ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 876/2017 : Ουσιαστικές προϋποθέσεις για την κήρυξη της πτώχευσης. Ανώνυμη εταιρεία. Πτωχευτική ανάκληση.
– Ουσιαστικές προϋποθέσεις για την κήρυξη της πτώχευσης. Ανώνυμη εταιρεία. Πτωχευτική ανάκληση. – Από τις διατάξεις των άρθρων 2, 3 και 5 του ΠτωχΚ προκύπτει ότι για την κήρυξη της πτώχευσης απαιτούνται δύο κυρίως ουσιαστικές προϋποθέσεις, δηλαδή: α) η πτωχευτική ικανότητα εκείνου του οποίου ζητείται η πτώχευση και β) η παύση των πληρωμών των ληξιπρόθεσμων χρηματικών του υποχρεώσεων. Πτωχευτική ικανότητα έχουν τα πρόσωπα που έχουν την εμπορική ιδιότητα, άρα και η ανώνυμη εταιρεία (άρθρ. 1 Ν. 2190/1920) που χαρακτηρίζεται έμπορος κατευθείαν από το νόμο με βάση το «τυπικό» σύστημα εμπορικότητας. Ως παύση πληρωμών, κατά την έννοια του νόμου, συνιστά όχι οποιαδήποτε μη πληρωμή του εμπόρου, αλλά η μη πληρωμή ληξιπρόθεσμων, δηλαδή εκκαθαρισμένων και άμεσα απαιτητών, χρηματικών χρεών του, η οποία έχει το χαρακτήρα της γενικότητας και της μονιμότητας και υποδηλώνει, συγχρόνως, νέκρωση ή διακοπή της εμπορικής κίνησης ή αθεράπευτο κλονισμό της πίστης του εμπόρου ή διαταραχή στην οικονομική του υπόσταση, με συνέπεια να μην είναι αρκετή η διαπίστωση της απλής έλλειψης ρευστότητας εκ μέρους του οφειλέτη. Η εν λόγω μη πληρωμή προδίδει μόνιμη πραγματική αδυναμία για τη συνέχιση της εμπορίας του και μπορεί να συναχθεί, κατά τις περιστάσεις, και από τη μη πληρωμή ενός μόνο χρέους, εφόσον, λόγω της σημασίας του ή του χαρακτήρα του, εμφανίζει τα στοιχεία της μονιμότητας και της γενικότητας (ΑΠ829/2003). Η παύση των πληρωμών πρέπει να υφίσταται κατά το χρόνο που κηρύσσεται η πτώχευση. Ως τέτοιος χρόνος πρέπει να θεωρείται αυτός της συζήτησης στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, σε κάθε, πάντως, περίπτωση ο χρόνος της δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης. Η κατ’ αρέσκεια του οφειλέτη εμπόρου πληρωμή μερικών μόνο χρεών του δεν εμποδίζει την πτώχευσή του, διότι τούτο αντίκειται σε έναν από τους σκοπούς της πτώχευσης, που είναι η σύμμετρη και ίση ικανοποίηση των δανειστών του. Προϋπόθεση, λοιπόν, για την παύση πληρωμών, με την έννοια της αδυναμίας πληρωμής από τον οφειλέτη είτε λίγων μόνο χρεών είτε και ενός μόνου χρέους, αποτελεί η διάγνωση της σημασίας ή του χαρακτήρα της αδυναμίας αυτής ως «μόνιμης και γενικής». Έτσι, η διάγνωση της παύσης των πληρωμών απόκειται στην κρίση του δικαστηρίου, το οποίο θα στηριχθεί στα πραγματικά εκείνα γεγονότα που αποδεικνύουν την ιδιαίτερη θέση του οφειλέτη, εξαιτίας της οποίας αυτός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει, κατά τρόπο διαρκή και μόνιμο και όχι απλώς παροδικά, τις χρηματικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Στην απόφαση του πτωχευτικού δικαστηρίου που κηρύσσει την πτώχευση προσδιορίζεται, κατ’ άρθρ. 7 παρ. 2 ΠτωχΚ, ως απαραίτητο στοιχείο, ώστε να είναι εφικτός ο υπολογισμός της ύποπτης περιόδου, η ημέρα της παύσης των πληρωμών με τους επιβαλλόμενους, με το άρθρο αυτό, χρονικούς προσδιορισμούς, το ίδιο, όμως, δικαστήριο μπορεί, με μεταγενέστερη απόφασή του, ύστερα από αίτηση του συνδίκου, της επιτροπής πιστωτών, πιστωτή και οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον, να μεταβάλει το χρόνο παύσης των πληρωμών, αρκεί να μην έχει περατωθεί η επαλήθευση των πιστώσεων και, σε κάθε περίπτωση, να μην έχει παρέλθει έτος από την κήρυξη της πτώχευσης (άρθρ. 7 παρ. 3 ΠτωχΚ). – Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 41 του νόμου 3588/2007 (Πτωχευτικού Κώδικα, εφεξής ΠτωχΚ), ο οποίος εφαρμόζεται στις πτωχευτικές διαδικασίες που άρχισαν μετά τις 16-9-2007, κατά τα άρθρα 182 παρ. 1 και 180 αυτού (ΑΠ 1214/2014, ΑΠ 1508/2011), ως προς […]
Read moreΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 856/2017 : Νόμιμη μοίρα. Υπολογισμός.
ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ 856/2017print Πολιτική – 06/12/2017 21:31 Υπολογισμός νόμιμης μοίρας κληρονομια ΑΡΙΘΜΟΣ 856/2017 ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ – Νόμιμη μοίρα. Υπολογισμός. – Κατά τις διατάξεις των άρθρων 1710, 1820 και 1825 ΑΚ δικαίωμα νόμιμης μοίρας στην κληρονομιά έχουν οι κατιόντες και οι γονείς του κληρονομουμένου, καθώς και ο επιζών σύζυγος, οι οποίοι θα καλούνταν ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, κατά το ποσοστό δε της νόμιμης μοίρας, που συνίσταται στο ήμισυ της εξ αδιαθέτου μερίδας, ο μεριδούχος συντρέχει αυτοδικαίως εκ του νόμου, ως κληρονόμος στο σύνολο της κληρονομιάς και έχει εμπράγματο δικαίωμα, κατά το ανωτέρω ποσοστό, εφ’ όλων των στοιχείων της κληρονομιαίας περιουσίας, το οποίο ασκεί με την περί κλήρου αγωγή, εκτός αν δια παροχών στη ζωή έχει καλυφθεί το ως άνω ποσοστό της νόμιμης μοίρας. Ειδικότερα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1825, 1827, 1831 και 1833 ΑΚ, όπως ισχύουν μετά το Ν. 1329/1983, για τον υπολογισμό της νόμιμης μοίρας οποιουδήποτε μεριδούχου, λαμβάνεται ως βάση η κατάσταση και η αξία της κληρονομιάς κατά το χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου, δηλαδή συνυπολογίζονται όλα τα δεκτικά κληρονομικής διαδοχής περιουσιακά στοιχεία που υπάρχουν κατά το χρόνο αυτό στην κληρονομιά (πραγματική κληρονομική ομάδα), από την οποία αφαιρούνται τα χρέη της κληρονομιάς και οι δαπάνες της κηδείας του κληρονομουμένου και της απογραφής της κληρονομιάς. Ακολούθως, προστίθενται και θεωρούνται ότι υπάρχουν στην κληρονομιά (πλασματική κληρονομική ομάδα), με την αξία που είχαν κατά το χρόνο της παροχής, οτιδήποτε ο κληρονομούμενος παραχώρησε, όσο ζούσε, χωρίς αντάλλαγμα σε μεριδούχο είτε με δωρεά είτε με άλλο τρόπο και επίσης οποιαδήποτε δωρεά που ο κληρονομούμενος έκανε στα τελευταία δέκα χρόνια πριν από το θάνατο του, εκτός αν την επέβαλαν λόγοι ευπρέπειας ή ιδιαίτερο ηθικό καθήκον. Στη νόμιμη μοίρα καταλογίζονται οι παροχές σε μεριδούχο, με την αξία που είχαν όταν έγιναν, εφόσον προστίθενται στην κληρονομιά, σύμφωνα με το άρθρο 1831, εκτός αν ο κληρονομούμενος όρισε διαφορετικά όταν έδωσε την παροχή. Η εξαίρεση, δηλαδή, του μη καταλογισμού προβλέπεται μόνο για τις καταλογιστέες στη νόμιμη μοίρα παροχές (άρθρο 1833 §1) και όχι για τις συνυπολογιστέες στην κληρονομιά. Συνεπώς, όταν δεν υπάρχει διαφορετική βούληση του κληρονομουμένου, στη νόμιμη μοίρα καταλογίζεται και η δωρεά προς το μεριδούχο που έγινε από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον ή από λόγους ευπρέπειας, αφού και αυτή δεν παύει να είναι παροχή από ελευθεριότητα, που δόθηκε, δηλαδή, από τον κληρονομούμενο χωρίς νόμιμη υποχρέωση. Ενόψει αυτών, στις προστιθέμενες, κατά το άρθρο 1831 παρ. 2 ΑΚ, στην κληρονομιά παροχές του κληρονομουμένου προς τους μεριδούχους, περιλαμβάνονται οι χωρίς αντάλλαγμα γενόμενες προς αυτούς παροχές, έστω και αν έγιναν από λόγους ευπρέπειας ή από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον, όπως επίσης και οι δωρεές προς τρίτους, εφόσον οι τελευταίες αυτές έγιναν στα τελευταία δέκα χρόνια πριν πεθάνει ο κληρονομούμενος, αν δεν αποδείξει ο τρίτος δωρεοδόχος ότι αυτές έγιναν από λόγους ευπρέπειας ή από ιδιαίτερο ηθικό καθήκον (ΑΠ 171/2003). Για τις χαριστικές όμως παροχές εν ζωή του κληρονομουμένου που έγιναν πριν από τη ισχύ του Ν. 1329/1983, για τον καταλογισμό τους στη νόμιμη μοίρα του νόμιμου μεριδούχου, απαιτείται να έχουν γίνει αυτές, με εξαίρεση την προίκα, με τον όρο του καταλογισμού τους στη νόμιμη μοίρα, σύμφωνα με το άρθρο 1833 παρ. 1 του ΑΚ, όπως ίσχυε πριν τροποποιηθεί με το άρθρο 26 του Ν. […]
Read moreΟλομέλεια Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος – Δελτίο Τύπου.
ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Αθήνα, 29.3.2014 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Συνήλθε σήμερα στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, υπό την προεδρία του Προέδρου Βασίλη Αλεξανδρή, η πρώτη Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας που εξελέγησαν στις πρόσφατες αρχαιρεσίες. Την Ολομέλεια απασχόλησαν με εισήγηση του Προέδρου τα φλέγοντα προβλήματα των Δικηγόρων που χρήζουν άμεσης επίλυσης, όπως το θέμα των ασφαλιστικών εισφορών (ΚΕΑΟ – παράταση προθεσμίας καταβολής εισφορών, διακανονισμός οφειλών), τα φορολογικά θέματα, η φορολόγηση της αποζημίωσης των δικαστικών αντιπροσώπων, η αποζημίωση των εμμίσθων δικηγόρων του ιδιωτικού τομέα, η διαμεσολάβηση και η εναντίωση στην είσοδο άλλων επαγγελματιών ως διαμεσολαβητών πλην των δικηγόρων, το Σχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και διάφορα άλλα επαγγελματικά θέματα. Στη συζήτηση που έγινε εξέθεσαν τις απόψεις τους πολλοί Πρόεδροι Δικηγορικών Συλλόγων. Η Ολομέλεια διέκοψε τις εργασίες της προκειμένου το Προεδρείο της με αντιπροσωπεία Προέδρων να μεταβεί στη Βουλή των Ελλήνων και να εκθέσει τις απόψεις της στους Βουλευτές των κομμάτων ενόψει και της ψήφισης του Πολυνομοσχεδίου για τις διατάξεις που αφορούν τους δικηγόρους και ειδικότερα για την κατάργηση της αποζημίωσης των εμμίσθων δικηγόρων του ιδιωτικού τομέα και την ανάθεση του ρόλου του διαμεσολαβητή σε πρόσωπα με οποιαδήποτε ιδιότητα. ΚΑΛΕΣΕ τον Υπουργό Δικαιοσύνης να αποσύρει από το υπό ψήφιση Νομοσχέδιο τις ανωτέρω διατάξεις και στην αντίθετη περίπτωση επιφυλάχθηκε να επανακαθορίσει τη στάση του δικηγορικού σώματος απέναντι στον θεσμό της διαμεσολάβησης. Όρισε Επιτροπή από Προέδρους για την υποβολή προτάσεων του Σώματος για το σχέδιο του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Επιβεβαίωσε την από 14-15/4/2006 απόφασή της για την αποχή των δικηγόρων στα ποινικά δικαστήρια, για μεν υποθέσεις αρμοδιότητας Μονομελούς και Τριμελούς Πλημμελειοδικείου στις μετά από διακοπή συνεδριάσεις, στις δε υποθέσεις αρμοδιότητας Εφετείου σε πλημμελήματα και κακουργήματα σε κάθε συνεδρίαση μετά την πρώτη διακοπή. Εξέλεξε τα δέκα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής που είναι οι Πρόεδροι Θηβών, Ιωαννίνων, Καβάλας, Κορίνθου, Λαρίσης, Πατρών, Ρεθύμνης, Σύρου, Τριπόλεως και Χαλκίδας. Στη Συντονιστική Επιτροπή μετέχουν επίσης ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ως Πρόεδρός της και οι Πρόεδροι Θεσσαλονίκης και Πειραιώς. dsa.gr
Read moreΕιρΑθ 5286/2017 : Αστική απάτη. Αδικοπραξία. Ευθύνη παραγωγού ελαττωματικού προϊόντος.
ΕιρΑθ 5286/2017 Παρατηρήσεις Κ. Σαϊτάκη ΗΜ/ΝΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ 30 Νοεμβρίου 2017 ΣΥΝΘΕΣΗ Πρόεδρος: Β. Δελλαπόρτα (Ειρηνοδίκης) Δικηγόροι: Ηλ. Μπέτζιος, Ιάκ. Βενιέρης, Ν. Μούσας, Αθ. Πολυχρονόπουλος, Χρ. Παρασκευόπουλος ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΕΥΧΟΥΣ Νοέμβριος (9) 2017 ΣΕΛ. 673 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Νομολογία Χρονικά Ιδιωτικού Δικαίου ΕΤΙΚΕΤΕΣ Γενικό Ενοχικό Δίκαιο Αστική απάτη. Αδικοπραξία. Ευθύνη παραγωγού ελαττωματικού προϊόντος. Περίληψη απόφασης: Διπλή λειτουργία της αστικής απάτης ως λόγου ακύρωσης της δικαιοπραξίας και ως αδικοπρακτικής συμπεριφοράς. Προστατευτικός σκοπός του Ν. 2251/1994 και σχέση του προς τις γενικές διατάξεις περί αδικοπραξίας. Από τις διατάξεις του Ν. 2251/1994 απορρέει συγκεκριμένη συναλλακτική υποχρέωση ελέγχου του προϊόντος και πληροφόρησης του καταναλωτικού κοινού, η παραβίαση της οποίας πληροί την προϋπόθεση του παρανόμου κατά τη γενική ρήτρα του άρθρου 914 ΑΚ. Πώληση πράγματος μη ανταποκρινόμενου στη σύμβαση. Στοιχειοθέτηση ευθύνης εταιρείας παραγωγής οχημάτων λόγω εγκατάστασης στα αυτοκίνητά της λογισμικού που –σε συνθήκες εργαστηριακού ελέγχου– παραποιεί (βελτιστοποιεί) τις τιμές των εκπεμπόμενων ρύπων. Κείμενο απόφασης: […Α. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 147 και 149 ΑΚ προκύπτει, ότι όποιος παρασύρθηκε με απάτη σε δήλωση βουλήσεως, έχει δικαίωμα είτε να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας και παράλληλα την ανόρθωση κάθε άλλης ζημίας του, σύμφωνα με τις διατάξεις για τις αδικοπραξίες (άρθρα 914 και επ. Α.Κ.), εφόσον η απάτη περιέχει και τους όρους της αδικοπραξίας, είτε να αποδεχθεί τη δικαιοπραξία και να ζητήσει μόνο την ανόρθωση της ζημίας του, θετικής και αποθετικής. Απάτη, κατά την έννοια του άρθρου 147 Α.Κ., αποτελεί κάθε συμπεριφορά από πρόθεση που τείνει να παραγάγει, ενισχύσει ή διατηρήσει πεπλανημένη αντίληψη ή εντύπωση, είτε η συμπεριφορά αυτή συνίσταται σε παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών είτε σε απόκρυψη ή αποσιώπηση ή ατελή ανακοίνωση των αληθινών γεγονότων, των οποίων η αποκάλυψη στο συμβαλλόμενο που τα αγνοούσε ήταν επιβεβλημένη από την καλή πίστη ή από την υπάρχουσα ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του δηλούντος και εκείνου προς τον οποίο απευθύνεται η δήλωση, η συμπεριφορά δε αυτή αποσκοπεί στην πρόκληση δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος, η οποία και πρέπει να προξενείται από την απάτη (ΑΠ 325/2009, 491/2008). Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις συνεπώς η απάτη αντιμετωπίζεται με το δίκαιο του Αστικού Κώδικα υπό δύο έννοιες, ήτοι α) ως λόγος που καθιστά ελαττωματική τη βούληση του απατηθέντος, εξ αιτίας της οποίας ελαττωματικότητας δικαιούται να ζητήσει την ακύρωση της δήλωσής του, και β) ως αδικοπρακτική συμπεριφορά του απατήσαντος, η οποία δημιουργεί υποχρέωσή του προς αποζημίωση του απατηθέντος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 914 του Α.Κ., ανεξαρτήτως αν η απάτη αυτή αποτελεί και ποινικό αδίκημα. Δεν ενδιαφέρει, αν τα παραπλανητικά γεγονότα αναφέρονται στο παρελθόν, το παρόν ή το μέλλον, ούτε αν η πλάνη που δημιουργήθηκε συνεπεία της απάτης είναι συγγνωστή ή ασύγγνωστη, ουσιώδης ή επουσιώδης ή αναφέρεται αποκλειστικά στα παραγωγικά της βουλήσεως αίτια, αλλά αρκεί αυτή να υφίσταται κατά το χρόνο της δηλώσεως βουλήσεως του απατηθέντος (ΑΠ 282/2010, 373/2008, 441/2004, 898/2000) […]. Β. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 παρ. 1, 2 και 4 στοιχείο α΄, 6 παρ. 1, 5 και 6, 7 παρ. 1 και 2 του Ν. 2251/1994, σαφώς προκύπτει ότι ο νόμος για την προστασία των καταναλωτών δεν σκοπεί να υποκαταστήσει το πλέγμα των νομικών διατάξεων το οποίο ρυθμίζει τις συνέπειες από την πώληση ελαττωματικού πράγματος, αλλά θεσμοθετεί την ευθύνη του παραγωγού […]
Read moreΜΠΡ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ 58/2017 : Αίτηση αναστολής της εκτελεστικής διαδικασίας, καθίσταται αναγκαία η συστηματική – τελολογική ερμηνεία του αρ. 937 παρ. 1γ’ ΚΠολΔ, Απαραίτητη η συνδρομή αμφότερων των προϋποθέσεων του καταργηθέντος αρ. 938 ΚΠολΔ και στην αίτηση αναστολής του αρ. 937 παρ. 1γ’ ΚΠολΔ.
58/2017 ΜΠΡ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ ( 704546) (Α΄ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Αίτηση αναστολής της εκτελεστικής διαδικασίας για την ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης από τον καθ’ου η εκτέλεση οφειλέτη, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ασκηθείσας ανακοπής του αρ. 933 παρ. 1 ΚΠολΔ. Κρίση του δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αίτηση ήταν νόμιμη, διότι καθίσταται αναγκαία η συστηματική – τελολογική ερμηνεία του αρ. 937 παρ. 1γ’ ΚΠολΔ, ώστε να ισχύει σε κάθε περίπτωση κύριας εκτέλεσης, άμεσης και έμμεσης, υπό τον περιορισμό ότι επί επίκειμενου πλειστηριασμού η αίτηση ασκείται μόνο όταν δεν είναι δυνατή η εμπρόθεσμη εκδίκαση της ανακοπής του αρ. 933 ΚΠολΔ. Απαραίτητη η συνδρομή αμφότερων των προϋποθέσεων του καταργηθέντος αρ. 938 ΚΠολΔ και στην αίτηση αναστολής του αρ. 937 παρ. 1γ’ ΚΠολΔ, έστω και αν δε γίνεται σχετική αναφορά στην τελευταία διάταξη. Προϋποθέσεις αναστολής της εκτέλεσης από τον καθ’ου με τη μορφή της προσωρινής ρύθμισης της κατάστασης. Δέχεται τις αιτήσεις αναστολής. ΑΡΙΘΜΟΣ: 58/2017 (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ Συγκροτήθηκε από τον Πρόεδρο Πρωτοδικών Αμαλιάδας Δημήτριο Νέγκα, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του σας 16 Φεβρουάριου 2017 για να δικάσει την υπόθεση που εισάγεται ενώπιον του με τις εξής, απευθυνόμενες στο Δικαστήριο αυτό, αιτήσεις : 1. Από 1/2/2017 (υπ` αρ. έκθεσης κατάθεσης …./../17) : ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ εδρεύουσας στην …. (…) … (..), τελούσας υπό εκκαθάριση και εκπροσωπούμενης νόμιμα από την εκκαθαρίστριά της …, Δικηγόρο Αμαλιάδας, η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως. ΚΑΤΑ ΤΗΣ …, κατοίκου Αμαλιάδας (…), η οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου Δικηγόρου της Εμμανουήλ Μπιρμπίλη. 2. Από 1/2/2017 (υπ` αρ. έκθεσης κατάθεσης …/../17) : ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ εδρεύουσας στην Αμαλιάδα (…) .. (..), τελούσας υπό εκκαθάριση και εκπροσωπούμενης νόμιμα από την εκκαθαρίστριά της .., Δικηγόρο Αμαλιάδας, η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως. ΚΑΤΑ ΤΗΣ …, κατοίκου Αμαλιάδας (…), η οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου Δικηγόρου της Εμμανουήλ Μπιρμπίλη. Οι αιτήσεις, με αντικείμενο την αναστολή αναγκαστικής εκτέλεσης, κατατέθηκαν νομότυπα στη γραμματεία του Δικαστηρίου από την ως άνω εκκαθαρίστρια της αιτούσας στις 1/2/2017 και 2/2/2017 αντιστοίχως και προσδιορίστηκαν για να συζητηθούν στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή. Αφού άκουσε την εκκαθαρίστρια και τον πληρεξούσιο Δικηγόρο της καθής. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 1. Με τις διατάξεις του Ν. 4335/2015 επήλθαν εκτεταμένες τροποποιήσεις σε αρκετά κεφάλαια του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, μεταξύ των οποίων και σε εκείνο της Αναγκαστικής Εκτέλεσης. Οι νέες διατάξεις, σύμφωνα με τη μεταβατική διάταξη του άρθ. 1 άρθρου ένατου §3 του ίδιου νόμου, εφαρμόζονται στις περιπτώσεις των αναγκαστικών εκτελέσεων επί των οποίων η σχετική επιταγή προς πληρωμή ή προς εκτέλεση διενεργείται μετά την 1/1/2016. Εάν αντιθέτως η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση έγινε πριν από τις 2/1/2016, η αναγκαστική εκτέλεση διέπεται από όλες οι διατάξεις του ΚΠολΔ που ίσχυαν έως την 1/1/2016, περιλαμβανομένου ασφαλώς και του άρθ. 938 ΚΠολΔ. Η διάταξη αυτή, που καταργήθηκε με την § 1 του άρθρου όγδοου του άρθ. 1 Ν 4335/2015, προέβλεπε ότι “με αίτηση του ανακόπτοντος μπορεί να διαταχθεί η αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, αν ο δικαστής κρίνει ότι η ενέργεια της αναγκαστικής εκτέλεσης θα προξενήσει ανεπανόρθωτη βλάβη στον αιτούντα και πιθανολογεί την ευδοκίμηση της ανακοπής”, αφορούσε δηλαδή κάθε είδος αναγκαστικής εκτέλεσης. 2. Ο νομοθέτης προέβη […]
Read moreΑΠ 1295/2017 : Αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.
Αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή. Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο 1/3 της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή Αριθμός 1295/2017 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A2 Πολιτικό Τμήμα Διαζύγιο. Συμμετοχή στα αποκτήματα. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 1400 ΑΚ: “Αν ο γάμος λυθεί ή ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει, αφότου τελέσθηκε ο γάμος, αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή. Τεκμαίρεται ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο 1/3 της αύξησης, εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη ή καμία συμβολή“. Από τη διάταξη του άρθρου 1400 ΑΚ, λαμβανόμενη σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 216 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι στοιχεία για το ορισμένο της αγωγής από τα αποκτήματα είναι: 1) η λύση ή ακύρωση του γάμου ή, κατ’ ανάλογη εφαρμογή, η συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως των συζύγων, 2) η αύξηση της περιουσίας του ενός των συζύγων κατά τη διάρκεια του γάμου και 3) η συμβολή του άλλου συζύγου στην αύξηση αυτή με οποιονδήποτε τρόπο (ΑΠ 1912/2009). O χρόνος λύσης ή της ακύρωσης του γάμου ή της συμπλήρωσης τριετίας από τη συζυγική διάσταση είναι κρίσιμος για την εξεύρεση της τελικής περιουσίας υπό την έννοια του καθορισμού των περιουσιακών στοιχείων που την αποτελούν και της αξίας των. Για την περαιτέρω, όμως, αναγωγή σε χρήμα των περιουσιακών αυτών στοιχείων, για την εξεύρεση δηλαδή της αξίας τους σε χρήμα, κρίσιμος είναι ο χρόνος της παροχής έννομης προστασίας, ήτοι ο χρόνος της ασκήσεως της αγωγής. Ο ενάγων αρκεί να επικαλεσθεί και αποδείξει τα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε ο εναγόμενος κατά τη διάρκεια του γάμου με τη δική του συμβολή, την ύπαρξη αυτών κατά τον ως άνω κρίσιμο χρόνο της λύσεως ή ακυρώσεως ή συμπληρώσεως τριετούς διάστασης, καθώς και την αξία τους κατά το χρόνο ασκήσεως της αγωγής. Η ανυπαρξία αυξήσεως της περιουσίας κατά τον παραπάνω κρίσιμο χρόνο γενέσεως της αξιώσεως αποτελεί λόγο απορρίψεως της αγωγής. Απαιτείται συνεπώς αύξηση της περιουσίας και συμβολή του δικαιούχου και διατήρηση αυτής κατά τον κρίσιμο χρόνο γενέσεως της αξιώσεως. Συνακόλουθα τούτων δεν περιλαμβάνονται στην τελική περιουσία στοιχεία που αποκτήθηκαν μεν κατά τη διάρκεια του γάμου, αλλά στη συνέχεια εκποιήθηκαν πριν από τη λύση ή την ακύρωσή του ή τη συμπλήρωση τριετούς διαστάσεως, εκτός αν το περιουσιακό αντικείμενο στην απόκτηση του οποίου συνέβαλε και ο άλλος σύζυγος έχει εκποιηθεί και στη θέση του έχει υποκατασταθεί κάποιο άλλο, που σώζεται κατά τη λύση ή ακύρωση του γάμου ή τη συμπλήρωση τριετούς διάστασης, οπότε η σχετική αξίωση του δικαιούχου μετατίθεται σ’ αυτό. Η εκποίηση αυτή, την οποία μπορεί να αγνοεί ο δικαιούχος σύζυγος, ιδίως στην περίπτωση που αυτή λαμβάνει χώρα μετά την έναρξη και μέχρι τη συμπλήρωση της τριετούς διάστασης, δεν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο της αγωγής. Εφόσον με την αγωγή ζητείται η σε χρήμα απόδοση της αύξησης της περιουσίας του υποχρέου […]
Read moreΠοια έγγραφα θεωρούνται ότι είναι νόμιμα μεταφρασμένα.
Ποια όργανα, σύμφωνα με τον νόμο, μπορούν να μεταφράζουν νόμιμα δημόσια, ιδιωτικά έγγραφα και άλλα κείμενα Α. Μεταφραστική Υπηρεσία του ΥΠΕΞ Η οργάνωση και η λειτουργία της Μεταφραστικής Υπηρεσίας του ΥΠΕΞ διέπεται από τον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, όπως αυτός έχει κωδικοποιηθεί με τον νόμο 3566/2007. Σύμφωνα με τον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών Σκοπός της Μεταφραστικής Υπηρεσίας είναι: η έγκυρη μετάφραση δημόσιων και ιδιωτικών εγγράφων και άλλων κειμένων, η επικύρωση αυτών, καθώς και των εγγράφων που εκδίδονται στην Ελλάδα από τις ξένες διπλωματικές και προξενικές αρχές, η επικύρωση των υπογραφών των Ελλήνων υπηκόων επί παντός κειμένου, πλην των πληρεξουσίων, εφόσον αυτοί υπογράφουν ενώπιον του αρμόδιου υπαλλήλου των γραφείων της Μεταφραστικής Υπηρεσίας Στο ίδιο άρθρο διευκρινίζεται ότι «Αλλοδαπά δημόσια έγγραφα μεταφράζονται εφόσον φέρουν την επισημείωση της σφραγίδας APOSTILLE, στην περίπτωση που προέρχονται από αρχή χώρας συμβεβλημένης στη Σύμβαση της Χάγης, η οποία κυρώθηκε με το ν. 1497/1984 (ΦΕΚ 188 Α), σε κάθε άλλη δε περίπτωση εφόσον φέρουν θεώρηση από την ελληνική προξενική αρχή της χώρας προέλευσης του εγγράφου ή από την προξενική αρχή της χώρας αυτής στην Ελλάδα. Για έγγραφα χωρών για τις οποίες η Ελλάδα έχει εκφράσει επιφυλάξεις για την προσχώρηση τους στη Σύμβαση της Χάγης και για όσο διάστημα δεν έχουν αρθεί οι επιφυλάξεις αυτές, η επικύρωση θα γίνεται μόνο από την οικεία ελληνική προξενική αρχή. Όσον αφορά στις γλώσσες από και προς τις οποίες εκπονούνται μεταφράσεις και επικυρώνονται έγγραφα πολιτών και Δημοσίων Υπηρεσιών, η υπηρεσία αυτή μεταφράζει και επικυρώνει σε (34) γλώσσες με δυνατότητα αύξησης ή μείωσης τους (ΥΑ αριθμ. 1856/98 (ΦΕΚ 478 Β) Οι Μεταφραστές της Μεταφραστικής Υπηρεσίας είναι ιδιώτες από πίνακα που καταρτίζεται με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, με τους επιτυχόντες σε ειδική γραπτή δοκιμασία ελέγχου της επάρκειας της δηλούμενης, εκ μέρους του υποψηφίου, ξένης γλώσσας. Τα μεταφραστικά τέλη που ισχύουν κατά κατηγορία εγγράφων καθορίζονται με απόφαση από τον Υπουργό Εξωτερικών. Η Μεταφραστική Υπηρεσία καταρτίζει πίνακα με μεταφραστές που κατά δήλωση τους έχουν ειδικευθεί σε μεταφράσεις ιατρικών, δικαστικών και τεχνικών εγγράφων ή εγγράφων με ναυτική και στρατιωτική ορολογία. Β. Η κατοχύρωση του δικαιώματος εκπόνησης νομίμων μεταφράσεων από τους δικηγόρους Η κατοχύρωση αυτού του δικαιώματος για τους δικηγόρους προκύπτει κυρίως από το άρθρο 36 παρ. 2 περ. γ νόμου 4194/2013 του Κώδικα περί Δικηγόρων (ΦΕΚ Α 208/27-9-2013) και το άρθρο 454 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Άρθρο 36 παρ. 2 περ. γ νόμου 4194/2013 του Κώδικα περί Δικηγόρων (ΦΕΚ Α 208/27-9-2013) «γ) Η μετάφραση εγγράφων που έχουν συνταχθεί σε ξένη γλώσσα, καθώς και η μετάφραση ελληνικών εγγράφων σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα. Η μετάφραση έχει πλήρη ισχύ έναντι οποιασδήποτε Δικαστικής ή άλλης Αρχής, εφόσον συνοδεύεται από επικυρωμένο αντίγραφο του εγγράφου που μεταφράστηκε και ο δικηγόρος βεβαιώνει ότι έχει επαρκή γνώση της γλώσσας από και προς την οποία μετέφρασε». Επομένως, σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο οι δικηγόροι, οι εγγεγραμμένοι σε ελληνικούς δικηγορικούς συλλόγους έχουν το δικαίωμα να μεταφράζουν πάσης φύσεως έγγραφα, οι δε μεταφράσεις τους έχουν πλήρη ισχύ έναντι οποιασδήποτε Δικαστικής ή άλλης Αρχής. Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται επίσης ότι για να είναι έγκυρη αυτή η μετάφραση, πρέπει να συνοδεύεται από επικυρωμένο αντίγραφο του εγγράφου που μεταφράστηκε και βεβαίωση του δικηγόρου ότι έχει επαρκή γνώση της γλώσσας από και προς […]
Read moreΠολΠρωτΑθ 1329/2015: Ιατρικό σφάλμα και μετεγχειρητικό καθήκον ενημέρωσης σε προσθετική στήθους.
Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών Αριθμ. 1329/2015 Πρόεδρος: Παναγιώτα Μιχαήλ Εισηγήτρια: Ελλάδα Φραγκουδάκη Δικηγόροι: Νικόλαος Σταυρίδης, Δημήτριος Βουτσίνος, Λεωνίδας Βασιλόπουλος. Ευθύνη πλαστικού χειρούργου για διορθωτική επέμβαση στήθους, προς αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση. Αγωγή αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως. Για την πλήρωση του όρου του παρανόμου δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου αλλά αρκεί συμπεριφορά αντίθετη στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές τις εννόμου τάξεως. Γενική υποχρέωση πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων. Ευθύνη εκ της από αμέλεια ιατρικής παραλείψεως προς λήψη μέτρων επιμελείας για την αποτροπή προσβολών σε έννομα αγαθά τρίτων. Κατά το άρθρο 8, παρ. 3 και 4 του Ν. 2251/1994 «περί προστασίας καταναλωτών», αντικειμενική η ευθύνη του παρέχοντος ανεξάρτητες υπηρεσίες στο πλαίσιο ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητος. Οι ιατρικές υπηρεσίες είναι ανεξάρτητες γιατί ο παρέχων αυτές δεν υπόκειται σε υποδείξεις ή οδηγίες του ασθενούς και έχει ευχέρεια προσδιορισμού του τρόπου παροχής των υπηρεσιών. Ο ασθενής φέρει το βάρος αποδείξεως της παροχής των υπηρεσιών, της ζημίας και του αιτιώδους συνδέσμου. Ο ιατρός φέρει το βάρος της αποδείξεως της ελλείψεως παράνομης, υπό την προαναφερθείσα έννοια, και υπαίτιας πράξης ή παράλειψης. Ένσταση συνυπαιτιότητας του ασθενούς λόγω αρνήσεώς του να υποβληθεί σε πρόσθετη επέμβαση. Αβάσιμη η ένσταση όταν η άρνηση του ασθενούς οφείλεται σε απώλεια εμπιστοσύνης του προς τον ιατρό. Προσεπίκληση από τον εναγόμενο και παρεμπίπτουσα αγωγή κατά ασφαλιστικής εταιρίας. Κατά το Ν. 4496/1997 δεν είναι δυνατός ο με σύμβαση ασφαλίσεως περιορισμός δικαιωμάτων των ασφαλισμένων προσώπων. Εξαιρείται η περίπτωση ασφαλιστικής κάλυψης επαγγελματικού κινδύνου του ασφαλισμένου ή του λήπτου της ασφάλισης. Δυνατότητα απαλλακτικής ρήτρας σε περίπτωση που δεν προβληθεί αξίωση αποζημιώσεως κατά την διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου. Ζήτημα κύρους τοιαύτης απαλλακτικής ρήτρας εκκρεμεί ενώπιων της Ολομελείας του Αρείου Πάγου. Κατά το άρθρο 24 του α.ν. 1565/1939 «Περί κωδικός ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», που διατηρήθηκε σε ισχύ κατά το άρθρο 47 του ΕισΝΑΚ, ο ιατρός οφείλει να παρέχει με ζήλο, ευσυνειδησία και αφοσίωση την ιατρική του συνδρομή, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης και της κτηθείσας πείρας, τηρώντας τις ισχύουσες διατάξεις για την διαφύλαξη της υγείας των ασθενών και προστασίας των υγιών. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 του ν. 3418/2005 «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας», το ιατρικό λειτούργημα ασκείται σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς και ισχύοντες κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Από τις διατάξεις των άρθρων 914, 330 εδ. β`, 297-299, 932 ΑΚ, προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση ή (και) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή (και) ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη χαρακτήρα, ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξης. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η […]
Read moreΜΠΑθηνων 7765/2016 : Η κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας του πατέρα με τα τέκνα, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της επιμέλειας.
ΜΠΑθηνων 7765/2016 Η κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας του πατέρα με τα τέκνα, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της επιμέλειας. Πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που δίκασε με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ανέθεσε την προσωρινή επιμέλεια στον αιτούντα πατέρα. Το Δικαστήριο για την έκδοση της απόφασής του έκρινε ότι επιβάλλεται η μεταβολή των όρων διαβίωσης των τέκνων (ετών 13 και 11) καθως πιθανολογήθηκε ότι η μητέρα “υποβάλει τα ανήλικα εναντίον του πατέρα τους και του εν γένει οικογενειακού περιβάλλοντος , δημιουργώντας τους φοβίες και συναισθηματική ανασφάλεια” Το ενδιαφέρον δε στην απόφαση είναι ότι η Δικαστής εξομοίωσε την ύπαρξη θέματος ψυχικής υγείας της μητρός με την κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας . Με λίγα λόγια , θεώρησε ότι είτε υπάρχει όντως θέμα ψυχικής υγείας , είτε όχι , αν δημιουργούνται στα τέκνα φοβίες και συναισθηματική ανασφάλεια λόγω της έντασης με τον πρώην σύζυγο, επειδή κατ επανάληψη τον εμποδίζει από την απρόσκοπτη επικοινωνία με τα τέκνα και ειναι αρνητική στις κοινωνικές επαφές των ανήλικων με προσωπα του οικογενειακού περιβάλλοντος, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο , ήτοι “η διατάραξη της ομαλής ψυχοσωματικής ανάπτυξης των ανηλίκων τέκνων τα οποία προκειμένου να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους και να μορφωθούν έχουν ανάγκη να διαβιούν σε ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον , χωρίς εντάσεις και προβλήματα , απόρροια ιδίως της έντασης της σχέσης των διαδίκων”. Έτσι ανέθεσε προσωρινά την επιμέλεια του προσώπου των ανήλικων τέκνων στον αιτούντα πατέρα ενώ δεν δίστασε να διατάξει την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος στην μέση της χρονιάς λαμβανομένου υπόψη των διακοπων των εορτών Χριστουγέννων-Πρωτοχρονιάς. Ανεξάρτητα της τύχης της υπόθεσης σε επίπεδο κύριας αγωγής , είναι από τις ελάχιστες αποφάσεις των ελληνικών Δικαστηρίων που αφαιρούν την επιμέλεια από την μητέρα και ίσως η πρώτη που ορίζει την κατ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας με τον πατέρα ως λόγο για την δημιουργία φοβου και συναισθηματικής ανασφάλειας των τέκνων άρα αιτία για αλλαγή των όρων διαβίωσης με την αναθεση της επιμέλειας στον πατέρα. Η Απόφαση κινούμενη σε σωστή βάση αναδεικνύει τον σκοπό του Οικογενειακού Δικαίου που είναι πρωτίστως το συμφέρον των τέκνων. Είναι Ευθύνη του γονέα που έχει την επιμελεια να διασφαλίζει την επικοινωνία των παιδιών με τον άλλο γονέα . Σε αντίθετη περίπτωση , θα πρέπει να επανεξετάζεται η ανάθεση της επιμέλειας , καθώς θα πρέπει να διασφαλιστεί η διαβίωση των τέκνων σε ήρεμο οικογενειακό περιβάλλον. http://www.helleniclawyer.eu/2016/12/77652016.html?m=1
Read moreΠΠρΑθ 3606/2017 : Ακύρωση πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω παρέλευσης άπρακτης της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης από τον χρόνο του θανάτου της κληρονομούμενης – Πλάνη του γονέα, Νομική πλάνη .
ΠΠρΑθ 3606/2017 Ακύρωση πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω παρέλευσης άπρακτης της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης από τον χρόνο του θανάτου της κληρονομούμενης – Πλάνη του γονέα, ως νομίμου εκπροσώπου του τέκνου, περί της δυνατότητας αποποίησης της κληρονομιάς για λογαριασμό του τέκνου του και της προθεσμίας αυτής, λόγω εσφαλμένης ενημέρωσης – Νομική πλάνη -. Η ανωτέρω πλάνη του γονέα διατηρήθηκε στο τέκνο και μετά την ενηλικίωσή αυτού με αποτέλεσμα να χαθεί το δικαίωμα του τέκνου περί αποδοχής της κληρονομιάς με το ευεργέτημα της απογραφής εντός ενός έτους από την ενηλικίωσή του. Κρίθηκε ότι η πλάνη ήταν ουσιώδης καθώς υπήρχε διάσταση μεταξύ της βούλησης και της δήλωσης εκ μέρους του πατρός του, καθόσον εάν ο τελευταίος είχε ενημερωθεί σωστά θα είχε προβεί σε αποποίηση της κληρονομιάς για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου του εντός της τασσόμενης τετράμηνης προθεσμίας. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Αριθμός απόφασης: 3606/2017 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Αποστολία Παντελίδου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Μαρία Τσοπάνη, Πρωτοδίκη, Νίκη Μαργιώλα, Πρωτοδίκη – Εισηγήτρια και τον Γραμματέα Νικόλαο Πατεράκη. Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριό του την 20η Φεβρουαρίου 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ: …. …. του …, κατοίκου … Αττικής, οδός …., αριθμ. …, με ΑΦΜ …, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις εμπροθέσμως δια της πληρεξούσιας δικηγόρου του Ευγενίας Φωτοπούλου, δυνάμει του από 8.12.2016 ιδιωτικού εγγράφου, το οποίο φέρει βεβαίωση περί του γνησίου της υπογραφής του εντολέως της, η οποία κατέθεσε το υπ’ αριθμ. Π0403132/2016 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων, του Δ.Σ.Α., και ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) … …. του …, ηλικίας 14 ετών και 2) … … του …, ηλικίας 10 ετών, αμφοτέρων κατοίκων … Αττικής, οδός …, αριθμ. …, νομίμως εκπροσωπουμένων λόγω της ανηλικότητάς τους από τον πατέρα τους … … του …, οι οποίοι δεν κατέθεσαν προτάσεις. Ο ενάγων ζητεί να γίνει δεκτή η από 8.8.2016 αγωγή του, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού την 9η.8.2016, με γενικό αριθμό κατάθεσης 49924/2016 και αριθμό κατάθεσης δικογράφου 1439/2016, η συζήτηση της οποίας, μετά το πέρας των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 237 του ΚΠολΔ, προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 237 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται επί αγωγών, που κατατίθενται κατά την τακτική διαδικασία μετά την 1.1.2016 (άρθρο 1, άρθρο ένατο, παρ. 1 του ν. 4335/2015) «Μέσα σε εκατό (100) ημέρες από την κατάθεση της αγωγής οι διάδικοι οφείλουν να καταθέσουν τις προτάσεις και να προσκομίσουν όλα τα αποδεικτικά μέσα και τα διαδικαστικά έγγραφα που επικαλούνται με αυτές. Μέσα στην ίδια προθεσμία κατατίθενται το αποδεικτικό επίδοσης της αγωγής, καθώς και τα πληρεξούσια έγγραφα προς τους δικηγόρους κατά το άρθρο 96. Το δικαστικό ένσημο κατατίθεται το αργότερο μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης. Η παραπάνω προθεσμία παρατείνεται κατά τριάντα (30) ημέρες για όλους τους διαδίκους αν ο εναγόμενος ή κάποιος από τους ομοδίκους του διαμένει στο εξωτερικό ή είναι άγνωστης διαμονής». Από τη διατύπωση της ανωτέρω διάταξης προκύπτει ότι αναγκαία προϋπόθεση προσήκουσας συμμετοχής του διαδίκου στη δίκη είναι και η κατάθεση προτάσεων εκ μέρους του εντός της προαναφερόμενης προθεσμίας. […]
Read more