ΜονΠρΘεσσ 29160/2011 : Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 632 ΚΠΟΛ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΠΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΠΈΜΠΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ .
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 632 ΚΠΟΛ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΠΙ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΕ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΠΈΜΠΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΜΟΔΙΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Δικαστήριο: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Αριθ. Απόφασης: 29160 Ετος: 2011 Περίληψη Aνακοπή 632 ΚΠολΔ – Αναστολή διαταγής πληρωμής – Αναστολή εκτέλεσης – Τριτανακοπή – Αρμόδιο δικαστήριο -. Το δικαστήριο που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής μπορεί κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. να χορηγήσει αναστολή, με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή. Αρμόδιο καθ` ύλην δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής αυτής είναι σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής. Το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η ανακοπή εκτέλεσης είναι αρμόδιο να διατάξει την αναστολή ακόμη και αν δεν είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της ανακοπής, καθόσον η αρμοδιότητα του δικαστηρίου για την εκδίκαση της αίτησης αναστολής της εκτέλεσης θεμελιώνεται στην ενώπιον του εκκρεμοδικία της ανακοπής, η οποία προκαλείται και όταν ακόμη η τελευταία απευθύνεται σε αναρμόδιο δικαστήριο. Αν η αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων υποβληθεί ενώπιον αναρμόδιου δικαστηρίου, αυτό δεν την απορρίπτει αλλά την παραπέμπει στο αρμόδιο κατά περίπτωση Ειρηνοδικείο ή Μονομελές Πρωτοδικείο, αφού με την υποβολή της αίτησης δημιουργείται ιδιόμορφη εκκρεμοδικία, αντικείμενο της οποίας είναι το διαπλαστικό δικαίωμα του αιτούντος για την δημιουργία τέτοιας προσωρινής νομικής κατάστασης που να τον εξασφαλίζει απέναντι στον επικείμενο κίνδυνο ή την επείγουσα περίπτωση. Κείμενο Απόφασης Αριθμός απόφασης 29160/2011 Αριθμός κατάθεσης αίτησης 24090/2011 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Δέσποινα Ευκαρπίδου, Πρωτοδίκης, που ορίσθηκε με κλήρωση σύμφωνα με το Νόμο. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: Δεν ορίσθηκε. ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ: Της 1ης Σεπτεμβρίου 2011. ΑΙΤΟΥΝ: Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «…», που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή του …, κάτοικο Θεσσαλονίκης και παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας του δικηγόρου Αικατερίνης Αργυρίου (ΑΜ 1352), η οποία κατέθεσε έγγραφο σημείωμα. ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…» και το διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής, εκπροσωπείται νόμιμα και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Εμμανουήλ Τσαλικίδη (ΑΜΔΣΑθηνών 14925), ο οποίος κατέθεσε έγγραφο σημείωμα. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΑΙΤΗΣΗΣ: 9 Ιουνίου 2011. ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: 24090/14-6-2011. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΚΗΣ: Αναστολή εκτέλεσης (άρθρ. 933 ΚΠολΔ). Η συζήτηση έγινε δημόσια στο ακροατήριο του Δικαστηρίου. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Από τη διάταξη του άρθρου 632 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι «Η άσκηση της ανακοπής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής. Το δικαστήριο όμως που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής μπορεί κατά τη διαδικασία των άρθρων 686 επ. να χορηγήσει αναστολή, με εγγύηση ή και χωρίς εγγύηση, ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση για την ανακοπή», με σαφήνεια συνάγεται ότι αρμόδιο καθ` ύλην δικαστήριο για την χορήγηση της αναστολής αυτής είναι σε κάθε περίπτωση το δικαστήριο που, κατ` άρθρο 625 ΚΠολΔ, εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής, ήτοι το Ειρηνοδικείο ή το Μονομελές Πρωτοδικείο. Εξάλλου, αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση της, κατ` άρθρο 938 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αίτησης αναστολής της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία ασκείται από […]
Read moreΜονΕφΠειρ 776/2014 : ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 288 ΑΚ, κατά το οποίο «ο οφειλέτης υποχρεούται να εκπληρώσει την παροχή, όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη».
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΜΑΤΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 288 ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ:ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΑΛΙΚΙΔΗΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΕΚ Αριθμός 776 /2014 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ιωάννα Δούκα, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από τη Διευθύνουσα το Εφετείο Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Γεωργία Λογοθέτη. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 5 Δεκεμβρίου 2013 , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των : ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ – ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ : Ν…… Ρ………….. του Κ…………., κατοίκου Πειραιά, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Εμμανουήλ Τσαλικίδη. ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ-ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «…………………….», που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αθανάσιο Ψάλτη. Ο εκκαλών Ν……….. Ρ……….. άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 03-01-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 52/ 2013 αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθ. 2787/ 2013 απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή . Την απόφαση αυτή προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ο ενάγων και ήδη εκκαλών Ν………… Ρ………, με την από 27-06-2013 και με αριθ. εκθ. καταθ. 581/ 2013 έφεση, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε η 19η-9-2013 κατά την οποία δεν συζητήθηκε η έφεση. Ήδη με την από 30-09-2013 και με αριθ. καταθ. 1090/ 2013 κλήση του ενάγοντος και ήδη εκκαλούντος Ν………….Ρ………., επαναφέρεται προς εκδίκαση η προκειμένη υπόθεση στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αφού έλαβαν διαδοχικά το λόγο από την Πρόεδρο, αναφέρθηκαν στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν. ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ασκήθηκαν και συνεκδικάστηκαν λόγω πρόδηλης μεταξύ τους συνάφειας κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρα 6 ^ 7 επ. ΚΠολΔ) οι παρακάτω αγωγή πρόσθετες παρεμβάσεις και ανταγωγή : 1) Η από 3-1-2013 (αριθ. καταθ. 52/2013) αγωγή του μισθωτή Ν…………. Ρ………… κατά της εκμισθώτριάς του ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………………» με την οποία ο ενάγων επικαλούμενος απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών, την οποία αναλύει επαρκώς στο δικόγραφο της (οικονομική κρίση, μείωση ταξιδιωτών, ακτοπλοϊκής κίνησης κλπ.), η οποία επισυνέβη μετά τη σύναψη της μισθώσεως, ζήτησε να μειωθεί το συμφωνημένο μίσθωμα, λόγω μείωσης της μισθωτικής αξίας του μισθίου ακινήτου κατά το αναφερόμενο σ’ αυτή (αγωγή) ποσό. 2) Οι ασκηθείσες με τις από 21-3-2013 πρόσθετες παρεμβάσεις των συγκυρίων του μισθίου ακινήτου και εκμισθωτών της ως άνω εναγομένης μισθώτριάς του f των σωματείων «………………..» και «……………..» με την οποία ζήτησαν την απόρριψη της αγωγής. 3) Η ασκηθείσα με τις από 21-3-2013 προτάσεις και με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά συνεδριάσεως ανταγωγή της αντενάγουσας – εναγομένης μισθώτριας εταιρίας «……………………….» κατά του αντεναγομένου – ενάγοντος μισθωτή με την οποία ζήτησε α) να υποχρεωθεί ο τελευταίος να της αποδώσει τη χρήση μισθίου διότι η μίσθωση έληξε με καταγγελία εξαιτίας μη καταβολής των μισθωμάτων των μηνών Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2013 συνολικού ποσού (3000 € x 3 μήνες) 9.000 ΕΥΡΩ β) να υποχρεωθεί να της καταβάλει τα μισθώματα αυτά. Επ’ αυτών εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση (2787/2013) η οποία απέρριψε α) την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη β) τις πρόσθετες παρεμβάσεις ως απαράδεκτες και ανέβαλε την έκδοση απόφασης αναφορικά με το αίτημα της ανταγωγής […]
Read moreΑΠ 1605/2013 : ΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΚΟΦΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΟΧΛΗΣΗ. Η ΟΧΛΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ, ΟΡΙΣΜΕΝΗ, ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ .
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΦΥΣΗ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: ΜΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΚΟΦΟΡΙΑΣ ΑΠΟ ΟΧΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗ ΠΟΥ ΈΓΙΝΕ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕ ΑΛΛΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΔΙΚΗ ΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΣ. Η ΟΧΛΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΗΣ, ΟΡΙΣΜΕΝΗ, ΣΑΦΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ , ΠΡΕΠΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ, ΚΑΤΑ ΤΡΟΠΟ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΟ, ΤΟ ΕΙΔΟΣ, ΤΟ ΠΟΣΟ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Δικαστήριο: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 1605 Ετος: 2013 Κείμενο Απόφασης Αριθμός 1605/2013 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ A2′ Πολιτικό Τμήμα ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Γεράσιμο Φουρλάνο, Στυλιανή Γιαννούκου Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες. ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Του αναιρεσείοντος: Κ. Α. του Α., κατοίκου …, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Τσαλικίδη. Του αναιρεσιβλήτου: Π. χήρας Κ. Μ., το γένος Μ. Τ., κατοίκου …, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζαχαρία Σαλούστρο. Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-5-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2402/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 4689/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-1-2011 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης, ανέγνωσε την από 11-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 4689/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε μεν τυπικά, απέρριψε δε κατ’ ουσία την από 28-9-2008 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 2402/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 10-5-2005 αγωγή της αναιρεσίβλητης για την καταβολή αποζημιώσεως από αδικοπραξία. Η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τους λόγους της. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ: “Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών”. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ. ΑΠ 7/2006, Ολ. ΑΠ 4/2005). Περαιτέρω, με τις διατάξεις του άρθρου 1 §§ 1 και 2 του ν. 5368/1932, όπως το άρθρο 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 ν.δ. 951/1971 και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 124 περ. Δ στοιχ. α’ ν.δ. 118/1973, ορίζονται τα εξής: “1. Χρηματική κατάθεσις παρά τραπέζη εις ανοικτόν λογαριασμόν, επ’ ονόματι δύο ή πλειοτέρων από κοινού (compte Joint, Joint account) είναι εν τη εννοία του παρόντος νόμου η περιέχουσα τον όρον […]
Read moreΜονΠρΑθ 6373/2005 : Διατροφή μεταξύ ανιόντων – κατιόντων και κατάχρηση δικαιώματος -.Η έννοια της συγγένειας πέρα από την καταγωγή του ενός προσώπου από το άλλο, προϋποθέτει ότι υπάρχει δεσμός αγάπης, στοργής και αλληλοσεβασμού.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Δικαστήριο: ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 6373 Ετος: 2005 Περίληψη Διατροφή μεταξύ ανιόντων – κατιόντων και κατάχρηση δικαιώματος -.Η έννοια της συγγένειας πέρα από την καταγωγή του ενός προσώπου από το άλλο, προϋποθέτει ότι υπάρχει δεσμός αγάπης, στοργής και αλληλοσεβασμού. Είναι κακόπιστη και καταχρηστική η αξίωση της ενήλικης φοιτήτριαςθυγατέρας για διατροφή της από τον πατέρα της, αφού αυτή, παρά τις προσπάθειές του, είχε διακόψει κάθε επικοινωνία μαζί του και κάθε ψυχικό και συναισθηματικό δεσμό. Κείμενο Απόφασης Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων Αριθ. 6373/2005 Η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, που έχει έντονο χαρακτήρα κανόνα δημοσίας τάξεως, αφού σκοπεί στην πάταξη παραβιάσεως των αρχών της καλής πίστεως και των χρηστών ηθών και την άσκηση του κάθε δικαιώματος σύμφωνα με τον οικονομικό και κοινωνικό σκοπό του, δηλαδή στην πάταξη της κακοπιστίας και της ανηθικότητας στις συναλλαγές, δεν αποκλείεται να εφαρμοστεί και σε δικαιώματα που πηγάζουν από διατάξεις δημοσίας τάξης, χωρίς να έχει επιρροή αυτό και μόνο το γεγονός, ότι ο χαρακτήρας των διατάξεων αυτών είναι περισσότερο έντονος ή όχι, εφόσον η συμπεριφορά του δικαιούχου εμφανίζεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να υπερακοντίζει καταφανώς τα όρια, που διαγράφονται παραπάνω, πράγμα το οποίο δεν προϋποθέτει απαραιτήτως, ότι από την άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος δημιουργείται κατάσταση συνεπαγόμενη αφόρητες συνέπειες για τον οφειλέτη (ΟλΑΠ 596/86 ΝοΒ 35. 532, ΑΠ 1187/89 ΕλλΔνη 32. 796). Πιο πέρα από το άρθρο 1485 επ. ΑΚ σαφώς συνάγεται, ότι μεταξύ ανιόντων και κατιόντων υπάρχει αμοιβαία υποχρέωση προς διατροφή που απορρέει από τον δεσμό της συγγένειας (ΕφΠειρ 3/1996 ΝοΒ 44. 1023, ΕφΑθ 8212/80 ΝοΒ 29. 352, Μπαλής Οικ. Δικ. §131). Στην έννοια της σχέσης της συγγένειας περιλαμβάνεται όχι μόνο το γεγονός, ότι μεταξύ δύο προσώπων υπάρχει η σχέση, ότι το ένα γεννήθηκε από το άλλο, αλλά κυρίως, ότι μεταξύ των προσώπων αυτών υπάρχει ο δεσμός της αγάπης, της στοργής και του αλληλοσεβασμού. Εκδήλωση των πιο πάνω στοιχείων αποτελεί η επιθυμία του ενός να επικοινωνεί με το άλλο, να προσφέρει στήριξη και συμπαράσταση σε καλές και κακές στιγμές της ζωής του άλλου και να επιδεικνύει σεβασμό προς την προσωπικότητα του. Στην κοινωνία η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρό της, απόρροια της δε (της συγγενικής σχέσης) είναι και ότι ο ένας δικαιούται και ο άλλος υποχρεούται να διατρέφει τον άλλο, όταν υπάρχει λόγος προς τούτο. Από το όλο πνεύμα των σχετικών διατάξεων του οικογενειακού δικαίου του ΑΚ, και ιδίως εκείνων που ρυθμίζουν τα του τρόπου της επικοινωνίας μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, προκύπτει, ότι η θέληση του νομοθέτη είναι ο δεσμός αυτός της συγγενείας να υπάρχει και όταν ακόμα, στην περίπτωση διασπάσεως της έγγαμης συμβίωσης, οι σχέσεις των γονέων και των τέκνων δεν είναι αρμονικές αλλά τεταμένες, ακόμα και εχθρικές. Στην παρούσα περίπτωση από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων των διαδίκων που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου, τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλούνται οι διάδικοι μεταξύ των οποίων και η υπ’ αριθ. 11363/2005 ένορκη βεβαίωση στο Ειρηνοδικείο Αθηνών και οι υπ’ αριθ. 444/2005 και 443/2005 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ελευσίνας και την υπόλοιπη διαδικασία γενικά πιθανολογήθηκαν τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά. Η αιτούσα γεννήθηκε στις 29.5.1979 από τον νόμιμο γάμο της […]
Read moreΜονΠρΑθ 1807/2005 : ΚΠολΔ 243.- Συγκρότηση του μονομελούς πρωτοδικείου μετά την εκ μέρους του πολυμελούς πρωτοδικείου απόρριψη της αίτησης για την εξαίρεση του δικαστή του.
ΚΠολΔ 243.- Συγκρότηση του μονομελούς πρωτοδικείου μετά την εκ μέρους του πολυμελούς πρωτοδικείου απόρριψη της αίτησης για την εξαίρεση του δικαστή του Άν το μονομελές πρωτοδικείο διακόψει τη συνεδρίαση του, επειδή υποβλήθηκε αίτηση εξαίρεσης του δικαστή που το συγκροτεί, τότε, μετά την εκ μέρους του πολυμελούς πρωτοδικείου απόρριψη της αίτησης εξαίρεσης, το μονομελές πρωτοδικείο πρέπει να συγκροτηθεί και πάλι απο τον ίδιο δικαστή, του οποίου είχε ζητηθεί η εξαίρεση, εκτός αν γίνει νόμιμη αναπλήρωσή του με πράξη του προϊσταμένου των υπηρεσιών του οικείου πρωτοδικείου για έναν από τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 243 ΚΠολΔ, διαφορετικά συντρέχει κακή σύνθεση που ελέγχεται αναιρετικώς κατα το αρθο 559 αρ. 2 ΚΠολΔ, και συνακόλουθα ακυρότητα της συζήτησης, ανεξάρτητα απο δικονομική βλάβη των διαδίκων κατ’ αρθρ. 159 αρ. 2 ΚΠολΔ. Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών 1807/2005 [Δ. Τράγκας] (Δικαστικοί παραστάτες: Ε. Τσαλικίδης, Γ. Τασινόπουλος) Σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 8 § 1 του Συντάγματος του 1975 «κανένας δεν στερείται χωρίς τη θέλησή του το δικαστή που τον έχει ορίσει ο νόμος». Ειδικότερη εκδήλωση της επιταγής αυτής στο πεδίο του αστικού δικονομικού δικαίου είναι η διάταξη του άρθρου 109 § 1 ΚΠολΔ, κατά την οποία δεν επιτρέπεται να αφαιρεθεί από κανέναν, χωρίς τη θέλησή του ο δικαστής που ορίζει ο νόμος γι’ αυτόν (βλ. σχετ. Νίκα στην Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα Ερμ. ΚΠολΔ, κάτω απ’ το άρθρο 109, σελ. 232, όπου παραπομπή του συγγραφέα στη θεωρία). Αξιώνει η αρχή αυτή, όχι μόνο να είναι γνωστό εκ των προτέρων, με γενικούς μάλιστα και αφηρημένους κανόνες (λ.χ. αξία αντικειμένου διαφοράς, κατοικία εναγομένου) ποιο δικαστήριο και ποιοι δικαστές θα δικάσουν την αίτηση δικαστικής προστασίας, αλλά και να μη αφαιρείται από το δικαστή μια διαφορά που εκκρεμεί ενώπιον του (βλ. σχετ. Βενιζέλο στο «Δίκαιο και Πολιτική» 1983,297-301. ΜΠρΧαλκίδας 434/1991, αδημ. ΜΠρΘεσ. 853/1983, Αρμ. 1983, 595-596 με παρατ. Σοφιαλίδη), παρά μόνο με τους ίδιους αντικειμενικούς όρους που απαιτούνται και για τον αρχικό καθορισμό αρμοδιότητας (βλ. σχετ. Νίκα, ο.π., κάτω απ’ το άρθρο 109, σελ. 232-233). Περαιτέρω, κατ’ εφαρμογή της παραπάνω συνταγματικής επιταγής, ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας έχει περιλάβει και άλλες διατάξεις που διασφαλίζουν την κρίση κάθε υπόθεσης από το νόμιμο δικαστή. Έτσι κατ’ άρθρο 243 ΚΠολΔ «όλες οι συζητήσεις στο ακροατήριο γίνονται ενώπιον του ίδιου ειρηνοδίκη ή δικαστή του μονομελούς πρωτοδικείου που εκδίδει και την οριστική απόφαση. Αν ο δικαστής αυτός κωλύεται πρόσκαιρα η συζήτηση αναβάλλεται για άλλη σύντομη δικάσιμο. Αν ο δικαστής έπαψε να υπηρετεί στο δικαστήριο ή βρίσκεται με άδεια που πρόκειται να διαρκέσει περισσότερο από ένα μήνα, ορίζεται αναπληρωτής και η συζήτηση γίνεται ενώπιόν του». Η προκειμένη διάταξη επιχειρεί να καθιερώσει αμεσότητα στην διαδικασία, προβλέποντας την έκδοση αποφάσεως από τον δικαστή που εκδίκασε τη διαφορά στα ειρηνοδικεία ή στα μονομελή πρωτοδικεία, προϋποθέτει δε διαδοχικές συζητήσεις στο ίδιο μονομελές δικαστήριο (βλ. σχετ. Μακρίδου στην Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα Ερμ. ΚΠολΔ κάτω από το άρθρο 243, σελ. 516 πρβλ. και ΜΠρΧαλκίδας 434/1991 αδημ. Βλ., επίσης αρθ. 15 Ι, II του ν. 1756/1988, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 2 ν. 2172/1993, καθ’ ην ο προσδιορισμός της συνθέσεως του δικαστηρίου γίνεται από τον πρόεδρο του δικαστηρίου ή από τριμελές συμβούλιο και παρατηρήσεις Νίκα επ’ αυτού στην Κεραμέα-Κονδύλη-Νίκα, Ερμ. ΚΠολΔ κάτω από το άρθρο 109, σελ. 234, όπου […]
Read moreΕφΑθ 1556/2015 : Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής – Απαίτηση από τιμολόγια πώλησης – Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος – Τόκοι υπερημερίας σύμφωνα με το Π.Δ.166/2003 – Προβολή νέου λόγου ανακοπής με την έφεση .
Λόγος ανακοπής με τον οποίο το ανακόπτον ισχυρίζεται ότι η άσκηση του δικαιώματος της καθής η ανακοπή δυνάμει του οποίου εκδόθηκε η ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής τυγχάνει καταχρηστική διότι ενώ έχει καταβάλει την αξία των αναφερομένων στην διαταγή πληρωμής τιμολογίων ύψους 301.104,71 ευρώ πλην ενός ύψους 3.683,07 ευρώ παρόλα αυτά η καθής αιτήθηκε την έκδοση της διαταγής πληρωμής για το τελευταίο αυτό τιμολόγιο και τους τόκους των λοιπών τιμολογίων και αν και γνώριζε ότι είχε κινηθεί διαδικασία εξόφλησης αυτών και παρά το γεγονός ότι τυγχάνει απολύτως φερέγγυο κατά παράβαση του άρθρου 281 του Α.Κ. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι τα επικαλούμενα από το ανακόπτον πραγματικά περιστατικά δεν συνιστούν καταχρηστική συμπεριφορά. Λόγος ανακοπής με τον οποίο εκτίθεται ότι κακώς κατά την ανακοπτομένη διαταγή πληρωμής υπολογίστηκαν οι οφειλόμενοι τόκοι κατά το Π. Δ/μα 166/2003. Απόρριψη του λόγου αυτού ως μη νόμιμου διότι κρίθηκε ότι οι τόκοι υπερημερίας τόσο του ανεξόφλητου τιμολογίου, όσο και των υπολοίπων τιμολογίων, τα οποία εξοφλήθηκαν μεν αλλά εκπροθέσμως και τα οποία αφορούσαν τίμημα από συμβάσεις προμήθειας που καταρτίστηκαν μεταξύ της καθής η ανακοπή επιχείρησης και του ανακόπτοντος ν.π.δ.δνοσηλευτικού ιδρύματος υπολογίζονται σύμφωνα με το Π.Δ. 166/2003. Λόγος ανακοπής με το οποίο εκτίθεται ότι δεν είναι δυνατή η εκτέλεση της ανακοπτομένης Διαταγής Πληρωμής, καθόσον οι επιδικασθείσες με αυτή οφειλές, αφορούν οφειλές, οι οποίες προέκυψαν κατά την περίοδο 2007-2009, δυνάμει συμβάσεων προμήθειας υγειονομικού υλικού οι οποίες δεν υπήχθησαν στη ρύθμιση του άρθρου 27 του ν. 3867/2010, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του ν. 4058/2012, κατά την οποία η καταβολή αυτών διενεργείται μόνο σε εκτέλεση τελεσιδίκων δικαστικών αποφάσεων. Απόρριψη του λόγου αυτού ως απαράδεκτου διότι: α) ο ισχυρισμός αυτός του ανακόπτοντος, ο οποίος προτάθηκε το πρώτον με τον λόγο έφεσης, δεν είναι ισχυρισμός τον οποίο το ανακόπτον μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, χωρίς να αποτελεί λόγο ανακοπής ή πρόσθετο λόγο ανακοπής, και β) βάλει κατά της εκτελέσεως της ανακοπτομένηςΔιαταγής Πληρωμής, η οποία δεν έχει αρχίσει, αφού το ανακόπτον ούτε επικαλέστηκε επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση τηςανακοπτομένης διαταγής πληρωμής, εκ μέρους της καθής, ούτε απέδειξε σύνταξη και επίδοση τέτοιας επιταγής προς εκτέλεση από τηνκαθής η ανακοπή. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 1556/2015 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ: 2ο Αποτελούμενο από την Δικαστή Μαρία Κουφούδη, Εφέτη, που όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοικήσεως του Εφετείου Αθηνών και από τον Γραμματέα Ιωάννη Διαμαντόπουλο. …. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 3 Φεβρουαρίου 2015 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ΝΠΔΔ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ με την επωνυμία «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ -ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ – ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Αικατερίνη Μπουρνάζου. ΤΗΣ ΚΑΘΗΣ Η ΚΛΗΣΗ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΥΡΟΜΑΡΤ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΕΣ, ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ – ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και τον διακριτικό τίτλο «ΕΥΡΟΜΑΡΤ Α.Ε.», που εδρεύει στον Γέρακα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της, Εμμανουήλ Τσαλικίδη. Το ανακόπτον και ήδη καλούν, με την από 13 Οκτωβρίου 2010 ανακοπή του, προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που έχει κατατεθεί με αριθμό 11784/2010, ζήτησε να γίνουν δεκτά τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν. Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε την 1046/2013 οριστική του απόφαση, με την οποία απέρριψε […]
Read moreΠΠρΑθ 160/2004 : αίτηση εξαίρεσης δικαστή, η εξασφάλιση της αντικειμενικής κρίσης των δικαστηρίων αποτελούν τον δικαιολογητικό λόγο της καθιέρωσης του λόγου εξαίρεσης του δικαστή με απλές υπόνοιες μεροληψίας, οι οποίες κρίνονται ικανές για να δικαιολογούν δυσπιστία του διαδίκου ως προς τη μεροληψία του, χωρίς να απαιτείται ούτε καν πιθανολόγηση αυτής.
Δικαστήριο: ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 160 Ετος: 2004 Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών 160/2004 [Ζ. Κωστόγιαννη] (Σύνθεση: Θ. Κουτσουμπέλα, Μ. Δανιήλ· δικαστικοί παραστάτες: Εμμανουήλ Τσαλικίδης, Αθηνά Αναστασίου) Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις * για να δικάσει την αίτηση εξαιρέσεως της ειρηνοδίκου Λ. **, που υπέβαλε η αιτούσα την εξαίρεση εναγομένη – καθής η πρόσθετη παρέμβαση Α.Μ. στις υποθέσεις που έχουν ανοιχθεί στο ως άνω ειρηνοδικείο και δη: Ο ενάγων-ανακοινών δίκη μετά προσεπικλήσεως εις αναγκαστική παρέμβαση – υπέρ ου η πρόσθετη παρέμβαση Χ.Π. ζήτησε να γίνουν δεκτές: α) η από 5.3.2003 αγωγή του και β) η από 11.3.2003 ανακοίνωση δίκης που απηύθυνε στο ειρηνοδικείο Λ. Οι προσθέτως παρεμβαίνουσες 1) Α.Κ. και 2) Ε.Κ. ζήτησαν να γίνει δεκτή η από 12.9.2003 παρέμβαση τους. Ήδη η αιτούσα Α.Μ. (…) ζήτησε την εξαίρεση της ως άνω ειρηνοδίκου για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν (…) Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως η αιτούσα παρέστη στο δικαστήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ε.Τ., οι προσθέτως παρεμβαίνουσες εκπροσωπήθηκαν από την Α.Α., η δε καθ’ ης η αίτηση ειρηνοδίκης δεν παραστάθηκε. Οι ως άνω πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί (…) Σύμφωνα με τα άρθρα 52, 57 § 1 και 58 ΚΠολΔ η από διάδικο προτεινόμενη εξαίρεση δικαστή, εισαγγελέα ή υπαλλήλου της γραμματείας δικαστηρίου, γίνεται με κατάθεση εγγράφου στη γραμματεία του αρμοδίου δικαστηρίου, πέντε ημέρες πριν από την ορισμένη για συζήτηση στο ακροατήριο της υπόθεσης, την οποία αφορά, εκτός εάν η περίπτωση ή ο λόγος εξαίρεσης προέκυψε ή περιήλθε σε γνώση του διαδίκου μετά την παρέλευση αυτής της προθεσμίας, οπότε μπορεί να προταθεί και αργότερα, μέχρι του πέρατος της συζητήσεως της υποθέσεως στο ακροατήριο. Για το παραδεκτό της η αίτηση πρέπει να περιέχει τους λόγους εξαιρέσεως, να ανακοινώνεται αμελλητί σε εκείνον, του οποίου ζητείται η εξαίρεση για να λάβει θέση και συζητείται έως την εκδίκαση της κυρίας υπόθεσης το βραδύτερο (ΑΠ 911/1997 ΕλΔ 39, 319. 1809/1990 ΕλΔ 33, 147). Περαιτέρω η ευαισθησία του κοινού για αμερόληπτη, αντικειμενική και ορθή δικαιοσύνη και η εξασφάλιση της αντικειμενικής κρίσης των δικαστηρίων αποτελούν τον δικαιολογητικό λόγο της καθιέρωσης του λόγου εξαίρεσης του δικαστή με απλές υπόνοιες μεροληψίας, οι οποίες κρίνονται ικανές για να δικαιολογούν δυσπιστία του διαδίκου ως προς τη μεροληψία του, χωρίς να απαιτείται ούτε καν πιθανολόγηση αυτής. Και ναι μεν υπάρχει ο κίνδυνος της υποβολής καταχρηστικής αιτήσεως προς παρέλκυση της δίκης ή μείωση του γοήτρου του δικάζοντος δικαστού, πλην όμως βαρύνει πολύ περισσότερο η μείωση της αυθεντίας της εκδοθησομένης αποφάσεως με την σκιά και μόνο των ψιθύρων (Κ. Μπέη, Πολ. Δικ. στο άρθρο 52 σελ. 303. Βασ. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ στο ίδιο άρθρο, σελ. 326, βλ. και Ι. Κοροτζή, Η εξαίρεση των δικαστών και των υπαλλήλων της γραμματείας στην Πολιτική Δικονομία, ΕλΔ 29, 443). Στην προκειμένη περίπτωση, ενόψει της εκδικάσεως της α) από 5.3.2003 αγωγής του Χ.Π. κατά της Α.Μ., β) της από 11.3.2003 ανακοινώσεως δίκης – προσεπικλήσεως του Χ.Π.έ κατά της Α.Κ. και της Ε.Κ. και γ) της από 12.9.2003 προσθέτου παρεμβάσεως των τελευταίων υπέρ του ενάγοντος Χ.Π. και κατά της Α.Μ., κατά τη δικάσιμο της 8.11.2004, η εναγομένη Α.Μ. κατέθεσε την από 1.11.2004 αίτηση εξαιρέσεως της ειρηνοδίκου στο ειρηνοδικείο Λ. **, […]
Read moreΠΠρΝάξου 21/2015 – Ακύρωση πληρεξουσιότητας ψυχασθενούς και άρση ιατρικού και τραπεζικού απορρήτου.
Πολυμελές Πρωτοδικείο Νάξου 21/2015 – Ακύρωση πληρεξουσιότητας ψυχασθενούς και άρση ιατρικού και τραπεζικού απορρήτου Άκυρη είναι η μέσω αντιπροσώπου δικαιοπραξία του ανικάνου, όταν κατά τη χορήγηση της πληρεξουσιότητος συνέτρεχε περίπτωση της ΑΚ 131 παρ. 2. Η υποχρέωση ιατρικού απορρήτου αίρεται με συναίνεση εκείνου που τον αφορά και, σε περίπτωση θανάτου του, με συναίνεση των συγγενών του έως τετάρτου βαθμού. Ουσιώδες προς άρση του ιατρικού απορρήτου είναι η διαφύλαξη του εννόμου συμφέροντος του ασθενούς. Στάθμιση συμφερόντων μεταξύ ιατρικού απορρήτου και προστατευόμενου συμφέροντος. Η ακυρότητα της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων είναι σχετική και δεν λαμβάνεται υπ’ όψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, αλλά μόνο κατόπιν προτάσεως του υποκειμένου των προσωπικών δεδομένων. Ιατρικές βεβαιώσεις προς απόδειξη δικαιοπρακτικής ανικανότητος. Εξομοίωση αποδεικτικής ισχύος ιδιωτικών ιατρικών πιστοποιητικών με δημόσια ιατρικά πιστοποιητικά. Αίτημα επιδείξεως διά της κυρίας αγωγής. Στοιχείο της αιτήσεως είναι το έννομο συμφέρον του ενάγοντος. Άρση του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων μόνο για συγκεκριμένους περιοριστικούς λόγους εννόμου συμφέροντος. Αριθμός απόφασης 21/2015 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΝΑΞΟΥ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Σουλτάνα Κρυστάλλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Ουρανία Ταπεινοπούλου, Πρωτοδίκη, Δημήτριο Βογιατζή, Πρωτοδίκη-Εισηγητή και τη Γραμματέα Δέσποινα Καρελέμογλου. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, την 19-2-2015 για να δικάσει την ακόλουθη υπόθεση, μεταξύ των: ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ : 1) ………………………………….και 2)…………………………………………………, οι οποίοι παραστάθηκαν διά των πληρεξουσίων δικηγόρων τους Ιωάννη Πρωτονοτάριου του δικηγορικού συλλόγου Νάξου και Θεοδώρου Αγγελόπουλου, του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών, οι οποίοι κατέθεσαν έγγραφες προτάσεις. ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ : 1)……………………………………………………………………………………………….., ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Μαρίας Μάρκου του δικηγορικού συλλόγου Νάξου, η οποία κατέθεσε έγγραφες προτάσεις και 2) Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ», που εδρεύει στην Αθήνα (Σταδίου 40) και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικής διαδόχου της Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.», η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου της δικηγόρου Ασημάκη Ασημακόπουλου του δικηγορικού συλλόγου Νάξου, ο οποίος κατέθεσε έγγραφες προτάσεις. Οι ενάγοντες ζητούν να γίνει δεκτή η από 18.3.2014 αγωγή τους, για αναγνώριση ακυρότητας δικαιοπραξιών και επίδειξης εγγράφων, η οποία κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 17/2014, για τη συζήτηση της οποίας ορίστηκε αρχική δικάσιμος η και μετά από αναβολή η παραπάνω αναφερόμενη και γράφτηκε στο πινάκιο. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ Η διάταξη του άρθρου 131 του ΑΚ, όπως τροποποιήθηκε με τη διάταξη του άρθρου 16 του Νόμου 2447/1996, ορίζει στην παράγραφο 1 ότι : «Η δήλωση της βούλησης είναι άκυρη, αν, κατά τον χρόνο που έγινε, το πρόσωπο δεν είχε συνείδηση των πράξεών του ή βρισκόταν σε ψυχική ή διανοητική διαταραχή που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής του». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη συνείδησης του προσώπου, για τις πράξεις που επιχειρεί, υπάρχει, όταν λείπει από αυτό η δυνατότητα της διάγνωσης της ουσίας και του περιεχομένου της επιχειρούμενης δικαιοπραξίας, συνιστά δε αυτή παροδική διατάραξη, που δεν οφείλεται σε ασθένεια. Αντίστοιχα ψυχική ή διανοητική διαταραχή (πνευματική νόσος κατά την αρχική διατύπωση της διάταξης του άρθρου 131 του ΑΚ), που περιορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησης, υπάρχει, όταν εξ αιτίας νόσου, που μπορεί να είναι προσωρινή ή διαρκής, το πρόσωπο αδυνατεί και πάλι να διαγνώσει το περιεχόμενο και την ουσία της δικαιοπραξίας που επιχειρεί και να προσδιορίσει έτσι […]
Read moreΠΠρΑθ 1329/2015 : Ευθύνη πλαστικού χειρούργου για διορθωτική επέμβαση στήθους, προς αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση. Αγωγή αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως.
Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών Αριθμ. 1329/2015 Πρόεδρος: Παναγιώτα Μιχαήλ Εισηγήτρια: Ελλάδα Φραγκουδάκη Δικηγόροι: Νικόλαος Σταυρίδης, Δημήτριος Βουτσίνος, Λεωνίδας Βασιλόπουλος. Ευθύνη πλαστικού χειρούργου για διορθωτική επέμβαση στήθους, προς αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση. Αγωγή αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως. Για την πλήρωση του όρου του παρανόμου δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου αλλά αρκεί συμπεριφορά αντίθετη στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές τις εννόμου τάξεως. Γενική υποχρέωση πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων. Ευθύνη εκ της από αμέλεια ιατρικής παραλείψεως προς λήψη μέτρων επιμελείας για την αποτροπή προσβολών σε έννομα αγαθά τρίτων. Κατά το άρθρο 8, παρ. 3 και 4 του Ν. 2251/1994 «περί προστασίας καταναλωτών», αντικειμενική η ευθύνη του παρέχοντος ανεξάρτητες υπηρεσίες στο πλαίσιο ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητος. Οι ιατρικές υπηρεσίες είναι ανεξάρτητες γιατί ο παρέχων αυτές δεν υπόκειται σε υποδείξεις ή οδηγίες του ασθενούς και έχει ευχέρεια προσδιορισμού του τρόπου παροχής των υπηρεσιών. Ο ασθενής φέρει το βάρος αποδείξεως της παροχής των υπηρεσιών, της ζημίας και του αιτιώδους συνδέσμου. Ο ιατρός φέρει το βάρος της αποδείξεως της ελλείψεως παράνομης, υπό την προαναφερθείσα έννοια, και υπαίτιας πράξης ή παράλειψης. Ένσταση συνυπαιτιότητας του ασθενούς λόγω αρνήσεώς του να υποβληθεί σε πρόσθετη επέμβαση. Αβάσιμη η ένσταση όταν η άρνηση του ασθενούς οφείλεται σε απώλεια εμπιστοσύνης του προς τον ιατρό. Προσεπίκληση από τον εναγόμενο και παρεμπίπτουσα αγωγή κατά ασφαλιστικής εταιρίας. Κατά το Ν. 4496/1997 δεν είναι δυνατός ο με σύμβαση ασφαλίσεως περιορισμός δικαιωμάτων των ασφαλισμένων προσώπων. Εξαιρείται η περίπτωση ασφαλιστικής κάλυψης επαγγελματικού κινδύνου του ασφαλισμένου ή του λήπτου της ασφάλισης. Δυνατότητα απαλλακτικής ρήτρας σε περίπτωση που δεν προβληθεί αξίωση αποζημιώσεως κατά την διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου. Ζήτημα κύρους τοιαύτης απαλλακτικής ρήτρας εκκρεμεί ενώπιων της Ολομελείας του Αρείου Πάγου. Κατά το άρθρο 24 του α.ν. 1565/1939 «Περί κωδικός ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος», που διατηρήθηκε σε ισχύ κατά το άρθρο 47 του ΕισΝΑΚ, ο ιατρός οφείλει να παρέχει με ζήλο, ευσυνειδησία και αφοσίωση την ιατρική του συνδρομή, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ιατρικής επιστήμης και της κτηθείσας πείρας, τηρώντας τις ισχύουσες διατάξεις για την διαφύλαξη της υγείας των ασθενών και προστασίας των υγιών. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 του ν. 3418/2005 «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας», το ιατρικό λειτούργημα ασκείται σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς και ισχύοντες κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Από τις διατάξεις των άρθρων 914, 330 εδ. β`, 297-299, 932 ΑΚ, προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση ή (και) προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης ή της ψυχικής οδύνης προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση περιουσιακής ζημίας ή (και) ηθικής βλάβης και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της, περιουσιακού ή μη χαρακτήρα, ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας. Για την κατάφαση της παρανομίας δεν απαιτείται παράβαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου, αλλά αρκεί η αντίθεση της συμπεριφοράς στο γενικότερο πνεύμα του δικαίου ή στις επιταγές της έννομης τάξης. Έτσι, παρανομία συνιστά και η παράβαση της γενικής υποχρέωσης πρόνοιας και ασφάλειας στο πλαίσιο της συναλλακτικής και γενικότερα της κοινωνικής δραστηριότητας των ατόμων, δηλαδή η […]
Read moreΠΠρΑθ 3955/2015 : Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας – Αγωγή επί προσβολής και αίτηση ανάκλησης ασφαλιστικών μέτρων – Ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 10 § 1 του Νόμου 1733/1987 με τίτλο “Περιεχόμενο του Δικαιώματος” – Ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 17Δ § 3 του Νόμου 1733/1987.
Ερμηνεία ότι το περιεχόμενο του δικαιώματος διακρίνεται (α) στο «αντικείμενο της ευρεσιτεχνίας» (subject matter of the invention) και (β) στο «πεδίο προστασίας της ευρεσιτεχνίας» (extent of patent protection). Ερμηνεία ότι η πάγια νομολογία του Αρείου Πάγου (ΑΠ 1344/2012, κτλ.) και των δικαστηρίων της ουσίας (ΕφΑθ 5111/2012, ΠΠρΑΘ 4581/2011, κτλ.) επί της ερμηνείας της ως άνω διάταξης αφορά αποκλειστικά και μόνον στο «αντικείμενο της ευρεσιτεχνίας», όχι όμως στο «πεδίο προστασίας της ευρεσιτεχνίας». Ερμηνεία ότι το «πεδίο προστασίας της ευρεσιτεχνίας» καταλαμβάνει κάθε υλοποίηση του τεχνικού προβλήματος που αποτελεί το περιεχόμενο της ευρεσιτεχνίας με ισοδύναμα μέσα, ήτοι με ισοδύναμο ή ανάλογο τρόπο. Ανάλυση των εισαγόμενων νομικών εννοιών «δίκαιη ανταμοιβή του εφευρέτη» (fairness), «προγνωσιμότητα του νομικού αποτελέσματος» (predictability), «θεωρία των ισοδυνάμων όρων» (doctrine of equivalents) και «κανόνας των ουσιωδών στοιχείων» (essential elements rule). Ερμηνεία ότι η διατύπωση του νόμου «…της απόφασης που αφορά δικαιώματα που προστατεύονται από τον παρόντα νόμο…» εννοεί προδήλως τις περιπτώσεις όπου μία αγωγή ή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων γίνονται δεκτές από το Δικαστήριο, όχι όμως όταν αυτές απορρίπτονται ή όταν ανακαλούνται ασφαλιστικά μέτρα. Κρίση του Δικαστηρίου ότι η διάγνωση της ένδικης διαφοράς άπτεται τεχνικών ζητημάτων και εκφεύγει των γνώσεων περί της νομικής επιστήμης του Δικαστηρίου τούτου. Δεδομένης της αδυναμίας του Δικαστηρίου να διαγνώσει την διαφορά κατά πλήρη δικανική πεποίθηση διατάσσεται η διενέργεια δικαστικής πραγματογνωμοσύνης, δια της οίκοθεν επιλογής δύο πραγματογνωμόνων εκτός του επισήμου καταλόγου πραγματογνωμόνων του Πρωτοδικείου Αθηνών. Διατάσσεται η επανάληψη της συζήτησης περί την αγωγή. Ομοίως, επί της συνεκδικαζόμενης αίτησης ανάκλησης ασφαλιστικών μέτρων (άρθρο 697 ΚΠολΔ), το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε αδυναμία να μορφώσει πλήρη δικανική πεποίθηση (κατά πιθανολόγηση) επί των αναφυόμενων τεχνικών ζητημάτων. Διατάσσεται η επανάληψη της συζήτησης περί την ανάκληση. Έως την επανασυζήτηση διατηρούνται τα ασφαλιστικά μέτρα, διότι το οικονομικό συμφέρον της καθ’ ης η αίτηση ανάκλησης σταθμίζεται ως υπέρτερο του οικονομικού συμφέροντος της αιτούσας. Το Δικαστήριο απευθύνει δύο συγκεκριμένα ερωτήματα στους δύο πραγματογνώμονες που επέλεξε. ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΜΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ Αριθμός Απόφασης 3955/2015 ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Ιωάννα Μάμαλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Αντιγόνη Τζούμη, Πρωτοδίκη, και Χαράλαμπο Γεωργακοπουλο, Πρωτοδίκη – Εισηγητή, και από τη Γραμματέα Ηλέκτρα Καλοφώνου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, την 30η Σεπτεμβρίου 2015, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ: I. Των εναγουσών: 1) αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «NOVARTIS AG», που εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας, άπως εκπροσωπείται νόμιμα, και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «NOVARTIS (HELLAS) Α.Ε.Β,Ε.», που εδρεύει στη Μεταμόρφωση Αττικής, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες αμφότερες παραστάθηκαν στο Δικαστήριο δια των κοινών πληρεξούσιων δικηγόρων τους Εμμανουήλ Μεταξάκη και Κωνσταντίνου Κιλιμίρη. Της εναγόμενης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «SANOFI – AVEHTIS Α.Ε.Β.Ε.», που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε στο Δικαστήριο δια των πληρεξούσιων δικηγόρων της Εμμανουήλ Μαρκάκη και Αγγελικής Λιόνα. ΙΙ. Της αιτούσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «SANOFI – AYENTIS Α.Ε.Β..Ε. που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε στο Δικαστήριο δια των πληρεξούσιων δικηγόρων της Εμμανουήλ Μαρκάκη και Αγγελικής Λιονα. Των καθ’ ων η αίτηση αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία «NOVARTIS AG», του εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, και 2) ανώνυιιπς εταιρείας με την επωνυμία «NOVARTIS (HELLAS) Α.Ε.Β.Ε.», που εδρεύει στη Μεταμόρφωση […]
Read more