Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013: 20 Χρόνια Εφαρμογής του N.2121/1993 για την Πνευματική Ιδιοκτησία και τα Συγγενικά Δικαιώματα
Η ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ελληνικό τμήμα της ASSOCIATION LITTERAIRE ET ARTISTIQUE INTERNATIONALE Διοργανώνει ημερίδα με θέμα: 20 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ Ν. 2121/1993 ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013, Νομική Βιβλιοθήκη, Μαυρομιχάλη 23, Αθήνα 9.00-9.45 Εγγραφές 9.45-10.00 Χαιρετισμοί 10.00-11.15 Μέρος 1ο: Ο Ν. 2121/1993 και το κοινοτικό κεκτημένο Προεδρία: Λάμπρος Κοτσίρης, Ακαδημαϊκός, Ομότιμος Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ Όρια του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας – αποκλειστική ή αναλογική εφαρμογή, Μιχάλης Μαρίνος, Καθηγητής ΔΠΘ Η επίδραση του ενωσιακού δικαίου στην εθνική νομοθεσία, Διονυσία Καλλινίκου, Καθηγήτρια Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ Η ανάλωση του δικαιώματος διανομής στο ψηφιακό περιβάλλον, Άννα Δεσποτίδου, Λέκτορας ΑΠΘ Η Οδηγία 2004/48 στη νομολογία του ΔΕΚ, Γιώργος Μπαμπέτας, Λέκτορας ΔΠΘ Η αποζημίωση για προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, Απόστολος Καραγκουνίδης, επ. Καθηγητής ΔΠΘ 11.15-11.30 Διάλειμμα 11.30-12.30 Μέρος 2ο: Η συμβολή της νομολογίας στη διαμόρφωση του εθνικού δικαίου Προεδρία: Μιχάλης Μαρίνος, Καθηγητής ΔΠΘ Η συμβολή της εθνικής νομολογίας, Πάνος Νικολόπουλος, Λέκτορας Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ Η νομολογία για τη συλλογική διαχείριση, Σύλβια Σταυρίδου, Επ. Καθηγήτρια ΔΠΘ Η νομολογία για τα σχέδια και υποδείγματα, Αριστέα Σινανιώτη-Μαρούδη, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πειραιώς. Η νομολογία για τις οπτικοακουστικές ερμηνείες, Νάντια Κυπρούλη, ΔΝ Δικηγόρος 12.30-13.30 Μέρος 3ο: Η εξέλιξη του κοινοτικού κεκτημένου Προεδρία: Αριστείδης Χιωτέλλης, Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ Η Οδηγία για την επέκταση της διάρκειας ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων,Ανθούλα Παπαδοπούλου, Επ. Καθηγήτρια ΑΠΘ Η Οδηγία για τα ορφανά έργα, Πιερρίνα Κοριατοπούλου, ΔΝ Δικηγόρος Πνευματική ιδιοκτησία και άτομα με αναπηρία, Τατιάνα Συνοδινού. Επ. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κύπρου Η αλληλεπίδραση εθνικών δικαίων πνευματικής ιδιοκτησίας, Ιωάννης Κικκής, ΔΝ Πανεπιστημίου Nantes και Γαλάτεια Καπελλάκου, Δικηγόρος, Υπ. ΔΝ. 13.30 -14.00 Συζήτηση 14.00-15.00 Διάλειμμα 15.00-16.00 Μέρος 4ο: Πνευματική ιδιοκτησία και νέες τεχνολογίες Προεδρία Άννα Δεσποτίδου, Λέκτορας ΑΠΘ Ιστολόγια και πνευματική ιδιοκτησία, Έλσα Δεληγιάννη, Αν. Καθηγήτρια ΑΠΘ Η εξέλιξη της νομολογίας για τις βάσεις δεδομένων, Μαρία Μπότη, Επ. Καθηγήτρια Ιόνιο Πανεπιστήμιο Ψηφιακή τεχνολογία και άδειες εκμετάλλευσης, Ευαγγελία Βαγενά. ΔΝ Δικηγόρος Παράγωγα έργα τέχνης (Appropriation art), Μαρίνα Μαρκέλου, ΔΝ Δικηγόρος 16.00-17.15 Μέρος 5ο: Η Πρόταση Οδηγίας για τη συλλογική διαχείριση Προεδρία Σύλβια Σταυρίδου, Επ. Καθηγήτρια ΔΠΘ Βασικές αρχές και στόχοι της Πρότασης Οδηγίας, Ευάγγελος Λιάσκος, ΔΝ Δικηγόρος Παρεμβάσεις: Θεόδωρος Ασπρογέρακας, Έλλη Ρούσσου, Σεραφείμ Τσούκος, Τζένη Γαβριήλ, Δημήτρης Σαραφιανός, Μαργαρίτα Γιαννοπούλου, Στέλιος Κοκολινάκης, Γεωργανδρέας Ζάννος. 17.15-18.00 Συζήτηση – Συμπεράσματα: Διονυσία Καλλινίκου, Καθηγήτρια Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Read moreΟ N. 4057/2012 – “Πειθαρχικό Δίκαιο – Πειθαρχικό παράπτωμα”
Αρχικά, το τι συνιστά πειθαρχικό αδίκημα προσδιορίζει ευθέως ο ίδιος ο υπαλληλικός κώδικας στο άρθρο 106, όπως το μέρος Ε’ αυτού με γενικό τίτλο “Πειθαρχικό Δίκαιο” τροποποιήθηκε και ισχύει μετά το νόμο 4057/2012. Έτσι, “Το πειθαρχικό παράπτωμα συντελείται με υπαίτια πράξη ή παράλειψη του υπαλλήλου που μπορεί να του καταλογισθεί”. Στοιχεία, λοιπόν, του πειθαρχικού αδικήματος είναι: Α) πράξη ή παράλειψη του υπαλλήλου: πρόκειται για την “αντικειμενική υπόσταση” του πειθαρχικού αδικήματος (ΣΕ 3607/1981, 3608/1981). Απαιτείται φυσικά η συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη να έχει τελεστεί από πρόσωπο που έχει την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου. Β) Υπαιτιότητα: ήτοι δόλος ή αμέλεια (ΣΕ 2030/1976). Δόλος υπό την έννοια ότι ο δημόσιος υπάλληλος ηθελημένα και με γνώση ότι συνιστά πειθαρχικό αδικήμα τελεί την ανωτέρα πράξη ή παράλειψη – Αμέλεια, όταν ο υπάλληλος δεν επέδειξε την προσοχή και περίσκεψη που είχε υποχρέωση να επιδείξει κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Εαν δεν υπάρχει το στοιχείο της υπαιτιότητας, η πράξη ή η παράλειψη οφείλεται σε ανυπαίτια υπηρεσιακή ανεπάρκεια ή ακαταλληλότητα του υπαλλήλου. Το στοιχείο της υπαιτιότητας αποτελεί την “υποκειμενική υπόσταση” του πειθαρχικού αδικήματος. Η υπαιτιότητα αίρεται σε περίπτωση που ο υπάλληλος ενήργησε κάτω από συνθήκες βίας. Γ) Καταλογισμός: υπάρχει όταν η πράξη ή η παράλειψη εξαρτάται, θετικά ή αρνητικά, από τη βούληση του υπαλλήλου (ΣΕ 715/1981). Καταλογισμός δεν υπάρχει όταν συντρέχουν ψυχικές καταστάσεις που επηρεάζουν τη βουλητική ικανότητα (ΣΕ 123/1972), όπως μπορεί να είναι η ασθένεια, ανυπαίτια κατάσταση μέθης ή ανυπαίτια παραφορά. Εν συνεχεία ο υπαλληλικός κώδικας, εκτός από τον ορισμό του πειθαρχικού αδικήματος, περιέχει και απαρίθμηση συγκεκριμένων πειθαρχικών αδικημάτων (άρθρο 107 § 1). Πρόκειται για ενδεικτική απαρίθμηση και αποσκοπεί, με την παράθεση ορισμένων χαρακτηριστικών περιπτώσεων, να κάνει πιο συγκεκριμένη τη γενική έννοια του πειθαρχικού αδικήματος, προκειμένου να ενημερωθούν οι υπάλληλοι και να καθοδηγηθούν τα αρμόδια για την επιβολή ποινών όργανα. Από το άρθρο 107 § 1 ενδεικτικά ξεχωρίζουμε στην παρούσα απόφαση και αναφέρουμε τα ακόλουθα πιο χαρακτηριστικά παραπτώματα: 107 §1 στοιχείο δ: “η απόκτηση οικονομικού οφέλους ή ανταλλάγματος προς όφελος του ιδίου του υπαλλήλου ή τρίτου προσώπου, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ή εξ αφορμής αυτών”, 107 §1 στοιχείο ε: “η αναξιοπρεπης ή ανάρμοστη ή ανάξια για υπάλληλο συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας“, 107 §1 στοιχείο ι: “η αδικαιολόγητη αποχή από την εκτέλεση των καθηκόντων“, 107 §1 στοιχείο ιβ: “η άρνηση παροχής πληροφόρησης στους πολίτες και τις αρχές”, 107 §1 στοιχείο ιγ: “η μη έγκαιρη απάντηση σε αιτήσεις και αναφορές πολιτών σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις”, 107 §1 στοιχείο ιζ: “η άσκηση κριτικής των πράξεων της προϊσταμένης αρχής που γίνεται δημοσίως, γραπτώς ή προφορικώς, με σκόπιμη χρήση εν γνώση εκδήλως ανακριβών στοιχείων ή με χαρακτηριστικά απρεπείς εκφράσεις“. Ειδικά ως προς την τελευταία περίπτωση να σημειωθεί ότι “η υπό πολιτικού δημοσίου υπαλλήλου ή υπαλλήλου νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου υποβολή αναφορών ή διενέργεια καταγγελιών εις βάρος προϊσταμένων ή άλλων οργάνων της υπηρεσίας των, έστω και καθ’ υπέρβασιν της υπηρεσιακής ιεραρχίας, συνιστά νόμιμον αυτού ευχέρειαν και δεν στοιχειοθετεί, αυτή και μόνη, ελλείψει ρητής περί του αντιθέτου διατάξεως, πειθαρχικό αδίκημα” (ΣΕ 3407/1982).
Read moreΧορήγηση αδειών διαμονής σε ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ελλάδα – Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν. 4146/2013 [EγκΥΠΕΣ 58305/7.11.2013]
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ & ΚΟΙΝ. ΕΝΤΑΞΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ Αθήνα, 7 Νοεμβρίου 2013 Αριθ. Πρωτ: 58305. Εγκύκλιος αριθ. 20 Θέμα : Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 6 του ν. 4146/2013 Σε συνέχεια ερμηνευτικών εγκυκλίων της υπηρεσίας μας (αριθ. 13, 15 και 18) αναφορικά με τηνεφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 2 του άρθρου 6 του ν. 4146/2013 (άρθρο 36 Α΄ του ν.3386/2005) και λόγω αυξημένου ενδιαφέροντος από πολίτες τρίτων χωρών που επιθυμούν να υπαχθούν στο ρυθμιστικό πεδίο των υπόψη διατάξεων και προστασίας του δημοσίου συμφέροντος, θεωρούμε σκόπιμο να σας παρέχουμε συγκεντρωτικές οδηγίες για την επίλυση δυσλειτουργιών που παρουσιάστηκαν κατά το διάστημα εφαρμογής του νόμου. Η παρούσα εγκύκλιος ενσωματώνει τις διευκρινήσεις που είχαν παρασχεθεί με τις εγκυκλίους 13, 15 και 18 οι οποίες εφ’ εξής αντικαθίστανται από την παρούσα. Α΄ Δικαιούχοι Δικαιούχος δικαιώματος διαμονής πενταετούς διάρκειας είναι: Α.1. Πολίτης τρίτης χώρας που έχει προσωπικά ή μέσω νομικού προσώπου, υπό την προϋπόθεση ότι του ανήκουν εξ’ ολοκλήρου οι μετοχές ή τα εταιρικά μερίδια κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα, το ελάχιστο ύψος της οποίας ανέρχεται σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ. Στην περίπτωση συνιδιοκτησίας ακινήτου, αξίας 250.000 ευρώ, δικαίωμα διαμονής παρέχεται, μόνο εφόσον οι ιδιοκτήτες του ακινήτου είναι σύζυγοι που κατέχουν το ακίνητο εξ’ αδιαιρέτου. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις συνιδιοκτησίας, το δικαίωμα διαμονής παρέχεται μόνον εάν το ποσό που έχει επενδύσει ο κάθε συνιδιοκτήτης, ανέρχεται σε 250.000 ευρώ. Α.2. Πολίτης τρίτης χώρας που έχει συνάψει τουλάχιστον δεκαετούς διάρκειας μίσθωση ξενοδοχειακών καταλυμάτων ή τουριστικών επιπλωμένων κατοικιών σε σύνθετα τουριστικά καταλύματα του άρθρου 8 παρ. 2 του ν. 4002/2011(ΦΕΚ Α΄180), εφόσον το ελάχιστο ύψος της μίσθωσης ανέρχεται σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ Α.3. Πολίτης τρίτης χώρας που είτε διαμένει νόμιμα, με τίτλο διαμονής, στην Ελλάδα είτε επιθυμεί να εισέλθει και να διαμείνει στη χώρα, ο οποίος έχει κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα, που αγόρασε πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4146/2013, εάν το τίμημα που είχε καταβάλει κατά την αγορά ανερχόταν σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες ευρώ ή η σημερινή αντικειμενική αξία της ακίνητης περιουσίας του ανέρχεται σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ. Α.4. Πολίτης τρίτης χώρας που έχει κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα, το ελάχιστο ύψος της οποίας ανέρχεται σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ και η οποία περιουσία περιήλθε σε αυτόν με δωρεά ή γονική παροχή. Το δικαίωμα διαμονής σε αυτήν την περίπτωση ασκείται μόνο από τον δωρεολήπτη ή τον αποδέκτη της γονικής παροχής. Α.5. Πολίτης τρίτης χώρας που αγοράζει αγροτεμάχιο ή οικόπεδο και προβαίνει σε ανέγερση κτιρίου, εάν το άθροισμα της αξίας του συμβολαίου αγοράς και του εργολαβικού συμφωνητικού ανέγερσης κτιρίου ανέρχεται τουλάχιστον σε διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ. Α.6. Πολίτης τρίτης χώρας που έχει συνάψει δεκαετούς διάρκειας χρονομεριστική μίσθωση βάσει των διατάξεων του ν. 1652/1986. Σύμβαση χρονομεριστικής μίσθωσης κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 1652/1986, είναι η ανάληψη υποχρέωσης από τον εκμισθωτή να παραχωρεί κατ’ έτος, στο μισθωτή, κατά τη διάρκεια της σύμβασης, τη χρήση τουριστικού καταλύματος και να παρέχει σ’ αυτόν συναφείς υπηρεσίες για καθορισμένο από τη σύμβαση χρονικό διάστημα και ο μισθωτής να καταβάλλει το μίσθωμα που συμφωνήθηκε. Α.7. Τα μέλη των οικογενειών των ανωτέρω πολιτών τρίτων χωρών. Ως μέλη οικογένειας που δικαιούνται εισόδου και διαμονής νοούνται: α. Οι σύζυγοι, […]
Read moreΑίτηση για Κήρυξη Κυρίας Ιδιόγραφης Διαθήκης (άρθρο 77 ν. 4182/2013)
Σας ενημερώνουμε ότι, σύμφωνα με το υπ’ αρίθμ. 12761/8-11-2013 έγγραφο της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Ειρηνοδικείου Αθηνών,από 11-11-2013 η αίτηση για κήρυξη κυρίας ιδιόγραφης διαθήκης πρέπει να συνοδεύεται εκτός από τη ληξιαρχική πράξη θανάτου και από πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών (άρθρο 77 ν. 4182/2013). dsa.gr
Read moreΔιακοπή και αναστολή παραγραφής
Διακοπή και αναστολή παραγραφής Από τις διατάξεις των άρθρων 261 παρ.1 Α.Κ., 215 παρ.1 και 221 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι η επίδοση στον εναγόμενο αντιγράφου της αγωγής επιφέρει διακοπή της παραγραφής, αφού αυτή είναι αποτέλεσμα που το ουσιαστικό δίκαιο ορίζει ότι επέρχεται με την έγερση της αγωγής, και επομένως για να επέλθει το αποτέλεσμα απαιτείται η εγκυρότητα της επίδοσης και του επιδιδομένου στον εναγόμενο αντιγράφου της αγωγής. Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 263 Α.Κ. κάθε παραγραφή που διακόπηκε με την έγερση της αγωγής θεωρείται σαν να μη διακόπηκε, αν ο ενάγων παραιτηθεί από την αγωγή ή αν η αγωγή απορριφθεί τελεσίδικα για λόγους μη ουσιαστικούς. Αν ο δικαιούχος εγείρει και πάλι την αγωγή μέσα σε έξι μήνες, η παραγραφή θεωρείται ότι έχει διακοπεί με την προηγουμένη αγωγή, εφόσον η αγωγή επιδόθηκε εγκύρως. Ωστόσο, ο νόμος αναγνωρίζει σοβαρούς λόγους, εξ αιτίας των οποίων η πάροδος του χρόνου δεν έχει δυσμενείς συνέπειες για τον δικαιούχο της εξ αδικοπραξίας απαιτήσεως. Τέτοιοι λόγοι είναι οι, κατ` άρθρο 255 Α.Κ., λόγοι αναστολής της παραγραφής από δικαιοστάσιο ή ανωτέρα βία, των οποίων κοινό χαρακτηριστικό είναι η αντικειμενική αδυναμία του δανειστού να επιδιώξει την ικανοποίηση της αξιώσεώς του, μέσε στο τελευταίο εξάμηνο του χρόνου της παραγραφής. Κατά την έννοια δε της διατάξεως του άρθρου 257 του ΑΚ, το χρονικό διάστημα της αναστολής, δεν υπολογίζεται στο χρόνο της παραγραφής, ενώ όταν λήξει ο διακωλυτικός της ασκήσεως της αξιώσεως λόγος, η προθεσμία συνεχίζεται αλλά δεν λήγει πριν περάσουν έξι μήνες ή όταν είναι μικρότερης διάρκειας, όταν παρέλθει η μικρότερη αυτή προθεσμία. Εάν, όμως, κατά την διάρκεια της τελευταίας προθεσμίας ανακύψει νέος λόγος αναστολής, η παραγραφή συνεχίζεται και πάλι μετά την παύση της νέας αναστολής και συμπληρώνεται μόλις παρέλθει η τελευταία προθεσμία. Ο ισχυρισμός του ενάγοντος, ότι εμποδίστηκε από δικαιοστάσιο ή από άλλο λόγο ανωτέρας βίας να ασκήσει την αξίωσή του μέσα στο τελευταίο εξάμηνο του χρόνου παραγραφής, συνιστά αντένσταση στην ένσταση παραγραφής, που προτείνεται από το εναγόμενο, και ερείδεται στην ανωτέρω διάταξη του άρθρου 255 ΑΚ. (areiospagos.gr)
Read moreΝ. 4205/2013, “περί ηλεκτρονικής επιτήρησης υποδίκων, καταδίκων και κρατουμένων σε άδεια” ( αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας )
Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας εκ του Ν. 4205/2013 Δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ o Ν. 4205/2013 “περί ηλεκτρονικής επιτήρησης υποδίκων, καταδίκων και κρατουμένων σε άδεια” Με το νόμο αυτό επέρχονται αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι οποίες έχουν ως εξής: Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα Μετά το άρθρο 110Α προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα: «Αρθρο 110Β – Απόλυση καταδίκων υπό τον όρο του κατ’ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση» 1. Οσοι καταδικάσθηκαν σε ποινή στερητική της ελευθερίας, μπορούν, κατόπιν αιτήσεως τους, να απολυθούν υπό τον όρο του κατ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 283Α Κ.Π.Δ., εφόσον έχουν εκτίσει: α) προκειμένου για πρόσκαιρη κάθειρξη, τα 2/5 της ποινής τους, β) προκειμένου για ισόβια κάθειρξη, τουλάχιστον 14 έτη. Στην περίπτωση που συντρέχουν σωρευτικά περισσότερες ποινές, ο κατάδικος πρέπει να έχει εκτίσει το άθροισμα των τμημάτων των ποινών που προβλέπονται στις περιπτώσεις α και β. Σε κάθε περίπτωση ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί, εάν έχει εκτίσει 17 έτη, ακόμη και όταν το παραπάνω άθροισμα υπερβαίνει το όριο αυτό. Ως ποινή που εκτίθηκε θεωρείται αυτή που υπολογίστηκε ευεργετικά κατά το ν. 2058/1952. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται σε κατάδικους για τα κακουργήματα των άρθρων 22 και 23 του ν. 4139/2013, των άρθρων 134, 187, 187Α, 336, 338, 339 παράγραφος 1, περιπτώσεις α και β, 342 παράγραφοι 1 και 2, 348Α παράγραφος 4, 351Α παράγραφοι 1, περιπτώσεις α και β και 3, 380 παράγραφοι 1, εδάφιο δεύτερο και 2 και 299 παράγραφος 1, εφόσον, στην τελευταία περίπτωση, επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη. 2. Στην περίπτωση της πρόσκαιρης κάθειρξης ο κατάδικος θα πρέπει να έχει παραμείνει στο σωφρονιστικό κατάστημα για χρονικό διάστημα ίσο με το ένα πέμπτο (1/5 ) της ποινής που του επιβλήθηκε, στη δε περίπτωση της ισόβιας κάθειρξης για χρονικό διάστημα ίσο με δώδεκα (12) έτη. Το χρονικό διάστημα του ενός πέμπτου (1/5) ή, σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης των δώδεκα (12) ετών, προσαυξάνεται κατά το ένα πέμπτο των λοιπών ποινών, που τυχόν έχουν επιβληθεί, στην περίπτωση που αυτές συντρέχουν σωρευτικά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο κατάδικος μπορεί να απολυθεί, εάν έχει εκτίσει πραγματικά στο σωφρονιστικό κατάστημα δεκατέσσερα (14) έτη. Για την απόλυση του κρατουμένου κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν απαιτείται να έχει καταστεί η καταδίκη αμετάκλητη. Οι διατάξεις της παρούσας παραγράφου δεν εφαρμόζονται σε κατάδικους για το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, για τους οποίους εξακολουθεί να ισχύει το άρθρο 5 του ν. 2058/1952 ή για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση της παραγράφου 1 του άρθρου 299 Π.Κ., εφόσον η πράξη αυτή τελέσθηκε εναντίον υπαλλήλου κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του. 3. Ο απολυθείς σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου επιτρέπεται να ευρίσκεται προκαθορισμένες ώρες της ημέρας εκτός του τόπου του κατ’ οίκον περιορισμού του αποκλειστικά για λόγους εργασίας, εκπαίδευσης ή επαγγελματικής κατάρτισης, συμμετοχής του σε εγκεκριμένο πρόγραμμα συντήρησης ή απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες ή αλκοόλ ή και εκπλήρωσης των υποχρεώσεων που του έχουν επιβληθεί. Οι ώρες απουσίας του καταδίκου από τον τόπο του κατ’ οίκον περιορισμού του και το σύνολο των υποχρεώσεων του καθορίζονται είτε με το βούλευμα που διέταξε την απόλυση του είτε μετά τη χορηγηθείσα απόλυση, με διάταξη […]
Read more“Νέος Κώδικας Δικηγόρων: Η σημασία του και οι πρακτικές αλλαγές στην καθημερινότητά μας”
Η Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει, με θέμα: “Νέος Κώδικας Δικηγόρων: Η σημασία του και οι πρακτικές αλλαγές στην καθημερινότητά μας” τη Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013 και ώρα 7:00 μ.μ., στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60, 1ος όροφος). Ομιλητές: – Νικόλας Κανελλόπουλος, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων – Αντώνης Βγόντζας, Δικηγόρος – Πρόεδρος της Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής για το Νέο Κώδικα Δικηγόρων – Χαράλαμπος Ναούμης, Γενικός Διευθυντής του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Συντονιστής: Γιώργος Σταυρίδης, Ταμίας ΔΣ ΕΑΝΔΑ Για την εξοικείωση των νέων συναδέλφων με τους σύγχρονους θεσμούς ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης, θα πραγματοποιηθεί, στο πλαίσιο της εκδήλωσης, σεμινάριο, με χρήση Η/Υ και πολυμέσων, επί των παρακάτω διαδικασιών: «Ηλεκτρονική Κατάθεση των Δικογράφων, Ηλεκτρονική Έκδοση των Γραμματίων Προκαταβολής Εισφορών και Αποϋλοποίηση των Ενσήμων» από το Διευθυντή Πληροφοριακών Συστημάτων και Ανάπτυξης Υπηρεσιών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Βασίλειο Μανιό. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Γιάννης Δ. Αδαμόπουλος. Η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά, μέσω live streaming, από την ιστοσελίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (www.dsa.gr).
Read moreΠολΠρωτ Αθηνών 837/2012, Συμμετοχή της συζύγου στα αποκτήματα του γάμου
ΠολΠρωτ Αθηνών 837/2012: Αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα του γάμου. Αύξηση της περιουσίας. Μαχητό τεκμήριο συμβολής της ενάγουσας συζύγου κατά ποσοστό 1/3. (…)Έτσι η ενάγουσα με τη διαρκή παρουσία της στην οικογένεια, με την προαναφερόμενη υλική συμμετοχή, την ηθική στήριξη και συνδρομή του εναγομένου ανέλαβε αποκλειστικά όλες τις φροντίδες της οικογένειας και ο εναγόμενος παρέμεινε απερίσπαστος στην άσκηση της εργασίας του, με πλήρη άνεση και έντονη κοινωνική παρουσία εξοικονομώντας δυνάμεις που συνέβαλαν στην επαύξηση της περιουσίας του. Αφού λοιπόν κατά τ` ανωτέρω αποδείχθηκε ότι υπάρχει συμβολή της ενάγουσας στην αύξηση της περιουσίας του εναγόμενου, η συμβολή αυτή, κατά το τεκμήριο του άρθρου 1400 παρ. 1 εδ. β` ΑΚ και σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη νομική σκέψη που προηγήθηκε στην αρχή της παρούσας απόφασης, καθορίζεται στο 1/3 της αύξησης της περιουσίας αυτής, δεδομένου ότι η ενάγουσα δικαιούται το 1/3 της αύξησης της περιουσίας του εναγομένου (ΑΠ / 1048/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), ήτοι το ποσό των …. ευρώ (…. Χ 1/3 ), αφού ο εναγόμενος δεν απέδειξε ως όφειλε μηδενική συμβολή της, απορριπτόμενης ως αβάσιμης κατ` ουσίαν της προβαλλόμενης με τις έγγραφες προτάσεις του νόμιμης (αρθρ. 1400 παρ. 1 εδ. τελευταίο ΑΚ) ένστασης περί μηδενικής συμβολής της ενάγουσας στην αύξηση της περιουσίας του. Τούτο δε διότι, ο τελευταίος δεν απέδειξε ότι η αύξηση της περιουσίας του οφείλεται μόνο σε αυτόν, επειδή η ενάγουσα δεν ήθελε να συμβάλει στην αύξηση αυτή, καθώς σύμφωνα με τα προεκτεθέντα αποδείχθηκε ότι η ενάγουσα συνέβαλε στην αύξηση της περιουσίας του με την παροχή των ως άνω υπηρεσιών της, η οποία υπερέβαινε την υποχρέωση συνεισφοράς της στις οικογενειακές ανάγκες κατά το επιβαλλόμενο μέτρο. Κατόπιν τούτων, πρέπει να γίνει εν μέρει δέκτη η αγωγή ως βάσιμη στην ουσία της, και δοθέντος του ότι η συμβολή της ενάγουσας στην αύξηση της περιουσίας του εναγομένου ανέρχεται κατά τον τεκμαιρόμενο υπολογισμό σε ποσοστό 1/3 να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στην ενάγουσα το προαναφερόμενο ποσό, στο οποίο ανέρχεται η συμβολή της στην επαύξηση της περιουσίας του, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. (δημοσίευση: τ.ν.π.Nomos
Read moreΠοια είναι τα καθήκοντα του διαχειριστή της πολυκατοικίας;
Ο διαχειριστής είναι ο εντολοδόχος των συνιδιοκτητών για την διαχείριση των κοινοχρήστων πραγμάτων ενός κτηρίου. Η εντολή στον διαχειριστή δίδεται από την συνέλευση των συνιδιοκτητών, που συγκαλείται σύμφωνα με τον κανονισμό και το αντικείμενο της εντολής αυτής δηλαδή οι αρμοδιότητες του διαχειριστή προσδιορίζονται επίσης από τον κανονισμό της πολυκατοικίας. Σε γενικές γραμμές όμως οι αρμοδιότητες αυτές είναι: Εξόφληση όλων των λογαριασμών κοινοχρήστων δαπανών , όπως ΔΕΗ, ύδρευσης, καθαριότητας, πετρελαίου κλπ. Επίβλεψη των τακτικών (π.χ. καθαριότητα) και εκτάκτων εργασιών (π.χ. επισκευή των βλαβών) στους κοινόχρηστους χώρους και εγκαταστάσεις του κτηρίου. Κατανομή των κοινοχρήστων δαπανών και έκδοση αναλυτικού λογαριασμού για κάθε διαμέρισμα χωριστά, ανάλογα με τα χιλιοστά συμμετοχής του. Είσπραξη των οφειλών των διαμερισμάτων. Έλεγχος του αποθέματος και προμήθεια του πετρελαίου θέρμανσης κατά τους χειμερινούς μήνες. Φροντίδα για τα διοικητικά θέματα όπως προβλέπει ο κανονισμός, δηλαδή σύγκληση συνέλευσης του κτιρίου αν υπάρξει ανάγκη και τήρηση των πρακτικών της. Γρήγορη ανταπόκριση όταν οι ένοικοι ζητούν την παρέμβασή του για την αποκατάσταση κάποιας ζημιάς ή βλάβης. Πρακτικά τώρα, ο διαχειριστής είναι το εκτελεστικό όργανο και αφεντικό του είναι η συνέλευση της πολυκατοικίας. Ο διαχειριστής όμως, εκτός ακραίων περιπτώσεων, πρέπει να αφήνεται απερίσπαστος να εκτελεί τα καθήκοντά του σύμφωνα με την κρίση του. Οι συνιδιοκτήτες πρέπει να κατανοήσουν ότι ο διαχειριστής δεν υφίσταται για να ικανοποιεί τα καπρίτσια λίγων, αλλά για να υπηρετεί τα συμφέροντα όλων των ενοίκων. Από την άλλη μεριά ο διαχειριστής πρέπει να αφιερώνει χρόνο για το κτήριο, να ακούει τις γνώμες των συγκατοίκων του αλλά να ενεργεί πάντα κατά την κρίση του και με γνώμονα το μακροπρόθεσμο συμφέρον των πολλών. Τι είναι ο κανονισμός; Κανονισμός πολυκατοικίας είναι το κείμενο που ρυθμίζει τις σχέσεις των συνιδιοκτητών και γενικά την λειτουργία της πολυκατοικίας. Το κείμενο αυτό είναι μέρος του συμβολαίου που ο κάθε ιδιοκτήτης υπογράφει κατά την αγορά κάθε ιδιοκτησίας. Με την υπογραφή λοιπόν του συμβολαίου, κάθε ιδιοκτήτης αποδέχεται τον κανονισμό της πολυκατοικίας και δεσμεύεται για την εφαρμογή του. Ακόμα κάθε ιδιοκτήτης υποχρεούται σε περίπτωση ενοικίασης της ιδιοκτησίας του σε τρίτο, να δεσμεύει με το συμφωνητικό μισθώσεως τον ενοικιαστή στην τήρηση του κανονισμού. Τι είναι το αποθεματικό της πολυκατοικίας; Βασική ενέργεια για την έναρξη λειτουργίας της πολυκατοικίας είναι ο σχηματισμός του αποθεματικού της πολυκατοικίας, όπως προβλέπει ο κανονισμός. Το αποθεματικό είναι ένα ταμείο το οποίο σχηματίζεται με την συμμετοχή όλων των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας. Τα χρήματα αυτά επιτρέπουν στον διαχειριστή να αντιμετωπίσει τις δαπάνες της πολυκατοικίας μέχρι την έκδοσή και είσπραξη των κοινοχρήστων. Το ύψος του αποθεματικού ταμείου της πολυκατοικίας πρέπει να είναι περίπου 50% περισσότερο από το μέσο μηνιαίο ύψος των δαπανών, για να μπορεί να καλύψει και πιθανές καθυστερήσεις στην εξόφληση οφειλών. Επίσης πρέπει να προσαρμόζεται τακτικά στην άνοδο των δαπανών. Διαφορετικά ο διαχειριστής θα αναγκάζεται να καλύπτει μέρος των δαπανών της πολυκατοικίας από την τσέπη του. Τι γίνεται αν κάποιος αρνηθεί να πληρώσει τα κοινόχρηστα; Το δυσκολότερο καθήκον ενός διαχειριστή είναι η είσπραξη των κοινοχρήστων. Επειδή η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από την θεραπεία ο διαχειριστής πρέπει να φροντίζει οι χρεώσεις να είναι καθαρές διαφανείς και αιτιολογημένες. Κάθε απορία πρέπει να επιλύεται άμεσα και πειστικά. Η κατανομή των δαπανών πρέπει να γίνεται όσο είναι δυνατόν ομαλά για να μην παρουσιάζονται […]
Read moreΟ περιορισμός της δραστηριότητας του εργοδότη ως προϋπόθεση επιβολής εκ περιτροπής εργασίας μονομερώς (επισκόπηση νομολογίας)
Γράφει ο Κοκκινογέννης Ιωάννης Επισκόπηση των ορισμένων θέσεων των νομολογίας για την έννοια του «περιορισμού της δραστηριότητας του εργοδότη» ως προϋπόθεσης που πρέπει κατά νόμον να συντρέχει προκειμένου ο εργοδότης να μπορεί να επιβάλει μονομερώς σύστημα εκ περιτροπής εργασίας Ερμηνευτικά Σχόλια Η μονομερώς εκ περιτροπής εργασία υπό το φώς του νόμου, είναι η απασχόληση κατά λιγότερες ημέρες την εβδομάδα ή κατά λιγότερες εβδομάδες το μήνα ή κατά λιγότερους μήνες το έτος ή και συνδυασμός αυτών κατά πλήρες ημερήσιο ωράριο. Ωστόσο, πρέπει να συντρέχουν και κάποιες προϋποθέσεις για την επιβολή της μονομερούς εκ περιτροπής εργασίας, οι οποίες είναι οι κάτωθι : περιορισμός των δραστηριοτήτων της επιχείρησης, προηγούμενη ενημέρωση και διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζόμενων και τέλος η εργασία εκ περιτροπής απασχόλησης που υπερβαίνει τους 9 μήνες είναι παράνομη, δηλαδή το σύστημα της εκ περιτροπής απασχόλησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 9 μήνες μέσα στο ίδιο έτος και για να είναι νόμιμη ( η εργασία) πρέπει να έχει προϋπάρξει ενημέρωση και διαβούλευση με τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζόμενων, σύμφωνα με τις διατάξεις του ΠΔ 240/2006 και του ν. 1767/1988. Σύμφωνα με στοιχεία, η εκ περιτροπής εργασία, εμφανίζεται να έχει υποστεί αλλαγές δύο φορές, πρωτίστως με το άρθρο 2 του ν. 3846/2010 « Εγγυήσεις για την εργασιακή ασφάλεια και άλλες διατάξεις» και εν συνεχεία με το άρθρο 17 του ν. 3899/2010 «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας»1. Αξίζει να σημειωθεί τι δείχνουν τα στοιχεία του ΣΕΠΕ ήδη από το 2010, κάτι το οποίο ειπώθηκε και από την Αυτόνομη Παρέμβαση από την αρχή , « πως η εκ περιτροπής εργασία θα χρησιμοποιηθεί κατά κόρον από τους εργοδότες προκειμένου, να εγκλωβίσουν τους εργαζόμενους ανάμεσα στην ανεργία και στη φτώχεια κάνοντας …..χάρη στους εργαζόμενους που δεν τους απολύουν, και μάλιστα χωρίς να διασφαλίζονται στο μέλλον οι θέσεις εργασίας2». Ειδικότερα, η Συνήγορος του Πολίτη, αναφέρεται σε δική της ειδική έκθεση το 2012 σε « επιβολή με μονομερή απόφαση του εργοδότη εκ περιτροπής απασχόλησης, σε γυναίκες εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες επιστρέφουν στην εργασία τους μετά από άδεια μητρότητας…. Οι εργαζόμενες ανέφεραν ειδικότερα ότι η εκ περιτροπής εργασία αφορούσε μόνο αυτές από όλο το προσωπικό της επιχείρησης, ότι η επίκληση οικονομικών δυσκολιών ήταν προσχηματική και ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η χρονική διάρκεια της εκ περιτροπής εργασίας ήταν αόριστη». Στοιχεία δείχνουν ότι , το 2010 οι συμβάσεις εργασία πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 66.9%, το 2011 οι συμβάσεις ίδιου χαρακτήρα αντιπροσώπευαν το 59.7%, και τέλος το 2012 οι ίδιες συμβάσεις αντιπροσώπευαν το 55%. Εν προκειμένω, αντιλαμβάνεται κανείς πως μέσα σε τρία χρόνια αυξήθηκαν κατά το ήμισυ οι συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας3. Ι. Επισκόπηση νομολογίας σε συνδυασμό με την θεωρία Α. Η υπ’αριθ. 12426/2012 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών Η υπόθεση αφορά την λύση που επιλέχθηκε από την εν λόγω εταιρεία, να θέσει τους εργαζόμενους της επιχείρησης της σε εκ περιτροπής εργασία, διάρκειας μία ημέρα την εβδομάδα για το σύνολο σχεδόν των εργαζομένων και δύο ημερών για 64 εργαζόμενους, αντίκειται στην διάταξη 281 ΑΚ ως καταχρηστική και τούτο διότι συνιστά στην πραγματικότητα εκμηδένιση της απασχόλησης των αιτούντων, εφόσον φαίνεται η δυσαναλογία μεταξύ χρονικών διαστημάτων εργασίας και μη εργασίας τους4. Η προκύπτουσα δυσαναλογία έχει ως αποτέλεσμα την […]
Read more