ΓνΕισΑΠ – χρόνος υποβολής μηνυτήριας αναφοράς.(21 παρ. 2 ν.2523/1997 – όπως αντικαταστάθηκε από τον 3943/2011)
ποινική δίωξη για φοροδιαφυγή – 2/2013 Περί της αναδρομικής ή μη ισχύος της διάταξης του άρθρου 21 παρ. 2, όπως αυτή ισχύει μετά την αντικατάσταση της με το Ν 3943/2011. Ι) Με το υπ” αριθμ. πρωτ. 2988 Κ.Δ.Ε/16-1-2013 έγγραφο του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, υποβάλλεται αίτημα παροχής οδηγιών στις διωκτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, περί του εάν η διάταξη του άρθρου 21 παρ.2 εδάφιο α περίπτωση αα του Ν 2523/1997, όπως αυτή ισχύει μετά την τροποποίηση της με το άρθρο 3 παρ.2 εδάφιο θ του Ν.3943/2011, έχει ή όχι αναδρομική ισχύ και επί περιπτώσεων κακουργηματικής φοροδιαφυγής (στην φορολογία εισοδήματος) τελεσθεισών πριν από την ισχύ του Ν.3943/2011. Σχετικά με το ζήτημα αυτό το οποίο είναι γενικότερου ενδιαφέροντος ως συναπτόμενο άμεσα με τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες ασκείται εγκύρως ποινική δίωξη σε διάφορες περιπτώσεις φοροδιαφυγής, η γνώμη μας είναι η εξής: II) Με το άρθρο 21 παρ.2 του Ν 2523/1997, όπως αυτό ίσχυε μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 12 παρ.3 του Ν 2753/1999, οριζόταν ότι η ποινική δίωξη επί των εγκλημάτων φοροδιαφυγής ασκείτο αυτεπάγγελτα και δεν άρχιζε πριν από την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίου επί της προσφυγής που τυχόν είχε ασκηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου, ή, σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, πριν από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής με την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής κατά της εγγραφής αυτής. Κατ” εξαίρεση, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του ιδίου νόμου που αφορούσαν την έκδοση πλαστών ή εικονικών και την αποδοχή ή νόθευση εικονικών φορολογικών στοιχείων, η ποινική δίωξη ασκείτο άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και την μηνυτήρια αναφορά του προϊσταμένου της αρμόδιας Δ.Ο.Υ (ως τέτοιου νοουμένου του προϊσταμένου της Δ.Ο Υ ένθα έχει τη έδρα της η επιχείρηση κατά τον χρόνο τέλεσης του εγκλήματος τούτου) ή του προϊσταμένου της υπηρεσίας που διενήργησε τον έλεγχο, σε περίπτωση που ο έλεγχος διενεργήθηκε από όργανα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε) ή των Ελεγκτικών Κέντρων του άρθρου 3 του Ν 2343/1995. Στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, σύμφωνα με το επόμενο εδάφιο της ίδιας παραγράφου , η μηνυτήρια αναφορά υποβαλλόταν εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας διοικητικής επίλυσης της διαφοράς επί της απόφασης επιβολής προστίμου του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων , ανεξάρτητα από το εάν κατά της απόφασης αυτής είχε ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού πρωτοδικείου. Με το άρθρο 40 παρ.1 του Ν.3220/2004 (Φ.Ε.Κ Α 15/28-1-2004) προστέθηκε εδάφιο στην παράγραφο 1 του άρθρου 19 του Ν.2523/1997, με το οποίο ορίστηκε ότι «ειδικά, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και β) με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ.», ενώ με την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου του ως άνω νόμου , προστέθηκε εδάφιο τελευταίο στην παράγραφο 2 του άρθρου 21 του Ν 2523/1997, ως εξής: «ειδικά, όταν η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων που αφορούν ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, […]
Read moreΦοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη. Οι ποινές που προβλέπονται για τη φοροδιαφυγή, τη μη απόδοση ΦΠΑ, τα εικονικά φορολογικά στοιχεία και τα χρέη προς το δημόσιο σύμφωνα με το ΝΟΜΟ.
φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι ποινές για τη Φοροδιαφυγή έχουν γίνει πολύ αυστηρές σε σημείο να προφυλακίζεται πολύς κόσμος ο οποίος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχει χρέη στην εφορία του. Με το παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε τις ποινές ανά κατηγορία αδικήματος αναφορικά με τη φοροδιαφυγή από το εισόδημα, την μη απόδοση ΦΠΑ και τα εικονικά τιμολόγια σύμφωνα με το νόμο 2523/1997, 1882/1990, 3943/2011, 3220/2004, 3842/2010, 4013/2011 και 4072/2012 και 4043/2012. Εισόδημα – Υποβολή ανακριβούς δήλωσης – αποφυγή φόρων – μη υποβολή δήλωσης.φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές όσον αφορά το αδίκημα της φοροδιαφυγής για την υποβολή ανακριβούς δήλωσης ή αντίστοιχα για τη μη υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος ή αποφυγής φόρων για σκάφη, για ποσά άνω 15.000 ευρώ και μέχρι 150.000 ευρώ απειλείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και δικάζεται από τα πλημμελειοδικεία της χώρας. Εκείνο που είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί είναι ότι το ποσό προκύπτει από τα καθαρά εισοδήματα που δεν δηλώθηκαν ανά διαχειριστική περίοδο. Για ποσά άνω των 150.000 ευρώ σύμφωνα με το νόμο 3943/2011 είναι κακούργημα και απειλείται με ποινή κάθειρξης (5-20 έτη) από κάθειρξη μέχρι 10 έτη που ίσχυε προηγουμένως. Εδώ η υπόθεση παραπέμπεται σε ανακριτή και ελλοχεύει ο κίνδυνος της προσωρινής κράτησης εφόσον βέβαια πληρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις και υπάρχει σύμφωνη γνώμη ανακριτή εισαγγελέα στην κάθε περίπτωση. ΦΠΑ – Μη απόδοση – ανακριβή δήλωση – εικονικά παραστατικά για επιστροφή ΦΠΑ – εξαπάτηση ως προς την επιστροφή. (φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές)φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές Οι ποινές που προβλέπονται για τις φορολογικές παραβάσεις που αφορούν τον ΦΠΑ (τα ποσά υπολογίζονται σε ετησίως) κατηγοριοποιούνται ως εξής: Α) Για ποσά μέχρι 3.000 ευρώ – φυλάκιση έως 5 έτη και δικάζεται από το πλημμελειοδικείο. Β) για ποσά από 3.000 – 75.000 ευρώ – φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτος έως και 5 έτη. Δηλαδή οι ποινές ξεκινού από τους 12 μήνες φυλάκισης για ποσά ακόμη και 3.000,01 ευρώ και δικάζονται από το πλημμελειοδικείο. Γ) για ποσά από 75.000 ευρώ και άνω – κάθειρξη 5-20 έτη αντί για έως 10 έτη κάθειρξη που προβλεπόταν – η διαδικασία περνάει από ανακριτή και υπάρχει κίνδυνος προσωρινής κράτησης, ενώ οι υποθέσεις δικάζονται από τα εφετεία κακουργημάτων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ζήτημα της συρροής των εγκλημάτων, οπου σε αυτή τη περίπτωση γίνεται διαχωρισμός των ποσών ανάλογα με τη κατηγορία που εμπίπτουν. Εικονικά φορολογικά στοιχεία του άρθρου 40 παρ. 1 Ν. 3220/2004 και των τροποποιήσεων από τους ν. 3842/2010, και 3943/2011. φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές Σε αυτή τη περίπτωση ισχύουν οι ποινές: Α) για ποσά από 3.000 – 150.000 ευρώ το έγκλημα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και δικάζεται από τα πλημμελειοδικεία. Β) για ποσά από 150.000 και άνω επιβάλλεται κάθειρξη 5-20 έτη και δικάζεται από α εφετεία κακουργημάτων. Γ) για ποσά άνω των 235.000 ευρώ επιβάλλεται και το κλείσιμο της επιχείρησης παράλληλα με τις ανωτέρω ποινές. Μη καταβολή χρεών στο δημόσιο του άρθρ. 25 Ν. 1882/1990 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει από 31.3.2011 και δικάζεται από τα πλημμελειοδικεία της χώρας. φοροδιαφυγή-φπα-εισόδημα-χρέη-ποινές Α) Για ποσά από 5.000 – 10.000 ευρώ φυλάκιση το πολύ 1 έτος Β) για ποσά από 10.000 – 50.000 ευρώ φυλάκιση τουλάχιστον 6 μήνες – 5 έτη. Γ) για ποσά από 50.000 – 150.000 ευρώ φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτος – 5 έτη. […]
Read moreΔιοικητικές Προσφυγές: Καταργείται η άμεση προσφυγή στη δικαιοσύνη – Η Γενική Γραμματεία Εσόδων υποκαθιστά τα Διοικητικά δικαστήρια της χώρας – Επιβολή ενδικοφανούς προσφυγής για φορολογικές υποθέσεις – Νομικός και Ουσιαστικός έλεγχος της υπόθεσης και δικαιοδοτική κρίση από επιτροπή του Υπουργείου σε διοικητικές προσφυγές – Υποχρεωτική καταβολή του 50% της οφειλής από το φορολογούμενο χωρίς αναστολή της εκτελεστότητας της πράξης
διοικητικές προσφυγές Από επιτροπή θα εξετάζονται οι υποθέσεις τον φορολογουμένων για φοροδιαφγή αντί για τα διοικητικά δικαστήρια. Πρωτοφανή περιορισμό της ελευθερίας του κάθε πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη (κόντρα σε κάθε Συνταγματική επιταγή) έβαλε απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών σε συνέχεια ψηφισθέντος νόμου (4152/2013) για το ζήτημα των προστίμων της εφορίας για φοροδιαφυγή. Αδιαμαρτύρητα και από 1-8-2013 η δικαιοδοτική κρίση ενός δικαστηρίου αντικαθίσταται από μια επιτροπή του υπουργείου οικονομικών η οποία ονομάζεται «Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης» Ο νόμος και η συγκεκριμένη απόφαση υποχρεώνουν τα διοικητικά δικαστήρια της χώρας να απορρίπτουν όλες τις προσφυγές εναντίον της εφορίας ως απαράδεκτες εάν πρώτα το ζήτημα δεν έχει εξεταστεί «νομικά και ουσιαστικά» από την επιτροπή του υπουργείου. Η άσκηση οποιασδήποτε άλλης διοικητικής προσφυγής κατά των υποκειμένων στην ενδικοφανή προσφυγή πράξεων των φορολογικών αρχών, είναι απαράδεκτη. Η ενδικοφανής αυτή προσφυγή όπως ονομάζεται θα κατατίθεται στην εφορία, η οποία είναι υποχρεωμένη να την προσκομίζει το ταχύτερο δυνατό στην επιτροπή η οποία πρέπει να εκδίδει απόφαση εντός 60 ημερών. Θα πρέπει να ανακοινώσουν όμως σε ποια χώρα εφαρμόζεται αυτό το σύστημα γιατί στην Ελλάδα οι παραπάνω προθεσμίες ακούγονται σαν όνειρο θερινής νυχτός, δεδομένου ότι οι εφορίες δεν έχουν προσωπικό και ο φόρτος εργασίας είναι τεράστιος με τις εκκαθαρίσεις δηλώσεων. Ο προϊστάμενος της Υπηρεσίας Εσωτερικής Επανεξέτασης ή ο υποδιευθυντής Επανεξέτασης, εφόσον ο τελευταίος εξουσιοδοτείται σχετικώς, εκδίδει και κοινοποιεί αιτιολογημένη απόφαση μετά από εισήγηση του ορισθέντος ή των ορισθέντων υπαλλήλων, εντός προθεσμίας εξήντα (60) ημερών από την ημερομηνία υποβολής της ενδικοφανούς προσφυγής. Ειδικά, στην περίπτωση των ενδικοφανών προσφυγών που υποβάλλονται στην αρμόδια φορολογική αρχή μέχρι τις 28.2.2014, η προθεσμία έκδοσης και κοινοποίησης στον υπόχρεο της απόφασης, επεκτείνεται σε εκατόν είκοσι (120) ημέρες. Βέβαια θα δίδεται η δυνατότητα στον φορολογούμενο να θεωρεί ότι η ενδικοφανής προσφυγή του έχει απορριφθεί εάν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία για την έκδωση απόφασης από την επιτροπή. Με μεγάλη βεβαιότητα θεωρούμε ότι σε μόνιμη βάση η επιτροπή δεν θα εκδίδει αποφάσεις εντός της ταχθείσας προθεσμίας από το νόμο. Εάν εντός της κατά τα ανωτέρω προβλεπόμενης προθεσμίας, δεν εκδοθεί ή δεν έχει κοινοποιηθεί η απόφαση στον υπόχρεο, τότε θεωρείται ότι η ενδικοφανής προσφυγή έχει απορριφθεί από την Υπηρεσία Εσωτερικής Επανεξέτασης και ο υπόχρεος έχει λάβει γνώση αυτής της απόρριψης κατά την εκπνοή της ανωτέρω προθεσμίας. ΠΡΟΣΟΧΗ!!! κανείς δεν αναφέρει το παράθυρο που ανοίγει ο νόμος σε βάρος των φορολογουμένων!!! Το πρώτο διάστημα εφαρμογής του νόμου, η επιτροπή θα έχει το δικαίωμα να απαντά σε 120 ημέρες. Δηλαδή ο φορολογούμενος θα καταθέτει της ενδικοφανή προσφυγή και θα περιμενει από την επιτροπή να κάνει έλεγχο νομικό και ουσίας της υπόθεσης. Ας υποθέσουμε ότι σε 120 ημέρες δεν θα εκδοθεί απόφαση οπότε θεωρείται από το νόμο ότι ήταν απορριπτική. Τότε λέει ο νόμος δίδεται η δυνατότητα στο φορολογούμενο να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Το εύλογο ερώτημα όμως που δημιουργείται; Τι μέτρα θα έχει επιβάλλει η εφορία για την είσπραξη του ποσού μέσα σε αυτή τη προθεσμία την οποία η ίδια έχει αφήσει να παρέλθει άπρακτη; Μέτρα αναγκαστικής είσπραξης όπως δέσμευση λογαριασμών, μισθών, καταθέσεων, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και κάθε άλλο μέτρο που είναι εφικτό. Πως θα γνωρίζει η εφορία τα περιουσιακά στοιχεία των φορολογουμένων; Με την κατάθεση της αίτησης ο φορολογούμενος είναι υποχρεωμένος να καταθέσει […]
Read moreΔρακόντειος ο νόμος για την φοροδιαφυγή
Αυτόφωρο και φυλάκιση έως και 20 χρόνια για μεγαλοοφειλέτες, προβλέπει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο παρουσίασε στο υπουργικό συμβούλιο ο Υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Εξειδικεύοντας τα μέτρα ο κ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι το νομοσχέδιο προβλέπει την επιβολή αυτόφωρου για την μη καταβολή βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο για διάστημα πάνω από τέσσερις μήνες, για την παράλειψη ή μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης φορολογίας εισοδήματος και ΦΠΑ. Παράλληλα, αυξάνει ως και τα 20 χρόνια κάθειρξης τις ποινές που θα επιβάλλονται για φοροδιαφυγή πάνω από τα όρια που αυτή θεωρείται κακούργημα. Σημειώνεται ότι κακούργημα θεωρείται σήμερα η μη απόδοση ΦΠΑ πάνω από 75.000 ευρώ και εισοδήματος πάνω από 150.000 ευρώ. Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τις βασικές διατάξεις του νομοσχεδίου: 1. Θεσπίζεται τριετές Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αντιμετώπισης της Φοροδιαφυγής, το οποίο θα περιέχει συγκεκριμένες δράσεις και μετρήσιμους στόχους. Το πρώτο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα θα δημοσιοποιηθεί από το Υπουργείο Οικονομικών μέχρι τέλος Μαρτίου 2011. Το Πρόγραμμα θα εγκρίνεται με απόφαση της αρμόδιας Κυβερνητικής Επιτροπής για την Αντιμετώπιση της Φοροδιαφυγής, την οποία θα απαρτίζουν οι Υπουργοί Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Προστασίας του Πολίτη και Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας. 2. Καθιερώνεται ο θεσμός του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος ο οποίος είναι ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός και έχει κατά προτεραιότητα αρμοδιότητα σε ολόκληρη τη χώρα να διενεργεί προανακριτικές πράξεις, καθώς και να εποπτεύει, να συντονίζει και να καθοδηγεί τη διενέργεια ανακριτικών πράξεων από τους γενικούς ή ειδικούς ανακριτικούς υπαλλήλους (υπαλλήλους ΣΔΟΕ τελωνείων και φοροελεγκτικών υπηρεσιών). Ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος θα συντονίζει και θα κατευθύνει τα στάδια της προδικασίας, δηλαδή της ουσιαστικής έρευνας των οικονομικών εγκλημάτων από όλες τις συναρμόδιες διωκτικές αρχές, έτσι ώστε οι φάκελοι της δικογραφίας που παραλαμβάνουν οι “Οικονομικοί Εισαγγελείς” των κατά τόπους Εισαγγελιών να είναι πλήρεις. 3. Αλλάζει το θεσμικό πλαίσιο σχετικά με ποινικά αδικήματα της φοροδιαφυγής να τιμωρούνται άμεσα και αποτελεσματικά έτσι ώστε να επιτευχθεί μεγαλύτερη φορολογική συμμόρφωση. Ειδικότερα: Θεσπίζονται ως διαρκή και επομένως, ως συνεχή αυτόφωρα, τα ακόλουθα αδικήματα: της μη καταβολής βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, με χρόνο τέλεσης του αδικήματος το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των τεσσάρων μηνών μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής. Η πράξη στην περίπτωση αυτή μπορεί να κριθεί ατιμώρητη, εάν το ποσό που οφείλεται στο Δημόσιο εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε οποιονδήποτε βαθμό, της φοροδιαφυγής με την παράλειψη υποβολής ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης στη φορολογία εισοδήματος και της φοροδιαφυγής για μη απόδοση ή ανακριβή απόδοση Φ.Π.Α και λοιπών παρακρατούμενων φόρων, τελών ή εισφορών, με χρόνο τέλεσης αυτών το χρονικό διάστημα από την ημέρα κατά την οποία για πρώτη φορά όφειλε να ενεργήσει ο υπαίτιος μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής. Αυξάνονται οι πλημμεληματικές ποινές της μη καταβολής βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο. Αυξάνονται οι κακουργηματικές ποινές που σχετίζονται με φοροδιαφυγή (πλην των ληξιπροθέσμων) από κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, σε κάθειρξη μέχρι είκοσι έτη. Η ποινική δίωξη δεν αρχίζει για καμία από τις περιπτώσεις των αδικημάτων αυτών, αν αυτός κατά του οποίου πρόκειται να ασκηθεί η ποινική δίωξη έχει βέβαιη και εκκαθαρισμένη απαίτηση, κατά του Δημοσίου, ποσού ίσου ή μεγαλύτερου από αυτό για το οποίο διώκεται. Στα […]
Read moreΟι ποινές που προβλέπει ο νέος φορολογικός νόμος 3943/2011
Tις ποινές που προβλέπει ο νέος φορολογικός νόμος για όσους έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο, ή διαπράττουν το αδίκημα της φοροδιαφυγής με τη μη καταβολή φόρου εισοδήματος ή τη μη απόδοση ΦΠΑ, καταγράφει σε αναλυτικό σημείωμά του το υπουργείο Οικονομικών. Θεσπίζεται ως διαρκές και επομένως, ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της μη καταβολής ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, αλλά με χρόνο τέλεσης του αδικήματος το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των τεσσάρων μηνών από τότε που έγιναν ληξιπρόθεσμα μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου ίσου με το 1/3 της προθεσμίας παραγραφής. Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο ψηφίσθηκε επί της αρχής στην επιτροπή οικονομικών της Βουλής. Ειδικότερα οι ρυθμίσεις και οι ποινές του νέου φορολογικού νομοσχεδίου είναι οι ακόλουθες: ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ Θεσπίζεται ως διαρκές και επομένως, ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της μη καταβολής ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο, αλλά με χρόνο τέλεσης του αδικήματος το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των τεσσάρων μηνών από τότε που έγιναν ληξιπρόθεσμα μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου ίσου με το 1/3 της προθεσμίας παραγραφής. Δηλαδή για χρονικό διάστημα 20 μηνών από τότε που παρήλθε χρόνος 4 μηνών από την ημερομηνία που κατέστησαν ληξιπρόθεσμα (Παράδειγμα: χρέος που έγινε ληξιπρόθεσμο την 31-1-2011. Από την 1-6-2011 αρχίζει να «μετράει» το 20μηνο του αυτοφώρου που λήγει στις 28-3-2012). Αυξάνονται οι ποινές: Μέχρι 5.000 ευρώ δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα Από 5.000 – 10.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση έως 1 έτος. Από 10.000 – 50.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση 6 τουλάχιστον μήνες. Από 50.000 έως 150.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση 1 τουλάχιστον έτος. Από 150.000 ευρώ και άνω, επιβάλλεται φυλάκιση 3 τουλάχιστον έτη. Εάν το ποσό που οφείλεται στο Δημόσιο εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε οποιονδήποτε βαθμό, η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη. Πώς ασκείται η ποινική δίωξη Ο Προϊστάμενος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. ή του Τελωνείου υποβάλει αίτηση με πίνακα χρεών προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών της έδρας της Δ.Ο.Υ. ή του Τελωνείου, ο οποίος ασκεί την ποινική δίωξη. Αν δεν υποβληθεί τέτοια αίτηση, δεν ασκείται ποινική δίωξη. Αν η αίτηση υποβληθεί μέσα στο χρονικό διάστημα των 20 μηνών που το αδίκημα είναι αυτόφωρο, ο εισαγγελέας κρίνει κατά πόσο θα τον παραπέμψει να δικαστεί με την αυτόφωρη διαδικασία δηλαδή χωρίς καμία προδικασία στο ακροατήριο του μονομελούς ή του τριμελούς πλημμελειοδικείου, ανάλογα, συνήθως σε δικάσιμο μετά από 15 ημέρες. Αν υποβληθεί αίτηση, αλλά έχει παρέλθει το 20μηνο του αυτοφώρου, τότε ο εισαγγελέας εάν δεν διατάξει προανάκριση, μπορεί να παραπέμψει τον κατηγορούμενο με κλητήριο θέσπισμα απευθείας στο ακροατήριο. ΑΔΙΚΗΜΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΣΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ Θεσπίζεται ως διαρκές και επομένως ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της φοροδιαφυγής με την παράλειψη υποβολής ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης στη φορολογία εισοδήματος, εφόσον από την παράλειψη ή των ανακρίβεια της δήλωσης δεν αποδόθηκε ο οφειλόμενος φόρος. Μέχρι 15.000 ευρώ δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα. Από 15.000 – 150.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους. Από 150.000 ευρώ και άνω, επιβάλλεται από 5 ως 20 χρόνια κάθειρξη. Χρόνος τέλεσης του αδικήματος αυτού είναι το χρονικό διάστημα από την ημέρα κατά την οποία για πρώτη φορά όφειλε να ενεργήσει ο υπαίτιος μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής, δηλαδή στα πλημμελήματα 20 μήνες και στα κακουργήματα 5 χρόνια από τότε που παρέλειψε να υποβάλει ή υπέβαλε […]
Read moreΠοινικό αδίκημα μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο – Νέος φορολογικός νόμος 3943/2011
Ποινικό αδίκημα μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο Α) Ν. 1882/1990 (22/23-3-1990). Το άρθρο 25 παρ.1 Ν.1882/1990 στην αρχική του μορφή (ισχύς από 23-3-1990 μέχρι 31-12-1997) είχε ως εξής: α) Άρθρο 25 (Ν. 1882/1990 αρχική μορφή) 1. Η παραβίαση της προθεσμίας καταβολής, κατά τις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις, των χρεών προς το Δημόσιο, που είναι βεβαιωμένα στις αρμόδιες υπηρεσίες, εφ` όσον αυτή αναφέρεται στη μη καταβολή τριών συνεχών δόσεων, ή προκειμένου για χρέη που καταβάλλονται εφάπαξ σε καθυστέρηση καταβολής πέραν των δύο μηνών από τη λήξη του χρόνου καταβολής τους, διώκεται ύστερα από αίτηση του προϊσταμένου των ανωτέρω υπηρεσιών προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών της έδρας τους και τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως: α) Τεσσάρων τουλάχιστον μηνών προκειμένου περί παρακρατουμένων ή επιρριπτομένων φόρων και δύο τουλάχιστον μηνών προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά, εφ` όσον το ποσό της ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις, υπερβαίνει τις εκατό χιλιάδες (100.000) δραχμές προκειμένου περί παρακρατουμένων ή επιρριπτομένων φόρων και τις τριακόσιες χιλιάδες (300.000) δραχμές προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά. β) Έξι τουλάχιστον μηνών προκειμένου περί παρακρατούμενων ή επιρριπτόμενων φόρων και τεσσάρων τουλάχιστον μηνών προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά, εφ` όσον το ποσό της ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις, υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) δραχμές προκειμένου περί παρακρατουμένων ή επιρριπτομένων φόρων και το ένα εκατομμύριο (1.000.000) δραχμές προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά γ) Ενός τουλάχιστον έτους προκειμένου περί παρακρατούμενων ή επιρριπτόμενων φόρων και έξι τουλάχιστον μηνών προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά, εφ` όσον το ποσό της ληξιπρόθεσμης για την καταβολή οφειλής, μαζί με τις κάθε είδους προσαυξήσεις, είναι μεγαλύτερο από ένα εκατομμύριο (1.000.000) δραχμές προκειμένου περί παρακρατουμένων ή επιρριπτόμενων φόρων και του ενός εκατομμυρίου πεντακοσίων χιλιάδων (1.500.000) δραχμών προκειμένου περί των λοιπών φόρων και χρεών γενικά. Η παραβίαση της προθεσμίας του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής δύναται να κριθεί ατιμώρητος εφ` όσον η καθυστέρηση οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας και το οφειλόμενο ποσό καταβληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Κατά το χρόνο ισχύος της άνω διατάξεως στην αρχική της μορφή, η διάταξη του άρθρου 98 ΠΚ (κατ΄ εξακολούθηση έγκλημα) είχε ως εξής: ΄΄Αν περισσότερες από μία πράξεις του ίδιου προσώπου συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, το δικαστήριο μπορεί, αντί να εφαρμόσει τη διάταξη του άρθρου 94 παρ. 1, να επιβάλει μία και μόνο ποινή. Για την επιμέτρησή της το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το όλο περιεχόμενο των μερικότερων πράξεων.΄΄ Δεν ήταν επομένως δυνατόν σύμφωνα με την αρχική διατύπωση του άρθρου 98 ΠΚ να ληφθεί υπόψη το σύνολο των επιμέρους ληξιπρόθεσμων οφειλών για την στοιχειοθέτηση του απαιτούμενου ποσού της κάθε περίπτωσης (αν λ.χ. υπήρχαν 10 οφειλές 105.000 δρχ. η κάθε μία δεν μπορούσε να γίνει υπαγωγή στην περ.γ΄ αρθρ. 25 παρ.1 αλλά υπήρχε τέλεση του ποινικού αδικήματος της ανωτέρω περιπτώσεως α΄ κατ΄ εξακολούθηση ή εάν υπήρχαν 10 οφειλές των 12.000 δρχ. η κάθε μία δεν υπήρχε ποινικό αδίκημα ). Το ίδιο επίσης ισχύει για το χρονικό διάστημα από 1-1-1998 (έναρξη ισχύος άρθρου 23 παρ.1 Ν. 2523/1997 που αντικατέστησε την παρ.1 άρθρου 25 Ν. 1882/1990) μέχρι και 2-6-1999. Με το νόμο 2721/1999 (αρθρ.14), που ισχύει από 3-6-1999 το άνω κείμενο […]
Read moreΟλομΑΠ 2/2011: Μη εμπρόθεσμη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο – Χρόνος παραγραφής του αδικήματος μετά τους νόμους 2523/1997 και 3220/2004
ΑΡΙΘΜΟΣ 2/2011 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Β’ ΤΑΚΤΙΚΗ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ (ΠΟΙΝΙΚΗ) Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Προεδρεύοντα Αντιπρόεδρο (κωλυομένου του Προέδρου του Αρείου Πάγου), ως ο αρχαιότερος της συνθέσεως Αντιπρόεδρος, Εμμανουήλ Καλούδη, Θεοδώρα Γκοΐνη, Ελισάβετ Μουγάκου – Μπρίλλη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπροέδρους. Αθανάσιο Κουτρομάνο, Ανδρέα Τσόλια, Γεώργιο Χρυσικό, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Αντώνιο Αθηναίο, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Κωνσταντίνο Φράγκο – Εισηγητή, Νικόλαο Πάσσο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Δημήτριο Τίγγα, Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ανδρέα Ξένο, Κυριακούλα Γεροστάθη, Αθανάσιο Γεωργόπουλο, Δημήτριο Κόμη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2011, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Άρτας, περί αναιρέσεως της 1183/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Άρτας, η οποία εισάγεται στην Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, κατόπιν εκδόσεως της 2063/2010 αποφάσεως του ΣΤ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου. Με κατηγορούμενο τον Κ. Π. του Ν., κάτοικο …, που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Πρωτοδικών Άρτας ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 1/14-6-2010 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Δικαστικού Γραμματέα των Πλημμελειοδικών Άρτας Λάμπρου Γιαννάκη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 897/1010. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Εισάγεται στη Β’ Τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 23 παρ.1 και 2 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών (Ν.1756/1998) και άρθρ. 3 παρ.2 του Ν.3810/1957, ο για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως περί παραγραφής του εγκλήματος καθυστέρησης καταβολής χρεών προς το Δημόσιο ( άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠοινΔ) μοναδικός λόγος της από 14 Ιουνίου 2010 αιτήσεως του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Άρτας, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 1183/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Άρτας, που δέχθηκε παραγραφή του ανωτέρω διωκόμενου πλημμελήματος. Η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια με την υπ’ αριθμ.2063/2010 απόφαση του ΣΤ’ Ποινικού Τμήματος, επειδή ο λόγος αυτός περί μη παραγραφής, απορρίφθηκε ως αβάσιμος με πλειοψηφία μίας ψήφου. Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που έχει δεχθεί ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Κατά το άρθρο 86 του ν. 2362/1995, περί Δημοσίου Λογιστικού κλπ, “καμμία χρηματική απαίτηση του Δημοσίου δεν υπόκειται σε παραγραφή πριν να βεβαιωθεί […]
Read moreO Νέος φορολογικός νόμος 3943/2011, «Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, στελέχωση των ελεγκτικών υπηρεσιών και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών»
Ποινικά μέτρα και κυρώσεις · Θεσπίζεται ως διαρκές αδίκημα και επομένως, ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της μη καταβολής των βεβαιωμένων στις Δ.Ο.Υ. και τα τελωνεία χρεών προς το Δημόσιο, αλλά με χρόνο τέλεσης του αδικήματος το χρονικό διάστημα από την παρέλευση των τεσσάρων μηνών από τότε που έγιναν ληξιπρόθεσμα μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου ίσου με το 1/3 της προθεσμίας παραγραφής (χρονικό διάστημα 20 μηνών). Οι ποινές διαμορφώνονται ως εξής: – Για βεβαιωμένα χρέη μέχρι 5.000 ευρώ δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα. – Για βεβαιωμένα χρέη από 5.001 – 10.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση έως 1 έτος. – Για βεβαιωμένα χρέη από 10.001 – 50.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση 6 τουλάχιστον μήνες. – Για βεβαιωμένα χρέη από 50.001 έως 150.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση 1 τουλάχιστον έτος. – Για βεβαιωμένα χρέη από 150.001 ευρώ και άνω, επιβάλλεται φυλάκιση 3 τουλάχιστον έτη. Εάν το ποσό που οφείλεται στο Δημόσιο εξοφληθεί μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης σε οποιονδήποτε βαθμό, η πράξη μπορεί να κριθεί ατιμώρητη. · Θεσπίζεται ως διαρκές αδίκημα και επομένως ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της φοροδιαφυγής που τελείται με την παράλειψη υποβολής ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης στη φορολογία εισοδήματος,εφόσον από την παράλειψη ή των ανακρίβεια της δήλωσης δεν αποδόθηκε ο οφειλόμενος φόρος: – Για ποσό φόρου μέχρι 15.000 ευρώ δεν υπάρχει ποινικό αδίκημα. – Για ποσό φόρου από 15.001 – 150.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους. – Για ποσό φόρου από 150.001 ευρώ και άνω, επιβάλλεται κάθειρξη από 5 ως 20 έτη. Χρόνος τέλεσης του αδικήματος αυτού είναι το χρονικό διάστημα από την ημέρα κατά την οποία για πρώτη φορά όφειλε να ενεργήσει ο υπαίτιος μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής, δηλαδή στα πλημμελήματα 20 μήνες και στα κακουργήματα 5 έτη από τότε που παρέλειψε να υποβάλει ή υπέβαλε ανακριβή δήλωση. · Θεσπίζεται ως διαρκές και επομένως ως συνεχές αυτόφωρο, το αδίκημα της φοροδιαφυγής για μη απόδοση ή ανακριβή απόδοση Φ.Π.Α., Φ.Μ.Υ. και λοιπών παρακρατούμενων φόρων, τελών ή εισφορών: – Για ποσό φόρου από 1 – 3.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 10 ημερών. – Για ποσό φόρου από 3.001 – 75.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους. – Για ποσό φόρου από 75.001 ευρώ και άνω, επιβάλλεται κάθειρξη από 5 ως 20 έτη. Χρόνος τέλεσης του αδικήματος είναι το χρονικό διάστημα από την ημέρα κατά την οποία για πρώτη φορά όφειλε να ενεργήσει ο υπαίτιος μέχρι τη συμπλήρωση χρόνου αντίστοιχου με το 1/3 της κατά περίπτωση προβλεπόμενης προθεσμίας παραγραφής, δηλαδή στα πλημμελήματα 20 μήνες και στα κακουργήματα 5 έτη από τότε που δεν απέδωσε ή απέδωσε ανακριβώς Φ.Π.Α., Φ.Μ.Υ. κ.λπ. · Ο χαρακτήρας του αδικήματος της φοροδιαφυγής λόγω έκδοσης πλαστών, έκδοσης ή λήψης εικονικών ή νοθευμένων φορολογικών στοιχείων παραμένει στιγμιαίος, ενώ οι ποινές διαμορφώνονται ως εξής: – Για συναλλαγή συνολικής αξίας από 1 – 3.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 3 μηνών. – Για συναλλαγή συνολικής αξίας από 3.001 – 150.000 ευρώ, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτους. – Για συναλλαγή συνολικής αξίας από 150.001 ευρώ και άνω, επιβάλλεται από 5 ως 20 έτη κάθειρξη. Ειδικές ποινικές διατάξεις · Στα αδικήματα των παρακρατούμενων (Φ.Π.Α., Φ.Μ.Υ. κ.λπ.), αν η μη απόδοση των οφειλόμενων φόρων δεν υπερβαίνει το ένα έτος και καταβληθούν οι οφειλόμενοι φόροι, ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται. Επίσης, αν αυτός καταβάλει μετά τη συμπλήρωση έτους, αλλά προτού λήξει η διαδικασία του ποινικού δικαστηρίου […]
Read moreΑΠ 158/2013 : Απαγόρευση προσωπικής κράτησης κατά εμπόρων για ενοχικές οφειλές, όταν η εξόφληση των συμβατικών υποχρεώσεών τους οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία προς εκπλήρωση.
«…Περαιτέρω, κατά την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 ΚΠολΔ η προσωπική κράτηση διατάσσεται, εκτός από τις περιπτώσεις που ορίζει ρητά ο νόμος και “κατά εμπόρων για εμπορικές απαιτήσεις”. Εξάλλου, με το ν. 2462/1997 κυρώθηκε το “Διεθνές Σύμφωνο για τα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα” που συνάφθηκε μεταξύ των κρατών μελών του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και από την επικύρωσή του αποτελεί διάταξη κανόνα υπέρτερης νομικής βαθμίδας, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος. Στο άρθρο 11 του Συμφώνου αυτού ορίζεται ότι “κανείς δεν φυλακίζεται αποκλειστικά λόγω της αδυναμίας του να εκπληρώσει συμβατική υποχρέωση”. Η ίδια η διατύπωση του κανόνα τούτου, δηλώνει λεκτικά και νοητικά ότι δεν υπήρξε επιθυμία των Συντακτών του Συμφώνου να καταργήσουν την προσωπική κράτηση, αλλά μόνο να ορίσουν, ως εξαίρεση, πως σε περίπτωση αδυναμίας δεν πρέπει ο οφειλέτης να προσωποκρατείται για χρέη. Συνεπώς, το μεν άρθρο 1047 παρ.1 ΚΠολΔ εξακολουθεί να προβλέπει την προσωπική κράτηση ως μέσο αναγκαστικής εκτελέσεως επί εμπόρων για ενοχικές απαιτήσεις, το δε άρθρο 11 του ανωτέρω Συμφώνου εισάγει δικαιοκωλυτικό κανόνα που αποκλείει την απαγγελία προσωπικής κράτησης κατ’ εμπόρων για ενοχικές οφειλές, όταν η εξόφληση των συμβατικών υποχρεώσεών του οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία αυτού προς εκπλήρωση. Από τις ανωτέρω διατάξεις, συνδυαζόμενες με αυτές του άρθρου 216 στοιχ. α’ και 338 ΚΠολΔ που ορίζουν αντίστοιχα ότι κάθε διάδικος βαρύνεται με την επίκληση και απόδειξη εκείνων των γεγονότων που δικαιολογούν σύμφωνα με το νόμο την αξιούμενη απ’ αυτόν δικαστική προστασία, συνάγεται ότι για να είναι ορισμένη η αγωγή, με την οποία διώκεται η προσωπική κράτηση εμπόρου για εμπορικές απαιτήσεις, δεν είναι αναγκαίο να διαλαμβάνεται στο δικόγραφό της ότι ο εναγόμενος, παρόλο που έχει τη δυνατότητα, δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του, αλλά απόκειται στον εναγόμενο να ισχυρισθεί και να αποδείξει ότι η μη εκπλήρωση οφείλεται αποκλειστικά σε αδυναμία του. Αντίστοιχα δε, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ, η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας, με την οποία διατάσσεται η προσωπική κράτηση εμπόρου για εμπορική οφειλή, δεν είναι αναγκαίο να διαλαμβάνει τις πραγματικές παραδοχές της και ότι ο εναγόμενος, παρόλο που έχει τη δυνατότητα, από κακοπιστία δεν εκπληρώνει την υποχρέωσή του (Ολ. ΑΠ 23/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με την ενσωματωθείσα στην αναιρεσιβαλλομένη εφετειακή απόφαση υπ’ αριθ. 544/2000 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, απορρίφθηκε ως μη νόμιμο το παρεπόμενο αίτημα της αγωγής του αναιρεσείοντος για απαγγελία κατά της αναιρεσίβλητης προσωπικής κράτησης, λόγω της εμπορικής της ιδιότητας, ως μέσου εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης, με την οποία κατά τα λοιπά έγινε δεκτή η ίδια αγωγή, για το λόγο ότι “με το άρθρο 11 του Ν. 2462/1997 καταργήθηκε η διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 του ΚΠολΔ”. Με την κρίση του αυτή το Μονομελές Πρωτοδικείο (που ενσωματώθηκε και στην αναιρεσιβαλλομένη εφετειακή απόφαση, μετά την απόρριψη ως ανυποστήρικτης της έφεσης του αναιρεσείοντος), παραβίασε ευθέως την προαναφερόμενη ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1047 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρού 559 του ΚΠολΔ.” (legalnews24.gr / areiospagos.gr)
Read moreΥποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης – Τροχαίο ατύχημα – Θάνατος των γονέων ανηλίκου – Δικαίωμα αποζημιώσεως του τέκνου – Χρηματική ικανοποίηση – Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 24ης Οκτωβρίου 2013 (*) «Υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων – Οδηγία 72/166/ΕΟΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Οδηγία 90/232/ΕΟΚ – Άρθρο 1 – Τροχαίο ατύχημα – Θάνατος των γονέων ανηλίκου – Δικαίωμα αποζημιώσεως του τέκνου – Μη υλική βλάβη – Χρηματική ικανοποίηση – Κάλυψη από την υποχρεωτική ασφάλιση» Στην υπόθεση C‑277/12, με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως βάσει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Augstākās tiesas Senāts (Λεττονία) με απόφαση της 16ης Μαΐου 2012, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο την 1η Ιουνίου 2012, στο πλαίσιο της δίκης Vitālijs Drozdovs, κατά Baltikums AAS, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Silva de Lapuerta, πρόεδρο τμήματος, J. L. da Cruz Vilaça, Γ. Αρέστη, J.-C. Bonichot, και A. Arabadjiev (εισηγητή), δικαστές, γενικός εισαγγελέας: N. Jääskinen γραμματέας: M. Aleksejev, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 20ής Μαρτίου 2013, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν: – ο V. Drozdovs, εκπροσωπούμενος από τον N. Frīdmane, advokāte, – η Baltikums AAS, εκπροσωπούμενη από τον G. Radiloveca, advokāte, – η Λεττονική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την A. Nikolajeva και τον I. Kalniņš, – η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τη F. Wannek και τον T. Henze, – η Λιθουανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις R. Janeckaitė και A. Svinkūnaitė καθώς και από τον D. Kriaučiūnas, – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους A. Sauka και K.-P. Wojcik, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Ιουλίου 2013, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση 1 Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 72/166/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Απριλίου 1972, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ. 136, στο εξής: πρώτη οδηγία), καθώς και του άρθρου 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας 84/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1984, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ L 8, σ. 17, στο εξής: δεύτερη οδηγία). 2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του V. Drozdovs, διά της V. Balakireva, και της ασφαλιστικής εταιρίας Baltikums AAS (στο εξής: Baltikums), με αντικείμενο την καταβολή, από τη δεύτερη, λόγω αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, χρηματικής ικανοποιήσεως για την ηθική βλάβη που υπέστη ο V. Drozdovs λόγω του θανάτου των γονέων του σε τροχαίο ατύχημα. Το νομικό πλαίσιο Η νομοθεσία της Ένωσης 3 Το άρθρο 1 της πρώτης οδηγίας ορίζει: «Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας: […] 2. ως “ζημιωθείς” νοείται το πρόσωπο το οποίο δικαιούται αποκαταστάσεως της ζημίας που προεκλήθη από οχήματα· […]». 4 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας ορίζει: «Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει […] όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε η αστική ευθύνη, η σχετική με την κυκλοφορία οχημάτων με συνήθη στάθμευση στο έδαφός του, να καλύπτεται από ασφάλιση. Οι καλυπτόμενες ζημίες καθώς και οι όροι της ασφάλισης αυτής καθορίζονται στα πλαίσια των μέτρων αυτών.» 5 Το άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 2, της δεύτερης οδηγίας ορίζει: «1. Η ασφάλιση που αναφέρεται στο άρθρο 3, […]
Read more