ΑΠ 320/2015 : Ανώνυμη Εταιρία: Ευθύνη μελών ΔΣ έναντι της εταιρίας. Προϋποθέσεις άσκησης αγωγής αποζημίωσης
ΑΠ 320/2015: Ανώνυμη Εταιρία- Ευθύνη μελών ΔΣ έναντι της εταιρίας. Προϋποθέσεις άσκησης αγωγής αποζημίωσης. «Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 18, 22α και 22β του κωδικοποιημένου νόμου 2190/1920 “Περί ανωνύμων εταιρειών”, 31 και 32 του Εμπορικού Νόμου, 68, 714, 297, 298 ΑΚ προκύπτει ότι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου ανώνυμης εταιρείας ευθύνονται έναντι του νομικού προσώπου της εταιρείας, για την ζημία που προξενείται στην εταιρεία συνεπεία πταίσματος τους από δόλο ή από αμέλεια κατά την παραβίαση των υποχρεώσεών τους πίστης και ότι η ευθύνη τους αυτή υπάρχει και κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών του Αστικού Κώδικα (αρθ.914, 919), όταν η ζημιογόνος πράξη ή παράλειψή τους αποτελεί και αδικοπραξία, που θεμελιώνει άμεση και αυτοτελή υποχρέωση προς αποζημίωση. Στις περιπτώσεις αυτές ζημιογόνου πράξης ή παράλειψης, που στρέφεται κατά του νομικού προσώπου της εταιρείας, την προς αποζημίωση αξίωση έχει το αμέσως ζημιωθέν νομικό πρόσωπο της εταιρείας το οποίο, νομιμοποιείται να ασκήσει την σχετική αγωγή κατά των μελών της διοικήσεως κατά τους όρους των άρθρων 22β του ιδίου Νόμου 2190/1920 (ΑΠ 1483/2010). Κατά το άρθρο αυτό, αρ.22β Ν.2190/1920 “Περί ανωνύμων εταιρειών” όπως προστέθηκε με το άρθρο 9 του ΝΔ 4237/1962 και όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 5 του άρθρου 10 Ν.2339/1995 και ίσχυε, πριν τροποποιηθεί από το άρθρο 31 Ν.3604/2007, οριζόταν ότι: “1.Οι αξιώσεις της εταιρείας κατά των μελών του Δ.Σ. εκ της διοικήσεως των εταιρικών υποθέσεων ασκούνται υποχρεωτικά, εάν αποφασίσει τούτο η Γενική Συνέλευση με απόλυτη πλειοψηφία ή ζητήσουν τούτο από το Δ.Σ. μέτοχοι εκπροσωπούντες το ένα τρίτο (1/3) του καταβεβλημένου εταιρικού κεφαλαίου. Η αίτηση της μειοψηφίας λαμβάνεται υπόψη, μόνο εάν βεβαιωθεί ότι οι αιτούντες έγιναν μέτοχοι τρείς (3) τουλάχιστον μήνες προ της αιτήσεως. Οι παραπάνω προϋποθέσεις δεν απαιτούνται στην περίπτωση που η ζημία οφείλεται σε δόλο των μελών του Δ.Σ. 2)Η αγωγή δέον να εγερθεί εντός έξι (6)μηνών από της ημέρας της Γ.Σ. ή της υποβολής της αιτήσεως. 3)Προς διεξαγωγήν της δίκης η Γ.Σ. δύναται να διορίσει ειδικούς εκπροσώπους. Εάν η ενάσκησις της αξιώσεως ζητείται από την μειοψηφίαν ή εν περιπτώσει καθ’ης ή υπό της προηγουμένης παραγράφου καθοριζόμενη προθεσμία ήθελε παρέλθει άπρακτος, δύναται ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου της περιφερείας εις την οποίαν εδρεύει η εταιρεία, αιτήσει της μειοψηφίας, υποβαλλόμενη εντός μηνός από της λήξεώς της εν τη προηγουμένη παραγράφου προθεσμίας, κατά την διαδικασίαν του άρθρου 634 της Πολιτικής Δικονομίας, να διορίσει ειδικούς εκπροσώπους της εταιρείας προς διεξαγωγήν του δικαστικού αγώνως. Η δαπάνη της δίκης για το διορισμό των ειδικών εκπροσώπων και για την επιδίωξη των αξιώσεων της εταιρείας βαρύνει την τελευταία. 4)Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται και ως προς την ευθύνη των προσώπων που δεν είναι μέλη διοικητικού συμβουλίου και ασκού εξουσίες σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 22”. Εκ του ανωτέρω άρθρου σαφώς προκύπτει ότι οι αξιώσεις της εταιρίας εναντίον των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της, οι οποίες απορρέουν από ζημιογόνα (εξαιτίας αμέλειας) διοίκηση των εταιρικών υποθέσεων, ασκούνται από το Δ.Σ. υποχρεωτικά, εφόσον όμως το αποφασίσει προηγουμένως η γενική συνέλευση, με απόφαση που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία ή εφόσον το ζητήσουν από το Δ.Σ. μέτοχοι που εκπροσωπούν το ένα τρίτο (1/3) του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου, υπό την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες έγιναν μέτοχοι της εταιρίας τρείς (3) τουλάχιστον μήνες πριν […]
Read moreΑύξηση ορίου ληξιπρόθεσμων χρεών για την επιβολή ποινής φυλάκισης. Διαμορφώνεται από τα 50.000 στα 100.000 ευρώ.
Αυξάνεται από τα 50.000 ευρώ στα 100.000 ευρώ το όριο των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το δημόσιο, πάνω από το οποίο προβλέπεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους ενώ αντίστοιχα αυξάνεται από τα 150.000 στα 200.000 ευρώ το ληξιπρόθεσμο (άνω των τεσσάρων μηνών) χρέος προς το δημόσιο, το οποίο επισύρει ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών ετών. Πρόκειται για διάταξη που περιλαμβάνεται στο τελικό κείμενο του πολυνομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή μαζί με τις υπόλοιπες διατάξεις που υπήρχαν στο σχέδιο που είχε δοθεί σε διαβούλευση. Ειδικότερα διευκρινίζεται ότι «αποφάσεις ποινικών δικαστηρίων που εκδόθηκαν για χρέη μικρότερα από εκατό χιλιάδες ευρώ και δεν έχουν εκτελεστεί κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού, δεν εκτελούνται. »Αν άρχισε η εκτέλεσή τους, διακόπτεται. Εκκρεμείς αιτήσεις Προϊσταμένων Δημόσιων Οικονομικών Υπηρεσιών ή Ελεγκτικών Κέντρων ή Τελωνείων για χρέη κατώτερα αυτού του ποσού, δεν εισάγονται για συζήτηση. »Η αναστολή της παραγραφής των χρεών, κατώτερων του ποσού των εκατό χιλιάδων ευρώ, για τα οποία υποβλήθηκε αίτηση ποινικής δίωξης, λήγει με τη δημοσίευση του νόμου αυτού, η παραγραφή συνεχίζεται και δεν συμπληρώνεται πριν την πάροδο έτους από τη λήξη της αναστολής». tovima.gr
Read moreΕφΑθ 1437/2014, Προσβολή προσωπικότητας – Ρύθμιση οφειλής δανειακής σύμβασης – Τράπεζα ως υπεύθυνος επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων – Διαβίβαση δεδομένων σε τρίτους – Παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων – Εισπρακτική εταιρεία.
ΕφΑθ 1437/2014 Προσβολή προσωπικότητας – Ρύθμιση οφειλής δανειακής σύμβασης – Τράπεζα ως υπεύθυνος επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων – Διαβίβαση δεδομένων σε τρίτους – Παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων – Εισπρακτική εταιρεία – Συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων – Νόθος αντικειμενική ευθύνη – Ηθική βλάβη -. Ο Ν. 2472/1997 απαγορεύει την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων φυσικού προσώπου, όταν γίνεται, πλην άλλων περιπτώσεων, και χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση του υποκειμένου των δεδομένων, δικαίωμα που προστατεύεται αυτοτελώς, αλλά αποτελεί και την προϋπόθεση για την αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων πρόσβασης και αντίρρησης του υποκειμένου των δεδομένων Ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει – μετά τη συλλογή των σχετικών δεδομένων και πριν από τη διαβίβαση τους σε τρίτους – να ενημερώνει για τη συλλογή και διαβίβαση τα υποκείμενα των δεδομένων, μεταξύ άλλων, και για τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων του (είτε πρόκειται για αποδέκτες στους οποίους προβλέπεται η μεταβίβαση των δεδομένων ήδη από το στάδιο της συλλογής, είτε πρόκειται για αποδέκτες που προστέθηκαν αργότερα). Η σχετική ενημέρωση πρέπει να γίνεται το αργότερο πριν από τη μετάδοση των προσωπικών δεδομένων στους αποδέκτες – τρόπους, Εξάλλου, ο τρίτος – αποδέκτης, ο οποίος ασκεί και αυτός επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, οφείλει μόλις έλθει σε πρώτη επαφή με το υποκείμενο των δεδομένων να το ενημερώσει εγγράφως για την πρόθεση του να κάνει χρήση των δεδομένων του, για το σκοπό της χρήσης και για τον υπεύθυνο επεξεργασίας αυτών, από το αρχείο του οποίου θα γίνει η άντληση των δεδομένων. Τέλος, εάν στο υποκείμενο των δεδομένων έχει προκληθεί ηθική βλάβη από πράξεις του υπευθύνου επεξεργασίας και του αποδέκτη αυτών (ή των οργάνων τους) κατά παράβαση των διατάξεων του ν. 2472/1997 (παράνομα) και όταν αυτοί όφειλαν να γνωρίζουν την πιθανότητα επέλευσης της βλάβης, τότε παρέχεται στον πρώτο η κατά το άρθρο 932 ΑΚ αξίωση χρηματικής ικανοποίησης για την ηθική του βλάβη, η οποία ορίζεται κατ’ ελάχιστο όριο στο ποσό των 2.000,000 δρχ. (ή 5.869,61 ευρώ), εκτός αν ζητήθηκε μικρότερο ποσό ή η παράβαση που προκάλεσε την ηθική βλάβη οφείλεται σε αμέλεια. Η ευθύνη του προκαλούντος ηθική βλάβη στο υποκείμενο των προσωπικών δεδομένων για χρηματική ικανοποίηση του τελευταίου είναι νόθος αντικειμενική και προϋποθέτει συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη) που παραβιάζει τις διατάξεις του ν.2472/1997 ή (και) των κατ’ εξουσιοδότηση αυτού κανονιστικών πράξεων της Αρχής, β) ηθική βλάβη, γ) αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς και της ηθικής βλάβης» και δ) υπαιτιότητα, ήτοι γνώση ή υπαίτια άγνοια, αφενός των περιστατικών που συνιστούν την παράβαση και αφετέρου της πιθανότητας να επέλθει η ηθική βλάβη. Η. ύπαρξη υπαιτιότητας τεκμαίρεται και ως εκ τούτου ο προκαλών την ηθική βλάβη, προκειμένου να απαλλαγεί από την ευθύνη του, έχει το βάρος να αποδείξει ότι ανυπαιτίως αγνοούσε τα θεμελιωτικά του πταίσματος του πραγματικά γεγονότα. Στην προκειμένη περίπτωση, το κείμενο της προσκομιζόμενης δανειακής σύμβασης, της οποίας το περιεχόμενο είναι σαφές και αναμφίβολο, ουδόλως αποδεικνύεται από την εναγομένη τράπεζα- που έχει το βάρος απόδειξης της ενημέρωσης κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη – ότι αυτή κατά τον παραπάνω χρόνο της συλλογής των δεδομένων είχε ενημερώσει τον ενάγοντα κατά τρόπο σαφή για το σκοπό της επεξεργασίας (διαβίβασης) και για τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες των αποδεκτών. Η εισπρακτική εταιρεία προέβη σε περαιτέρω επεξεργασία (χρήση) των ως άνω […]
Read moreΑναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής δικαστικών παραβόλων, εγγυοδοσιών και χρηματικών ποσών από μετατροπή ποινών.
Με υπουργική απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, παρατείνεται έως τις 31 Οκτωβρίου 2015 η ισχύς της υπ’ αριθμ. 49214/21−7−2015 κοινής υπουργικής απόφασης «Αναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής δικαστικών παραβόλων, εγγυοδοσιών και χρηματικών ποσών από μετατροπή ποινών».
Read moreΕιρ Αμαρουσίου 246/2013, Διατάραξη νομής – υπερβολικός θόρυβος από γαυγίσματα σκύλων / προσωρινή ρύθμιση κατάστασης.
Ειρ Αμαρουσίου 246/2013 – Διατάραξη νομής/ υπερβολικός θόρυβος από γαυγίσματα σκύλων / προσωρινή ρύθμιση κατάστασης ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ JUDEX 1Περίληψη: Διατάραξη της νομής – Υπερβολικός θόρυβος από γαυγίσματα σκύλων – Διατάραξη κοινής ησυχίας – Προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως – Κατεπείγουσα περίπτωση άμεσου κινδύνου για τη ζωή και την υγεία -. Προσωρινή ρύθμιση κατάστασης ως ασφαλιστικό μέτρο. Κρίθηκε ότι συντρέχει κατεπείγουσα περίπτωση που συνίσταται στον άμεσο κίνδυνο των αιτούντων και των μελών της οικογένειάς τους όταν από γειτονικό ακίνητο, εκπέμπεται υπερβολικός θόρυβος από συνεχή γαυγίσματα των σκύλων που η καθής φιλοξενεί, ενώ η ίδια δεν βρίσκεται σε παράλληλη ενοίκηση μαζί τους, αλλά επισκέπτεται κατά διαστήματα το ακίνητο για να τους ταΐσει. Διαταγή των πρόσφορων στη συγκεκριμένη περίπτωση ασφαλιστικών μέτρων. Υποχρέωση των αιτούντων να ασκήσουν τακτική αγωγή για την κύρια υπόθεση μέσα σε τρεις μήνες από την έκδοση της παρούσας. ΑΡΙΘΜΟΣ 246/2013 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ Αποτελούμενο από την Ειρηνοδίκη Αμαρουσίου Παναγιώτα Λαδοπούλου και τη Γραμματέα Θεοφανώ Κυριακίδου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 5-2-2013, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ: Των αιτούντων: 1) Του …, κατοίκου Δροσιάς Αττικής, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Παπαθανασίου και 2) της …, κατοίκου Δροσιάς Αττικής, η οποία παραστάθηκε με την ίδια ως άνω πληρεξούσια δικηγόρο της. Της καθ” ης η αίτηση: Της …, κατοίκου Δροσιάς Αττικής, η οποία παραστάθηκε στο δικαστήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Μπαλτζόγλου. Οι αιτούντες ζήτησαν να γίνει δεκτή η από 31-10-2012 αίτηση τους, που κατέθεσαν σε αυτό το Δικαστήριο με αριθμ. κατ. 1684/2012, της οποίας ορίστηκε δικάσιμος με την ταυτάριθμη πράξη της Ειρηνοδίκου αυτή που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας, για τους εκτιθέμενους σε αυτή λόγους Ακολούθησε συζήτηση της υπόθεσης, όπως αναφέρεται στα πρακτικά, αφού εκφωνήθηκε από τη σειρά του σχετικού εκθέματος. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 15 αριθ. 3 ΚΠολΔ στην αρμοδιότητα των Ειρηνοδικείων υπάγονται, ανεξάρτητα από την αξία του αντικειμένου της διαφοράς και οι διαφορές που προκύπτουν από το άρθρο 1003 ΑΚ, το οποίο καθιερώνει περιορισμούς της κυριότητας και ορίζει ότι ο κύριος ακινήτου έχει υποχρέωση να ανέχεται την εκπομπή καπνού, αιθάλη, αναθυμιάσεων, θερμότητας, θορύβου κ.λπ., εφόσον αυτές δεν παραβλάπτουν σημαντικά τη χρήση του ακινήτου του ή προέρχονται από χρήση συνήθη για τα ακίνητα της περιοχής του κτήματος, από το οποίο προκαλείται η βλάβη. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 682 παρ. 1 ΚΠολΔ κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 683 έως 703 του ιδίου Κώδικα, τα δικαστήρια σε επείγουσες περιπτώσεις ή για την αποτροπή επικειμένου κινδύνου μπορούν να διατάσσουν ασφαλιστικά μέτρα για την εξασφάλιση ή διατήρηση ενός δικαιώματος ή τη ρύθμιση μιας καταστάσεως, κατά δε το άρθρο 731 ΚΠολΔ ασφαλιστικό μέτρο είναι και η προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως, που συνίσταται στο ότι το δικαστήριο δικαιούται να διατάξει την ενέργεια ή παράλειψη ή ανοχή ορισμένης πράξης. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών σαφώς συνάγεται ότι η προσωρινή ρύθμιση καταστάσεως ως ασφαλιστικό μέτρο χωρεί, όσες φορές από το γειτονικό ακίνητο εκπέμπονται καπνός αιθάλη, Θόρυβος κ.λπ., που παραβλάπτουν σημαντικά τη χρήση άλλου γειτονικού ακινήτου ή οι εκπομπές προέρχονται από ασυνήθιστη χρήση για τα ακίνητα της περιοχής του κτήματος, από το οποίο προκαλείται η βλάβη, καθόσον με τις παραπάνω εκπομπές ή ενέργειες προσβάλλεται […]
Read moreΔΕΕ C-231/14, Πλαίσιο της επιβολής (και προσδιορισμού του ύψους) προστίμου για παράβαση των κανόνων περί ανταγωνισμού.
ΔΕΕ 9.7.2014, C-231/14, Innolux Corp. (σκέψη 75) Στο πλαίσιο της επιβολής (και προσδιορισμού του ύψους) προστίμου για παράβαση των κανόνων περί ανταγωνισμού, ούτε η αρχή ne bis in idem ούτε καμία άλλη αρχή του δικαίου υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεκτιμήσει τις διώξεις και κυρώσεις που υπέστη μια επιχείρηση σε τρίτες χώρες (βλ. Showa Denko κατά Επιτροπής, C‑289/04 P, EU:C:2006:431, σκέψεις 52 έως 58· SGL Carbon κατά Επιτροπής, C‑308/04 P, EU:C:2006:433, σκέψεις 28 έως 34, και SGL Carbon κατά Επιτροπής, C‑328/05 P, EU:C:2007:277, σκέψεις 24 έως 35)
Read moreUnited Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ).
United Kingdom Supreme Court 22.7.2015, Beghal v. Director of Public Prosecutions [2015] UKSC 49 Ιδιωτικός βίος (άρ. 8 ΕΣΔΑ) – Έρευνες σχετικές με την τρομοκρατία – Κράτηση (άρ. 5 ΕΣΔΑ) – Δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης (άρ. 6 ΕΣΔΑ) Διάταξη του βρετανικού νόμου περί τρομοκρατίας η οποία επιτρέπει στην αστυνομία, μεταξύ άλλων, να κάνει ερωτήσεις στα σύνορα και στα αεροδρόμια ή λιμάνια, με σκοπό τη διαπίστωση εάν ο ερωτώμενος φαίνεται να εμπλέκεται ή να έχει εμπλακεί στην τέλεση, προετοιμασία ή υποκίνηση τρομοκρατικών ενεργειών, χωρίς να απαιτείται να υπάρχει εύλογη υποψία διάπραξης αδικήματος στο παρελθόν ή στο μέλλον – Σύμφωνα με την ίδια διάταξη, η αστυνομία μπορεί να ψάξει τον ερωτώμενο, να ζητήσει την επίδειξη των εγγράφων (ή ηλεκτρονικών δεδομένων) που είναι στην κατοχή του και να τον κρατήσει για έξι ώρες το πολύ – Η παράλειψη του ερωτηθέντος να απαντήσει συνιστά ποινικό αδίκημα – Εξάλλου, έχει θεσπιστεί Πρακτικός Οδηγός για τους αστυνομικούς που ασκούν τα σχετικά καθήκοντα Εν προκειμένω, η αστυνομία σταμάτησε στο αεροδρόμιο την αιτούσα, η οποία επέστρεφε από ταξίδι της στο Παρίσι, όπου είχε πάει για να επισκεφθεί το σύζυγό της, Γάλλο υπήκοο υπό κράτηση για αδικήματα τρομοκρατίας, και τις έκανε ερωτήσεις, με βάση την προαναφερόμενη διάταξη – Η αιτούσα ζήτησε δικηγόρο, με τον οποίο μίλησε στο τηλέφωνο, και (χωρίς την παρουσία του), αφού οι αστυνομικοί την έψαξαν, κλήθηκε να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις για τη σχέση της με το σύζυγό της, τους λόγους του ταξιδιού της, τον τόπο διαμονής της και το εάν είχε ταξιδέψει και εκτός Γαλλίας – Αρνήθηκε να απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις και, για το λόγο αυτό, διώχθηκε ποινικά και, στη συνέχεια καταδικάσθηκε για το ως άνω αδίκημα και αφέθηκε ελεύθερη υπό όρους – Η διαδικασία των ερωτήσεων και σύνταξης της οικείας αστυνομικής αναφοράς κράτησε περίπου μισή ώρα (Α) Η έρευνα της αιτούσας και οι ερωτήσεις που της απηύθυναν οι αστυνομικοί ενείχαν επέμβαση στον ιδιωτικό της βίο, κατά το άρ. 8 της ΕΣΔΑ – Η επέμβαση αυτή είχε έρεισμα στο νόμο, ο οποίος προβλέπει επαρκείς εγγυήσεις έναντι καταχρήσεων και αυθαιρεσιών της αστυνομίας, ενόψει των τιθέμενων περιορισμών ως προς το χρόνο, τον τόπο και το είδος των ερωτήσεων και της έρευνας, της επιταγής να επιτρέπεται η λήψη συμβουλής από δικηγόρο και της δυνατότητας ελέγχου από τα Δικαστήρια και την Ανεξάρτητη Αρχή για τη νομοθεσία περί τρομοκρατίας – Εξάλλου, μόνο το ότι δεν απαιτείται αντικειμενικά δικαιολογημένη υποψία τέλεσης εγκλήματος δεν καθιστά ανεπαρκείς τις προβλεπόμενες εγγυήσεις – Επιπρόσθετα, οι ανωτέρω εξουσίες της αστυνομίας συνάδουν προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι (α) η έρευνα και θέση ερωτήσεων στα αεροδρόμια συνδέεται ευλόγως με το θεμιτό σκοπό της ρύθμισης, που είναι η αποτροπή και ο εντοπισμός της τρομοκρατίας, (β) η απαίτηση βάσιμης υποψίας ως προϋπόθεσης για την άσκηση των ως άνω εξουσιών θα μείωνε ουσιωδώς τη χρησιμότητα του μέτρου και δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξίσου αποτελεσματική επίτευξη του προαναφερόμενου σκοπού, (γ) αντιστοιχούν σε δίκαιη στάθμιση των αντιτιθέμενων συμφερόντων, λαμβανομένης υπόψη, αφενός, της μεγάλης σπουδαιότητας του ανωτέρω σκοπού και, αφετέρου, της σχετικώς ελαφριάς επέμβασης στον ιδιωτικό βίο, η οποία δεν βαίνει πέραν του ευλόγως αναμενόμενου για όσους ταξιδεύουν στο εξωτερικό και (δ) δεν υπάρχει ουσιώδης κίνδυνος αθέμιτων διακρίσεων κατά την άσκηση […]
Read moreΓνδτΕισΑΠ 4/2015, Ποινική δίωξη στις φορολογικές διαφορές.
ΓνδτΕισΑΠ 4/2015 Ποινική δίωξη στις φορολογικές διαφορές -. Γνωμοδότηση κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για την κατάργηση πλέον της δυνατότητας παύσης των ποινικών συνεπειών για τον φορολογούμενο, λόγω αποδοχής των πράξεων του φορολογικού ελέγχου και αντίστοιχης καταβολής των φορολογικών υποχρεώσεων και κυρώσεων. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Αθήνα 25/9/2015 Τηλ. : 210-6411526 Αρ Πρωτ. 3135 Fax : 210-6411523 Αρ. Γνωμοδ. 4 Προς Υπουργείο Οικονομικών Γενική Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Σχετ. το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΕΛ Β 1088784 ΕΞ 2015 έγγραφο σας. Θέμα: Περί της ισχύος ή μη της διάταξης του άρθρου 24 παρ.2 του Ν. 2523/1997, μετά την θέση σε ισχύ του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013, όπως συμπληρώθηκε με το Ν. 4254/2014. Με το υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΕΛ.Β 1088784 ΕΞ 2015 έγγραφο της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών, ζητείται η γνώμη μας περί του εάν η διάταξη του άρθρου 24 παρ.2 του Ν 2523/1997 εξακολουθεί να ισχύει και μετά την θέση σε ισχύ του νέου Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Ν. 4174/2013), καθώς επίσης και περί επίδρασης ή μη του ιδίου Κώδικα στο άρθρο 21 παρ.2 του Ν. 2523/1997 και τις εξ’ αυτού απορρέουσες υποχρεώσεις των οργάνων της φορολογικής αρχής προς υποβολή μηνυτήριων αναφορών για την δίωξη εγκλημάτων φοροδιαφυγής. Επί του ζητήματος αυτού η γνώμη μας είναι η εξής: Με την παράγραφο 2 του άρθρου 24 του Ν. 2523/1997, όπως αυτή αντικαταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν. 2753/1999 και στη συνέχεια με το άρθρο 75 παρ. 4 του Ν 3842/2010 ορίζεται ότι «Στις περιπτώσεις του συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ή της με άλλο τρόπο ολικής διοικητικής περαίωσης της διαφοράς δεν εφαρμόζονται οι ποινικές διατάξεις του παρόντος». Με την διάταξη αυτή που αποτελεί πάγια ρύθμιση, παρά το ότι περιλαμβάνεται στις μεταβατικές διατάξεις του Ν 2523/1997, εισάγεται για τα εγκλήματα του Ν. 2523/1997 ένας «ιδιόμορφος αντικειμενικός λόγος εξάλειψης του αξιοποίνου» της πράξεως, ή κατ’ άλλη άποψη, ένας «ιδιόρρυθμος μηχανισμός adhoc αποκλεισμού του αρχικού αδίκου» (βλ σχετ. Θ. Παπακυριάκου, Φορολογικό Ποινικό Δίκαιο, έκδοση 2005, σελ. 350 και Γ. Δημήτραινα, Εγκλήματα Φοροδιαφυγής, έκδοση 2011 σελ. 231, 232). Οι προϋποθέσεις και η διαδικασία των ως άνω συμβιβασμών, περιγράφονταν: α) του μεν συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού συμβιβασμού, στο άρθρο 70 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος του έτους 1994 (Ν. 2238/1994) με την παρ. 1 του οποίου οριζόταν ότι ο υπόχρεος, σε βάρος του οποίου είχε εκδοθεί το φύλλο ελέγχου, μπορούσε, αν αμφισβητούσε την ορθότητα του, να προτείνει τη διοικητική επίλυση της διαφοράς μεταξύ αυτού και του αρμόδιου προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, κατά τα λεπτομερώς οριζόμενα στις επόμενες παραγράφους β) του δε δικαστικού συμβιβασμού, αφ’ ενός μεν στο άρθρο 71 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 2238/1994), με το εδάφιο α της πρώτης παραγράφου του οποίου οριζόταν ότι ο δικαστικός συμβιβασμός με βάση αυτό το νόμο, ήταν δυνατός σε όσες περιπτώσεις επιτρεπόταν και όπως προβλεπόταν διοικητική επίλυση της διαφοράς, αφ’ ετέρου δε στο άρθρο 1 του Ν.Δ 4600/1966, το οποίο διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 285 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Ν 2717/1999), με τις παραγράφους 1 και 2 του οποίου οριζόταν ότι «Δικαστικός συμβιβασμός κατά το παρόν νομοθετικό διάταγμα είναι δυνατός σε όσες περιπτώσεις επιτρέπεται και όπως προβλέπεται […]
Read moreΕφΑθ 1556/2015, Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Απαίτηση από τιμολόγια πώλησης – Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος – Τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το Π.Δ.166/2003 – Προβολή νέου λόγου ανακοπής με την έφεση – Υπαγωγή προμηθευτών δημοσίων νοσοκομείων στο ν. 3867/2010.
ΕφΑθ 1556/2015 Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Απαίτηση από τιμολόγια πώλησης – Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος – Τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το Π.Δ.166/2003 – Προβολή νέου λόγου ανακοπής με την έφεση – Υπαγωγή προμηθευτών δημοσίων νοσοκομείων στο ν. 3867/2010 -. Λόγος ανακοπής με τον οποίο το ανακόπτον ισχυρίζεται ότι η άσκηση του δικαιώματος της καθής η ανακοπή δυνάμει του οποίου εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής τυγχάνει καταχρηστική διότι ενώ έχει καταβάλει την αξία των αναφερομένων στην διαταγή πληρωμής τιμολογίων ύψους 301.104,71 ευρώ πλην ενός ύψους 3.683,07 ευρώ παρόλα αυτά η καθής αιτήθηκε την έκδοση της διαταγής πληρωμής για το τελευταίο αυτό τιμολόγιο και τους τόκους των λοιπών τιμολογίων και αν και γνώριζε ότι είχε κινηθεί διαδικασία εξόφλησης αυτών και παρά το γεγονός ότι τυγχάνει απολύτως φερέγγυο κατά παράβαση του άρθρου 281 του Α.Κ. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι τα επικαλούμενα από το ανακόπτον πραγματικά περιστατικά δεν συνιστούν καταχρηστική συμπεριφορά. Λόγος ανακοπής με τον οποίο εκτίθεται ότι κακώς κατά την ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής υπολογίστηκαν οι οφειλόμενοι τόκοι κατά το Π. Δ/μα 166/2003. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι οι τόκοι υπερημερίας τόσο του ανεξόφλητου τιμολογίου, όσο και των υπολοίπων τιμολογίων, τα οποία εξοφλήθηκαν μεν αλλά εκπροθέσμως και τα οποία αφορούσαν τίμημα από συμβάσεις προμήθειας που καταρτίστηκαν μεταξύ της καθής η ανακοπή επιχείρησης και του ανακόπτοντος ν.π.δ.δ νοσηλευτικού ιδρύματος υπολογίζονται σύμφωνα με το Π.Δ. 166/2003. Λόγος ανακοπής με το οποίο εκτίθεται ότι δεν είναι δυνατή η εκτέλεση της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, καθόσον οι επιδικασθείσες με αυτή οφειλές, αφορούν οφειλές, οι οποίες προέκυψαν κατά την περίοδο 2007-2009, δυνάμει συμβάσεων προμήθειας υγειονομικού υλικού οι οποίες δεν υπήχθησαν στη ρύθμιση του άρθρου 27 του ν. 3867/2010, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του ν. 4058/2012, κατά την οποία η καταβολή αυτών διενεργείται μόνο σε εκτέλεση τελεσιδίκων δικαστικών αποφάσεων. Απόρριψη του λόγου αυτού ως απαράδεκτου διότι: α) ο ισχυρισμός αυτός του ανακόπτοντος, ο οποίος προτάθηκε το πρώτον με τον λόγο έφεσης, δεν είναι ισχυρισμός τον οποίο το ανακόπτον μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, χωρίς να αποτελεί λόγο ανακοπής ή πρόσθετο λόγο ανακοπής, και β) βάλει κατά της εκτελέσεως της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, η οποία δεν έχει αρχίσει, αφού το ανακόπτον ούτε επικαλέστηκε επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση της ανακοπτομένης διαταγής πληρωμής, εκ μέρους της καθής, ούτε απέδειξε σύνταξη και επίδοση τέτοιας επιταγής προς εκτέλεση από την καθής η ανακοπή. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 1556/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ: 2ο Αποτελούμενο από την Δικαστή Μαρία Κουφούδη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Αθηνών και από τον Γραμματέα Ιωάννη Διαμαντόπουλο. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3 Φεβρουαρίου 2015 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ΝΠΔΔ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ με την επωνυμία «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ -ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Αικατερίνη Μπουρνάζου. ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ – ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.», που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, Εμμανουήλ Τσαλικίδη. Το ανακόπτον και ήδη […]
Read moreΣτΕ.Ολ 3369/2015, Δημόσιοι υπάλληλοι – Παύση λόγω πειθαρχικού παραπτώματος – Προσφυγή – Συνταγματικότητα διατάξεων παρ. 5 άρθρου 142 Ν. 3528/2007 (Υ.Κ.) .
ΣτΕ.Ολ 3369/2015 Δημόσιοι υπάλληλοι – Παύση λόγω πειθαρχικού παραπτώματος – Προσφυγή – Συνταγματικότητα διατάξεων παρ. 5 άρθρου 142 Ν. 3528/2007 (Υ.Κ.) -. Η διάταξη του άρθρου 142 παρ.5 του ν. 3528/2007 (Υ.Κ.), η οποία προβλέπει την εκτέλεση της πειθαρχικής αποφάσεως περί επιβολής ποινής οριστικής παύσεως ή υποβιβασμού, όταν η κατ’ αυτής προσφυγή ουσίας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν εκδικασθεί εντός προθεσμίας έξι μηνών από την άσκησή της, δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. Κατά συνέπεια, στην εν λόγω ειδική περίπτωση δεν είναι εφαρμοστέα η γενική διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του π.δ./τος 18/1989 (Αντίθετη μειοψηφία). Αριθμός 3369/2015 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Νοεμβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Πρόεδρος, Ν. Ρόζος, Δ. Μαρινάκης, Μ. Καραμανώφ, Δ. Αλεξανδρής, Π. Ευστρατίου, Ι. Γράβαρης, Π. Καρλή, Α. Ντέμσιας, Ηρ. Τσακόπουλος, Μ. Σταματελάτου, Β. Αραβαντινός, Α. Καλογεροπούλου, Β. Ραφτοπούλου, Θ. Αραβάνης, Δ. Μακρής, Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, Ηλ. Μάζος, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Μ. Σταματοπούλου, Ο. Νικολαράκου, Δ. Βανδώρος, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι, Ι. Γράβαρης και Β. Αναγνωστοπούλου – Σαρρή, καθώς και η Πάρεδρος, Μ. Σταματοπούλου, μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη. Για να δικάσει την από 30 Απριλίου 2008 αίτηση: Της …., κατοίκου Αλιβερίου Χαλκίδας, η οποία δεν παρέστη, αλλά ο δικηγόρος που υπογράφει την αίτηση νομιμοποιήθηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, κατά του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων – Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ.), που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο παρέστη με τον Παρασκευά Βαρελά, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους. Η πιο πάνω αίτηση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της υπ’ αριθμ. 2441/2014 αποφάσεως του Γ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, προκειμένου να επιλύσει η Ολομέλεια το ζήτημα που αναφέρεται στην απόφαση. Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. Φ00/13166/6/24.1.2008 απόφαση του Διοικητική του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Π. Καρλή. Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του καθ’ ου Ιδρύματος, ο οποίος ζήτησε τηναπόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 1. Επειδή, λόγω κωλύματος, κατά την έννοια του άρθρου 26 του ν. 3719/2008 (Α’ 214) του Συμβούλου Αντωνίου Ντέμσια τακτικού μέλους της συνθέσεως που εκδίκασε την ανωτέρω υπόθεση, λαμβάνει μέρος αντ’ αυτού στη διάσκεψη ως τακτικό μέλος ο Σύμβουλος Ιωάννης Γράβαρης αναπληρωματικό μέχρι τώρα μέλος της συνθέσεως (βλ. Πρακτικό Διασκέψεως της Ολομελείας του Δικαστηρίου 194/2014). 2. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’αριθμ. 4285050, 3228684/2008 ειδικά έντυπα παραβόλου). 3. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. Φ00/13166/6/24.1.2008 αποφάσεως του Διοικητή του Ιδρύματος Κοινωνικής Ασφάλισης-Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών [Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.] (Γ’ 87/2008), με την οποία απολύθηκε από την υπηρεσία η […]
Read more