία). ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ Αριθμός Απόφασης 1934/2016 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Ιωάννα Μάμαλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Χαράλαμπο Γεωργακόπουλο, Πρωτοδίκη – Εισηγητή, και Θεοδώρα Τραϊανίδου, Πρωτοδίκη, και από τη Γραμματέα Μαρία Αντωνοπούλου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, την 1η Ιουνίου 2016, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της ενάγουσας: αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «Ε! ENTERTAINMENT TELEVISION, LLC», που εδρεύει στο Λος ʼντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, επί της οδού Wilshire Boulevard αρ. 5750, και δεν έχει Α.Φ.Μ. στο ελληνικό φορολογικό σύστημα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία υπέβαλε εμπρόθεσμα έγγραφες προτάσεις δια του δικηγόρου Αθηνών Εμμανουήλ Μαρκάκη του Κωνσταντίνου, κατοίκου Αγίου Δημητρίου Αττικής, επί της οδού ʼρτης αρ. 11, και δεν παραστάθηκε στο Δικαστήριο. Των εναγόμενων: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ Α.Ε.», που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, επί της οδού Στουντίου αρ. 10 – 12, και έχει Α.Φ.Μ. …, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «METRON MEDIA ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» και το διακριτικό τίτλο «METRON AD Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού Φραντζή αρ. 2, και έχει Α.Φ.Μ. …, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες υπέβαλαν εμπρόθεσμα κοινές έγγραφες προτάσεις η πρώτη δια της δικηγόρου Αθηνών Μαρίας Κωστοπούλου του Βασιλείου, κατοίκου Αθηνών, επί της οδού Βουκουρεστίου αρ. 27Α, και η δεύτερη δια του δικηγόρου Αθηνών Ευαγγέλου Γκιουγκή του Ηλία, κατοίκου Αθηνών, επί της Πλατείας Βικτωρίας αρ. 9, και αμφότερες δεν παραστάθηκαν στο Δικαστήριο. Η ενάγουσα αλλοδαπή εταιρεία ζητά να γίνει δεκτή η από 11.01.2016 αγωγή της, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με γενικό αριθμό κατάθεσης 4031/19.01.2016 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 80/19.01.2016, δυνάμει της από 24.05.2016 πράξης ορισμού δικασίμου του αρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικών του παρόντος Δικαστηρίου προσδιορίσθηκε να συζητηθεί για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και εγγράφηκε στο πινάκιο. Κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του σχετικού πινακίου και κατά τη συζήτηση της, στο ακροατήριο δεν παραστάθηκαν άπαντες οι διάδικοι κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ I. Στις παραγράφους 1 έως 5 του άρθρου 237 του ΚΠολΔ, όπως αυτό εν όλω αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου δεύτερου του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (ΦΕΚ Α’ 87/23.07.2015), ορίζονται τα ακόλουθα: «1. Μέσα σε εκατό (100) ημέρες από την κατάθεση της αγωγής οι διάδικοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται με αυτές. Μέσα στην ίδια προθεσμία κατατίθενται το αποδεικτικό επίδοσης της αγωγής, καθώς και τα πληρεξούσια έγγραφα προς τους δικηγόρους κατά το άρθρο 96. Το δικαστικό ένσημο κατατίθεται το αργότερο μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης. Η παραπάνω προθεσμία παρατείνεται κατά τριάντα (30) ημέρες για όλους τους διαδίκους αν ο εναγόμενος ή κάποιος από τους ομοδίκους του διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής. 2. Οι αμοιβαίες αντικρούσεις γίνονται με προσθήκη στις προτάσεις, η οποία […]

Read more

Στα 500 ευρώ (από 23.12.2016) το όριο συναλλαγών με ιδιώτες που εξοφλείται με μετρητά.

26 Δεκεμβρίου, 2016

500 ευρώ το όριο συναλλαγών με ιδιώτες που εξοφλείται με μετρητά [23.12.2016] Με την παράγραφο 2 του άρθρου 69 του ν. 4446/2016 τροποποιήθηκε η παράγραφος 3 του άρθρου 20 του ν.3842/2010 και πλέον από 22.12.2015 (πρακτικά από σήμερα 23.12.2016, αφού το ΦΕΚ αναρτήθηκε αργά χθες το βράδυ) μειώθηκε το όριο των συναλλαγών από 1.500 σε 500 ευρώ, πάνω από το οποίο θα πρέπει οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών-καταναλωτών και επιχειρήσεων (για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών) να γίνονται αποκλειστικά με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής. ► Αιτιολογική έκθεση Άρθρο 69 – Διασφάλιση και έλεγχος συναλλαγών Καθορίζεται το πλαίσιο για τη διαβίβαση, την επεξεργασία, τη διαχείριση και τη διάθεση των δεδομένων των συναλλαγών. Αρμόδια υπηρεσία ορίζεται η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Μειώνεται από 1.500 ευρώ σε 500 ευρώ το ύψος των συναλλαγών μεταξύ καταναλωτών και επιχειρήσεων πάνω από το οποίο οι συναλλαγές πραγματοποιούνται αποκλειστικά με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής (ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού κλπ.). Δεν επιτρέπεται εξόφληση με μετρητά για συναλλαγές μεταξύ καταναλωτών και επιχειρήσεων αξίας μεγαλύτερης των 500 ευρώ. ► Διάταξη νόμου 2. Η παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 αντικαθίσταται ως εξής: «3. Τα φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας πεντακοσίων (500) ευρώ και άνω, που εκδίδονται για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες, εξοφλούνται από τους λήπτες τους, αγοραστές των αγαθών ή των υπηρεσιών, αποκλειστικώς με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής, όπως ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού. Δεν επιτρέπεται εξόφληση των στοιχείων αυτών με μετρητά.» 3. Τα φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας χιλίων πε­ντακοσίων (1.500) ευρώ και άνω, που εκδίδονται για πώ­ληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες, εξοφλού­νται από τους λήπτες τους, αγοραστές των αγαθών ή των υπηρεσιών, μέσω τράπεζας, με χρεωστικές ή πιστω­τικές κάρτες ή μέσω τραπεζικού λογαριασμού και με επι­ταγές. Δεν επιτρέπεται εξόφληση των στοιχείων αυτών με μετρητά. Οι Τράπεζες δεν επιτρέπεται να χρεώνουν αμοιβές για την κατάθεση των ποσών αυτών σε τραπεζι­κούς λογαριασμούς. Συνεπώς, η εξόφληση όλων των συναλλαγών άνω των 500 ευρώ (σ.σ. τελική τιμή με φ.π.α.) μεταξύ επιχειρήσεων και ιδιωτών (πώληση αγαθών, παροχή υπηρεσιών, κ.λπ.) πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικώς με τη χρήση μέσων πληρωμής με κάρτα ή άλλου ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής (π.χ. όπως ενδεικτικά άλλα όχι περιοριστικά τραπεζικό έμβασμα, πληρωμή μέσω λογαριασμού πληρωμών, χρήση ηλεκτρονικού πορτοφολιού. ► Επισημάνσεις σύμφωνα και με την παλαιότερη ΠΟΛ.1027/9.2.2011 (προφανώς όσα αναφέρει η εν λόγω απόφαση θα ισχύουν και σήμερα μετά τη μείωση του ορίου συναλλαγών, όμως ενδέχεται να υπάρξει και νέα εγκύκλιος που θα δίνει νέες διευκρινίσεις) Ας παραθέσουμε μερικά από τα σημεία της ανωτέρω απόφασης: – Ως αξία συναλλαγής, για την εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, νοείται το συνολικό ποσό της αξίας της συναλλαγής, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.. – Προκαταβολές που εισπράττονται ή τμηματικές καταβολές, που αφορούν συναλλαγές ύψους άνω του ισχύοντος κάθε φορά ορίου, εμπίπτουν στις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διατάξεις της παρούσας, ανεξαρτήτως του ποσού έκαστης τμηματικής καταβολής ή προκαταβολής. -Σε περίπτωση πώλησης αγαθών (όπως οχήματα, κ.λπ.) σε ιδιώτη «με ανταλλαγή», εξοφλείται από τον ιδιώτη – αγοραστή, με […]

Read more

Μον. ΔιοικΠρ Αθ 2564/2016 : Εκτελεστός χαρακτήρας της Ατομικής Ειδοποίησης χρεών της ΔΟΥ – Απόρριψη αναστολής λόγω εκπρόθεσμης άσκησης ανακοπής .

26 Δεκεμβρίου, 2016

Με την 2564/2016 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα 24Αο Μονομελές, σε Συμβούλιο), το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση, με την οποία ζητείτο, καθ’ ερμηνεία του σχετικού δικογράφου, η αναστολή εκτελέσεως: α) ατομικής ειδοποίησης καταβολής – υπερημερίας χρεών της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών, με την οποία κλήθηκε ο αιτών να καταβάλει ως προσωπικώς και αλληλεγγύως ευθυνόμενος, με την ιδιότητα του νόμιμου εκπροσώπου ανώνυμης εταιρείας, ταμειακώς βεβαιωθείσες, ληξιπρόθεσμες οφειλές της τελευταίας προς το καθ’ ου και β) των αναγραφόμενων σε συνημμένο στην ως άνω ατομική ειδοποίηση πίνακα ταμειακών βεβαιώσεων των εν λόγω οφειλών. Αφού ελήφθη υπ’ όψη ότι: α) η ένδικη ατομική ειδοποίηση, εν προκειμένω, διαθέτει εκτελεστό χαρακτήρα και είναι προσβλητή με ανακοπή, με την οποία συμπροσβάλλονται και οι επίμαχες ταμειακές βεβαιώσεις, β) (η ατομική ειδοποίηση) εκδόθηκε υπό την ισχύ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 4174/2013) και νομίμως μπορούσε να κοινοποιηθεί κατά τις διατάξεις του, πράγματι δε τεκμαίρεται ότι κοινοποιήθηκε στις 05-11-2015, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 περ. β΄ αυτού, ήτοι δεκαπέντε ημέρες μετά την αποστολή, στις 21-10-2015, με συστημένη ταχυδρομική επιστολή αυτής στην τελευταία δηλωθείσα κατοικία του αιτούντος στην ημεδαπή, γ) ο αιτών δεν αμφισβητεί την, κατά τα ανωτέρω, τεκμαιρόμενη νόμιμη κοινοποίηση της ένδικης ατομικής ειδοποίησης σε αυτόν κατά την ως άνω χρονολογία (05-11-2015) ούτε με το δικόγραφο της αιτήσεως αναστολής ούτε με εκείνο της ανακοπής, αλλά, αντιθέτως, από το τελευταίο, αντίγραφο του οποίου περιλαμβάνεται στο φάκελο της αιτήσεως αναστολής, προκύπτει ότι έλαβε πλήρη γνώση της ατομικής ειδοποίησης, καθώς και των επίμαχων ταμειακών βεβαιώσεων και δ) από την, κατά την, κατά τα ανωτέρω, κοινοποίηση της εν λόγω ατομικής ειδοποίησης (05-11-2015) μέχρι την κατάθεση ανακοπής κατ’ αυτής στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου (14-01-2016), είχε παρέλθει η τριακονθήμερη προθεσμία, που ορίζεται στο άρθρο 220 Κ.Δ.Δ. για την παραδεκτή άσκηση ανακοπής κατ’ αυτής, το Δικαστήριο έκρινε ότι η κρινόμενη αίτηση αναστολής πρέπει να απορριφθεί λόγω προδήλως απαράδεκτης (εκπρόθεσμης) άσκησης του κύριου ένδικου βοηθήματος της ανακοπής. (adjustice.gr) legalnews24.gr

Read more

Νόμος 4446/2016 : Οι αλλαγές σε τέλη και παράβολα

26 Δεκεμβρίου, 2016

Με το Νόμο 4446/2016, επέρχονται τροποποιήσεις στον Πτωχευτικό Κώδικα, αλλά και σειρά μεταβολών που αφορά την καθημερινή άσκηση της δικηγορίας. Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών επισημαίνει τις παρακάτω σημαντικές αλλαγές σε δικαστικά ένσημα, τέλη και παράβολα για άσκηση ενδίκων μέσων: – Κατάργηση του δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές: Το πάγιο αίτημα των Δικηγορικών Συλλόγων μετά την τροποποίηση που είχε γίνει με τον ν. 3994/2011, έγινε δεκτό και πλέον δεν απαιτείται καταβολή δικαστικού ενσήμου τόσο για τις αναγνωριστικές αγωγές, όσο και για τις καταψηφιστικές που τρέπονται σε αναγνωριστικές. Ειδικά για τις καταψηφιστικές αγωγές στις εργατικές διαφορές το δικαστικό ένσημο μειώνεται στο 4 %ο (από 8%ο), όπου απαιτείται, ήτοι για τις αγωγικές αξιώσεις που υπερβαίνουν την καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου. – Αλλαγή στα ποσά των παραβόλων για άσκηση ενδίκων μέσων: α) Πολιτική Δικονομία: για άσκηση εφέσεως 75 € κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, 100 € κατά αποφάσεως Μονομελούς Πρωτοδικείου, 150 € κατά αποφάσεως Πολυμελούς Πρωτοδικείου (μέχρι σήμερα ίσχυε ανεξαρτήτως Δικαστηρίου παράβολο 200 €) για άσκηση αναίρεσης 250 € κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, 300 € κατά αποφάσεως Μονομελούς Πρωτοδικείου, 400 € κατά αποφάσεως Πολυμελούς Πρωτοδικείου, 450 € κατά αποφάσεως Εφετείου (μέχρι σήμερα ίσχυε ανεξαρτήτως Δικαστηρίου παράβολο 300 €) για άσκηση αναψηλάφησης 400 € κατά αποφάσεων Ειρηνοδικείου, Μονομελούς Πρωτοδικείου, και Πολυμελούς Πρωτοδικείου και 500 € κατά αποφάσεων Εφετείου και Αρείου Πάγου (μέχρι σήμερα ίσχυε ανεξαρτήτως Δικαστηρίου παράβολο 400 €) β) Ποινική Δικονομία: για αίτηση εξαίρεσης Δικαστή ή Πραγματογνώμονα 50 € (δεν προβλεπόταν μέχρι σήμερα) για υποβολή μήνυσης 70 € (μέχρι σήμερα 100 €) για κατάθεση έγκλησης –στα απολύτως κατ’ έγκληση διωκόμενα εγκλήματα- 50 € (μέχρι σήμερα 100 €). [Στις υφιστάμενες εξαιρέσεις από την κατάθεση παραβόλου προσετέθησαν τα εγκλήματα ρατσιστικών διακρίσεων και τα εγκλήματα παραβιάσεων της ίσης μεταχείρισης.] Για προσφυγή επί της απορριπτικής της έγκλησης διάταξης 250 € (μέχρι σήμερα 300 €) Για προσφυγή κατά της απευθείας κλήσης ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου του κατηγορουμένου 250 € (μέχρι σήμερα 350 €) Τέλος πολιτικής αγωγής 40 € (μέχρι σήμερα 50 €) γ) Διοικητική Δικαιοσύνη: Για αίτηση ακύρωσης, υπαλληλική προσφυγή, αίτηση αναίρεσης σε διαφορές κοινωνικής ασφάλισης ή τριτανακοπή ενώπιον του ΣτΕ 150 € (όσο ίσχυε) Για έφεση ενώπιον του ΣτΕ 200 € (μέχρι σήμερα 150 €) Για αναστολή εκτέλεσης, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, αίτηση ερμηνείας και διόρθωσης ενώπιον του ΣτΕ 50 € (μέχρι σήμερα 100 €) Για αίτηση αναίρεσης -πλην των κοινωνικοασφαλιστικών διαφορών- 350 € (μέχρι σήμερα 250 €) Για προσφυγή 100 € (όσο ίσχυε) Για προσφυγή σε διαφορές ασφαλισμένου κατά φορέα κοινωνικής ασφάλισης 25 € (όσο ίσχυε) Για ανακοπή κατά πράξης διοικητικής εκτέλεσης 100 € (όσο ίσχυε) Για αιτήσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας και αίτηση διόρθωσης ή ερμηνείας 50 € (δεν προβλεπόταν παράβολο) Για ανακοπή ερημοδικίας και τριτανακοπή 150 € (όσο ίσχυε) Για έφεση και αντέφεση 200 € (μέχρι σήμερα 150 €) Για κατάθεση προσφυγής, έφεσης και αντέφεσης σε χρηματικού περιεχομένου φορολογικές και τελωνειακές διαφορές αναλογικό παράβολο 1% (μέχρι σήμερα το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχετο σε 2%) του αντικειμένου της διαφοράς, χωρίς να μπορεί αυτό να υπερβαίνει το ποσό των 15.000 € (αντί 10.000 € μέχρι σήμερα) Για έφεση σε χρηματικού περιεχομένου φορολογικές και τελωνειακές διαφορές προβλέπεται παράβολο 20% επί του οφειλομένου ποσού σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση (μέχρι σήμερα το αντίστοιχο ποσοστό […]

Read more