AΠ 1/2014: Έγκλημα κακουργηματικής φοροδιαφυγής (άρθρο 17 παρ. 1, 2 ν. 2523/1997).
Άμεση άσκηση ποινικής διώξεως κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος (άρθρο 21 παρ. 2 εδ. α περ. αα ν. 2523/1997, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 3 παρ. 2 εδ. θ ν. 3943/2011), πριν, δηλαδή, από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, όπως προβλεπόταν από την άνω διάταξη του ν. 2523/1997, όπως ίσχυε κατά το χρόνο τελέσεως της πράξεως. Εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 3 παρ. 2 εδ. θ ν. 3943/2011 και για εκκρεμείς υποθέσεις ή για όσες δεν έχει κινηθεί ακόμη ποινική δίωξη. Επιτρεπτή η αναδρομικότητα της διατάξεως αυτής (ως δικονομικής). Ορθώς το Συμβούλιο απέρριψε την προσφυγή του κατηγορουμένου για ακύρωση της ποινικής διώξεως και δεν υπερέβη την εξουσία του. Απόρριψη αιτήσεως. [κείμενο απόφασης] (…)”Με το άρθρο 21 παρ.2 του Ν 2523/1997, όπως αυτό ίσχυε μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 12 παρ.3 του Ν 2753/1999, οριζόταν ότι η ποινική δίωξη επί των εγκλημάτων φοροδιαφυγής ασκείτο αυτεπάγγελτα και δεν άρχιζε πριν από την τελεσίδικη κρίση του διοικητικού δικαστηρίου επί της προσφυγής που τυχόν είχε ασκηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 του ιδίου άρθρου, ή, σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, πριν από την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής με την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής κατά της εγγραφής αυτής. Κατ’ εξαίρεση, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του ιδίου νόμου που αφορούσαν την έκδοση πλαστών ή εικονικών και την αποδοχή ή νόθευση εικονικών φορολογικών στοιχείων, η ποινική δίωξη ασκείτο άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και την μηνυτήρια αναφορά του προϊσταμένου της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. ή του προϊσταμένου της υπηρεσίας που διενήργησε τον έλεγχο, σε περίπτωση που ο έλεγχος διενεργήθηκε από όργανα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε) ή των Ελεγκτικών Κέντρων του άρθρου 3 του Ν 2343/1995. Στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, σύμφωνα με το επόμενο εδάφιο της ίδιας παραγράφου, η μηνυτήρια αναφορά υποβαλλόταν εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας διοικητικής επίλυσης της διαφοράς επί της απόφασης επιβολής προστίμου του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, ανεξάρτητα από το εάν κατά της απόφασης αυτής είχε ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού πρωτοδικείου. Με το άρθρο 40 παρ.2 του Ν 3220/2004 (Φ.Ε.Κ Α 15/28-1-2004), προστέθηκε εδάφιο τελευταίο στην παράγραφο 2 του άρθρου 21 του Ν 2523/1997, ως εξής: “ειδικά, όταν η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων που αφορούν ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ, δεν ακολουθείται η διαδικασία του προηγούμενου εδαφίου, αλλά η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται αμέσως με την ολοκλήρωση του ελέγχου και ζητείται από τον αρμόδιο εισαγγελέα η κατά προτεραιότητα εκδίκαση της υπόθεσης με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου.”. Το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε εκ νέου με το άρθρο 16 παρ.3 του Ν 3888/2010 (Φ.Ε.Κ. Α 175/30-9-2010), ως εξής: “ειδικά, στις περιπτώσεις: α) της παραγράφου 1 περίπτωση γ του άρθρου 18, β) της παραγράφου 5 του άρθρου 19, όταν το πλήθος των μη εκδοθέντων παραστατικών στοιχείων είναι πλέον των δέκα (10) ή υπερβαίνουν σε αξία τα πεντακόσια (500) ευρώ και γ) της περίπτωσης β της παραγράφου 1 του άρθρου 19, δεν ακολουθείται η διαδικασία του προηγούμενου εδαφίου, αλλά η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται αμέσως με την ολοκλήρωση του ελέγχου και […]
Read moreΕφΠειρ 46/2014 : Ορισμός ηλεκτρονικού εγγράφου και νομή – Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν συγκεντρώνει τα στοιχεία του παραδοσιακού εγγράφου κατά τον ΚΠολΔ, αλλά πρόκειται για ενδιάμεση μορφή, η οποία εξομοιώνεται με τα ιδιωτικά έγγραφα.
ΕφΠειρ 46/2014 : “Ορισμός ηλεκτρονικού εγγράφου και νομή – Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν συγκεντρώνει τα στοιχεία του παραδοσιακού εγγράφου κατά τον ΚΠολΔ, αλλά πρόκειται για ενδιάμεση μορφή, η οποία εξομοιώνεται με τα ιδιωτικά έγγραφα – Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο είναι αποδεικτικό της δήλωσης βούλησης του αποστολέα, γιατί ταυτίζεται με την ηλεκτρονική διεύθυνση του και μαζί με αυτήν αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, χωρίς να εξετάζεται η μορφή ή η διάταξη με την οποία απεικονίζεται μηχανικά στο έντυπο”. (…) Ως ηλεκτρονικό έγγραφο θεωρείται το σύνολο των εγγραφών δεδομένων στον μαγνητικό δίσκο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, οι οποίες, κατόπιν επεξεργασίας, αποτυπώνονται κατά τρόπο αναγνώσιμο από τον άνθρωπο είτε στην οθόνη του μηχανήματος είτε στον προσαρτημένο εκτυπωτή του. Το ηλεκτρονικό έγγραφο δεν αποτελεί αντικείμενο αυτοψίας αλλά πρόκειται για μία ενδιάμεση μορφή, την οποία ο νομοθέτης εξομοίωσε προς τα ιδιωτικά έγγραφα. Για την λειτουργία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) απαιτείται η χρήση ειδικού κωδικού, με τον οποίο αναγνωρίζεται ο χρήστης ως αποστολέας ή ως λήπτης ηλεκτρονικών μηνυμάτων. Ο κωδικός αυτός αποτελεί την ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) του χρήστη, ο οποίος -κωδικός- διαμορφώνεται κατά τρόπο, ώστε να αφορά μόνον στο χρήστη που τον έχει ορίσει, η δε απεικόνιση της διεύθυνσης του αποστολέα στο μήνυμα καθιστά αυτόν απολύτως συγκεκριμένο για τον παραλήπτη. Η τεχνική αποστολής του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου οδηγεί υποχρεωτικά στην ταύτιση μηνύματος και αποστολέα, με συνέπεια, κατά την αποστολή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η δήλωση βούλησης του αποστολέα να ταυτίζεται με την ηλεκτρονική του διεύθυνση και να καθίσταται ένα ενιαίο σύνολο. Για την απόκτηση της νομής επί πράγματος, κινητού ή ακινήτου, απαιτείται βούληση του αποκτώντος να εξουσιάζει το πράγμα ως κύριος και φυσική εξουσίαση. Η ταυτόχρονη κατά κανόνα συνύπαρξη των στοιχείων αυτών στοιχειοθετεί τη νομή. Προϋποθέσεις για την κτήση της νομής με παράδοση είναι η ύπαρξη της ιδιότητας του νομέα κατά το χρόνο παράδοσης, η κτήση της φυσικής εξουσίας του πράγματος από τον αποκτώντα και η μετάθεση της φυσικής εξουσίας από τον νομέα στον αποκτώντα να γίνεται με τη θέληση και των δύο. Από τον συνδυασμό των διατάξεων 984 εδ. α’ και 987 ΑΚ προκύπτει ότι η αποβολή από τη νομή αποτελεί προσβολή της νομής, από την οποία ο νομέας μπορεί να προστατευθεί με την προβλεπόμενη από το ανωτέρω άρθρο 987 ΑΚ αγωγή, όταν είναι παράνομη και γίνεται χωρίς τη θέληση του νομέα. Από τις διατάξεις των άρθρων 908 και 974 ΑΚ και 987, 989 και 992 ΑΚ παρέπεται ότι μετά την παραγραφή των ενδίκων μέσων προστασίας της νομής, η ενοχική αξίωση προς απόδοσή της ως πλουτισμού δεν επηρεάζεται και αγωγή προς απόδοση του πλουτισμού είναι νόμιμη. Όμως δεν μπορεί να εξετασθεί από το Δευτεροβάθμιο, όταν η επίκληση αυτού του ισχυρισμού γίνεται με τις προτάσεις, που υποβάλλονται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, οι οποίες αναφέρονται γενικά στις πρωτόδικες προτάσεις, το κείμενο των οποίων ενσωματώνεται στις προτάσεις ενώπιον του Πρωτοβαθμίου. Στην περίπτωση αυτή η επίκληση των ισχυρισμών ενώπιον του Εφετείου, δεν αρκεί, ούτε είναι νόμιμη, αλλά απαιτείται και σύντομη περίληψη των ισχυρισμών και αναφορά στις σελίδες των πρωτόδικων προτάσεων που τους περιέχουν. […] 1. Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ΄ αριθμ. …/2010 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εφόσον οι διάδικοι […]
Read moreΑνυποστήρικτη έφεση και αναίρεση
“Σύμφωνα με το α. 502 παρ. 1 του ΚΠΔ αν ο εκκαλών δεν εμφανισθεί στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ή δεν εκπροσωπηθεί σ΄ αυτό νόμιμα από τον δικηγόρο του η έφεσή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη . Η απόφαση αυτή που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση . Όταν ο κατηγορούμενος δεν εμφανιστεί στο εφετείο που έχει οριστεί να εκδικάσει την έφεσή του αυτή απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη επειδή η απουσία του αυτή θεωρείται ως σιωπηρή παραίτηση από την έφεση που άσκησε και αναγνώριση της εκκαλούμενης απόφασης (Ολ. ΑΠ 3 και 8/2006 ). Στην περίπτωση αυτή το εφετείο ερευνά αρχικά αν αυτός έχει κλητευθεί εμπρόθεσμα και νομότυπα, δηλ. αν έχει κλητευθεί στην διεύθυνση που είχε δηλώσει στην έφεσή του. Στην σχετική απόφαση του το εφετείο πρέπει να μνημονεύει τα στοιχεία αυτά δηλ. το αποδεικτικό επιδόσεως και την κλήτευση στην δηλωθείσα με την έφεση διεύθυνση κατοικίας . Φυσικά σε περίπτωση θυροκόλλησης πρέπει : α) να αναφέρεται στο αποδεικτικό η μη ανεύρεση κάποιου από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο α.155 του ΚΠΔ για να επιδοθεί η κλήση (ΑΠ 2503/2008 ) και β) η επίδοση στον αντίκλητο δικηγόρο αν έχει οριστεί τέτοιος με την έφεση (ΑΠ 563/2010 , ΑΠ 1627/2006 ) . Η επίδοση στον αντίκλητο πρίν την επίδοση στον κατηγορούμενο δεν δημιουργεί καμιά ακυρότητα στην κλήτευση αλλά τα αποτελέσματα της κλήτευσης αρχίζουν από την νεώτερη κλήτευση (ΑΠ 644/2009 , ΑΠ 1555/2008 ). Αν δεν καταχωρηθούν όλα τα στοιχεία αυτά η σχετική απόφαση είναι αναιρετέα για έλλειψη αιτιολογίας (ΑΠ 1456/2010 ). Αν προβληθεί αίτημα αναβολής το εφετείο είναι υποχρεωμένο να απαντήσει αιτιολογημένα σ΄ αυτό ενώ αν παραλείψει κάτι τέτοιο , δηλ. δεν λάβει καθόλου θέση γι΄ αυτό , η απόφασή του είναι αναιρετέα για έλλειψη ακρόασης (ΑΠ 160/2003 ). Απόρριψη αιτήματος αναβολής με το σκεπτικό «το δικαστήριο δεν πείστηκε για την αδυναμία του εκκαλούντα να εμφανιστεί στο δικαστήριο « δεν αποτελεί πλήρη αιτιολογία (ΑΠ 1725/2010 ) . Αν στο δικαστήριο εμφανιστεί κάποιος τρίτος και ζητήσει αναβολή για λογαριασμό του απόντος κατηγορουμένου το εφετείο πρέπει να ερευνήσει αν αυτός έχει κληθεί νομότυπα και φυσικά εμπρόθεσμα (ΑΠ 1001/1998 ) . Αν αυτά τα στοιχεία δεν συντρέχουν το εφετείο κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της εφέσεως και δεν ασχολείται καθόλου με το αίτημα της αναβολής αφού η άκυρη κλήτευση δεν καλύπτεται με την υποβολή του αιτήματος αναβολής από τρίτο (ΑΠ 1094/1996 ). Έτσι σε περίπτωση που δεν υπάρχει νομότυπη κλήτευση του εκκαλούντα που απουσιάζει το εφετείο κηρύσσει την συζήτηση της έφεσης απαράδεκτη ενώ αν απορρίψει αυτή ως ανυποστήρικτη η απόφασή του είναι αναιρετέα για υπέρβαση εξουσίας (ΑΠ 1211/2009 ). Η άκυρη κλήτευση καλύπτεται μόνο με την φυσική παρουσία του εκκαλούντα ή του δικηγόρου του τον οποίο έχει νόμιμα εξουσιοδοτήσει να τον εκπροσωπήσει στο εφετείο . Αν υποβληθεί αίτημα αναβολής από τρίτο για λογαριασμό του κατηγορουμένου και αυτό απορριφθεί το εφετείο στην συνέχεια απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη . Η απόφαση απόρριψης του αιτήματος πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη (Ολ ΑΠ 7/2005 ). ). Το κεφάλαιο αυτό , δηλ. η απόρριψη του αιτήματος αναβολής , είναι ο πυρήνας του κεφαλαίου αυτού . Για τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου μέχρι το 2001 υπάρχουν σχετικοί πίνακες στα […]
Read moreΜονΠρωτΚαρδίτσας 22/ 2014 : Ομόρρυθμη εταιρεία. Λόγοι λύσεως μετά τον ν. 4072/2012. Αποκλεισμός εταίρου. Εκουσία δικαιοδοσία. Αίτηση λύσης ομόρρυθμης εταιρείας λόγω σπουδαίου λόγου, εκούσια αποχώρηση εταίρου, παραβίαση πίστης.
λύση Ο.Ε, καταγγελία, εκούσια αποχώρηση εταίρου, παραβίαση πίστης. Περίληψη. (δημοσίευση στα νομικά περιοδικά: ΔΕΕ 2014/682, ΑΡΜ 2014/2081) Ομόρρυθμη εταιρεία. Λόγοι λύσεως μετά τον ν. 4072/2012. Αποκλεισμός εταίρου. Εκουσία δικαιοδοσία. Αίτηση λύσης ομόρρυθμης εταιρείας λόγω σπουδαίου λόγου. Συνεκδικάζεται με αίτηση των λοιπών εταίρων της εταιρείας με την οποία ζητείται ο αποκλεισμός των εταίρων που αιτήθηκαν την λύση της εταιρείας. Προϋποθέσεις παραδεκτού. Κοινοποιείται στους λοιπούς εταίρους και όχι στην εταιρεία. Απορρίπτει την αίτηση λύσης. Αρχή της διατήρησης της εταιρείας. Μετά την ισχύ του ν. 4072/ 2012 δεν προβλέπεται από το νόμο η λύση της εταιρείας για σπουδαίο λόγο, ούτε υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο καταστατικό. Δικαίωμα των εταίρων να ζητούν τον διορισμό εκκαθαριστή διαφορετικό από αυτόν που ορίζει το καταστατικό αν δεν συμφωνούν. Προϋποθέσεις. Ένσταση εκκρεμοδικίας για το αίτημα διορισμού εκκαθαριστή επειδή είχε ασκηθεί σε αίτηση λύσης της εταιρείας λόγω καταγγελίας κατά το 767 ΑΚ. Σε κάθε περίπτωση επί της άνω αιτήσεως είχε εκδοθεί απόφαση και δεν έχει ασκηθεί έφεση οπότε δεν υφίσταται εκκρεμοδικία. Αίτηση αποκλεισμού εταίρου. Μη νόμιμο το αίτημα να αναγνωριστεί ότι οι εταίροι έχουν ήδη αποχωρήσει. Αφορά νομική αξιολόγηση πραγματικής καταστάσεως. Δεν αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού η απόδοση στον εταίρο της εταιρικής του εισφοράς την οποία μπορεί να ζητήσει αυτοτελώς. Κρίθηκε ότι η εταιρεία είναι ενεργή. Εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της, τακτοποιεί τις οφειλές της και έχει μεγάλο κύκλο εργασιών. Ο καθού η αίτηση εταίρος έχει κατηγορηθεί για υπεξαίρεση κατά το χρόνο που ήταν διαχειριστής. Στην ουσία έχει αποχωρήσει από την εταιρεία. Η σύζυγός του λειτουργεί επιχείρηση στην περιοχή με παρόμοια προϊόντα στην οποία συμμετέχει ενεργά. Έχει ζητήσει την σφράγιση της εταιρικής περιουσίας και την λύση της εταιρείας. Κρίθηκε ότι έχει παραβεί την υποχρέωση πίστης και παράλειψη βλάβης των εταιρικών συμφερόντων. Αρχή της αναλογικότητας. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος διευθέτησης των σχέσεων των εταίρων. Δεκτή μερικά η αίτηση αποκλεισμού. Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας 22/ 2014 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Αγγελική Δαμασιώτου, Πρωτοδίκη, που ορίστηκε από την Πρόεδρο Πρωτοδικών, Διευθύνουσα το Πρωτοδικείο Καρδίτσας. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στην Καρδίτσα, την 13η Νοεμβρίου 2013. (Β) 1. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 259 § 1 Ν. 4072/2012 περί «Βελτιώσεως επιχειρηματικού περιβάλλοντος – Νέας εταιρικής μορφής – Σημάτων – Μεσιτών ακινήτων – Ρυθμίσεως θεμάτων ναυτιλίας, λιμένων και αλιείας και άλλες διατάξεις» (Φ.Ε.Κ Α` 86/11-4-2012), η ομόρρυθμη εταιρία λύνεται α) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, β) με απόφαση των εταίρων, γ) με την κήρυξη της σε πτώχευση και δ) με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος, ενώ στην εταιρική σύμβαση μπορεί να προβλέπονται και άλλοι λόγοι λύσεως της εταιρίας. Βάσει της διατάξεως του άρθρου 259 § 2 Ν. 4072/ 2012, η αίτηση εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρίας, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας. Επισημαίνεται ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 249 § 1 του ιδίου ως άνω Ν. 4072/ 2012, ομόρρυθμη είναι η εταιρία με νομική προσωπικότητα που επιδιώκει εμπορικό σκοπό, για τα χρέη της οποίας ευθύνονται παράλληλα όλοι οι εταίροι απεριόριστα και εις ολόκληρον, ενώ σύμφωνα με την § 2 του άρθρου 249 του Ν. 4072/2012, εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο αντίστοιχο κεφάλαιο, εφαρμόζονται στην ομόρρυθμη εταιρία οι διατάξεις του Αστικού […]
Read moreΑπόφαση Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος για συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016.
Δελτία Τύπου | 02 Μάρτιος 2016 Κατηγορίες: Αποφάσεις Ολομέλειας ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Aθήνα, 2/3/2016 Απόφαση Ολομέλειας Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος για συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016. Η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας συνεδρίασε την Τετάρτη 2 Μαρτίου υπό τη προεδρία του Προέδρου της Β. Αλεξανδρή, για το θέμα του ασφαλιστικού. Τα μέλη της Ολομέλειας ενημερώθηκαν από τον καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αλ. Ζιμπίδη για τα συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης που συντάχθηκε με πρωτοβουλία του δικηγορικού σώματος για την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού κλάδου των Νομικών. Αναφερόμενος στα βασικά συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης και συγκρίνοντας τα με το ασφαλιστικό προσχέδιο της κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Ολομέλειας Β. Αλεξανδρής, τόνισε: «Συνάγεται ευχερώς ότι η πρόταση του Yπουργείου Εργασίας δημιουργεί αναλογιστική ανισορροπία στο Ταμείο Ασφάλισης Νομικών. Το προτεινόμενο από την κυβέρνηση ασφαλιστικό σύστημα δεν δίνει μόνιμη αλλά πρόσκαιρη λύση, μετατοπίζοντας απλά την βιωσιμότητα του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών μόλις κατά 2-3 έτη». «Η πρόταση του υπουργείου, μεταφέρει και πολλαπλασιάζει στο άμεσο μέλλον το πρόβλημα, καθώς δεν έχει αναλογιστική βάση, ούτε προβλεπόμενη ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και παροχών», συμπλήρωσε. Με την αναλογιστική μελέτη αναδεικνύεται η βιωσιμότητα του κλάδου ασφάλισης Νομικών για επόμενα 20 και πλέον έτη, υπό την προϋπόθεση της επίτευξης εξισορρόπησης των εισφορών-παροχών- μεταξύ παλαιών(προ της 1-1-1993) και νέων ασφαλισμένων. Τα παραπάνω αποτελούν συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης από τα οποία προκύπτει η προοπτική του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών, παρά τα όσα υποστηρίζει η κυβέρνηση. «Σε κάθε περίπτωση βασικά στοιχεία μιας πρότασης, που θα ερείδεται στο παραπάνω πόρισμα της αναλογιστικής μελέτης είναι η εξασφάλιση της αλληλεγγύης μεταξύ των γενεών, η ισότητα των μελών και η ανταποδοτικότητα εισφορών – παροχών», υπογράμμισε. Ο πρόεδρος του ΔΣΑ και της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας ενημέρωσε επίσης το σώμα ότι ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος απαντώντας σε έγγραφο αίτημα του δικηγορικού σώματος για χορήγηση των σχετικών αναλογιστικών μελετών που έχουν συνταχθεί, υποστήριξε ότι «δεν υφίστανται αναλογιστικές μελέτες -όπως ο ίδιος διαβεβαίωνε δημοσίως- παρά μόνον «αναλογιστικές προβολές και αναλύσεις ποσοτικών στοιχείων». Επσιημάνθηκε ότι ο κ. Κατρούγκαλος ανέφερε ακόμη στην απαντητική επιστολή του, πως οι ως άνω «προβολές και αναλύσεις», δεν είναι «ολοκληρωμένα έγγραφα» καθ’ όσον δεν φέρουν υπογραφή και το περιεχόμενό τους «μπορεί οποτεδήποτε να μεταβληθεί» και να δημιουργήσει «σύγχυση και παρανοήσεις». Παρά την αντιφατικότητα των θέσεων του υπουργού, ο κ. Αλεξανδρής, τόνισε πως «για το μείζον θέμα της αναλογιστικής τεκμηρίωσης των λύσεων που προτείνει, τον καλούμε να μας χορηγήσει τις «μελέτες που υφίστανται ήδη» και σκοπεύει να θέσει υπ’ όψιν της Βουλής». Συνοψίζοντας τις θέσεις του δικηγορικού σώματος ο κ. Αλεξανδρής σημείωσε :«Το προσχέδιο της κυβέρνησης καταστρατηγεί θεμελιώδεις αρχές του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, όπως ιδίως τις αρχές της βιωσιμότητας και της ανταποδοτικότητας, είναι αναξιόπιστο, και οδηγεί απροσχημάτιστα σε αντισυνταγματική δήμευση του εισοδήματος των δικηγόρων». Και υπογράμμισε την πάγια θέση των Δικηγόρων αλλά και του συνόλου των επιστημονικών φορέων, πως «ένας ουσιαστικός διάλογος προϋποθέτει την άμεση απόσυρση του προσχεδίου της κυβέρνησης, πλήρη αναλογιστική μελέτη, και έναρξη των συζητήσεων από μηδενική βάση». Κατόπιν τούτων, η Ολομέλεια υιοθέτησε την εισήγηση του προέδρου και αποφάσισε: Ανάρτηση της αναλογιστικής μελέτης στο site της Ολομέλειας Αποστολή των συμπερασμάτων – θέσεων και προτάσεων […]
Read moreΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΕ της 1ης Μαρτίου 2016 (τμήμα μείζονος συνθέσεως) στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C 443/14 και C 444/14: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ [συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-443/14 Alo και C-444/14 Osso]
Ιστορικό Κατά την Οδηγία 2011/95/ΕΕ(link is external), τα κράτη μέλη οφείλουν να επιτρέπουν στα πρόσωπα, τα οποία έχουν αναγνωρίσει ως δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας, να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός του εδάφους τους υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που προβλέπονται για τους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο έδαφός τους. Το γερμανικό δίκαιο προβλέπει ότι, όταν οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, η άδεια διαμονής τους πρέπει να συνοδεύεται με την υποχρέωση να διαμένουν σε συγκεκριμένο τόπο (υποχρέωση διαμονής). Αφενός, με την υποχρέωση αυτή είναι δυνατόν να διασφαλίζεται κατάλληλος επιμερισμός της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Αφετέρου, μπορεί να έχει ως στόχο τη διευκόλυνση της ένταξης των υπηκόων τρίτων χωρών στη γερμανική κοινωνία. Οι Ι. Alo και Α. Osso είναι Σύριοι υπήκοοι, οι οποίοι εισήλθαν στη Γερμανία, όπου τους χορηγήθηκε καθεστώς επικουρικής προστασίας. Επιπλέον, τους επιβλήθηκε υποχρέωση διαμονής την οποία αμφισβητούν ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων. Η διαφορά εκκρεμεί επί του παρόντος ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht (Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο, Γερμανία), το οποίο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει κατά πόσον η υποχρέωση διαμονής συμβιβάζεται με την οδηγία. Απόφαση Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο διαπιστώνει καταρχάς ότι η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να επιτρέπουν στα πρόσωπα, στα οποία χορήγησαν το καθεστώς επικουρικής προστασίας, όχι μόνον να μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα εντός του εδάφους τους, αλλά, επίσης, να μπορούν να επιλέγουν τον τόπο διαμονής τους στο εν λόγω έδαφος. Κατά συνέπεια, η επιβληθείσα στα πρόσωπα αυτά υποχρέωση διαμονής συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας την οποία εγγυάται η οδηγία. Όταν η εν λόγω υποχρέωση διαμονής επιβάλλεται μόνον στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές, συνιστά, επίσης, περιορισμό στην πρόσβαση των δικαιούχων αυτών στην κοινωνική προστασία που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι οι δικαιούχοι του καθεστώτος επικουρικής προστασίας δεν μπορούν, κατ’ αρχήν, να υπάγονται, σε πιο περιοριστικό καθεστώς από το εφαρμοστέο στους άλλους υπηκόους τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος μέλος, όσον αφορά την επιλογή του τόπου διαμονής τους, και από το εφαρμοστέο στους υπηκόους του κράτους αυτού, όσον αφορά την πρόσβαση στην κοινωνική αρωγή. Εντούτοις, το Δικαστήριο φρονεί ότι είναι δυνατόν να επιβάλλεται υποχρέωση διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας, εάν αυτοί δεν τελούν, σε σχέση με τον επιδιωκόμενο από την επίμαχη εθνική ρύθμιση σκοπό, σε κατάσταση αντικειμενικώς συγκρίσιμη με εκείνη των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο οικείο κράτος ή με εκείνη των υπηκόων του κράτους αυτού. Στη συνέχεια, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι η μετακίνηση των δικαιούχων κοινωνικών παροχών ή η άνιση συγκέντρωσή τους στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να συνεπάγεται μη κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που απορρέει από τις παροχές αυτές μεταξύ των διαφόρων αρμοδίων επί τούτου φορέων. Εντούτοις, ο άνισος αυτός επιμερισμός των επιβαρύνσεων δεν συνδέεται ειδικά με την τυχόν ιδιότητα των προσώπων που λαμβάνουν κοινωνικές παροχές ως δικαιούχων του καθεστώτος επικουρικής προστασίας. Υπό τις συνθήκες αυτές, η οδηγία αντιτίθεται στην επιβολή υποχρέωσης διαμονής στους δικαιούχους του καθεστώτος επικουρικής προστασίας η οποία αποσκοπεί στον κατάλληλο επιμερισμό της επιβάρυνσης που συνεπάγονται οι επίμαχες παροχές. Αντιθέτως, το Δικαστήριο αναφέρει ότι απόκειται στο γερμανικό δικαστήριο να […]
Read moreΠΡΑΚΤΙΚΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΤ' ΑΡΘΡΟ 209 ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΑΥΤΩΝ
Μεταγράφεται στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο; Την πρώτη της γνωμοδότηση για το 2016 εξέδωσε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Η γνωμοδότηση, την οποία υπογράφει ο Αντιεισαγγελέας του ΑΠ Κων/νος Παρασκευαΐδης, απαντά στο ερώτημα κατά πόσο το πρακτικό συμβιβασμού κατ’ άρθρο 209 ΚΠολΔ, όταν αφορά σύσταση, αλλοίωση, μετάθεση ή κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, μεταγράφεται στα βιβλία του αρμοδίου Υποθηκοφυλακείου / καταχωρείται στα αρμόδια Κτηματολογικά βιβλία. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, σε σχέση με τα ζητήματα που τίθενται με το ερώτημα: Ως προς το ζήτημα του τύπου. Από πλευράς δικονομικού δικαίου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 209, 212 § 4 και 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι και ο εξώδικος συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, εφόσον και αυτός κατά το γράμμα της διάταξης του άρθρου 212 § 4 ΚΠολΔ έχει τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 293 § 1 εδ. 3 ΚΠολΔ «….καλύπτει τον τύπο τον συμβολαιογραφικού εγγράφου που προβλέπεται από το ουσιαστικό δίκαιο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Τίτλος προς εγγραφή ή εξάλειψη υποθήκης». Από πλευράς ουσιαστικού δικαίου, κατά τη διάταξη του άρθρου 369 ΑΚ απαιτείται πράγματι η τήρηση του συμβολαιογραφικού εγγράφου όταν αναλαμβάνεται υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Σημειωτέον ότι η εν λόγω διάταξη αφορά στην τήρηση τύπου για τις υποσχετικές δικαιοπραξίες με τις οποίες αναλαμβάνεται η υποχρέωση για σύσταση, μετάθεση κλπ εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Και τέτοια υποχρέωση μπορεί να αναληφθεί και με συμβιβασμό. Ο ίδιος ο νόμος όμως στην περίπτωση του συμβιβασμού, κατά τα προεκτεθέντα, λύνει το Θέμα του τύπου (βλ. άρθρο 293 § 1 εδ.3 ΚΠολΔ), ορίζοντας ότι η σύνταξη του πρακτικού συμβιβασμού κατά τους όρους του νόμου καλύπτει τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Επομένως, έχουμε τη γνώμη ότι ο εξώδικος συμβιβασμός, όταν αφορά ακίνητο, δεν απαιτείται να περιαφεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου. Ως προς το ζήτημα της μεταγραφής. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1192 ΑΚ οι μεταγραπτέες πράξεις είναι αυτές που ορίζονται στην εν λόγω διάταξη. Κατά την περ. α’ του ευ λόγω άρθρου μεταγραπτέες είναι εν πρώτοις οι εμπράγματες δικαιοπραξίες, αυτές δηλαδή με τις οποίες επέρχεται σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος σε ακίνητο. Υπό το πρίσμα αυτό, επειδή ο συμβιβασμός και ανεξάρτητα από τη διχογνωμία για τη νομική του φύση, έχει και δικαιοπρακτικό χαρακτήρα και είναι δυνατόν να έχει ως αντικείμενο και τη σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματων δικαιωμάτων σε ακίνητο, Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού είναι μεταγραπτέο. Κατά τη νομολογία γίνεται καταρχήν δεκτό ότι είναι μεταγραπτέο το πρακτικό του δικαστικού συμβιβασμού (ΑΠ 1739/1999 ΕΕΝ 2001, 366). Με δεδομένο όμως ότι και ο συμβιβασμός των άρθρων 209 επ. ΚΠολΔ, έχει κατά τα προεκτεθέντα, τα αποτελέσματα του δικαστικού συμβιβασμού, έχουμε τη γνώμη ότι μεταγραπτέο είναι και το πρακτικό ενός τέτοιου συμβιβασμού, όταν αφορά ακίνητο (άρθρ. 209 επ. ΚΠολ). Βλ. την γνωμοδότηση σε pdf : https://www.lawspot.gr/sites/default/files/images/nea/misc/eisap-1.2016.pdf www.lawspot.gr
Read moreΕπίδοση δικογράφου αστικών υποθέσεων στο εξωτερικό.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΑΚΡΟΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ – ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗ: Στα πλαίσια εφαρμογής ηλεκτρονικού συστήματος στο Γραφείο Δικαστικής Συνδρομής, η πληροφόρηση για την πορεία μιας επίδοσης στο εξωτερικό, θα γίνεται με την επίδειξη της εκθέσεως επιδόσεως καθώς και της ταυτότητας του παραγέλλοντος δικηγόρου, ή του αιτούντος. Οποιοδήποτε άλλο άτομο θα πρέπει να έχει εξουσιοδότηση. H τηλεφωνική ενημέρωση περί της πορείας επίδοσης θα γίνεται μόνο σε όσους έχουν λάβει τον αριθμό πρωτοκόλλου της επίδοσης από το γραφείο μας. Α) ΕΞΟΔΑ απαιτούνται για τις εξής χώρες: 1) Για ΓΑΛΛΙΑ έχει αλλάξει ο τρόπος διαβίβασης. Αρμόδια όργανα για την επίδοση δικογράφων είναι πλέον οι κατά πόλη δικαστικοί επιμελητές και όχι το Εθνικό επιμελητήριο των Γάλλων δικαστικών επιμελητών (LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE). 2) Τα έξοδα είναι 50 Ευρώ εις διαταγή του δικαστικού επιμελητή Γαλλίας που είναι αρμόδιος για την επίδοση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι για να εκδοθεί το έμβασμα θα πρέπει να έχει βρεθεί ο αρμόδιος δικαστικός επιμελητής πριν να γίνει η επίδοση στον κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και να έχει εκδοθεί το έμβασμα στο όνομά του. Μπορείτε να βρείτε το όνομα του δικαστικού επιμελητή στην ιστοσελίδα του LA CHAMBRE NATIONALE DES HUISSIERS DE JUSTICE-PARIS-FRANCE η οποία είναι (www.huissier-justice.fr). 2) ΗΠΑ: έμβασμα 95 δολαρίων Αμερικής που θα εκδίδεται στο όνομα της κεντρικής αρχής λήψης δικογράφων : PROCESS FORWARDING INTERNATIONAL (PFI). Στοιχεία λογαριασμού PFI: Wells Fargo Bank Account No 2007107119 Routing No 121000248 Swift Code: WFBIUS6S 3) ΚΑΝΑΔΑΣ: επιταγή 100 δολαρίων Καναδά. Το όνομα της αρχής στο οποίο θα εκδίδεται η σχετική επιταγή είναι διαφορετικό για κάθε περιοχή. ΟΝΟΜΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΝΟΜΑ ΑΡΧΗΣ ΕΙΣ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΑΓΗ ALBERTA PROVINCIAL TREASURER OF ALBERTA BRITISH COLUMBIA MINISTER OF FINANCE OF BRITISH COLUMBIA MANITOBA MINISTER OF FINANCE OF MANITOBA NEW BRUNSWICK MINISTER OF FINANCE OF NEW BRUNSWICK NEW FOUNDLAND – TERRE NEUVE NEW FOUNDLAND EXCHEQUER ACCOUNT ONTARIO MINISTER OF FINANCE PRINCE EDWARD ISLAND MINISTER OF FINANCE OF PRICE EDWARD ISLAND QUEBEC MINISTRE DES FINANCE DU QUEBEC SASKATCHEWAN DEPARTMENT OF JUSTICE OF SASKATCHEWAN – SHERIFF SERVICES YUKON TERRITORIAL TREASURER OF THE GOVERNMENT OF YUKON TERRITOIRES DU NORD-OUEST GOVERNMENT OF THE NORWEST TERRITORIES 4) Για τις εξής χώρες: ΒΕΛΓΙΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΣΚΩΤΙΑ και ΜΠΑΧΑΜΕΣ θα ειδοποιείστε από το γραφείο Δικαστικής Συνδρομής να παραλάβετε την σχετική γνωστοποίηση για την καταβολή εξόδων μετά από την λήψη των δικογράφων από τις αρμόδιες αρχές της αλλοδαπής. 5) ΑΓΓΛΙΑ: Ανακλήθηκε η εντολή περί εξόδων για επίδοση στην Αγγλία. 6) ΚΥΠΡΟΣ: Έμβασμα 21 ευρώ ανά επίδοση που θα κατατίθενται στον λογαριασμό του ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΕΩΣ Λογαριασμός: 6001017 – Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως IBAN: CY21 0010 0001 0000 0000 0600 1017 Κωδικός SWIFT: CBCYCY2N 7) ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Η επίδοση σε Έλληνες κατοίκους Αυστραλίας μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Να διαβιβασθεί από την Εισαγγελία α) στο Υ.Π.Ε.Ξ. και από εκεί σε Ελληνική Πρεσβεία-Προξενείο στην Αυστραλία. Θα χρειαστείτε εις διπλούν το έγγραφό σας στην Ελληνική Γλώσσα και ένα παράβολο του Δημοσίου του ενός ευρώ (1 €) β) σύμφωνα με την Σύμβαση της Χάγης του 1965 για επίδοση δικογράφων στο εξωτερικό στις αρμόδιες Αυστραλιανές Αρχές. Θα χρειαστείτε εις διπλούν […]
Read moreΑΠ 307/2005 : Αυτοκινητικό ατύχημα – Θάνατος συνοδηγού – Συνυπαιτιότητα θανόντος – η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται καταρχήν από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα της βλάβης που προκλήθηκε, συνετέλεσε και συνυπαιτιότητα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος.
Περίληψη Αυτοκινητικό ατύχημα – Θάνατος συνοδηγού – Παράβαση διατάξεων ΚΟΚ – Συνυπαιτιότητα θανόντος -. Απαραίτητη προϋπόθεση της ευθύνης προς αποζημίωση σε περίπτωση τροχαίου ατυχήματος, είναι η υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου που προκάλεσε τη ζημία καθώς και η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της πράξεως ή παραλείψεως του οδηγού, από τις οποίες προκλήθηκε η ζημία, η ύπαρξη δε της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται καταρχήν από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα της βλάβης που προκλήθηκε, συνετέλεσε και συνυπαιτιότητα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος. Η ύπαρξη της υπαιτιότητας ή της συνυπαιτιότητας καθώς και ο βαθμός του πταίσματος των εμπλακέντων στο ατύχημα προσώπων, δεν αναιρούνται από μόνο το γεγονός, ότι το ένα από τα πρόσωπα αυτά παραβίασε τις διατάξεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.), αφού μόνη η παραβίαση των διατάξεων αυτού, δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση των συνεπειών από αυτοκινητικό ατύχημα. Αποτελεί απλώς στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Ασαφείς αιτιολογίες ως προς την συνυπαιτιότητα θανόντος συνοδηγού, που δέχθηκε να επιβιβαστεί στη μοναδική θέση του συνοδηγού, μαζί με άλλους τρείς, ως τέταρτος επιβάτης, πράγμα που γνώριζε ότι απαγορεύεται, με συνέπεια, λόγω της έντονης πίεσης που δέχθηκε η πόρτα του συνοδηγού από τα σώματα των επιβαινόντων, κατά το ατύχημα, ν’ ανοίξει η πόρτα του συνοδηγού και ο ευρισκόμενος προς αυτή παθών, να πέσει στο οδόστρωμα και από τις βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που υπέστη από την πτώση του στην άσφαλτο, να αποβιώσει. Κείμενο Απόφασης Αριθμός 307/2005 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Στυλιανό Πατεράκη, Αντιπρόεδρο, Ανάργυρο Πλατή, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη και Αχιλλέα Νταφούλη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Δεκεμβρίου 2004, με την παρουσία και της Γραμματέως Κωνσταντίνας Ξηροτύρη, για να δικάσει μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1) Α.Μ του 2) Σ.συζύγου Α.Μ., 3) Χ.Μπούζου. του Α., 4) Ι.Μ. του Α., 5) Θ.Μ. του Α. και 6) Ε.θυγατέρας Α.Μ., συζ. Α.Ν., κατοίκων Ρέντης Αττικής, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ανδρέα Αναγωνστάκη. Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία «ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικού διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «***», της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αργυρώ Γρατσία-Πλατή. Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-2-2000, των ήδη αναιρεσειόντων, και 19-9-2000, του ήδη αναιρεσιβλήτου, αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3066/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4253/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-10-2003 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κυριτσάκης ανέγνωσε την από 6-12-2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη των λοιπών από τους λόγους της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξουσία του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 […]
Read moreΑΠ 411/2014 : Μίσθωση, Τί καλύπτει το ποσό που δόθηκε από το μισθωτή ως «εγγύηση», συμβατικός ή εκούσιος συμψηφισμός.
Περίληψη Ο συμβατικός ή εκούσιος συμψηφισμός – Τι καλύπτει το ποσό που δόθηκε από το μισθωτή ως «εγγύηση» – Έννοια «συστατικού» μέρους πράγματος -. Από το ότι ο νόμος ρυθμίζει τον μεταξύ δύο προσώπων μονομερή ή αναγκαστικό συμψηφισμό, δεν αποκλείεται η δυνατότητα απόσβεσης αμοιβαίων απαιτήσεων με συμψηφισμό κατόπιν συμφωνίας των ενδιαφερόμενων μερών. Το περιεχόμενο μιας τέτοιας σύμβασης, που είναι έγκυρη εφόσον δεν αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη του νόμου ή στα χρηστά ήθη, καθορίζουν ελεύθερα τα μέρη, που μπορούν να συμφωνήσουν τον συμψηφισμό και χωρίς να συντρέχουν οι όροι του νόμου, δηλ. χωρίς οι αμοιβαίες απαιτήσεις να είναι ληξιπρόθεσμες και ομοειδείς και χωρίς να απαιτείται πρόταση συμψηφισμού, με δήλωση του ενός συμβαλλομένου προς τον άλλον. Η σύμβαση περί συμψηφισμού είναι δυνατόν να αφορά και απαιτήσεις μέλλουσες, με αποτέλεσμα, να επέρχεται αυτοδικαίως η λόγω συμψηφισμού απόσβεση μόλις γεννηθούν και συνυπάρχουν αντιμέτωπες απαιτήσεις μεταξύ των μερών. Στην περίπτ. αυτή, η επίκληση του συμβατικού συμψηφισμού αποτελεί και θεμελιώνει ένσταση εξοφλήσεως. Το χρηματικό ποσό που κατά την έναρξη της σύμβασης μίσθωσης δίνεται από το μισθωτή στον εκμισθωτή και στις συναλλαγές αποκαλείται «εγγύηση», διέπεται ως προς τη λειτουργία του και ιδίως την τύχη του από την ειδικότερη συμφωνία των συμβαλλομένων. Είναι δυνατόν να δόθηκε για εξασφάλιση του μισθώματος και μάλιστα ως προκαταβολή ή ως αρραβώνας υπό μια μορφή του (επιβεβαιωτικός ή για κάλυψη της ζημίας λόγω μη εκπλήρωσης της σύμβασης) είτε ως ποινική ρήτρα, είτε ως συμβατική εγγυοδοσία. Συνήθως δίνεται ως εγγυοδοσία προς εξασφάλιση του εκμισθωτή για την καλή εκτέλεση της σύμβασης και περιλαμβάνει: α) ζημιές από φθορές στο μίσθιο (συνήθως φθορές πέρα από τη συνήθη χρήση) β) πληρωμή δαπανών τις οποίες υποχρεούνται να καταβάλει ο μισθωτής (κοινόχρηστα, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο κλπ.) γ) καταβολή μισθωμάτων, χαρτοσήμου, τόκων δ) πληρωμή τυχόν συμφωνημένων ποινών και γενικά, οποιαδήποτε χρηματική αξίωση του εκμισθωτή κατά του μισθωτή, που προέρχεται από τη λειτουργία της συγκεκριμένης μισθωτικής σύμβασης, ε) ποινική ρήτρα για την περίπτωση μη εκπλήρωσης ή ατελούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του μισθωτή (βλ. σχετ. ΑΠ 1193/13, 496/03, 585/97). Η διάταξη περιέχει γενικό κριτήριο της έννοιας του συστατικού που εφαρμόζεται σε κινητά και ακίνητα και εξαρτά την αναγνώριση της ιδιότητας αυτής από τις συνέπειες που θα έχει ο αποχωρισμός του μέρους από το κύριο πράγμα. Αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού μέρους πράγματος υφίσταται όταν με τον αποχωρισμό του από το υπόλοιπο πράγμα αίρεται εντελώς ή μειώνεται σοβαρά η δυνατότητα χρησιμοποίησης που έγινε αυτό μέχρι τον αποχωρισμό, ενώ αλλοίωση της ουσίας του «κυρίου» (σύνθετου) πράγματος επέρχεται, όταν με τον αποχωρισμό του τμήματος γίνεται αδύνατη ή δυσχεραίνεται σοβαρά η χρησιμοποίησή του. Η αλλοίωση αυτή πρέπει να ερευνάται με βάση τις συνθήκες της συγκεκριμένης περίπτωσης και κρίνεται σύμφωνα με την αντίληψη των συναλλαγών με τεχνικοοικονομικά κριτήρια. Συστατικά του ακινήτου, είναι όλα εκείνα τα κινητά πράγματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση οικοδομήματος ή συναρμόστηκαν σ’ αυτό. Κείμενο Απόφασης Αριθμός 411/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Δ’ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ: Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. […]
Read more