N. 4446/2016 : Κατάργηση δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές.
Κατάργηση δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές. N.4446/2016 Άρθρο 33 Κατάργηση δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές 1. Η παρ. 3 του άρθρου 7 του ν.δ. 1544/1942 (Α΄ 189), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 70 του ν. 3994/2011 Τεύχος Α’ 240/22.12.2016 ΕΦΗΜΕΡΙ∆Α TΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ 9929 (Α΄ 165) και το άρθρο 21 του ν. 4055/2012 (Α΄51), αντικαθίσταται ως εξής: «3. Στο τέλος, που επιβάλλεται κατά το άρθρο 2 του ν. ΓΠΟΗ/1912, δεν υπόκεινται οι αναγνωριστικές αγωγές, καθώς και οι αγωγές για την εξάλειψη υποθήκης και προσημείωσης και εκείνες που αφορούν την ακύρωση πλειστηριασμού». 2. Η διάταξη της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζεται στις εκκρεμείς αναγνωριστικές αγωγές, καθώς και στις αγωγές που ασκήθηκαν ως καταψηφιστικές πριν από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, εφόσον μετατραπούν σε αναγνωριστικές μετά τη δημοσίευσή του. Άρθρο 34 Μεταρρύθμιση δικαστικού ενσήμου στις καταψηφιστικές αγωγές των εργατικών διαφορών Στο άρθρο 71 του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προστίθεται δεύτερο εδάφιο, ως εξής: «Στις περιπτώσεις εργατικών διαφορών, για τις οποίες καταβάλλεται δικαστικό ένσημο, αυτό καθορίζεται σε ποσοστό τέσσερα τοις χιλίοις (4‰) επί της αξίας του αντικειμένου της αγωγής ή άλλου δικογράφου που υποβάλλεται σε οποιοδήποτε δικαστήριο του Κράτους και υπόκειται σε δικαστικό ένσημο κατά τις οικείες διατάξεις». Επίσης δείτε στον νόμο αυτό :Άρθρο 35 Τροποποιήσεις διατάξεων σχετικά με τα παράβολα και τα τέλη στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας 1. Στο άρθρο 241 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής: «3. Προϋπόθεση για τη χορήγηση αναβολής κατόπιν αιτήματος του διαδίκου, πλην των περιπτώσεων αποχής δικηγόρων, είναι η κατάθεση, υπέρ του Ταμείου Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων (ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ.): α) ενώπιον Ειρηνοδικείου και Μονομελούς Πρωτοδικείου παραβόλου ποσού είκοσι (20) ευρώ, β) ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου παραβόλου ποσού τριάντα (30) ευρώ, γ) ενώπιον του Εφετείου παραβόλου ποσού σαράντα (40) ευρώ. Στις περιπτώσεις που το αίτημα υποβάλλεται από το ΤΑ.Χ.ΔΙ.Κ. ως διάδικο, το παράβολο του προηγούμενου εδαφίου καταβάλλεται υπέρ του Δημοσίου. Αν υποβάλλεται κοινό αίτημα από περισσότερους διαδίκους κατατίθεται ένα παράβολο από τους αιτούντες, που επιμερίζεται ισομερώς σε αυτούς». 2. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 495 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως διαμορφώθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 (Α΄ 87), αντικαθίσταται ως εξής: «Εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο της έφεσης, της αναίρεσης και της αναψηλάφησης, υποχρεούται να καταθέσει παράβολο, που επισυνάπτεται στην έκθεση που συντάσσει ο γραμματέας, ως εξής: Α. Για το ένδικο μέσο της έφεσης: α) κατά απόφασης Ειρηνοδικείου παράβολο ποσού εβδομήντα πέντε (75) ευρώ, β) κατά απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου παράβολο ποσού εκατό (100) ευρώ, γ) κατά απόφασης Πολυμελούς Πρωτοδικείου παράβολο ποσού εκατόν πενήντα (150) ευρώ. Β. Για το ένδικο μέσο της αναίρεσης: α) κατά απόφασης Ειρηνοδικείου παράβολο ποσού διακοσίων πενήντα (250) ευρώ, β) κατά απόφασης Μονομελούς Πρωτοδικείου παράβολο ποσού τριακοσίων (300) ευρώ, γ) κατά απόφασης Πολυμελούς Πρωτοδικείου παράβολο ποσού τετρακοσίων (400) ευρώ, δ) κατά απόφασης Εφετείου παράβολο ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ. Γ. Για το ένδικο μέσο της αναψηλάφησης: α) κατά αποφάσεων ειρηνοδικείων, μονομελών και πολυμελών πρωτοδικείων παράβολο ποσού τετρακοσίων (400) ευρώ, β) κατά αποφάσεων Εφετείου και του Αρείου Πάγου παράβολο ποσού πεντακοσίων (500) ευρώ». 3. Η παράγραφος 2 του άρθρου 505 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «2. Ο ανακόπτων οφείλει να προκαταβάλει στη γραμματεία του δικαστηρίου […]
Read moreΕφ Αθ 2332/2016 : άκυρη η σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας με την οποία καθορίζονται ανοικτές θέσεις σταθμεύσεως της πυλωτής ως αυτοτελείς διηρημένες ιδιοκτησίες οι οποίες μάλιστα ανήκουν κατά κυριότητα σε τρίτους μη ένοικους τη πολυκατοικίας.
2332/2016 ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – Πυλωτή : άκυρη η σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας με την οποία καθορίζονται ανοικτές θέσεις σταθμεύσεως της πυλωτής ως αυτοτελείς διηρημένες ιδιοκτησίες οι οποίες μάλιστα ανήκουν κατά κυριότητα σε τρίτους μη ένοικους τη πολυκατοικίας Αριθμός 2332/2016 ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτούμενο από τους Δικαστές Αρετή Παπαδιά, Πρόεδρο Εφετών, Κανέλλα Τζαβέλλα – Δημαρά και Βασιλική Τσαμπάζη – Εισηγήτρια, Εφέτες. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 7 Ιανουαρίου 2016, παρουσία και της Γραμματέως Ανδρομάχης Πάλλα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: 1) 2111/2014 έφεση : ΤΩΝ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ : 1) … και 2) … οι οποίοι παραστάθηκαν διά του πληρεξούσιου δικηγόρου τους Δημητρίου Ρήγα (ΑΜΔΣΑ: 27.730), που παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ. ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ. : … η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Δημητρίου Αβραάμ (ΑΜΔΣΑ: 13.597). 2) 2057/2014 έφεση : ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ : …, η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Γεωργίου Σταμαδιανού (ΑΜΔΣΑ: 31.354). ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: … η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Δημητρίου Αβραάμ (ΑΜΔΣΑ: 13.597). 3) 2058/2014 έφεση ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: … ο οποίος παραστάθηκε διά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Γεωργίου Σταμαδιανού (ΑΜΔΣΑ: 31354) ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : … η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Δημητρίου Αβραάμ (ΑΜΔΣΑ: 13.597) Στη Γραμματεία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατατέθηκε η από 13-4-2010 αγωγή της εφεσίβλητης με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 81784/4684/30-4-2010, κατά όλων των εκκαλούντων, επί της οποίας εκδόθηκε ερήμην της … και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων η 5510/2013 οριστική απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή. Την απόφαση αυτή όλοι οι εναγόμενοι προσέβαλαν ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού με τις από 27-3-2014 εφέσεις τους, που κατατέθηκαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο με αριθμούς κατάθεσης δικογράφων 2111/28-3-2014, 2057/27-3-2014 και 2058/27-3-2014, αντίστοιχα, και προσδιορίστηκαν για να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο της 5ης-3-2014, κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης. Κατ’ αυτήν οι υποθέσεις εκφωνήθηκαν από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκαν, χωρίς να ακουστεί ο πληρεξούσιος δικηγόρος των εκκαλούντων της πρώτης έφεσης που παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, έχοντας προκαταθέσει προτάσεις και αφού ακούστηκαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των λοιπών διαδίκων ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Οι από 27-3-2014 και με αριθμούς κατάθεσης δικογράφων 2111/28-3-2014, 2057/27-3-2014 και 2058/27-3-2014,/αντίστοιχα, εφέσεις κατά της 5510/2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην της εκκαλούσας (της δεύτερης …) … και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, επί της από 13-4-2010 αγωγή της εφεσίβλητης με αριθμό 4 Κατάθεσης δικογράφου 81784/4684/30-4-2010, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη η αγωγή της και στρέφονται κατά της ίδιας αποφάσεως, πρέπει, αυτεπαγγέλτως, κατά τις διατάξεις των άρθρων 246 και 524 παρ.1 ΚΠολΔ, να ενωθούν και να συνεκδικαστούν, λόγω της πρόδηλης συνάφειας τους, αλλά και διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων αυτής (άρθρα 246 και 524 παρ. 1 τουΚΠολΔ και ΑΠ 427/2009, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Η διάταξη του άρθρου 528 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 44παρ.2 του Ν. 3994/2011 ορίζει ότι «Αν ασκηθεί έφεση από διάδικο που δικάστηκε ερήμην, η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από […]
Read moreΒασικά θέματα της εκουσίας δικαιοδοσίας.
1. Oρισμοί αμφισβητουμένης κι εκουσίας δικαιοδοσίας (α) Ορισμοί Για την αμφισβητουμένη δικαιοδοσία ο Κώστας Μπέης (ΠολΔ, εισαγωγή στην εκουσία δικαιοδοσία, σ. 13) αναφέρει: «Ο όρος τούτος, που προσδιορίζει τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ως αμφισβητούμενη, δεν έχει το νόημα ότι οι διάδικοι οπωσδήποτε αντιδικούν. Το αληθινό νόημα του χαρακτηρισμού της (…) εντοπίζεται σε τούτο, ότι δηλαδή κατά την εκδίκαση κάθε διαφοράς (του ιδιωτικού δικαίου ή της πολιτικής δικονομίας) ο ενάγων, και γενικά εκείνος που υποβάλλει αίτηση δικαστικής προστασίας, ζητεί πάντοτε και οπωσδήποτε να δημιουργηθεί η δέσμευση του δεδικασμένου σε βάρος του αντιδίκου του, δηλαδή κατά τρόπο νομικώς βλαπτικό για εκείνον, αναφορικά με την ισχύ ή μη της επίδικης έννομης σχέσης, κυρίως του ιδιωτικού δικαίου και ενδεχομένως, καθώς σημειώθηκε, του αστικού δικονομικού δικαίου. Και αν ακόμη ο αντίδικος – συνήθως ο εναγόμενος – ομολογεί τα κρίσιμα πραγματικά γεγονότα ή αναγνωρίσει το επίδικο δικαίωμα (του ιδιωτικού δικαίου), η απόφαση που θα εκδοθεί θα τον δεσμεύει με το δεδικασμένο της, παραμερίζοντας κάθε περιθώριο αμφιβολίας ή αμφισβήτησης. Και ακριβώς πάνω σ’ αυτήν τη δεσμευτική διάγνωση, για την οποία ενδεχόμενα δεν προηγήθηκε αντιδικία, θα στηριχτεί η έκδοση εκτελεστού τίτλου, σε περίπτωση καταψηφιστικής αγωγής, ή η συντέλεση της δικαστικής διάπλασης της επίδικης έννομης σχέσης, σε περίπτωση διαπλαστικής αγωγής. Με αυτή λοιπόν την ειδική έννοια η δικαιοδοσία για τη δεσμευτική διάγνωση έννομων σχέσεων χαρακτηρίζεται ως αμφισβητούμενη.» Την εκουσία δικαιοδοσία ο Γεώργιος Μητσόπουλος ορίζει ως εξής: «η αναγνωρισμένη εις τα τακτικά πολιτικά δικαστήρια εξουσία όπως ταύτα, εν καθοριστική λειτουργία δικαίου και άνευ υπάρξεως διαφοράς παρέχουν ένδικον προστασίαν δι’ ενέργειας πράξεων διαπλαστικής κυρίως αλλά και βεβαιωτικής μορφής, επί σκοπώ κατοχυρώσεως ή προστασίας ιδιωτικού συμφέροντος» (βλ. ΠολΔ Α’, 1972, σ. 122· ο ίδιος, Η έννοια της εκουσίας δικαιοδοσίας, Μελέται Γενικής Θεωρίας του Δικαίου και του Αστικού Δικονομικού Δικαίου Ι, 1983, 541 επ., σ. 555-556 = ΝΔ 1971. 333 επ.) (β) «Αποκαταστατική» –vs- «καθοριστική λειτουργία δικαίου» Στην αμφισβητουμένη δικαιοδοσία, η απόφαση του δικαστή ενεργεί «αποκαταστατικά», δηλαδή αίρει την διαταραχθείσα έννομη τάξη που ανέκυψε με την δημιουργία διαφοράς του ιδιωτικού δικαίου κι επιβάλλει την προβλεπόμενη στον εφαρμοζόμενο κανόνα δικαίου έννομη συνέπεια. Παράδειγμα: Ο Α που χαστούκισε τον Β δημοσίως προσέβαλε την προσωπικότητα του Β, ο οποίος δικαιούται να απαιτήσει την άρση της προσβολής καθώς και την χρηματική ικανοποίησή του. Η μετά την διεξαγωγή της δίκης απόφαση του δικαστηρίου με την οποία αναγνωρίζεται η προσβολή και επιδικάζεται υπέρ του Β χρηματική ικανοποίηση 1000 ευρώ, επιτελεί αποκαταστατική λειτουργία της έννομης τάξης, μέσω της δικαστικής επιβολής κατά του παραβάτη Α των προβλεπόμενων εννόμων συνεπειών των άρθρ. 57, 59, 932 ΑΚ το πραγματικό των οποίων πληρούται εν προκειμένω. Αντιθέτως, κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της εκουσίας δικαιοδοσίας είναι η «καθοριστική λειτουργία δικαίου», δηλαδή η απόφαση του δικαστή αναπληρώνει ελλείπον στοιχείο του πραγματικού, ώστε να καθίσταται εφικτή η επέλευση της έννομης συνέπειας Παράδειγμα: Η επικύρωση της συμφωνίας λύσης του γάμου (ελλείπον στοιχείο) επέρχεται με δικαστική απόφαση που, εφόσον πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του πραγματικού του άρθρ. 1441 ΑΚ (έγγραφη συμφωνία των συζύγων, διάρκεια γάμου τουλάχιστον εξάμηνη, ρύθμιση επιμέλειας ανήλικων τέκνων, ειδικά πληρεξούσια, κλπ.), λύει τον γάμο (=καθοριστική λειτουργία δικαίου με ενέργεια διαπλαστικής μορφής). (γ) «Γνήσιες» –vs- «μη γνήσιες υποθέσεις εκουσίας δικαιοδοσίας» Είναι δυνατόν να υπαχθεί η επίλυση διαφορών και […]
Read moreΚαταργήθηκε η Άδεια Μουσικών Οργάνων, όχι όμως και η Άδεια Δημόσιας Εκτέλεσης.
Καταργήθηκε η υποχρέωση έκδοσης άδειας για τη χρήση μουσικής και χρήση μουσικών στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 29 του Νόμου 4442/2016, η χρήση μουσικής ή μουσικών οργάνων πραγματοποιείται πλέον, χωρίς να απαιτείται έκδοση προηγούμενης άδειας της 3/1995 Αστυνομικής Διάταξης. Αντ’ αυτής, ο ενδιαφερόμενος, εφόσον προτίθεται να προβεί στη χρήση μουσικής ή μουσικών οργάνων, υποχρεούται να συμπεριλάβει τη σχετική δήλωση στη γνωστοποίηση του άρθρου 28 του Νόμου 4442/2016 προς την αρμόδια δημοτική αρχή. Ωστόσο, το άρθρο 29 του Ν. 4442/2016 προβλέπει ότι η χρήση μουσικής πέραν του ωραρίου προϋποθέτει την έκδοση της άδειας της παραγράφου 3 του άρθρου 3 της 3/1995 Αστυνομικής Διάταξης. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την Αστυνομική Διάταξη 3/1995, η άδεια για τη χρήση μουσικής και χρήση μουσικών χορηγείται μέχρι την 22.00 ώρα τη χειμερινή περίοδο και την 23.00 ώρα τη θερινή και μπορεί να παραταθεί ύστερα από αίτηση των ενδιαφερομένων, ανάλογα με το είδος των μουσικών οργάνων και τη θέση του κέντρου σε σχέση με τους γύρω κατοικημένους χώρους, για τα κέντρα που λειτουργούν σε κλειστό χώρο μέχρι την 03.00 ώρα και για τα κέντρα που λειτουργούν σε ανοικτό χώρο μέχρι την 02.00 ώρα, με την προϋπόθεση ότι δεν διαταράσσεται η ησυχία των περιοίκων. Όπως προβλέπεται στις νέες διατάξεις, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησής της, η άδεια χορηγείται χωρίς την προσκόμιση άλλων δικαιολογητικών πέραν του αποδεικτικού υποβολής της γνωστοποίησης. Παράλληλα, οι υποχρεώσεις ή οι άδειες που σχετίζονται με τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας δεν θίγονται, όμως, όπως επισημαίνεται, οι υποχρεώσεις ή άδειες αυτές δεν αποτελούν απαιτούμενο δικαιολογητικό ή περιεχόμενο της γνωστοποίησης ούτε της άδειας της προηγούμενης παραγράφου. Σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας, Αλέξη Χαρίτση, η κατάργηση της άδειας μουσικής σκοπό έχει την διευκόλυνση της άσκησης της συγκεκριμένης οικονομικής δραστηριότητας μέσω της αφαίρεσης ενός διοικητικού εγγράφου χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, το οποίο μέχρι σήμερα χορηγούνταν, έτσι και αλλιώς, σε όλες τις περιπτώσεις. Όπως τονίζεται από το Υπουργείο, απλουστεύονται οι ρυθμίσεις για τη χρήση μουσικής και τη χρήση μουσικών οργάνων, υπό την έννοια ότι καταργείται μεν η άδεια μουσικής, όχι όμως και η άδεια για τη χρήση μουσικής μετά το πέρας του ωραρίου. Η επιλογή αυτή έγινε διότι, το κρίσιμο στην περίπτωση της χρήσης μουσικής δεν είναι άλλο από τη συμμόρφωση των καταστημάτων ως προς την ορθή χρήση της μουσικής. Σε κάθε δε περίπτωση, ο Αναπληρωτής Υπουργός διευκρίνισε ότι η έμφαση πρέπει να δοθεί στην επανεξέταση του πλαισίου των αστυνομικών διατάξεων και την ενίσχυση των ελέγχων, που αποτελούν το ουσιαστικό θέμα στην καθημερινή λειτουργία των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος όσον αφορά τη χρήση μουσικής. lawspot.gr/ ΔΕΝ πληρώνονται πλέον παράβολα στους Δήμους για την Μουσική. Όμως, ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ Η ΑΔΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ (την χορηγεί ο ΠΑΣΚΕΔΙ). Το υπουργείο Οικονομίας υπόσχεται την άμεση αδειοδότηση των επιχειρήσεων με γνωστοποίηση έναρξης της λειτουργίας , αλλά η εφαρμογή του προϋποθέτει την έκδοση προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων. Δίνεται δε προθεσμία έως τις 31/12/2018 για να εκδοθούν αυτά. Έτσι, προβλέπεται ότι θα αρκεί η γνωστοποίηση λειτουργίας, η οποία θα είναι υποχρεωτική για την έναρξη άσκησης της δραστηριότητας και θα υποβάλλεται αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Διαχείρισης Αδειοδότησης και Ελέγχων (ΟΠΣ -ΑΔΕ), όταν αυτό ενεργοποιηθεί. Μέχρι τότε, η γνωστοποίηση θα […]
Read moreΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 2425/2015 : Tέλος στις εισφορές για τις αδρανείς επιχειρήσεις.
Αριθμός απόφασης 2425/2015 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΤΜΗΜΑ ΣΤ΄ ΤΡΙΜΕΛΕΣ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2013, ημέρα Τρίτη και ώρα 11 π.μ., με δικαστές τους: Θεόδωρο Ασημακόπουλο, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Αλεξάνδρα Γεωργιλά και Χρυσάνθη Μαυρομιχάλη, Εισηγήτρια, Εφέτες Δ.Δ., και γραμματέα τον Αιμίλιο Πανταζόπουλο, δικαστικό υπάλληλο, γ ι α να δικάσει την από 21 Ιουνίου 2010 έφεση τ ο υ Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.)», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Σατωβριάνδου αρ. 18), νόμιμα εκπροσωπούμενου, για το οποίο παραστάθηκε ο πληρεξούσιός του δικηγόρος Δημήτριος Σκάρπας, κ α τ ά του … ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως. Και κατά της 246/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Λιβαδειάς. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη. Το Δικαστήριο αφού μελέτησε τη δικογραφία. Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο. 1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την οποία δεν απαιτείται κατά νόμον καταβολή παραβόλου, ο εκκαλών ασφαλιστικός οργανισμός υπό την επωνυμία «Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών», καθολικός διάδοχος του «Ταμείου Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος» (Τ.Ε.Β.Ε.) ζητά παραδεκτώς να εξαφανισθεί η 246/2009 οριστική απόφαση του τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, με την οποία απορρίφθηκε προσφυγή του κατά της 17028/2000/14.11.2002 αποφάσεως της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (ΤΔΕ) του ΤΕΒΕ Αθηνών. Με την εν λόγω απόφαση της ΤΔΕ έγινε δεκτή ένσταση του εφεσιβλήτου κατά της 9810/2000/29.1.2002 αποφάσεως της Προϊσταμένης του ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ) Λιβαδειάς, με την οποία είχε απορριφθεί αίτημά του για διαγραφή από τα μητρώα ασφαλισμένων από της εγγραφής του στο ΤΕΒΕ την 27.7.1993 έως την 22.12.1998, αποφασίσθηκε δε, η διαγραφή του για το ως άνω χρονικό διάστημα, σύμφωνα με το αίτημά του. 2. Επειδή, στο άρθρο 2 του ν. 6364/1934 «Περί ιδρύσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος» (φ. 376 Α΄), όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 του ν. 1027/1980 (φ. 49 Α΄), ορίζοντος στην παρ. 1 αυτού ότι: «Εις το Ταμείον ασφαλίζονται υποχρεωτικώς πάντες οι άνω των 18 ετών επαγγελματίαι και βιοτέχναι οι διατηρούντες επαγγελματικήν ή βιοτεχνικήν στέγην. Ως επαγγελματική ή βιοτεχνική στέγη νοείται κατά τον παρόντα νόμον και η οικία ή οιοσδήποτε χώρος ένθα ασκείται επάγγελμα ή βιοτεχνία». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής η ασφαλιστική εγγραφή στο ΤΕΒΕ των επαγγελματοβιοτεχνών είναι υποχρεωτική, η δε διάρκεια της ασφαλιστικής σχέσεως και τα αφορώντα τις ασφαλιστικές παροχές καθορίζονται με πράξη του Προϊσταμένου του εκάστοτε περιφερειακού υποκαταστήματος, κατ αναλογία με τα ισχύοντα στην ασφάλιση του ΙΚΑ. Περαιτέρω, στο άρθρο 1 παρ. 2 του ν.δ. 4435/1964 (φ. 217 Α΄), όπως αυτή αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 του άρθρου μόνου του ν.δ. 4521/1966, ορίζεται ότι: «2. Από της ισχύος του παρόντος εξακολουθούν υπαγόμενοι υποχρεωτικώς εις την ασφάλισιν του ΤΕΒΕ ασχέτως υπαγωγής των ή μη εις την ασφάλισιν του ΟΓΑ, οι επαγγελματίαι και βιοτέχναι οι οπωσδήποτε ασκούντες ασφαλιστέον παρά τω ΤΕΕ επάγγελμα, εις πόλεις, κωμοπόλεις ή χωρία με πληθυσμόν άνω των 2.000 κατοίκων». Τέλος στο άρθρο 1 παρ. 2 του π.δ. 116/1988 (φ. 48 Α΄) ορίζεται μεταξύ άλλων, ότι: «Χρόνος ασφάλισης είναι: α) Ο χρόνος υπαγωγής στην ασφάλιση του Ταμείου για την άσκηση επαγγέλματος που ασφαλίζεται σε αυτό υποχρεωτικά, από την εγγραφή στα μητρώα ασφαλισμένων με τη θέληση του ασφαλισμένου ή αυτεπάγγελτα με πράξη του αρμοδίου οργάνου και στο εξής». Κατά την έννοια […]
Read moreΣτΕ 3325/2015 : Εκπίπτουν οι δαπάνες καθαριότητας, δαπάνες συντήρησης αυτοκινήτου και δαπάνες για καφέδες κλπ για το προσωπικό και τους πελάτες της επιχείρισης.
ΣτΕ 3325/2015: Εκπιπτόμενες δαπάνες. Εκπίπτουν οι δαπάνες καθαριότητας, καθώς και δαπάνες για αναψυκτικά, καφέδες, κ.λπ. για το προσωπικό και για πελάτες εταιρίας. Δαπάνες για αγορά ειδών καθαριότητας, καθώς και για αναψυκτικά και καφέδες κλπ για το προσωπικό και τους πελάτες εταιρίας. Τα είδη καθαρισμού χρειάζονται για τη λειτουργία ενός χώρου επαγγελματικού ή μη, ενώ η κάλυψη της δαπάνης αγοράς καφέδων, αναψυκτικών κ.λ.π. για το προσωπικό της και τους πελάτες της, γίνονται προς το συμφέρον της επιχείρησης αφενός διότι συμβάλλουν στην καλύτερη απόδοση των υπαλλήλων της και αφετέρου διότι συντελούν στην ανάπτυξη των εργασιών της. Εκπίπτουν οι δαπάνες για τη συντήρηση και επισκευή των επαγγελματικών γενικά εγκαταστάσεων, μηχανημάτων και αυτοκινήτων οχημάτων. Για τις δαπάνες ενοικίασης μεταφορικών μέσων, ασφάλιστρα μεταφορικών μέσων, τέλη μεταφορικών μέσων, επισκευές μεταφορικών μέσων, και αποσβέσεις μεταφορικών μέσων, η φορολογική αρχή πρέπει να αποδείξει ότι έγιναν για την κάλυψη προσωπικών αναγκών των μελών του Δ.Σ., καθώς και των πωλητών. Ομοίως και για τις δαπάνες κίνησης (καύσιμα) η φορολογική αρχή πρέπει να αποδείξει ότι η χρήση των αυτοκινήτων της εταιρίας έγινε με σκοπό την κάλυψη των προσωπικών αναγκών των υπαλλήλων της, ή των μελών της διοίκησης, για να τις απορρίψει ως μη παραγωγικές. legalnews24.gr
Read moreΜΠΑθηνων 7765/2016 : Η κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας του πατέρα με τα τέκνα, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της επιμέλειας.
ΜΠΑθηνων 7765/2016 Η κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας του πατέρα με τα τέκνα, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της επιμέλειας. Πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δίκασε με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ανέθεσε την προσωρινή επιμέλεια στον αιτούντα πατέρα. Το Δικαστήριο για την έκδοση της απόφασής του έκρινε ότι επιβάλλεται η μεταβολή των όρων διαβίωσης των τέκνων (ετών 13 και 11) καθως πιθανολογήθηκε ότι η μητέρα “υποβάλει τα ανήλικα εναντίον του πατέρα τους και του εν γένει οικογενειακού περιβάλλοντος , δημιουργώντας τους φοβίες και συναισθηματική ανασφάλεια” Το ενδιαφέρον δε στην απόφαση είναι ότι η Δικαστής εξομοίωσε την ύπαρξη θέματος ψυχικής υγείας της μητρός με την κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας . Με λίγα λόγια , θεώρησε ότι είτε υπάρχει όντως θέμα ψυχικής υγείας , είτε όχι , αν δημιουργούνται στα τέκνα φοβίες και συναισθηματική ανασφάλεια λόγω της έντασης με τον πρώην σύζυγο, επειδή κατ επανάληψη τον εμποδίζει από την απρόσκοπτη επικοινωνία με τα τέκνα και ειναι αρνητική στις κοινωνικές επαφές των ανήλικων με προσωπα του οικογενειακού περιβάλλοντος, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο , ήτοι “η διατάραξη της ομαλής ψυχοσωματικής ανάπτυξης των ανηλίκων τέκνων τα οποία προκειμένου να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και να μορφωθούν έχουν ανάγκη να διαβιούν σε ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον , χωρίς εντάσεις και προβλήματα , απόρροια ιδίως της έντασης της σχέσης των διαδίκων”. Έτσι ανέθεσε προσωρινά την επιμέλεια του προσώπου των ανήλικων τέκνων στον αιτούντα πατέρα ενώ δεν δίστασε να διατάξει την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος στην μέση της χρονιάς λαμβανομένου υπόψη των διακοπων των εορτών Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς. Ανεξάρτητα της τύχης της υπόθεσης σε επίπεδο κύριας αγωγής , είναι από τις ελάχιστες αποφάσεις των ελληνικών Δικαστηρίων που αφαιρούν την επιμέλεια από την μητέρα και ίσως η πρώτη που ορίζει την κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας με τον πατέρα ως λόγο για την δημιουργία φοβου και συναισθηματικής ανασφάλειας των τέκνων άρα αιτία για αλλαγή των όρων διαβίωσης με την αναθεση της επιμέλειας στον πατέρα. Η Απόφαση κινούμενη σε σωστή βάση αναδεικνύει τον σκοπό του Οικογενειακού Δικαίου που είναι πρωτίστως το συμφέρον των τέκνων. Είναι Ευθύνη του γονέα που έχει την επιμελεια να διασφαλίζει την επικοινωνία των παιδιών με τον άλλο γονέα. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει να επανεξετάζεται η ανάθεση της επιμέλειας, καθώς θα πρέπει να διασφαλιστεί η διαβίωση των τέκνων σε ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον. helleniclawyer.eu/
Read moreΣυμβούλιο Εφετών Πατρών 188 /2016: Αίτημα κήρυξης απόλυτης ακυρότητας προδικασίας σωρευτικά με αίτημα αντικατάστασης προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους. Τυπικά δεκτή η αίτηση, απορρίπτει κατ' ουσίαν.
Συμβούλιο Εφετών Πατρών 188 /2016: Αίτημα κήρυξης απόλυτης ακυρότητας προδικασίας σωρευτικά με αίτημα αντικατάστασης προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους. Τυπικά δεκτή η αίτηση, απορρίπτει κατ’ ουσίαν. Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στεφανία Καρατζά, Πρόεδρο Εφετών, Δημήτριο Κοντόπουλο – Εισηγητή και Αγγελική Δέτση, Εφέτες..Το Συμβούλιο καλείται να αποφανθεί για την ποινική υπόθεση στην οποία η Αντεισαγγελέας Εφετών Πατρών Βασιλική Αργύρη έχει υποβάλει πρότασή της με αριθμό 170/2016 που έχει ως εξής: «…Σύμφωνα με τη διάταξη του άρ. 171 παρ. 1 ΚΠΔ, απόλυτη ακυρότητα που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το Δικαστήριο και στον Αρειο Πάγο, προκαλείται, μεταξύ άλλων, αν δεν τηρηθούν οι διατάξεις που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται, από το νόμο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (εδ. δ”). . Σύμφωνα με την ερμηνεία της εν λόγω διάταξης, όπως την επεξεργάστηκε με πάγια σχετική νομολογία του το ΕΔΔΑ, θα πρέπει η ποινική διαδικασία, ως σύνολο θεωρούμενη και ανεξάρτητα από τους επιμέρους δικονομικούς τύπους της, να μπορεί να εκτιμηθεί ότι είναι σύμφωνη με την αρχή της ευδικίας, υπό την έννοια ότι θα πρέπει (και στο στάδιο της προδικασίας, για την οποία δεν κάνει διάκριση η ΕΣΔΑ σε σχέση με την κυρία διαδικασία) να δίδεται το δικαίωμα στον κατηγορούμενο να ακουσθεί πλήρως κατά την εκδίκαση της ουσίας της εναντίον του κατηγορίας από το δικαστή που θα εκδώσει οριστική απόφαση επ` αυτής (ΕΔΔΑ, απόφαση της 22.9.1994, Lalla & Pelladoah κατά Ολλανδίας, Series Α-297-Α, ΕΔΔΑ, απόφαση της 28.10.1994, Boner & Maxwell κατά Ηνωμένου Βασιλείου, Series A-300-B, 300-C). Αυτό το περιθώριο έχει όμως ο κατηγορούμενος, σε κάθε περίπτωση, (α) προσφεύγοντας λ.χ. κατ` άρ. 322 ΚΠΔ κατά του κλητηρίου θεσπίσματος, αν με τέτοιο παραπεμφθεί να δικασθεί, (β) απολογούμενος επί λεπτομερώς συντεταγμένου κατηγορητηρίου στο πλαίσιο της κύριας ανακρίσεως που τυχόν παραγγελθεί με την άσκηση ποινικής διώξεως (ΑΠ 948/2011 ΝΟΜΟΣ), (γ) ασκώντας -εφ` όσον δικαιούται- ένδικα μέσα κατά του τυχόν παραπεμπτικού βουλεύματος ή (δ) εάν δεν δικαιούται να ασκήσει ο ίδιος αυτοτελώς τέτοια ένδικα μέσα, προκαλώντας την άσκηση τους από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ή Εφετών (Ν. Ανδρουλάκη, «θεμελιώδεις έννοιες της ποινικής δίκης» εκδ. Σάκκουλα 1994, σελ. 264 υποσημείωση 80) Κατά δε το άρθρα α) 173 παρ. 2 ΚΠΔ, «από τις απόλυτες ακυρότητες που μνημονεύονται στο άρ. 171, όσες αναφέρονται σε πράξεις της προδικασίας, μπορούν να προτείνονται ωσότου γίνει αμετάκλητη η παραπομπή στο ακροατήριο». Β) 176 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, «αρμόδιο να κηρύξει την ακυρότητα των πράξεων της προδικασίας είναι το δικαστικό συμβούλιο, ενώ των πράξεων της διαδικασίας στο ακροατήριο και της κύριας και της προπαρασκευαστικής, το δικαστήριο που αναλαμβάνει την εκδίκαση της κατηγορίας». Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι οι απόλυτες ακυρότητες της προδικασίας προτείνονται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, διαφορετικά καλύπτονται, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ληφθούν υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως, αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μη αυτών είναι το δικαστικό συμβούλιο. Αν οι ακυρότητες αυτές προτάθηκαν και απορρίφθηκαν από το δικαστικό συμβούλιο, δεν μπορούν να επαναφερθούν και να προταθούν και πάλι ενώπιον του δικαστηρίου που αναλαμβάνει την εκδίκαση της κατηγορίας, […]
Read moreΜονΠρΑθ (Ασφαλ. Μέτρα) 2389/2016 : Γονική μέριμνα. Διεθνής δικαιοδοσία. Καν. 2201/2003, Σύμβαση Χάγης, ν. 4020/2011. Έννοια «συνήθους διαμονής» τέκνου και κρισιμότητα του χρόνου προσφυγής στο δικαστήριο. Προϋποθέσεις παρέκτασης αρμοδιότητας. Απορρίπτει ως απαράδεκτη ελλείψει διεθνούς δικαιοδοσίας την αίτηση.
Ασφαλιστικά μέτρα. Γονική μέριμνα. Διεθνής δικαιοδοσία. Καν. 2201/2003, Σύμβαση Χάγης, ν. 4020/2011. Έννοια «συνήθους διαμονής» τέκνου και κρισιμότητα του χρόνου προσφυγής στο δικαστήριο. Προϋποθέσεις παρέκτασης αρμοδιότητας. Απορρίπτει ως απαράδεκτη ελλείψει διεθνούς δικαιοδοσίας αίτηση μετοίκησης, προσωρινής επιμέλειας και διατροφής, αυτεπαγγέλτως αλλά και κατόπιν ένστασης αναρμοδιότητας από τον καθ’ ου, ο οποίος έχει ήδη προσφύγει σε Δικαστήριο της Βενετίας που αποφάνθηκε ότι έχει αρμοδιότητα ως εκ του γεγονότος ότι ο ανήλικος διαβίωνε στην Ιταλία και όρισε δικάσιμο για την ακρόαση της νυν αιτούσας. ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ […]Σύμφωνα με το άρθρο 8 υπό τον τίτλο «Γενική Δικαιοδοσία», του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμός 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, με τον οποίο καταργήθηκε ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1347/2000, «τα δικαστήρια κράτους μέλους έχουν δικαιοδοσία επί θεμάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα παιδιού, το οποίο έχει συνήθη διαμονή σε αυτό το κράτος μέλος κατά τη στιγμή της άσκησης της προσφυγής». Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 1 του ανωτέρω κανονισμού, όταν ένα παιδί μετοικεί νομίμως από ένα κράτος μέλος, σε άλλο, και αποκτά σε αυτό νέα συνήθη διαμονή, τα δικαστήρια του κράτους μέλους της προηγούμενης συνήθους διαμονής του παιδιού διατηρούν την αρμοδιότητα τους, κατά παρέκκλιση του άρθρου 8, για περίοδο τριών μηνών μετά τη μετοικεσία, προκειμένου να τροποποιήσουν απόφαση η οποία αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας εκδοθείσα σε αυτό το κράτος μέλος πριν από τη μετοικεσία του παιδιού, εφόσον ο δικαιούχος του δικαιώματος επικοινωνίας, δυνάμει της αποφάσεως που αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας, εξακολουθεί να διαμένει συνήθως στο κράτος μέλος της προηγούμενης συνήθους διαμονής του παιδιού. Το άρθρο αυτό, ενθαρρύνει τους δικαιούχους γονικής μέριμνας να συμφωνούν σχετικά με τις απαραίτητες προσαρμογές των δικαιωμάτων επικοινωνίας πριν από τη μετοικεσία και, εάν αυτό αποδειχθεί αδύνατο, να προσφεύγουν στο αρμόδιο δικαστήριο για την επίλυση της διαφοράς. Δεν εμποδίζει ουδόλως ένα πρόσωπο να μετακινείται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά παρέχει εγγύηση ότι το πρόσωπο που δεν μπορεί πλέον να ασκήσει τα δικαιώματα της επικοινωνίας όπως πριν, δεν οφείλει να προσφύγει στα δικαστήρια του νέου κράτους μέλους, αλλά μπορεί να ζητήσει την κατάλληλη προσαρμογή του δικαιώματος επικοινωνίας ενώπιον του δικαστηρίου που του χορήγησε το δικαίωμα αυτό εντός προθεσμίας τριών μηνών μετά τη μετοικεσία. Τα δικαστήρια του νέου κράτους μέλους δεν έχουν αρμοδιότητα όσον αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το άρθρο 9 εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση που ο δικαιούχος επικοινωνίας επιθυμεί να τροποποιήσει μία προηγούμενη απόφαση σχετικά με το δικαίωμα αυτό. Εάν δεν έχει εκδοθεί απόφαση για το δικαίωμα επικοινωνίας από τα δικαστήρια του κράτους μέλους προέλευσης, το άρθρο 9 δεν εφαρμόζεται και ισχύουν οι άλλοι κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας. Όλα τούτα υπό την προϋπόθεση ότι, σύμφωνα με οποιαδήποτε δικαστική απόφαση ή νόμο ισχύοντα στο κράτος μέλος προέλευσης (συμπεριλαμβανομένων των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου), ο δικαιούχος γονικής μέριμνας έχει τη δυνατότητα να μετοικήσει με το παιδί σε άλλο κράτος μέλος χωρίς τη συγκατάθεση του άλλου δικαιούχου γονικής μέριμνας. Εάν η μετοικεσία είναι παράνομη, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 9 αλλά το άρθρο 10 του ίδιου κανονισμού. Η […]
Read moreΗ εκπρόθεσμη διακοπή εργασιών στη Δ.Ο.Υ. και οι διαδικασίες στο Γ.Ε.ΜΗ. .
Μετά την κοινοποίηση της ΠΟΛ. 1163/2016 του Γ.Γ.Δ.Ε. σχετικά με τη διακοπή εργασιών των φορολογουμένων (φυσικών, νομικών προσώπων και οντοτήτων) βάσει του πραγματικού χρόνου παύσης εργασιών, είχαν προκύψει —εκτός των άλλων— και ορισμένες απορίες αναφορικά με τις υποχρεώσεις των φορολογουμένων αυτών σχετικά με το Γ.Ε.ΜΗ. Μετά την ψήφιση του πρόσφατου νόμου (σ.σ. αναμένεται η δημοσίευσή του στο ΦΕΚ) δίνονται διευκρινίσεις στα ζητήματα που ανέκυπταν σχετικά με τις υποχρεώσεις προς αυτό (Γ.Ε.ΜΗ). Ας δούμε όμως όσα προβλέπονται στην απόφαση του Γ.Γ.Δ.Ε., αλλά και στο ψηθισθέν νομοσχέδιο: ► Στην ΠΟΛ. 1163/2016 μεταξύ άλλων έγιναν γνωστά τα εξής: Όσοι είναι υπόχρεοι εγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ. και σκοπεύουν να προβούν σε παύση εργασιών με ημερομηνία διακοπής μετά τη δημοσίευση της παρούσας (σ.σ. 23.11.2016), απαιτείται να προσκομίσουν βεβαίωση διαγραφής από το Γ.Ε.ΜΗ. Για τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες τα οποία είτε δεν έχουν καν υποχρέωση εγγραφής στο Γ.Ε.ΜΗ. ή, ακόμα και αν έχουν, δεν εμπίπτουν στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου, είναι υποχρεωτική για τη βεβαίωση διακοπής εργασιών η κατάθεση μαζί με την υποβολή της δήλωσης διακοπής εργασιών και αποδεικτικού της λύσης τους χωρίς η ημερομηνία δημοσίευσης της λύσης να είναι δεσμευτική για τη διακοπή των εργασιών τους. ► Με τις διατάξεις του άρθρου 74 του νομοσχεδίου που ψηφίσθηκε πρόσφατα στη βουλή θεσπίστηκαν τα ακόλουθα: Τροποποιήσεις του ν. 3419/2005 (Α’ 297)1 1. Στην παρ. 4 του άρθρου 11 του ν. 3419/2005 προστίθεται περίπτωση ε’ ως εξής: «ε. Επιχειρήσεις που είναι εγγεγραμμένες στο Γ.Ε.ΜΗ., για τις οποίες από τα διαβιβαζόμενα στις Υπηρεσίες Γ.Ε.ΜΗ. στοιχεία προκύπτει ότι ο πραγματικός χρόνος παύσης εργασιών τους είναι προγενέστερος της 23ης Νοεμβρίου 2016, διαγράφονται αυτεπάγγελτα και ατελώς από το Γ.Ε.ΜΗ. με χρόνο διαγραφής τους τον ως άνω πραγματικό χρόνο.» Αιτιολογική έκθεση: Εφόσον από τα πραγματικά γεγονότα αποδεικνύεται πως ο χρόνος της παύσης εργασιών μιας επιχείρησης είναι προγενέστερος της 23-11-2016 και η σχετική πληροφορία διαβιβάζεται αρμοδίως στις Υπηρεσίες Γ.Ε.ΜΗ., τότε η επιχείρηση αυτή θα διαγράφεται αυτεπάγγελτα από το Γ.Ε.ΜΗ. με ημερομηνία διαγραφής ίδια με αυτή της πραγματικής παύσης εργασιών. Η διαγραφή από το Γ.Ε.ΜΗ. θα πραγματοποιείται κατόπιν συνεργασίας μεταξύ των Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών και του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης. Ο τρόπος απόδειξης του πραγματικού χρόνου παύσης εργασιών και εν γένει οι λεπτομέρειες της διαδικασίας περιγράφονται στην ανωτέρω αναφερόμενη απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων. Στη συγκεκριμένη διάταξη υπάγονται μόνο οι επιχειρήσεις των οποίων ο πραγματικός χρόνος παύσης εργασιών προηγείται της 23-11-2016 επειδή η εν λόγω ημερομηνία είναι η ημερομηνία ισχύος της ανωτέρω αναφερόμενης απόφασης του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων (σ.σ. βλ. ΠΟΛ. 1163/2016. 2. Στο άρθρο 6 του ν. 3419/2005 προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής: «3. Οι επιχειρήσεις της περίπτωσης ε’ της παραγράφου 4 του άρθρου 11 απαλλάσσονται από την υποχρέωση δημοσίευσης των οικονομικών καταστάσεών τους για τις χρήσεις που ακολουθούν το χρόνο διαγραφής τους. Επίσης, απαλλάσσονται από οποιαδήποτε υποχρέωση προς το Γ.Ε.ΜΗ. οι επιχειρήσεις που δεν είναι εγγεγραμμένες στο Γ.Ε.ΜΗ. και ο πραγματικός χρόνος παύσης εργασιών τους είναι προγενέστερος της 23ης Νοεμβρίου 2016.» Η υπάρχουσα παρ. 3 του άρθρου 6 του ν. 3419/2005 αναριθμείται σε 4. Αιτιολογική έκθεση: Όσοι υπόχρεοι διαγράφονται από το Γ.Ε.ΜΗ. βάσει των ανωτέρω, θα απαλλάσσονται τόσο από τις οφειλές των επιμελητηριακών τελών και των τελών Γ.Ε.ΜΗ., […]
Read more