Η διαταγή πληρωμής στη διοικητική δίκη
Η διαταγή πληρωμής στη διοικητική δίκη Της Κλεοπάτρας Καλλικάκη, Εφέτη Δ.Δ. Με το άρθρο 1 του ν.4329/2015 (ΦΕΚ Α 53/2-6-15), το οποίο άρχισε να ισχύει στις 16-9-2015, προβλέφθηκε η δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής για αξιώσεις από διοικητικές συμβάσεις, στο πλαίσιο της διοικητικής δίκης, με την προσθήκη τρίτου τμήματος στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας με τίτλο: «ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ» (άρθρα 272Α έως και 272Ι). Η ανάγκη πρόβλεψης μιας τέτοιας διαδικασίας ανέκυψε μετά την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 2011 «για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές» (ΕΕ L 48), με την παρ.Ζ του άρθρου πρώτου του ν.4152/2013 (Α 107). Η διαδικασία αυτή μέχρι τώρα προβλεπόταν μόνο για τα πολιτικά δικαστήρια, τα οποία άλλωστε εξέδιδαν διαταγή πληρωμής (εφόσον συνέτρεχαν οι σχετικές προϋποθέσεις) σε βάρος του Δημοσίου, ΟΤΑ και ν.π.δ.δ., και αν ακόμη η υποκείμενη σχέση, από την οποία απέρρεε η χρηματική απαίτηση προς πληρωμή, της οποίας εζητείτο η έκδοση διαταγής πληρωμής, υπαγόταν στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων, όπως επί διαφοράς από σύμβαση δημόσιου έργου (Α.Π. 369/2014, 431/2015, πρβλ. ΑΕΔ 18/2005). Ειδικότερα, με τη διάταξη του νέου άρθρου 272Α καθορίζονται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγής πληρωμής. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, διαταγή πληρωμής επιτρέπεται να εκδοθεί μόνο για «μη αμφισβητούμενες» χρηματικές αξιώσεις. Για τον προσδιορισμό της έννοιας «μη αμφισβητούμενες» η ίδια διάταξη παραπέμπει στο άρθρο 3 παρ. 1 του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 (EE L 143). Όπως ορίζεται δε στο άρθρο αυτό: «Αξίωση θεωρείται “μη αμφισβητούμενη”, εάν: α) την έχει αναγνωρίσει ρητά ο οφειλέτης, μέσω αποδοχής της αξίωσης ή μέσω συμβιβασμού που επικυρώθηκε από δικαστήριο ή καταρτίσθηκε ενώπιον δικαστηρίου κατά τη διάρκεια διαδικασίας, ή β) ο οφειλέτης ουδέποτε αντιτάχθηκε προς αυτήν σύμφωνα με τις σχετικές δικονομικές απαιτήσεις του δικαίου του κράτους μέλους προέλευσης κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, ή γ) ο οφειλέτης δεν παρέστη ή δεν εκπροσωπήθηκε στη σχετική με την εν λόγω αξίωση ακροαματική διαδικασία αφού είχε αντιταχθεί αρχικά στην αξίωση κατά τη διάρκεια διαδικασίας ενώπιον δικαστηρίου, εφόσον η συμπεριφορά αυτή ισοδυναμεί με σιωπηρή αποδοχή της αξίωσης ή των πραγματικών περιστατικών τα οποία επικαλέσθηκε ο πιστωτής σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους προέλευσης, ή δ) την έχει αναγνωρίσει ρητά ο οφειλέτης σε δημόσιο έγγραφο». Περαιτέρω, η, κατά τα πιο πάνω «μη αμφισβητούμενη αξίωση» πρέπει να πηγάζει από διοικητική σύμβαση, που έχει συνομολογηθεί στο πλαίσιο εμπορικής συναλλαγής, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρ. Ζ του άρθρου πρώτου του ν.4152/2013 (Α 107), όπως αυτή οριοθετείται εννοιολογικά από την υποπαράγραφο Ζ3. Κατά τη διάταξη αυτή «Εμπορική συναλλαγή» είναι «κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία συνεπάγεται την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής». Επόμενη προϋπόθεση, η οποία πρέπει να συντρέχει για την έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι να έχει ολοκληρωθεί ο προληπτικός έλεγχος της σχετικής δαπάνης και να έχει αποβεί θετικός για την πληρωμή της. Ως προληπτικός έλεγχος νοείται ο έλεγχος που διενεργείται πριν από την πληρωμή της σχετικής δαπάνης από το Ελεγκτικό Συνέδριο, εφόσον αυτή εμπίπτει στον έλεγχό του, καθώς και από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου ή τις κατά περίπτωση αρμόδιες υπηρεσίες για την εκκαθάριση της δαπάνης και την έκδοση της σχετικής εντολής πληρωμής. […]
Read moreΔικαστικοί Επιμελητές : Οι νέες αμοιβές τους απο 1/1/2016
Με το ΦΕΚ Β ‘ 2346 – 30/10/2015 καθορίζονται οι νέες αμοιβές των Δικαστικών Επιμελητών : Α. ΕΠΙΔΟΣΗ 1. Για κάθε μία επίδοση δικογράφου ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου και τη σύνταξη της σχετικής έκθεσης σε: • τριάντα πέντε ευρώ (35,00 €) από 0 έως 10 χλμ. (Α΄ Ζώνη) • πενήντα πέντε ευρώ (55,00 €) από 11 έως 30 χλμ. (Β΄ Ζώνη) • εβδομήντα τρία ευρώ (73,00 €) από 31 έως 60 χλμ. (Γ΄ Ζώνη) • ενενήντα πέντε ευρώ (95,00 €) από 61 και άνω χλμ. (Δ΄ Ζώνη). Σε περίπτωση επίδοσης έξω από τον νομό που έχει την έδρα του ο δικαστικός επιμελητής ή η αστική εταιρεία των επιμελητών η αμοιβή της Δ΄ Ζώνης διπλασιάζεται. Για επίδοση σε νησί ή σε διαφορετικό νησί από εκείνο στο οποίο διατηρεί το γραφείο του ο δικαστικός επιμελητής, ή έχει την έδρα της η αστική εταιρεία δικαστικών επιμελητών, η αμοιβή του είναι αυτή της Δ΄ Ζώνης, υπολογιζόμενων και των πάσης φύσεως εξόδων. 2. Στις πιο πάνω περιπτώσεις η χιλιομετρική απόσταση υπολογίζεται από την έδρα του Πρωτοδικείου στην περιφέρεια του οποίου είναι διορισμένος και διατηρεί το γραφείο του ο δικαστικός επιμελητής ή είναι η έδρα της αστικής εταιρείας των δικαστικών επιμελητών. 3. Η αμοιβή του μάρτυρα που συμμετέχει στη θυροκόλληση κάθε εγγράφου υπολογίζεται στα δέκα ευρώ (10,00 €). 4. Σε περίπτωση που η επίδοση ματαιωθεί από λόγο ανεξάρτητο από τη θέληση του δικαστικού επιμελητή, λαμβάνει αυτός το 75% του ποσού της πιο πάνω αμοιβής. 5. Η αμοιβή για την επίδοση με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 122 του Κ.Πολ.Δ. καθορίζεται σε είκοσι πέντε ευρώ (25,00 €). Β. ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ 1. Για την ενέργεια αναγκαστικής ή συντηρητικής κατάσχεσης σε εξακόσια εξήντα ευρώ (660,00 €). 2. Αν με την ίδια έκθεση κατάσχεσης κατάσχονται περισσότερα από ένα ακίνητα, πλοία ή αεροσκάφη, ο δικαστικός επιμελητής λαμβάνει χωριστή αμοιβή για κάθε ένα από αυτά και συγκεκριμένα: • από το δεύτερο μέχρι και το τρίτο ακίνητο, ολόκληρη την πιο πάνω αμοιβή • από το τέταρτο έως και το δέκατο ακίνητο, το 1/2 της πιο πάνω αμοιβής • από το ενδέκατο ακίνητο και άνω. το 1/3 της πιο πάνω αμοιβής. Γ. ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ Για τη σύνταξη κάθε αποσπάσματος κατασχετήριας έκθεσης αρχικού ή επαναληπτικού πλειστηριασμού ήαναπλειστηριασμού σε τετρακόσια ευρώ (400,00 €). Αν το απόσπασμα κατασχετήριας έκθεσης αφορά διενέργεια πλειστηριασμού δικαστικής διανομής κατά το άρθρο 484 του Κ.Πολ.Δ. και στην περίπτωση του άρθρου 1021 του ίδιου Κώδικα ή με άλλη διάταξη νόμου καθορίζεται η ίδια πιο πάνω αμοιβή. Δ. ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ Ι. Γενικά α) Αν το αντικείμενο της εκτέλεσης δεν αφορά κατάσχεση αλλά αφαίρεση, αποβολή, εγκατάσταση, μεσεγγύηση, προσωπική κράτηση, απογραφή κινητών, διαπιστωτική έκθεση ή όποια άλλη πράξη εκτέλεσης, για την ενέργεια καθεμιάς από αυτές η αμοιβή του δικαστικού επιμελητή καθορίζεται σε τριακόσια ευρώ (300,00 €) και προσαυξάνεται ανάλογα με τις δυσχέρειες που εμφανίζονται στην απασχόληση του δικαστικού επιμελητή μετά από συμφωνία με τον εντολέα του. β) Όταν πρόκειται για περιγραφή και εκτίμηση στις περιπτώσεις των άρθρων 484 και 1021 του Κ.Πολ.Δ. ή άλλης διάταξης νόμου, η αμοιβή του δικαστικού επιμελητή καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 του Β Κεφαλαίου για την κατάσχεση. γ) Όταν η εκτελούμενη απόφαση με προσωπική κράτηση αφορά χρηματική […]
Read moreΓνησιότητα και πλαστότητα ιδιωτικών και δημοσίων εγγράφων.
Γνησιότητα και πλαστότητα ιδιωτικών και δημοσίων εγγράφων Χαράλαμπος Σεβαστίδης, Πρόεδρος Πρωτοδικών Ι.- Έννοιες Γνησιότητα υπό στενή έννοια: υποδηλώνει την προέλευση, δηλαδή την κατάρτιση του εγγράφου από τον φερόμενο ως εκδότη του. Γνησιότητα υπό ευρεία έννοια: συμπεριλαμβάνει εκτός από την προέλευση και το γεγονός της μη αλλοίωσης του περιεχομένου του εγγράφου. Ο νόμος (ΚΠολΔ) δεν κάνει σχετικές διακρίσεις. Οι περί γνησιότητας-πλαστότητας διατάξεις του ΚΠολΔ εφαρμόζονται κατ’ εξαίρεση και στις εκδηλώσεις της διανοητικής πλαστογραφίας (προκειμένου για δημόσια έγγραφα), μολονότι η παραποίηση δεν αναφέρεται εδώ στο εξωτερικό αλλά στο εσωτερικό περιεχόμενο του εγγράφου (βλ. σχετ. ΑΠ 1974/2008, ΕλλΔνη (2010), 677, NOMOS, ΑΠ 732/1970, ΝοΒ (1971), 314, ΕΕΝ (1971), 182, ΑΠ 753/1970, ΝοΒ (1971), 328, ΠολΠρΑθ 14566/1975, ΕλλΔνη (1980), 736, Π.Αρβανιτάκη, ζητήματα αποδεικτικών εγγράφων (κατά τον ΚΠολΔ), 1992, σελ. 63-64, σημ. 19, Ν.Νίκα, πολιτική δικονομία, τομ. ΙΙ, 2005, σελ. 542 και 545. Βλ. όμως αντίθ. ΑΠ 228/1970, ΝοΒ (1970), 955). Πάντως, η ψευδής βεβαίωση γεγονότων σε ιδιωτικό έγγραφο δεν συνιστά πλαστογραφία (βλ. ενδ. ΑΠ 467/1985, ΠοινΧρ (1985), 800). ΙΙ.- Η γνησιότητα των εγγράφων Ημεδαπά δημόσια έγγραφα Στα ημεδαπά δημόσια έγγραφα ο ΚΠολΔ απονέμει τεκμήριο γνησιότητας (άρθρο 455 ΚΠολΔ), που καλύπτει τόσο την προέλευση όσο και το ανόθευτο του περιεχομένου τους. Το τεκμήριο αυτό είναι μαχητό, αλλά μόνη δυνατότητα «ανταπόδειξης» εναντίον του προβλέπεται η προσβολή του ως πλαστού. Ιδιωτικά έγγραφα Τα ιδιωτικά έγγραφα δεν συνοδεύονται από αντίστοιχο τεκμήριο γνησιότητας (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΑΠ 1764/2012, NOMOS, ΑΠ 915/2011, NOMOS, ΑΠ 1254/2010, ΕλλΔνη (2011), 999, ΑΠ 825/2010, NOMOS, ΑΠ 718/2010, ΝοΒ (2010), 2337 (περίλ.), NOMOS, ΑΠ 575/2010, ΝοΒ (2010), 2063 (περίλ.), ΑΠ 72/2008, ΝοΒ (2008), 2408, ΕλλΔνη (2008), 1024, ΕφΑΔ (2008), 582, ΑΠ 1568/2007, NOMOS, ΑΠ 1798/2006, ΧρΙΔ (2007), 147, ΑΠ 655/2003, ΕλλΔνη (2003), 1381, ΑΠ 1616/2001, ΕλλΔνη (2002), 407, ΑΠ 430/2001, NOMOS, ΑΠ 780/1994, ΕλλΔνη (1995), 840, ΕφΘεσ 1067/2010, Αρμ (2011), 600, ΕφΠατρ 954/2008, ΑχΝομ (2009), 391, ΕφΘεσ 1479/2007, Αρμ (2008), 754, ΕφΘεσ 1440/2004, ΕπισκΕΔ (2004), 748, ΕφΛαρ 268/2004, ΕπισκΕΔ (2004), 716, ΕφΔωδ 215/2004, NOMOS, ΕφΛαρ 70/2001, ΕλλΔνη (2004), 526, Δικογραφία (2001), 90, ΕφΑθ 1627/1982, ΕΕμπΔ (1983), 278). Αν αμφισβητηθεί η γνησιότητά τους, ο διάδικος που τα επικαλείται και τα προσκομίζει οφείλει να την αποδείξει, ανεξάρτητα από το είδος του εγγράφου, το πρόσωπο (διάδικο ή τρίτο) από το οποίο προέρχεται (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΑΠ 1764/2012, ό.π., ΑΠ 915/2011, ό.π., ΑΠ 825/2010, ό.π., ΑΠ 718/2010, ό.π., ΑΠ 72/2008, ό.π., ΑΠ 1798/2006, ό.π., ΑΠ 1149/2002, ΕλλΔνη (2004), 485, ΑΠ 780/1994, ό.π.) ή την εκτίμηση του εγγράφου προς άμεση ή έμμεση απόδειξη (ΑΠ 718/2010, ό.π., ΑΠ 575/2010, ό.π., ΑΠ 1616/2001, ό.π., ΑΠ 310/1996, ΕλλΔνη (1997), 87, ΑΠ 780/1994, ό.π.). Η απόδειξη της γνησιότητας γίνεται με την ίδια διαδικασία με την οποία δικάζεται η επίδικη διαφορά (ΑΠ 825/2010, ό.π., ΑΠ 655/2003, ό.π., ΕφΑθ 67/2012, ΝοΒ (2012), 576, ΕλλΔνη (2012), 840, ΕφΠειρ 1722/1987, ΠειρΝομ (1987), 470, Ι.Τέντες, εις Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα ερμηνεία ΚΠολΔ, υπ’ άρθρο 458, αριθ. 2, σελ. 817). Για την απόδειξη αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα απόδειξης, ιδίως αυτοψία, πραγματογνωμοσύνη και μάρτυρες (ΑΠ 1304/2013, NOMOS, ΕφΛαρ 70/2001, ΕλλΔνη (2004), 526, Δικογραφία (2001), 90). Διαφορετικά (δηλ. αν αμφισβητηθεί η γνησιότητα του ιδιωτικού εγγράφου, χωρίς αυτή (γνησιότητα) να αποδειχθεί από τον επικαλούμενο το έγγραφο), το ιδιωτικό έγγραφο δεν λαμβάνεται υπόψη για […]
Read moreΤα δακτυλικά αποτυπώματα ως μέσο στην ποινική δίκη, στην καθημερινή αστυνομική πρακτική, η διάρκεια διατήρησή τους και η τύχη τους σε περίπτωση αθώωσης ή καταδίκης του προσώπου που αφορούν.
Λάμπρου Σ.Τσόγκα, Εισαγγελέα Πρωτοδικών Τα δακτυλικά αποτυπώματα αποτελούν υλικό, που χρησιμεύει τόσο στην ποινική δίκη όσο και στην αστυνομική δράση για την αναζήτηση και ταυτοποίηση προσώπων. Πρόκειται προφανώς για ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, αφού λόγω της μοναδικότητας της φύσης του, η πληροφορία που τα αποτυπώματα παρέχουν είναι αποκλειστική για το άτομο που αφορούν. Έτσι συνδέονται με την αναγνώριση-ταυτοποίηση συγκεκριμένου προσώπου, με την απόδειξη της παρουσίας του σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο και με τη σχέση του με συγκεκριμένα σε τόπο και χρόνο περιστατικά. Μετά από αυτά γίνεται εμφανής η σπουδαιότητα της χρήσης τους στην ποινική δίκη και στην αντεγκληματική δράση της αστυνομίας. Στον Κ.Π.Δ η χρήση των αποτυπωμάτων απαντάται στα άρθρα 181 και 443. Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 181 ΚΠΔ κατά τη διεξαγωγή της αυτοψίας εκείνος που την ενεργεί μπορεί να προβεί είτε ο ίδιος είτε με τη συνδρομή ειδικού υπαλλήλου ή εμπειρογνώμονα σε ιχνογραφήματα, φωτογραφίσεις ή απεικονίσεις και ιδίως να πάρει δακτυλικά ή άλλα αποτυπώματα. Μπορεί επίσης να προχωρήσει σε πειράματα με περιεχόμενο την αναπαράσταση του εγκλήματος ή την εξακρίβωση άλλων περιστατικών που είναι χρήσιμα για την ανακάλυψη της αλήθειας. Κατά τη διεξαγωγή των πειραμάτων πρέπει να αποφεύγονται η προσβολή του θρησκευτικού, του εθνικού ή του ηθικού συναισθήματος, ή ο κίνδυνος να διαταραχθεί η δημόσια τάξη, καθώς και η δημοσιότητα. Επίσης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 443 ΚΠΔ η αίτηση δικαστικής συνδρομής της περίπτωσης του άρθρου 437στοιχ.α’, που διαβιβάζεται με την διπλωματική οδό πρέπει να επισυνάπτονται το κατηγορητήριο, το ένταλμα σύλληψης ή οποιαδήποτε άλλη δικαστική πράξη που έχει το ίδιο κύρος με αυτά και (αν δεν υπάρχει συνθήκη που να το εμποδίζει) όσα έγγραφα απαιτούνται ώστε να βεβαιωθεί ότι υπάρχουν ενδείξεις ενοχής επαρκείς για να παραπεμφθεί σε δίκη εκείνος για τον οποίο ζητείται η έκδοση.* Αν πρόκειται για την περίπτωση του άρθρου 437 στοιχ. β”, στην αίτηση πρέπει να επισυνάπτονται η απόφαση εναντίον εκείνου για τον οποίο ζητείται η έκδοση και οι αποδείξεις ότι είναι αμετάκλητη. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διαβιβάζεται ταυτόχρονα αντίγραφο του νόμου ο οποίος ισχύει στο κράτος που ζητεί την έκδοση και τιμωρεί την πράξη.* Ακόμη, συνοπτική περιγραφή των περιστατικών του εγκλήματος και, τέλος, ακριβής περιγραφή των χαρακτηριστικών εκείνου για τον οποίο ζητείται η έκδοση, μαζί με τη φωτογραφία του και τα δακτυλικά του αποτυπώματα αν αυτό είναι δυνατό. Ολα αυτά τα έγγραφα μπορούν να προσκομίζονται και σε αντίγραφα επικυρωμένα από το δικαστήριο ή από οποιαδήποτε άλλη αρμόδια αρχή του κράτους που ζητεί την έκδοση. Από τις προαναφερθείσες διατάξεις γίνεται σαφές, ότι ο νομοθέτης έχει αναγάγει τα δακτυλικά αποτυπώματα σε βασική πληροφορία λόγω της αξιοπιστίας της για το πρόσωπο που το αφορά τόσο στη διαδικασία της αυτοψίας στη σκηνή του εγκλήματος, όσο και στη διαδικασία της έκδοσης προσώπου. Μάλιστα στην περίπτωση της αυτοψίας η λήψη των αποτυπωμάτων γίνεται χωρίς να το γνωρίζει ο δράστης, χωρίς τη συναίνεσή του προκειμένου να διαπιστωθεί μεταγενέστερα η ταυτότητά του, ενώ στην περίπτωση της έκδοσης η δακτυλοσκόπησή του μπορεί να έχει γίνει με τη συναίνεσή του και ο ίδιος να τελεί σε γνώση ότι τούτη η πληροφορία θα χρησιμοποιηθεί σε βάρος του στο μέλλον σε τυχόν εμπλοκή του σε αξιόποινα περιστατικά. Έτσι πλέον η πληροφορία για τα αποτυπώματα […]
Read moreΔιαδικασίες απέλασης αλλοδαπού σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 4 εδ. α΄ και β΄ ΠΚ, μετά το Ν. 4322/2015.
ΓνωμΕισΑΠ 1/2015 (διαδικασίες απέλασης αλλοδαπού σύμφωνα με το άρθρο 74 παρ. 4 εδ. α΄ και β΄ ΠΚ, μετά το Ν. 4322/2015), http://diaskepsi.gr/wp-content/uploads/2015/06/%CE%93%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%91%CE%A0-1-2015.pdf
Read moreΓνωμΕισΑΠ 4/2015: Περί της ισχύος ή μη της διάταξης του άρθρου 24 παρ. 2 Ν. 2523/1997, μετά την θέση σε ισχύ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.
ΓνωμΕισΑΠ 4/2015: Περί της ισχύος ή μη της διάταξης του άρθρου 24 παρ. 2 Ν. 2523/1997, μετά την θέση σε ισχύ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας ( Ν. 4174/2013, όπως συμπληρώθηκε με το Ν.4254/2014) http://diaskepsi.gr/wp-content/uploads/2015/10/%CE%93%CE%BD%CF%89%CE%BC%CE%95%CE%B9%CF%83%CE%91%CE%A0-4-2015.pdf
Read moreΔικαστικοί Υπάλληλοι Αθήνας – Δίωρες διακοπές εργασιών
23/10/2015 16:07 Δικαστικοί Υπάλληλοι Αθήνας – Δίωρες διακοπές εργασιών Προς: Τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Κοινοποίηση Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κ.κ. Προϊσταμένους των Δικαστηρίων και Εισαγγελιών της Αθήνας Κ.κ. Προϊσταμένους των Δ/νσεων των Γραμματειών Δικαστηρίων και Εισαγγελιών της Αθήνας Δ.Σ.Α. Ο.Δ.Υ.Ε. Αξιότιμε, κ. Υπουργέ Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας υλοποιώντας την ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της 21-10-2015, και για το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλα τα Δικαστήρια της Αθήνας από την έλλειψη προσωπικού, σας ενημερώνει ότι προκηρύσσει δίωρες επαναλαμβανόμενες διακοπές εργασιών ως εξής: Δευτέρα 26-10-2015, 9.00 ως 11.00, όλων των Δικαστικών Υπαλλήλων που υπηρετούν στις υπηρεσίες της Σχολής Ευελπίδων και συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 9.30, μπροστά από τα γραφεία του Συλλόγου. Τρίτη 27-10-2015 και Πέμπτη 29-10-2015, 9.00 ως 11.00, όλων των Δικαστικών Υπαλλήλων που υπηρετούν στις έδρες του Πρωτοδικείου Αθηνών. Πέμπτη 29-10-2015, 9.00 ως 11.00, όλων των Δικαστικών Υπαλλήλων που υπηρετούν στις υπηρεσίες του συγκροτήματος Γκύζη (κτίρια, Αρείου Πάγου, Εφετείου και Ειρηνοδικείου Αθηνών) και συγκέντρωση διαμαρτυρίας, 9.30 στο ισόγειο του Εφετείου Αθηνών, και Από Παρασκευή 30-10-2015, δίωρες επαναλαμβανόμενες διακοπές από 9.00 ως 11.00, όλων των Δικαστικών Υπαλλήλων που ασκούν καθήκοντα Γραμματέα Έδρας, των πολιτικών και ποινικών Δικαστηρίων και υπηρετούν σε όλες τις Δικαστικές Υπηρεσίες της Αθήνας (Άρειος Πάγος, Εφετείο, Πρωτοδικείο και Ειρηνοδικεία). Καλούμε την κυβέρνηση να δώσει άμεσα λύση στο σοβαρό αυτό πρόβλημα που πνίγει τα Δικαστήρια της Αθήνας. Για το Δ.Σ. και τη Γ.Σ. Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας Σωτήρης Τριπολιτσιώτης Θανάσης Κόκκινος
Read more24ωρη αποχή στις 12 Νοεμβρίου 2015, ημέρα της πανελλαδικής απεργίας που έχουν κηρύξει ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Αθήνα, 24/10/2015 Η Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, συνεδρίασε υπό τη προεδρία του Προέδρου της και Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Βασιλείου Αλεξανδρή και συζήτησε εκτενώς τα κρίσιμα προβλήματα που απασχολούν το δικηγορικό σώμα. Η Συντονιστική Επιτροπή εξέφρασε την κατηγορηματική αντίθεσή της στην πρόσφατη κατάργηση των ευνοϊκών ρυθμίσεων για τους μετά την 1-1-1993, ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ (άρθρο 23 του Ν. 4337/2015) καθώς και σε ποινικές φορολογικές διατάξεις του ίδιου νόμου που παραβιάζουν δικαιώματα πολιτών και θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως η αρχή να μην διώκεται κανείς δύο φορές για την ίδια παράβαση καθώς και να υποβάλει σε εξέταση κάθε μάρτυρα κατηγορίας (υπονομεύοντας έτσι τις αρχές την ηθικής απόδειξης και της κατ’ αντιδικία διεξαγωγής της ποινικής δίκης). Επίσης, η Συντονιστική Επιτροπή ενημερώθηκε για τις εξελίξεις σχετικά με τον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που ψηφίσθηκε το καλοκαίρι και τίθεται σε πλήρη εφαρμογή από την 1-1-2016, παρά το γεγονός ότι σύσσωμος ο νομικός κόσμος της χώρας έχει αντιταχθεί σε βασικές διατάξεις του, με τις οποίες μεταξύ άλλων καταργούνται προνόμια εργαζομένων και δημοσίου υπέρ των τραπεζών κατά τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης και περιορίζεται η εμμάρτυρη απόδειξη στην τακτική διαδικασία. Εκτιμώντας όλα τα παραπάνω δεδομένα και ενόψει της κατάθεσης του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου, η Συντονιστική Επιτροπή αποφάσισε: · Να συγκληθεί εντός των προσεχών δέκα ημερών η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων τη χώρας. Σχετικά με τα ουσιαστικά ζητήματα που συζητήθηκαν, η Συντονιστική Επιτροπή εισηγείται προς την Ολομέλεια : · Να πραγματοποιηθεί 24ωρη αποχή στις 12 Νοεμβρίου 2015, ημέρα της πανελλαδικής απεργίας που έχουν κηρύξει ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. · Να αναδειχθούν και να προβληθούν, με την συμμετοχή δικαστών, τα σοβαρά εγγενή προβλήματα που αποδεδειγμένα αναμένεται να προκαλέσει στην ομαλή λειτουργία των Δικαστηρίων, η εφαρμογή του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠολΔ) και τα οποία τον καθιστούν ουσιαστικά ανεφάρμοστο. · Να αναληφθεί πρωτοβουλία ώστε να ενημερωθούν από τους ίδιους τους δικηγόρους οι εκπρόσωποι των θεσμών, με βάση τις θέσεις του δικηγορικού σώματος και των δικαστικών λειτουργών επί του νέου ΚΠολΔ και των προβλημάτων που δημιουργεί, με σκοπό να επέλθουν ουσιαστικές αλλαγές στο ψηφισθέν σχέδιο, ώστε να αντιμετωπιστούν άμεσα και αποτελεσματικά τα προβλήματα που έχουν εντοπιστεί, και σε κάθε περίπτωση να ανασταλεί η εφαρμογή του νέου Κώδικα επί ένα έτος. · Εν συνεχεία, να συγκληθεί εκ νέου η Ολομέλεια των Προέδρων στις αρχές Δεκεμβρίου, ώστε να ενημερωθεί για τις μέχρι τότε εξελίξεις και να ληφθεί σχετική απόφαση, με βάση τα νεώτερα στοιχεία.
Read moreΕγκλήματα φοροδιαφυγής μετά το Ν. 4337/2015 (Ενημερωτικό Σημείωμα Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος)
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Με το Ν 4337/2015 («Μέτρα για την εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», ΦΕΚ Α’ 129/17-10-2015), επήλθαν σημαντικές μεταβολές στα μέχρι τώρα ισχύοντα εγκλήματα φοροδιαφυγής Ν 2523/1997 κ.λπ. Με σκοπό μια πρώτη ενημέρωση και προς διευκόλυνση των συναδέλφων, σας παραθέτουμε το Σημείωμα που ακολουθεί, με αποδελτιωμένες τις βασικές τροποποιήσεις του νόμου. Εγκλήματα Φοροδιαφυγής Επελθούσες μεταβολές μετά τη θέση σε ισχύ του Ν 4337/2015 (ΦΕΚ Α’ 129/17-10-2015), με το άρθρο 8 του οποίου τροποποιήθηκαν τα άρθρα 66-71 Ν 4174/2013. [Α] Τυποποιούμενα εγκλήματα (διατάξεις, ποινές αρμοδιότητα) Ι. Ανακριβείς δηλώσεις (Ι.i) άρθρο 66 § 1 α’ Ν 4174/2013 : μη υποβολή ή υποβολή ανακριβούς δήλωσης φόρου εισοδήματος–ΕΝΦΙΑ–ΕΦΑ και καταχώρηση εικονικών δαπανών προς μείωση της φορολογητέας ύλης με απόκρυψη αναλογούντος φόρου άνω των 100.000 € ανά διαχειριστικό έτος : φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών – Τριμελές Πλημμελειοδικείο (άρθρο 66 § 3 α Ν 4174/2013). (Ι.ii) ….με απόκρυψη αναλογούντος φόρου άνω των 150.000 € ανά διαχειριστικό έτος : κάθειρξη (κύρια ανάκριση, άρθρο 66 § 4 α Ν 4174/2013). ΙΙ. Μη απόδοση εισπραχθέντων φόρων (ΙΙ.i) άρθρο 66 § 1 β-γ’ Ν 4174/2013 : μη απόδοση εν όλω ή εν μέρει, απατηλή είσπραξη συμψηφισμός ή έκπτωση παρακρατούμενων & επιρριπτόμενων φόρων (και πλοίων) άνω των 100.000 € ανά διαχειριστικό έτος : φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών – Τριμελές Πλημμελειοδικείο (άρθρο 66 § 3 β περ. ββ Ν 4174/2013). (ΙΙ.ii) μη απόδοση κ.λπ….φόρων άνω των 150.000 € ανά διαχειριστικό έτος : κάθειρξη (κύρια ανάκριση, άρθρο 66 § 4 β Ν 4174/2013). ΙΙΙ. Μη απόδοση ΦΠΑ (ΙΙΙ.i) άρθρο 66 § 1 β’ Ν 4174/2013 : μη απόδοση εν όλω ή εν μέρει, απατηλή είσπραξη συμψηφισμός ή έκπτωση ΦΠΑ άνω των 50.000 € ανά διαχειριστικό έτος : φυλάκιση τουλάχιστον 2 ετών – Τριμελές Πλημμελειοδικείο (άρθρο 66 § 3 β’ περ. αα Ν 4174/2013). (ΙΙΙ.ii) μη απόδοση…ΦΠΑ άνω των 100.000 € ανά διαχειριστικό έτος : κάθειρξη – (κύρια ανάκριση, άρθρο 66 § 4 α’ Ν 4174/2013). IV. Έκδοση-αποδοχή πλαστών/εικονικών φορολογικών στοιχείων (VI.i) άρθρο 66 § 5 Ν 4174/2013 : έκδοση – αποδοχή πλαστών – εικονικών φορολογικών στοιχείων ανεξαρτήτως της αποφυγής φόρου : φυλάκιση τουλάχιστον 3 μηνών – Μονομελές Πλημμελειοδικείο (άρθρο 66 § 5 α’ Ν 4174/2013). (VI.ii) έκδοση – αποδοχή πλαστών – εικονικών φορολογικών στοιχείων για παντελώς ανύπαρκτη συναλλαγή συνολικής αξίας άνω των 75.000 € : φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους – Τριμελές Πλημμελειοδικείο (άρθρο 66 § 5 β’ περ. α Ν 4174/2013). (VI.iii) έκδοση – αποδοχή πλαστών – εικονικών φορολογικών στοιχείων για παντελώς ανύπαρκτη συναλλαγή συνολικής αξίας άνω των 200.000 € : κάθειρξη (κύρια ανάκριση, άρθρο 66 § 5 β’ περ. β Ν 4174/2013). VII. Μη καταβολή ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο (VII.i) άρθρο 71 § 2 N 4337/2015 : τροποποιεί τα ποσά του ορίου του αξιοποίνου που προβλέπονται από τη διάταξη του άρθρου 25 § 1 Ν 1882/90 ως ισχύει σε 100.000 και 200.000 €, αντίστοιχα (από 50.000 και 150.000 €, αντίστοιχα), ενώ η ποινική κύρωση παραμένει ως έχει (φυλάκιση 1 και 3 ετών, αντίστοιχα). [Β] Ουσιώδεις μεταβολές στη θεμελίωση της ποινικής ευθύνης (i) Εισάγεται περίπτωση εκ του νόμου φαινομενικής συρροής μεταξύ των λοιπών εγκλημάτων φοροδιαφυγής και της έκδοσης – αποδοχής πλαστών/εικονικών φορολογικών στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν ως μέσο για […]
Read moreΕφΑθ 8343/2005 : ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Η ΕΠΕ εγείρει στο δικό της όνομα κατά των διαχειριστών της την εταιρική αγωγή αποζημίωσης, εφ’ όσον υπάρχει απόφαση της συνέλευσης των εταίρων της. Αν δεν υπάρξει τέτοια απόφαση, οι εταίροι ασκούν την εταιρική αγωγή αποζημίωσης ως μη δικαιούχοι διάδικοι με αίτημα την καταβολή της αποζημίωσης στην εταιρία.
ΕφΑθ 8343/2005 Πρόεδρος Ρ. Ασημακοπούλου, Πρόεδρος Εφετών Εισηγήτρια Α. Καρέλλου, Εφέτης Δικηγόροι Η. Τζάνος, Α. Χλιβερός Διατάξεις: άρθρα 914 ΑΚ, 12 [παρ. 1], 14 [παρ. 2], 15 [παρ. 1] Ν 3190/1955 ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ. Η εταιρία εγείρει στο δικό της όνομα κατά των διαχειριστών της την εταιρική αγωγή αποζημίωσης, εφ’ όσον υπάρχει απόφαση της συνέλευσης των εταίρων της. Αν δεν υπάρξει τέτοια απόφαση, οι εταίροι ασκούν την εταιρική αγωγή αποζημίωσης ως μη δικαιούχοι διάδικοι με αίτημα την καταβολή της αποζημίωσης στην εταιρία. Προθεσμία προσβολής αποφάσεων της συνελεύσεως των εταίρων. κυρες και ακυρώσιμες αποφάσεις. Η άσκηση του δικαιώματος ψήφου από εταίρο, του οποίου πρόκειται να αποφασισθεί η απαλλαγή του από ευθύνη, καθιστά τη σχετική απόφαση ακυρώσιμη. […] πως συνάγεται από τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, αξίωση αποζημιώσεως από αδικοπραξία έχει κατά κανόνα μόνο ο αμέσως ζημιωθείς, εκείνος δηλαδή που προσβλήθηκε αμέσως στα δικαιώματα και γενικώς στα εννόμως προστατευόμενα συμφέροντά του, τέτοιος δε επί αδικοπραξίας τρίτου στρεφόμενης κατά εταιρίας με νομική προσωπικότητα είναι τούτο το νομικό πρόσωπο της εταιρίας και όχι οποιοσδήποτε εταίρος αυτής που αντανακλαστικώς και μόνο ζημιώνεται από την αδικοπραξία σε βάρος της εταιρίας (βλ. Γεωργιάδη-Σταθόπουλο, Αστ. Κώδ., κάτω από το άρθρο 914 αρ. 69 επ. και 74 επ., ΕφΑθ 8293/1986 ΕλΔ 28,1281). Εξάλλου από τη διάταξη του άρθρου 26 του Ν 3190/1955 περί εταιριών περιορισμένης συνάγεται ότι οι διαχειριστές ευθύνονται για παραβάσεις του νόμου αυτού, του καταστατικού, καθώς και για πταίσματα σχετικά με τη διαχείριση. Η ευθύνη αυτή υπάρχει κατά πρώτο λόγο έναντι του νομικού προσώπου της εταιρίας, για την έγερση δε της αγωγής της τελευταίας κατά των οργάνων της απαιτείται απόφαση της συνελεύσεως των εταίρων της (άρθρο 14 Ν 3190/1955). Αν όμως η συνέλευση των εταίρων απορρίψει πρόταση να εγερθεί αγωγή από την εταιρία κατά των διαχειριστών ή αν η συνέλευση δεν πήρε απόφαση για το θέμα αυτό σε εύλογο χρόνο, τότε οι εταίροι μπορούν να ασκήσουν την εταιρική αγωγή αποζημιώσεως κατά των διαχειριστών, ως μη δικαιούχοι διάδικοι, ζητώντας να καταβληθεί στην εταιρία το ποσό της αποζημιώσεως (ΑΠ 1731/1991 ΕλΔ 34,343, ΕφΘεσ 6793/1996 ΔΕΕ 1997,53, ΕφΑθ 4233/1993 ΕΕμπΔ 1996,97, ΕφΑθ 8393/1986 ΕλΔ 1986,642, ΕφΑθ 8293/1986 ό.π.). Περαιτέρω, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 15 του Ν 3190/1955, οι διαχειριστές και κάθε εταίρος έχουν το δικαίωμα να προσβάλουν τις αποφάσεις της συνελεύσεως των εταίρων, ενώπιον του Πρωτοδικείου της έδρας της εταιρίας, αν αυτές έχουν ληφθεί κατά παράβαση του νόμου ή του καταστατικού. Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου η αγωγή απευθύνεται κατά της εταιρίας και ασκείται, μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από την απόφαση. Με βάση το παραπάνω άρθρο, σε συνδυασμό με τις γενικές διατάξεις περί δικαιοπραξιών γίνεται δεκτό ότι η παράβαση των διατάξεων του νόμου ή του καταστατικού συνεπάγεται κατά κανόνα την ακυρωσία (βλ. Ι. Μάρκου, στο Δίκαιο Επιχειρήσεων και Εταιριών 1996, σελ. 1035 επ. και Στ. Κιντή, ΝοΒ 26,331 επ.). Ειδικώς, κατά τη θεωρία, ως άκυρες θεωρούνται οι αποφάσεις της συνελεύσεως των εταίρων που παραβιάζουν διατάξεις αναγκαστικού δικαίου, οι οποίες έχουν τεθεί αποκλειστικώς ή κυρίως για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, όπως αυτές με τις οποίες προστατεύονται οι εταιρικοί δανειστές (π.χ. περί μειώσεως του εταιρικού κεφαλαίου) ή καθορίζεται η δομή και η φύση της […]
Read more