ΜονΕφΠατρ 43/2018 : Ζημίες σε ακίνητο από υγρασία – Προσβολή απόφασης ως προς την ουσία και ως προς τα δικαστικά έξοδα – Συμπληρωματικές αποδείξεις – Ιδιάζουσες γνώσεις – Διορισμός πραγματογνώμονα -.
Προσβολή με ένδικο μέσο της απόφασης ως προς την ουσία της υπόθεσης και ως προς τη διάταξή της σχετικά με τα δικαστικά έξοδα. Για το ορισμένο του σχετικού λόγου πρέπει να αναφέρεται στο δικόγραφο της έφεσης το αποδιδόμενο στην πληττόμενη απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή των διατάξεων περί δικαστικής δαπάνης και δη αν ο καθορισμό του σε βάρος του εκκαλούντος ποσού για δικαστικά έξοδα οφείλεται σε μη νόμιμο υπολογισμό ή σε κάποια άλλη αιτία. Το Εφετείο δικαιούται να διατάξει επανάληψη της συζήτησης και να διατάξει νέες ή συμπληρωματικές αποδείξεις χωρίς να εξαφανίσει την εκκαλουμένη. Συμπλήρωση των αποδείξεων με τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης. Αίτημα για διορισμό πραγματογνώμονα. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι χρειάζονται ιδιάζουσες γνώσεις επιστήμης ή τέχνης τότε οφείλει να διορίσει πραγματογνώμονα ή πραγματογνώμονες, άλλως η απόρριψη ρητώς ή σιωπηρώς του σχετικού αιτήματος δημιουργεί λόγο αναίρεσης της απόφασης. Αριθμός 43/2018 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή, Ελένη Τοπούζη, Εφέτη και από την Γραμματέα Αφροδίτη Γεωργίου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 2 Νοεμβρίου 2017 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των: ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: …, κατοίκου Πατρών (οδός …) με ΑΦΜ …, ως διαχειριστή της ένωσης συνιδιοκτητών της ευρισκόμενης στην Πάτρα και επί της οδού … πολυκατοικίας, που παραστάθηκε με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Παναγιώτη Αναστασόπουλου (του Δ.Σ Πατρών) που κατέθεσε προτάσεις. ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ-ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …, κατοίκου Πατρών (οδός …) με ΑΦΜ …, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Γεωργίου Χαλκιόπουλου (του Δ.Σ Πατρών), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Ο εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών σε βάρος του εκκαλούντος την από 2.5.2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 1430/10.5.2013 αγωγή του με την οποία ζητούσε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ αυτή. Ο εκκαλών δε άσκησε ενώπιον του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου την από 30.9.2013 και με αριθμό καταθέσεως 2875/30.9.2013 αγωγή του με την οποία ζητούσε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ αυτήν. Επί των ως άνω αγωγών, που συνεκδικάσθηκαν αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε η με αριθμό 648/2015 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που απέρριψε την ως άνω ασκηθείσα αγωγή του εκκαλούντος σε βάρος του εφεσιβλήτου-ενάγοντος και δέχτηκε εν μέρει την αγωγή του τελευταίου. Την απόφαση αυτή και μόνο κατά το ως άνω μέρος της, κατά το οποίο έγινε εν μέρει δεκτή η προαναφερόμενη αγωγή του εφεσιβλήτου-ενάγοντος, προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ως άνω εναγόμενος και ήδη εκκαλών με την από 5.7.2016 και με αριθμό καταθέσεως 162/12.7.2016 έφεση του, της οποίας ορίσθηκε δικάσιμος με την με αριθμό 202/19.7.2016 πράξη της Γραμματέως του Δικαστηρίου αυτού η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία η υπόθεση, αφού εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν, όπως προαναφέρθηκε, αναφέρθηκαν στις προτάσεις τους, που κατέθεσαν εμπρόθεσμα. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η από 5.7.2016 έφεση κατά της υπ. αριθμ. 648/2015 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648-657 ΚΠολΔ, ως οι διατάξεις αυτές ίσχυαν πριν τη σιωπηρή κατάργηση τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 Ν.4335/2015.ΦΕΚ Α 87 (δεδομένου ότι με αυτό ορίζεται ότι αντικαθίσταται το ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ- άρθρα […]
Read moreΕιρΑθ 135/2018 (Ασφ.Μ.): Ασφαλιστικά Μέτρα Νομής – Εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων ζώου συντροφιάς -.
Διατάραξη της νομής του αιτούντος δια την εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων ζώου συντροφιάς, γαβγισμάτων, κλαμάτων, ακόμα και σε ώρες κοινής ησυχίας, έντονης δυσοσμίας, λόγω περιττωμάτων και σκουπιδιών και διαπληκτισμών/ύβρεων με το γειτονικό διαμέρισμα. Δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων (Η απόφαση εισήχθη στη ΤΝΠ-ΔΣΑ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ με επιμέλεια του κου Ιωάννη Παπαδόπουλου, Δικηγόρου Αθηνών). Αριθμός 135/2018 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Αικατερίνη Γεωργίου, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την παρουσία της Γραμματέως Ειρήνης Κόττα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 8-1-2018 για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση μεταξύ των διαδίκων : Του αιτούντος: …, κατοίκου Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω Αττικής, με ΑΦΜ.: …, που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου του Ιωάννη Παπαδόπουλου. Των καθ’ ων η αίτηση : 1) …, κατοίκου Αγίας Βαρβάρας Αιγάλεω και 2) …, κατοίκου ομοίως ως άνω εκ των οποίων η πρώτη παραστάθηκε δια και ο δεύτερος μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γρηγορίου Βυτινίδη. Ο αιτών με την από 18-1-2018 αίτησή του, διαδικασίας Ασφαλιστικών Μέτρων, που κατατέθηκε με αύξοντα αριθμό 2358/2017 ζήτησε όσα αναφέρονται σε αυτήν. Για τη συζήτηση της αίτησης ορίστηκε δικάσιμος, αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Ακολούθησε συζήτηση, η οποία έγινε, όπως σημειώνεται στα πρακτικά. ΑΚΟΥΣΕ ΟΣΑ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με το άρθρο 989 ΑΚ, ο νομέας που διαταράχθηκε παράνομα, έχει δικαίωμα να αξιώσει την παύση της διατάραξης, καθώς και την παράλειψή της στο μέλλον. Διατάραξη είναι κάθε παρεμπόδιση ή παρακώλυση της φυσική εξουσίας πάνω στο πράγμα, με διαρκή ή παροδικό χαρακτήρα, που δεν φτάνει μέχρι την αποβολή και με την οποία ανατρέπεται η ήσυχη και ειρηνική απόλαυση της νομής, συνιστά δε μερική προσβολή, γιατί ο νομέας δεν στερείται πλήρως τη φυσική εξουσία, αλλά παρακωλύεται σε κάποια από τις εκδηλώσεις της. Θετικά εκδηλώνεται η διατάραξη, είτε με πράξη του προσβολέα στο πράγμα, είτε με παρεμπόδιση πράξεως του νομέα, ενώ αρνητικά, με παράλειψη όταν ο προσβολέας δεν προβαίνει στην επιβαλλόμενη ενέργεια προς αποτροπή ή παύση της διαταράξεως. Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών εκθέτει, ότι είναι κύριος, νομέας και κάτοχος ενός διαμερίσματος κειμένου επί πολυκατοικίας ευρισκόμενης επί της οδού … στην Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω Αττικής. Ότι οι καθ’ ων διατηρούν επί διαμερίσματος όμορης πολυκατοικίας κειμένης επί της οδού …, ένα κατοικίδιο ζώο συντροφιάς και συγκεκριμένα ένα σκύλο, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας βρίσκεται στο μπαλκόνι τους που είναι απέναντι και σε μικρή απόσταση από το μπαλκόνι του διαμερίσματός του. Ότι από την εκπομπή συνεχών και υπερβολικών θορύβων, γαυγισμάτων, κλαμάτων του ζώου ακόμα και σε ώρες κοινής ησυχίας καθώς και της έντονης δυσοσμίας λόγω περιττωμάτων και σκουπιδιών διαταράσσεται η άσκηση της νομής επί του διαμερίσματός του, ενώ οι καθ’ ων δημιουργούν επεισόδια υβρίζοντάς τον χωρίς λόγο κατά τα ειδικώς εκτιθέμενα στην αίτηση. Με βάση τα παραπάνω ζητεί κατ’ εκτίμηση, επικαλούμενος επείγουσα περίπτωση, καθώς και κίνδυνο ερίδων και διαπληκτισμών μεταξύ των διαδίκων, να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα δια την προστασία του εμπράγματου δικαιώματος της νομής επί του ακινήτου του και συγκεκριμένα να διαταχθεί η άρση της προσβολής δια της απομακρύνσεως του σκύλου από την κατοχή τους εντός τριών ημερών από την επίδοση της απόφασης […]
Read moreΆρειος Πάγος 1425/2017 : "Η ευθύνη για τα σχόλια των χρηστών δεν ανήκει στον διαχειριστή της ιστοσελίδας".
“Με ιδιαίτερη υπερηφάνεια παρουσιάζω σήμερα την απόφαση του Αρείου Πάγου, ο οποίος ανέτρεψε την αντίθετη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το οποίο ο διαχειριστής ιστοσελίδας έχει αντικειμενική ευθύνη για τα σχόλια που αναρτούν οι αναγνώστες. Το Εφετείο είχε ακολουθήσει την θέση που είχε λάβει πιο πριν στην ίδια υπόθεση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, καθώς και το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (στα ασφαλιστικά μέτρα). Από τον πρώτο βαθμό, ως δικηγόρος υποστήριζα επίμονα ότι ο διαχειριστής της ιστοσελίδας δεν νοείται να έχει προληπτική ευθύνη για τα σχόλια των χρηστών, καθώς ως προς το πεδίο φιλοξενίας σχολιασμού είναι “φορέας παροχής υπηρεσίας Κοινωνίας της Πληροφορίας” και όχι ιδιοκτήτης μέσου ενημέρωσης ώστε να ευθύνεται αντικειμενικά για όλο το περιεχόμενο που φιλοξενεί σαν να το είχε επιλέξει. Τα κατώτερα δικαστήρια απέρριψαν αυτό τον ισχυρισμό και υποχρέωσαν τον διαχειριστή της ιστοσελίδας να πληρώσει αποζημιώσεις για τα σχόλια των χρηστών. Τελικά όμως ο Άρειος Πάγος έκρινε δεκτούς τους δύο λόγους αναίρεσης, ότι δηλαδή δεν εφαρμόζεται ο Νόμος Περί Τύπου ως προς την φιλοξενία σχολίων ώστε να ευθύνεται γι΄αυτά ο ιδιοκτήτης του ιστοτόπου, καθώς και ότι ο ιδιοκτήτης του ιστοτόπου είναι “φορέας παροχής υπηρεσίας κοινωνίας της πληροφορίας”, ο οποίος σύμφωνα με το π.δ. 131/2003 δεν ευθύνεται προληπτικά για τις πληροφορίες που αναρτούν οι ενδιαφερόμενοι αλλά μόνο εφόσον του επισημανθεί ότι υπάρχουν παράνομες πληροφορίες και δεν τις αποσύρει ταχέως. Παρατίθεται όλη η απόφαση 1425/2017, όπως έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου”. Απόφαση 1425 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1425/2017 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος – καλούντος: Σ. Κ., κατοίκου …, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σωτηρόπουλο, που ανακάλεσε την από 10-11-2016 δήλωσή του για παράσταση με το άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο. Των αναιρεσιβλήτων – καθών η κλήση: 1) Δ. Κ. του Ι., κατοίκου …), 2) Κ. Λ. του Α., κατοίκου …) και 3) Μ. Μ. του Μ., κατοίκου …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ν Γ. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-3-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 201/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 3289/2013 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-6-2014 αίτησή του, η οποία κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών με αριθμό κατάθεσης 404/2014 και στο Πρωτοδικείο Αθηνών με αριθμό κατάθεσης …2014. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός ανέγνωσε την από 2-1-2015 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ευφημίας Λαμπροπούλου, με την οποία εισηγήθηκε: α) την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που στρέφεται κατά της συμπροσβαλλόμενης 201/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και β) την αναίρεση της προσβαλλόμενης 3289/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών κατά παραδοχή των πρώτου και […]
Read moreΕιρΑθ 5286/17 : Πώληση αυτοκινήτου – Έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας – Εκπομπή ρύπων. Αδικοπραξία – Αποζημίωση.
ΕιρΑθ 5286/17 : Πώληση αυτοκινήτου – Έλλειψη συνομολογημένης ιδιότητας – Εκπομπή ρύπων. Αδικοπραξία – Αποζημίωση. Ευθύνη της κατασκευάστριας αυτοκινητοβιομηχανίας αναφορικά με την εκπομπή ρύπων αυτοκινήτων. Προστασία καταναλωτή. Εξαπάτηση της ενάγουσας αγοράστριας του επίδικου αυτοκινήτου – Αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη βάσει των διατάξεων του Ν.2251/94 , καθότι έλειπε από το όχημα η συνομολογημένη ιδιότητα, ενώ πρέπει να αποκατασταθεί και η ηθική βλάβη που υπέστη από την αδικοπρακτική συμπεριφορά της πρώτης εναγομένης. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. [Δες και την υπ’ αρ. 5285/17 ΕιρΑθ.] ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ 5286/2017 Πρόεδρος: Β. Δελλαπόρτα, Ειρηνοδίκης Αθηνών Α. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 147 και 149 ΑΚ προκύπτει, ότι όποιος παρασύρθηκε με απάτη σε δήλωση βουλήσεως, έχει δικαίωμα είτε να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας και παράλληλα την ανόρθωση κάθε άλλης ζημίας του, σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες (άρθρο 914 και επ. ΑΚ), εφόσον η απάτη περιέχει και τους όρους της αδικοπραξίας, είτε να αποδεχθεί τη δικαιοπραξία και να ζητήσει μόνο την ανόρθωση της ζημίας του, θετικής και αποθετικής. Απάτη, κατά την έννοια του άρθρου 147 ΑΚ, αποτελεί κάθε συμπεριφορά από πρόθεση που τείνει να παραγάγει, ενισχύσει ή διατηρήσει πεπλανημένη αντίληψη ή εντύπωση, είτε η συμπεριφορά αυτή συνίσταται σε παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών είτε σε απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ατελή ανακοίνωση των αληθινών γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στο συμβαλλόμενο που τα αγνοούσε ήταν επιβεβλημένη από την καλή πίστη ή από την υπάρχουσα ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του δηλούντος και εκείνου προς τον οποίο απευθύνεται η δήλωση, η συμπεριφορά δε αυτή αποσκοπεί στην πρόκληση δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος, η οποία και πρέπει να προξενείται από την απάτη (ΑΠ 325/2009, 491/2008). Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις συνεπώς η απάτη αντιμετωπίζεται με το δίκαιο του Αστικού Κώδικα υπό δύο έννοιες, ήτοι: α) ως λόγος που καθιστά ελαττωματική τη βούληση του απατηθέντος, εξ αιτίας της οποίας ελαττωματικότητας δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση της δήλωσής του, και β) ως αδικοπρακτική συμπεριφορά του απατήσαντος, η οποία δημιουργεί υποχρέωση του προς αποζημίωση του απατηθέντος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 914 του ΑΚ., ανεξαρτήτως αν η απάτη αυτή αποτελεί και ποινικό αδίκημα. Δεν ενδιαφέρει, αν τα παραπλανητικά γεγονότα αναφέρονται στο παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον ούτε αν η πλάνη που δημιουργήθηκε συνεπεία της απάτης είναι συγγνωστή ή ασύγγνωστη, ουσιώδης ή επουσιώδης ή αναφέρεται αποκλειστικά στα παραγωγικά της βουλήσεως αίτια, αλλά αρκεί αυτή να υφίσταται κατά το χρόνο της δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος (ΑΠ 282/2010, 373/2008, 441/2004, 898/2000). Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 361 και 914 του ΑΚ συνάγεται ότι η υπαίτια ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται σύμβαση, μπορεί πέραν της αξιώσεως από τη σύμβαση να θεμελιώσει και αξίωση από αδικοπραξία, όταν και χωρίς τη συμβατική σχέση διαπραττόμενη, θα ήταν παράνομη, ως αντικείμενη στο κατά το άρθρο 914 ΑΚ επιβαλλόμενο γενικό καθήκον να μη ζημιώνει κάποιος τον άλλον υπαιτίως (ΑΠ Ολ 967/1973). Προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση για τη ζημία που προήλθε από παράνομη και υπαίτια πράξη ή παράλειψη του υπόχρεου προς αποζημίωση, είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του ζημιογόνου γεγονότος και του επιζήμιου αποτελέσματος. Υπάρχει δε η αιτιώδης αυτή συνάφεια, όταν κατά τα διδάγματα της κοινή πείρας (αρθρ. 336 […]
Read moreAΠ 586/2017 (πολ.) :Ένσταση εξώδικου συμβιβασμού: Παρά το νόμο απόρριψη ως απαράδεκτου του σχετικού λόγου έφεσης – Απόδειξη με έγγραφο.
AΠ 586/2017 (πολ.): Ο συμβιβασμός που έγινε εκτός του πλαισίου της εκκρεμούς δίκης ή στο πλαίσιο μεν της δίκης, αλλά χωρίς τις διατυπώσεις της παρ. 1 του άρθρου 293 Κ.Πολ.Δ, φέρει τον χαρακτήρα εξώδικου συμβιβασμού και μπορεί να θεμελιώσει ανατρεπτική ένσταση, η οποία, αν προταθεί και αποδειχθεί, υποχρεώνει το δικαστήριο της ουσίας να ρυθμίσει το διατακτικό της απόφασής του σύμφωνα με το περιεχόμενο του συμβιβασμού. Είναι παραδεκτή η προβολή στην κατ’ έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν, ή προτάθηκαν απαράδεκτα στην πρωτόδικη δίκη, εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν αυτοί αποδεικνύονται εγγράφως. Το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτο τον λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος με τον οποίον επανέφερε την ένστασή του περί εξώδικου συμβιβασμού, και ζήτησε να εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με αυτόν, χωρίς να ερευνήσει ότι συνέτρεχε η συνδρομή της προϋπόθεσης του εδ. γ της παρ. 2 του άρθρου 269 προϊσχύσαντος ΚΠολΔ, της απόδειξής του δηλαδή με έγγραφο, η οποία σε κάθε περίπτωση τον καθιστούσε παραδεκτό και επέβαλε την ουσιαστική διερεύνησή του από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ακόμη και αν είχε υποβληθεί απαραδέκτως ενώπιον του πρωτοβαθμίου, λόγω μόνο της μη επιγραμματικής καταχώρησής του στα οικεία πρακτικά, δοθέντος ότι σχετικό αίτημα υπήρχε. “Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 293 ΚΠολΔ,οι διάδικοι μπορούν σε κάθε στάση της δίκης να συμβιβάζονται, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις του ουσιαστικού δικαίου. Ο συμβιβασμός γίνεται με δήλωση ενώπιον του δικαστηρίου ή του εντεταλμένου δικαστή ή συμβολαιογράφου και επιφέρει αυτοδίκαιη κατάργηση της δίκης. Συμβιβασμός που έγινε με άλλο τρόπο δεν επιφέρει κατάργηση της δίκης και κρίνεται κατά τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 361 και 871 του ΑΚ, προκύπτει, ότι ο συμβιβασμός που έγινε εκτός του πλαισίου της εκκρεμούς δίκης ή στο πλαίσιο μεν της δίκης, αλλά χωρίς τις διατυπώσεις της παρ. 1 του άρθρου 293 Κ.Πολ.Δ, φέρει τον χαρακτήρα εξώδικου συμβιβασμού και κρίνεται ως σύμβαση κατά τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Ο εξώδικος συμβιβασμός, κρινόμενος, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις, κατά το ουσιαστικό δίκαιο, δεν καταργεί τη δίκη, αλλά μπορεί να θεμελιώσει ανατρεπτική ένσταση, η οποία, αν προταθεί και αποδειχθεί, υποχρεώνει το δικαστήριο της ουσίας να ρυθμίσει το διατακτικό της απόφασής του σύμφωνα με το περιεχόμενο του συμβιβασμού και να αποφανθεί περαιτέρω ότι δεν υφίσταται αντικείμενο της δίκης (ΑΠ 1800/2005). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 269 παρ. 2 περ. γ και 527 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως η πρώτη ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 21 παρ. 2 του Ν. 3911/2011 από 21-7-2011 (και εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση που η συζήτηση της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό έγινε υπό την ισχύ της), προκύπτει, ότι είναι παραδεκτή η προβολή στην κατ’ έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν, ή προτάθηκαν απαράδεκτα στην πρωτόδικη δίκη, εκτός άλλων περιπτώσεων και όταν αυτοί αποδεικνύονται εγγράφως (ΑΠ 1143/2015). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο. Υπό τον όρο “απαράδεκτο” νοείται το δικονομικό, αυτό δηλαδή που δημιουργείται από την παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων κύρους της (Ολ.ΑΠ 12/2000). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατ’ επίκληση […]
Read moreΕΦΑΘ (ΠΟΙΝ) 3242/2016 : Απόλυτη ακυρότητα λόγω παράλειψης μετάφρασης ουσιωδών εγγράφων στην ποινική διαδικασία (Siemens case).
3242/2016 ΕΦ ΑΘ Ποινική Δικονομία. Κατηγορούμενος που αγνοεί την ελληνική γλώσσα. Μη μεταφρασμένο κλητήριο θέσπισμα. Ακυρότητα επιδόσεως κλητηρίου θεσπίσματος, λόγω μη μεταφράσεώς του, καίτοι ο κατηγορούμενος αγνοούσε την ελληνική γλώσσα. Προβολή της ακυρότητας της επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος το αργότερο μέχρι την έναρξη της εκδίκασης στο πρωτοβάθμιο, δηλαδή πριν από την απαγγελία της κατηγορίας από τον Εισαγγελέα. Κάλυψη ακυρότητας σε αντίθετη περίπτωση. Υπερασπίσεως δικαιώματα. ΕΣΔΑ. Επίδοση όλων των ουσιωδών εγγράφων, επί ποινή απολύτου ακυρότητας, σε γλώσσα που κατανοεί ο κατηγορούμενος. Μεταξύ των ουσιωδών εγγράφων συμπεριλαμβάνεται και το κλητήριο θέσπισμα. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος απολογήθηκε στην κύρια ανάκριση με διερμηνέα δεν αναιρεί την υποχρέωση των δικαστικών αρχών να του επιδώσουν μεταφρασμένο το κλητήριο θέσπισμα. Επίδοση κλητηρίου σε αντίκλητο, προς τον οποίο έχει παύσει η σχέση εντολής. Ακυρότητα τέτοιας επιδόσεως. Αναβάλλει τη δίκη, ώστε να επαναληφθούν οι προπαρασκευαστικές διαδικαστικές πράξεις με συνεπίδοση επίσημης μετάφρασης των ουσιωδών εγγράφων, δεδομένου ότι η επίδοση ολόκληρου του βουλεύματος σε επίσημη μετάφραση και της σχετικής κλήσης με τον κατάλογο των μαρτύρων έπρεπε να γίνει εντός της νόμιμης προθεσμίας πριν από τη δικάσιμο. ΕΦΑΘ (ΠΟΙΝ) 3242/2016 Δικαστές Σ. Τσιμπέρης, Προεδρεύων, Παγώνα Παναγιώτου, Ευτέρπη Καραχάλιου, Εισαγγελεύς Χ. Τζώνης, Αντεισαγγελεύς, Δικηγόροι Ι. Ηρειώτης, Ν. Βιτώρος, Ι. Μαντζουράνης, Μαρία Αθανασοπούλου, Β. Δημακόπουλος, Τ.- Ι. Μπαλιτσάρης, Ι. Κώτσος, Α. Μαυραγάνης, Εράσμια Νάκα, Αλίκη Καλατζή, Ι. Παπαδογιαννάκης, Κ. Κακόβουλης, Β. Αλεξανδρής, Δ. Βούλγαρης, Όλγα Τσόλκα, Π. Νιάδης, Μαρία – Πηνελόπη Λιακόγκονα, Μ. Ζαφειρόπουλος, Χ. Κομπιλίρης, Δ. Γκούσκος, Π. Γκούσκος, Ι. Πορτικάλης, Χ. Κολοβός, Ι. Μαρακάκης, Ν. Κουμουλέτζος, Θ. Μαντάς, Σωτηρία Ζωγράφου, Ι. Σχινάς, Α. Καϋμενάκης, Αικατερίνη Χριστογιάννη, Π.- Κ. Βασιλακόπουλος, Μ. Βασιλα κόπουλος, Γ. Δημήτραινας, Μαριάννα Λεωνιδάκη, Σ. Καλαμίτσης, Αθηνά Κατράκη, Ν. Δαμασκόπουλος, Α. Μαραγκός, Α. Βαρλάμης, Η. Μπίσιας, Χ. Καπαρουνάκης, Χ. Γάτος, Σ. Χρη- στακάκης, Ο. Φίλος, Α. Τριαντάφυλλου, Α. Χαραλαμπάκης, Μαρία Σαξώνη, Α. Πάρσαλης, Καλλιρόη Δημοπούλου, Β. Καρκαζής, Π. Κατσαρός, Ι. Γιαννίδης, Ν. Scharf, Αναστασία Καίσαρη, Ι. Μανουσάκης, Β. Αρβανίτης, U. Freiherr von Saalfeld, Η. Αναγνωστόπουλος, Ι. Τολάκης, Α. Παπαστεριόπουλος, Ι. Παπαδάτος, Ιωάννα Αναστασοπούλου, Ειρήνη Τσαγκαράκη, Άννα Παπαδοπούλου, Δ. Τσοβόλας, Λυδία Τσοβόλα, Ι. Ζαβαλιάννης, Σ. Κατσέλης, Σ. Μουζακίτης, Α. Τζαννετής, Φωτεινή Σμυρνιωτάκη, Χ. Φιλιππούσης, Ειρήνη Βένιου, Χ. Αργυρόπουλος, Γ. Δαρμάρος, Δ. Γαβουνέλης, Π. Αθανασόπουλος, Νίκη Αθανασοπούλου, Μαρία Ιωαννίδου, Σ. Πολύχρονης, Λ. Μίχος, Χ. Μηλιάς, Στυλιανή Ανδρικοπούλου, Ι. Ζαΐμης […] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρ. 307 επ., 314, 320-321, 339-340 και 343 ΚΠΔ συνάγεται ότι η κυρία διαδικασία αρχίζει, είτε με την έναρξη της προπαρασκευαστικής διαδικασίας, δηλαδή με την επίδοση στον κατηγορούμενο κλητηρίου θεσπίσματος, ή στις περιπτώσεις των άρ. 314, 315 παρ. 3-4 (και αφού το παραπεμπτικό βούλευμα καταστεί αμετάκλητο) με την επίδοση κλήσης, είτε με την εμφάνιση του κατηγορούμενου στο ακροατήριο και τη μη εναντίωσή του (ΑΠ 537/2012, ΑΠ 1827/2003, ΑΠ 1668/2002). Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των άρ. 170 παρ. 1, 171 παρ. 1 εδ. δ`, 173 παρ. 1 και 174 παρ. 2 ΚΠΔ, οι οποίες δεν θίγουν τα από το άρ. 6 παρ. 3 εδ. α` της ΕΙΔΑ προστατευόμενα δικαιώματα του κατηγορουμένου, η ακυρότητα της κλήσης του κατηγορουμένου στο ακροατήριο ή του κλητηρίου θεσπίσματος, καθώς και η ακυρότητα της επίδοσης ή της κοινοποίησης αυτών στον κατηγορούμενο, είναι σχετική και καλύπτεται, αν αυτός που κλητεύθηκε εμφανιστεί στη δίκη […]
Read moreΕφΠατρών 335/2017 : Παράνομη προσβολή προσωπικότητας – Αδικοπραξία – Ψευδή καταμήνυση – Συκοφαντική δυσφήμηση – Άρση άδικου χαρακτήρα της πράξης.
Προσβολή προσωπικότητας με αδικοπραξία πραγματώνεται και με το έγκλημα της ψευδούς καταμηνύσεως. Για τη στοιχειοθέτηση αυτής απαιτείται η πράξη που αποδίδεται σε ένα ή περισσότερα πρόσωπα να είναι αξιόποινη ή πειθαρχικώς κολάσιμη και ψευδής, ο υπαίτιος να γνώριζε την αναλήθεια και να απέβλεπε με αυτή την κίνηση ποινικής ή πειθαρχικής διώξεως εναντίον εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η καταγγελία του αναληθώς εγκαλούντος. Απλή και συκοφαντική δυσφήμηση. Λόγοι άρσης του άδικου χαρακτήρα της πράξης. Διαφύλαξη νομίμου συμφέροντος ή δικαιολογημένο ενδιαφέρον. Ακόμα και στην περίπτωση της απλής δυσφήμισης ή εξύβρισης, ο σχετικός λόγος άρσεως του αδίκου δεν λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, παρά μόνο κατόπιν υποβολής σχετικής ενστάσεως. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη επειδή, χωρίς άλλη έρευνα, εκτίμησε ότι οι αναφερόμενες δηλώσεις που έγιναν ενώπιον των αρμόδιων αρχών συνιστούν νόμιμο δικαίωμα της εναγομένης εσφαλμένα ερμήνευσε και εφήρμοσε τις σχετικές διατάξεις του νόμου. Δεν αποδείχθηκε ότι τα εξυβριστικά σε βάρος των εναγόντων περιστατικά ελέχθησαν πράγματι από την εναγομένη ούτε ότι οι καταγγελίες-αναφορές που αυτή υπέβαλε εις βάρος τους ενώπιον αστυνομικών, εισαγγελικών και πολεοδομικών αρχών δεν ήταν ψευδείς. Αριθμός αποφάσεως 335/2017 TO ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Γεώργιο Αλεξόπουλο, Πρόεδρο Εφετών, Μαρία Γαϊτάνη, Εφέτη και Νικόλαο Βόκα, Εφέτη – Εισηγητή και την Γραμματέα Αφροδίτη Γεωργίου. Συνεδρίασε δημοσίως στο ακροατήριό του στις 4 Μαϊου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Των εκκαλούντων – εναγόντων: 1) … και 3) …, κατοίκων Πατρών, οδός …, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών Δημητρίου Τσαούσογλου. Της εφεσίβλητης – εναγομένης: …, κατοίκου Πατρών, οδός …, η οποία παραστάθηκε με τον δικηγόρο του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών Νικόλαο Παπάκο. Οι ενάγοντες και ήδη εκκαλούντες με την από 23-4-2008 (αρ. κατ. 510/23.7.2008) αγωγή τους, την οποία απηύθυναν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πατρών, ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται σ’ αυτήν. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η 388/2013 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η οποία παρέπεμψε την εκδίκαση της υπόθεσης από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών, λόγω καθ’ ύλην αναρμοδιότητας. Ακολούθως, με την από 14-10-2010 κλήση των εναγόντων, που κατατέθηκε με αρ. 4476/15-10-2010, η υπόθεση εισήχθη στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών, το οποίο δικάζοντας κατ’ αντιμωλία των διαδίκων απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη. Την οριστική αυτή απόφαση οι ενάγοντες προσβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με την από 15-2-2014 (αριθμ. εκθ. καταθ. 104/6-3-2014 και ορισμού δικασίμου στο παρόν Δικαστήριο 80/13-5-2014) έφεση του, ζητώντας να γίνει αυτή δεκτή για τους αναφερομένους στο δικόγραφο τους λόγους. Για την έφεση αυτή ορίστηκε δικάσιμος αρχικά η 19.11.2015 και μετά από αναβολή από το πινάκιο, η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο. Κατά τη δικάσιμο αυτή, η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σ’ αυτές. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η κρινόμενη από 15-2-2014 έφεση των εναγόντων και ήδη εκκαλούντων, κατά της υπ’ αριθμ. 388/2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και είναι εμπρόθεσμη, εφόσον ασκήθηκε προ πάσης επιδόσεως […]
Read moreΑναστολή εκτέλεσης με προσωρινή ρύθμιση. Η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 1 του όγδοου άρθρου του Ν. 4335/2015, με την οποία καταργήθηκε το 938 ΚΠολΔ, στο πλαίσιο της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ.
Κατά τις διατάξεις των 731, 732 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τη διάταξη του 933 παρ 6 ΚΠολΔ, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τον Ν. 4335/2015, σε περίπτωση που η τράπεζα επιβάλει αναγκαστική κατάσχεση (δυνάμει διαταγής πληρωμής) σε εντολέα σας, ενόσω εκκρεμεί η έκδοση αποφάσεως επί της ανακοπής σας, τότε μπορείτε να ζητήσετε την έκδοση αποφάσεως αφαλιστικών μέτρων, για την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, υπό την έννοι της αναστολής της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, ενόψει της καταργήσεως του 938 ΚΠολΔ (με το άρθρο 1 του όγδοου άρθρου -μη σας κάνει εντύπωση η ασυνάρτητη σειρά των άρθρων, η μνημονιακή νομοθεσία είναι και από νομοτεχνικής άποψης για γέλια- του Ν. 4335/2015) Όπως έκρινε ήδη ο ΑΠ (Συμβ.ΑΠ 142/2016, Συμβ.ΑΠ 11/2017), προϋπόθεση για την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων είναι να μην έχει αρχίσει ουσιαστικά η αναγκαστική εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή να μην έχουν γίνει μετά την επίδοση σε εκείνον, κατά του οποίου στρέφεται η αναγκαστική εκτέλεση, αντιγράφου του απογράφου της απόφασης αυτής με επιταγή προς εκτέλεση, που αποτελεί κατά το άρθρο 924 παρ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ την πρώτη πράξη της αναγκαστικής εκτέλεσης, περαιτέρω πράξεις εκτέλεσης, διότι τότε (αν δεν πρόκειται για άμεση εκτέλεση για την οποία προβλέπει ειδικά το άρθρο 937 παρ. 1 εδαφ. γ’ ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 άρθρο όγδοο παρ. 2 ν. 4335/2015) δεν υπάρχει δικονομική ανάγκη αναστολής της εκτελέσεως, αφού η απόφαση για την ανακοπή κατά της εκτελέσεως πρέπει κατά ρητή νομοθετική επιταγή να εκδοθεί εντός 60 ημερών από τη συζήτησή της (βλ. άρθρο 933 παρ. 6 ΚΠολΔ όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1, παρ. 2 ν. 4335/2015), δηλαδή, θα εκδοθεί οπωσδήποτε πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού. Αν, ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να τηρηθούν οι προθεσμίες αυτές, ο καθ’ ου η εκτέλεση έχει τη δυνατότητα να επιδιώξει την αναστολή με τη μορφή της προσωρινής ρυθμίσεως καταστάσεως κατά το άρθρο 731 ΚΠολΔ, εφόσον βέβαια υπάρχει βάσιμος κατά το άρθρο 933 ΚΠολΔ λόγος ανακοπής κατά της επιχειρούμενης εκτέλεσης και πιθανολογείται έτσι η ευδοκίμηση της ανακοπής και η ανατροπή του εκτελεστού τίτλου. Τα ίδια ισχύουν και επί κατασχέσεως στα χέρια τρίτου (άρθρα 982επ. ΚΠολΔ), η οποία συνιστά είδος έμμεσης αναγκαστικής εκτέλεσης και επομένως για τη δυνατότητα αναστολής μετά από ανακοπή του άρθρου 933 ΚΠολΔ εφαρμόζονται οι ανωτέρω διατάξεις. Η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 1 του όγδοου άρθρου του Ν. 4335/2015, με την οποία καταργήθηκε το 938 ΚΠολΔ, στο πλαίσιο της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ. Άλλωστε, δεν πρέπει να παροράται ότι η κατάργηση του άρθρου 938 ΚΠολΔ που έγινε με το άρθρο όγδοο του άρθρου 1 Ν.4335/2015 (ΦΕΚ Α 87) παρίσταται και ως αντισυνταγματική, αφού το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προβλέπουν ότι οι καταχρηστικές ρήτρες δεν δεσμεύουν τους καταναλωτές. Πρόκειται για επιτακτικού χαρακτήρα διάταξη, η οποία τείνει να αντικαταστήσει την τυπική ισορροπία που εισάγει η σύμβαση μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων με μια ουσιαστική ισορροπία, ικανή να αποκαταστήσει τη μεταξύ τους ισότητα (προαναφερθείσα απόφαση Banco Español de Crédito, σκέψη 40 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Στο πλαίσιο αυτό, ο εθνικός δικαστής οφείλει να εξετάζει αυτεπαγγέλτως τον καταχρηστικό χαρακτήρα συμβατικής ρήτρας η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και, πράττοντας τούτο, να αίρει […]
Read moreΜΔΠρΑθ 20239/2017 : Αστική ευθύνη Δήμου – Σώρευση αγωγικών αξιώσεων – Υποχρέωση Διοίκησης να απαντά στα αιτήματα για παροχή πληροφοριών και χορήγηση εγγράφων.
ΜΔΠρΑθ 20239/2017 Προϋποθέσεις σώρευσης αγωγικών αξιώσεων. Προϋποθέσεις θεμελίωσης αγωγικών αιτημάτων κατ’ άρθρο 105-106 ΕιΝΑΚ κατά Δήμου. Παραδεκτώς σωρεύονται σε ένα δικόγραφο αγωγής του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ, ως συναφείς, οι αξιώσεις για αποζημίωση, που απορρέουν από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις ή υλικές ενέργειες των οργάνων της Διοίκησης, που στηρίζονται στην ίδια νομική και κατά τα ουσιώδη στοιχεία τους πραγματική βάση, ή επί υλικών ενεργειών των οργάνων της Διοίκησης, όταν αυτές συνδέονται ουσιωδώς μεταξύ τους και οι αξιώσεις που απορρέουν από αυτές, στηρίζονται στην ίδια νομική βάση. Αν διαπιστωθεί ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της συνάφειας, το Δικαστήριο κρατεί την αγωγή και δικάζει αυτήν ως προς την προτασσόμενη στο δικόγραφο αξίωση και τις τυχόν συναφείς με αυτήν, αναβάλλει δε σε ρητή δικάσιμο την εκδίκαση της υποθέσεως ως προς τις λοιπές αξιώσεις και διατάσσει τον χωρισμό του αρχικού ενιαίου δικογράφου, με κατάθεση αυτοτελούς δικογράφου αγωγής εντός οριζόμενης από το ίδιο προθεσμίας από την κοινοποίηση της σχετικής απόφασης. Αν εντός της εν λόγω προθεσμίας δεν κατατεθεί αυτοτελές δικόγραφο αγωγής για τις αξιώσεις που δεν είναι συναφείς με την προτασσόμενη στο αρχικό δικόγραφο, ως προς τις αξιώσεις αυτές η αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Υποχρέωση της Διοίκησης να απαντά στα αιτήματα για παροχή πληροφοριών και χορήγηση εγγράφων. Εύλογο ενδιαφέρον. Σε περίπτωση παράνομης πράξης ή παράλειψης ή υλικής ενέργειας οργάνων του Δημοσίου κατά την ενάσκηση της εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δικαστήριο, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για περιουσιακή ζημία, μπορεί να επιδικάσει στον ζημιωθέντα, ύστερα από αίτησή του, εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αριθμός Απόφασης 20239/2017 ΓΑΚ 17502/2015 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΑΣ ΤΜΗΜΑ 15ο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις 9 Ιουνίου 2017, με δικαστή την Αναστασία Δημούλη, Πρωτοδίκη Δ.Δ. και γραμματέα την Ανθούλα Γεωργακοπούλου, δικαστική υπάλληλο, γ ι α να δικάσει την αγωγή με ημερομηνία κατάθεσης 28-9-2015 τ ο υ …, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής (οδός …), ο οποίος παραστάθηκε με δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κ.Διοικ.Δικ., του πληρεξουσίου του δικηγόρου Κωνσταντίνου Χαραλαμπίδη κ α τ ά του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογαίας, που εκπροσωπείται από το Δήμαρχό του, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιό του δικηγόρο Απόστολο Παπακωνσταντίνου Κατά τη συζήτηση, ο διάδικος που παραστάθηκε στο ακροατήριο ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά Αφού μελέτησε τη δικογραφία Σκέφθηκε κατά το νόμο 1. Επειδή, με την κρινόμενη αγωγή ο ενάγων ζητά, μετά τη μετατροπή του αιτήματός του από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό με το υπόμνημα, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου Δήμου να του καταβάλει, νομιμοτόκως και κατ’ εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 του ΕισΝΑΚ, το ποσό των 30.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη από παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του και ειδικότερα: α) από την παράλειψη αυτών να αποφανθούν επί αιτημάτων και καταγγελιών, που υπέβαλε με τα 11979/25-6-2013, 19522/16-10-2013, 9191/12-5-2014, 7936/25-5-2015, 14911/31-7-2014 και 7587/30-4-2013 έγγραφά του, β) από τη διατήρηση παράνομης χωματερής πλησίον της οικίας του επί των οδών Αθηνάς και ʼρεως στο Πόρτο Ράφτη και τη μη περισυλλογή των απορριμμάτων, γ) από την παράλειψη περισυλλογής αδέσποτων σκύλων, που υλακτούν κατά τις ώρες κοινής ησυχίας και επιτίθενται σε ανθρώπους, δ) […]
Read moreΝόμος 4509/2017, ΦΕΚ Α’ 201 : Διατάξεις για το συναινετικό διαζύγιο.
Συναινετικό διαζύγιο αλλαγή διαδικασίας με τον Νόμο 4509/2017, ΦΕΚ Α’ 201 Άρθρο 22 Διατάξεις για το συναινετικό διαζύγιο 1. Το άρθρο 1438 του Αστικού Κώδικα
Read more