ΣτΕ 4154/2015 : Μη νόμιμη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων – Δήμος.
Παράνομη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων από τις υπηρεσίες πολεοδομίας Δήμου που συνίσταται στη χορήγηση αντιγράφου αίτησης χωρίς τη συναίνεση του υποκειμένου και χωρίς να συντρέχει περίπτωση χορήγησής του κατά νόμο χωρίς τη συναίνεση αυτή. Επιβολή προστίμου από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων στον Δήμο. ΑΡΙΘΜΟΣ 4154/2015 TO ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ Δ’ Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του στις 10 Δεκεμβρίου 2013, με την εξής σύνθεση: Γ. Παπαγεωργίου, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος και της αναπληρώτριας Προέδρου, που είχαν κώλυμα, Ηλ. Μάζος, Β. Κίντζιου, Σύμβουλοι, Ο. Νικολαράκου, Χ. Ευαγγελίου, Πάρεδροι. Γραμματέας η I. Παπαχαραλάμπους. Για να δικάσει την από 12ης Δεκεμβρίου 2003 αίτηση: του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Στυλιανό Μπεζαντέ (A.M. 10510), που τον διόρισε με πληρεξούσιο, κατά της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, που εδρεύει στην Αθήνα (Ομήρου 8), η οποία παρέστη με τον Σπυρίδωνα Μαυρογιάννη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και κατά του παρεμβαίνοντος …, κατοίκου Αθηνών (…), ο οποίος δεν παρέστη. Με την αίτηση αυτή ο αιτών Δήμος επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. 43/2003 (Α.Π. 2220/2.10.2003) απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως. Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων που παρέστησαν δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν. Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Χ. Ευαγγελίου. Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα Σκέφθηκε κατά τον Νόμο 1. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, για την άσκηση της οποίας δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου, ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 43/2003 (Α.Π. 2220/2.10.2003) πράξεως της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, με την οποία επιβλήθηκε στον Δήμο Αθηναίων πρόστιμο, ύψους 10.000 ευρώ, για παράβαση των διατάξεων του ν. 2472/1997. 2. Επειδή, υπέρ του κύρους της προσβαλλομένης αποφάσεως παρεμβαίνει ο …, κατόπιν καταγγελίας του οποίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η παρέμβαση, όμως, αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι ο παρεμβαίνων δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της υποθέσεως με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε νομιμοποίησε τον υπογράφοντα το δικόγραφο της παρέμβασης δικηγόρο με κάποιον από τους αναφερόμενους στο άρθρο 27 του π.δ/τος 18/1989 (Α’ 18) τρόπους. 3. Επειδή, ο ν. 2472/1997 «Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» (Α’ 50), ο οποίος εκδόθηκε ενόψει και της Οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (EE L 281), έχει, όπως ρητώς αναφέρεται στο άρθρο 1, αντικείμενο τη «θέσπιση προϋποθέσεων για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς προστασία των δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών των φυσικών προσώπων και ιδίως της ιδιωτικής ζωής». Σύμφωνα με το άρθρο 3, με υπότιτλο «πεδίο εφαρμογής», οι διατάξεις του νόμου εφαρμόζονται, κατά τους ειδικότερους ορισμούς της παρ. 3, «στην εν όλω ή εν μέρει αυτοματοποιημένη επεξεργασία, καθώς και στη μη αυτοματοποιημένη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία περιλαμβάνονται ή πρόκειται να περιληφθούν σε αρχείο» (παρ. 1). Κατά το άρθρο 2 του ν. 2472/1997 «δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» είναι «κάθε πληροφορία που αναφέρεται στο υποκείμενο των δεδομένων» (περ. α’), «υποκείμενο των δεδομένων» είναι το φυσικό πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται τα δεδομένα […]
Read moreΜΠρΘεσ 17035/2015 : Σύγκρουση μεταξύ Ελληνικών – Κοινοτικών Σημάτων «EVLOGIA» και Κοινοτικού Σήματος «EVLOYIA».
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το επίδικο σήμα της καθ’ης «EVLOYIA» παραπέμπει συνειρμικά στην ορθοδοξία, την χριστιανοσύνη και την ιεροσύνη, πληροφορώντας τους καταναλωτές ότι διακρίνει παραδοσιακά προϊόντα που προέρχονται από το ʼγιο Όρος (συγκεκριμένα), ενώ αντίθετα το σήμα της αιτούσας «EVLOGIA» παραπέμπει συνειρμικά στο ευλογημένο ελληνικό έδαφος (γενικώς) από το οποίο προέρχονται οι καρποί και τα προϊόντα που παράγει. Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ των συγκρουόμενων σημάτων, ώστε να υφίσταται κατεπείγουσα και άμεση ανάγκη για λήψη ασφαλιστικών μέτρων «προς το παρόν». Η κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρείται από το γεγονός ότι ως προς τα επίδικα σήματα ήδη μπερδεύτηκαν δύο εμπορικοί διευθυντές γνωστών αλυσίδων σούπερ μάρκετ (διότι τελικώς αντιλήφθηκαν την διαφορά), ούτε από το γεγονός ότι ήδη μπερδεύτηκε ένας καταναλωτής αποστέλλοντας παραγγελία για αποστολή εμπορευμάτων στην αιτούσα αντί της καθ’ης (διότι επρόκειτο για μεμονωμένο συμβάν), ούτε από το γεγονός ότι ένας έμπορος αγροτικών εφοδίων συναλλάχθηκε με την καθ’ης εκ πλάνης (κατά τους ισχυρισμούς της αιτούσας), διότι δεν αποκλείεται τούτος να επέλεξε συνειδητά την καθ’ης. Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απορρίπτεται. Αριθμός Απόφασης: 17035/2015 (αριθμός κατάθεσης δικογράφου αίτησης: 18.650/2015) ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Ασφαλιστικά Μέτρα) ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Κωνσταντίνο Σπηλιωτοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, που ορίστηκε νόμιμα χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα. ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις 10.11.2015 για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΩΝ ΑΙΤΟΥΣΩΝ: 1) Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία “ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ – ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ – ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΙΠΠΩΝ – ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ” και το διακριτικό τίτλο “WEST Α.Ε.”, που εδρεύει στην Πάτρα Αχαΐας (Λαύραγκα 24) και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία “… ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ” και το διακριτικό τίτλο “PAMG ΕΠΕ”, που εδρεύει στην Πάτρα Αχαΐας (…) και εκπροσωπείται νόμιμα, τις οποίες εκπροσώπησε στο Δικαστήριο η πληρεξούσια δικηγόρος τους Παναγιώτα Γεωργοπουλου (Δ.Σ. Πειραιά – A.M. 1844). ΤΩΝ ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ: 1) Της μονοπρόσωπης ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας με την επωνυμία “ΕΥΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥΧΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ” και το διακριτικό τίτλο “ΕΥΛΟΓΙΑ”, η οποία εδρεύει στη Θεσσαλονίκη (Πολυτεχνείου 25) και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Του …, μοναδικού εταίρου και διαχειριστή της ως άνω εταιρείας και συγκαταθέτη μετά της πρώτης καθ’ ης του κοινοτικού σήματος “EVLOYIA” , κατοίκου ομοίως ως άνω, τους οποίους εκπροσώπησε στο Δικαστήριο ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Νικόλαος Ρομπότης (Δ. Σ. Θεσσαλονίκης – Α.Μ.2888). Οι αιτούσες ζητούν να γίνει δεκτή η από 1.10.2015 αίτηση που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου με αριθμό κατάθεσης 18.650/1.10.2015, η οποία προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή αυτής της απόφασης. Κατά τη συζήτηση της αίτησης οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και κατέθεσαν τα σημειώματα τους. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Στην προκειμένη περίπτωση οι αιτούσες εκθέτουν ότι η πρώτη είναι δικαιούχος α) του εθνικού, λεκτικού, με απεικόνιση και ορισμένη έγχρωμη σύνθεση εμπορικού σήματος “evlogia” (γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες και αποδίδεται στα ελληνικά ως “ευλογία”) που κατατέθηκε στις 8.2.2013 και καταχωρίστηκε νομίμως με αριθμό 219820, ώστε να διακρίνει προϊόντα των κλάσεων 29, 30, 31, β) του κοινοτικού, λεκτικού και απεικονιστικού εμπορικού σήματος “evlogia” που κατατέθηκε στις 31.7.2013 και καταχωρίστηκε νομίμως με αριθμό 012031688, ώστε να διακρίνει προϊόντα των κλάσεων 3, 29, 30, 35, 39 και γ) του διεθνούς εμπορικού […]
Read moreΕιρΑθ 96/2016 : Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα – Εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις – Ηθική βλάβη – Νόθος αντικειμενική ευθύνη – Κατάχρηση δικαιώματος.
Διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από Τράπεζα σε εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών ν. 3758/2009, άνευ προηγούμενης ενημέρωσης του υποκειμένου των δεδομένων, κατ’ άρθρο 11 παρ. 3 ν. 2472/1997. Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Η τράπεζα φέρει το βάρος απόδειξης, ότι ανυπαίτια αγνοούσε τα θεμελιωτικά της υπαιτιότητας της πραγματικά γεγονότα. Η ρύθμιση και εντέλει εξόφληση της οφειλής, με αφορμή πρόταση της εταιρείας, δεν καθιστά την άσκηση του δικαιώματος καταχρηστική. Αριθμός 96/2016 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ Συγκροτήθηκε από την Ειρηνοδίκη Ανθούλα Δήμητσα, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών και τη Γραμματέα Ζ. Δερμεντζόγλου. Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 10.11.2015, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ: … Δικηγόρου, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως. ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΉΣ: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», νομίμως εκπροσωπούμενης, που εδρεύει στην Αθήνα, η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Θ. Παπαϊωάννου. Ο ενάγων με την από 8.9.2015 με αρ. κατ. 1103/2015 αγωγή του, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για την ανωτέρω δικάσιμο, αιτείται τα αναφερόμενα σ’ αυτή. Ακολούθησε συζήτηση, όπως σημειώνεται στα Πρακτικά. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με την κρινόμενη ο ενάγων εκθέτει ότι, στις 17.2.2015, η εναγόμενη διαβίβασε,- χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του ως όφειλε, κατά την διάταξη του άρθρου 11 παρ. 1 και 3 του Ν. 2472/1997 και χωρίς την λήψη της ρητής και σαφούς συγκατάθεσης του, κατά την διάταξη του άρθρου 5 του Ν. 2472/1997,- τα συλλεγέντα, στις 22.8.2008, κατά την κατάρτιση σύμβασης χορήγησης πιστωτικής κάρτας, αναφερόμενα προσωπικά του δεδομένα, στην Εταιρεία Ενημέρωσης Οφειλετών για ληξιπρόθεσμες Απαιτήσεις με την επωνυμία «Pano Inform Α.Ε.», υπάλληλος της οποίας τον κάλεσε, στις 17.2.2015, για να τον ενημερώσει για την ληξιπρόθεσμη οφειλή του και να διαπραγματευθεί τον τρόπο και χρόνο αποπληρωμής της. Ότι από την ως άνω παράνομη πράξη και παράλειψη της εναγόμενης, που, δια των προστηθέντων της, διαβίβασε τα προσωπικά του δεδομένα σε απροσδιόριστο αριθμό τρίτων ατόμων, κατά παράβαση των διατάξεων του ως άνω Νόμου, υπέστη ηθική βλάβη και για τους λόγους αυτούς αιτείται να υποχρεωθεί (η εναγόμενη), με απόφαση προσωρινά εκτελεστή, να του καταβάλλει ως χρηματική ικανοποίηση το, κατ’ ελάχιστον οριζόμενο από την διάταξη του άρθρου 23 παρ. 2 του ως άνω Νόμου, ποσόν των 5.869, 40 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της κρινόμενης και να καταδικασθεί στην δικαστική του δαπάνη. Η αγωγή αρμόδια και παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 14 παρ. 1α, 25, 37 ΚΠολΔ), κατά την διαδικασία των άρθρων 664επ. ΚΠολΔ (άρθρο 23 παρ. 3 Ν 2472/1997), είναι επαρκώς ορισμένη, απορριπτόμενου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγόμενης και παρεπόμενα νόμιμη στηριζόμενη στις κατωτέρω αναφερόμενες διατάξεις του Ν. 2472/1997 και σ’ αυτές των άρθρων 345, 346 ΑΚ, 907, 908, 176 ΚΠολΔ και θα πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα καθόσον καταβάλλεται το νόμιμο τέλος δικαστικού ενσήμου με τις ανάλογες υπέρ τρίτων προσαυξήσεις (υπ’ αρ. 249409 και 254425 αγωγόσημα). Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα και της ανώμοτης εξέτασης του ενάγοντα (417 ΚΠολΔ), που περιλαμβάνονται στα ταυτάριθμα με τη παρούσα Πρακτικά, του συνόλου (671 ΚΠολΔ) των προσκομιζόμενων με επίκληση εγγράφων σε συνδυασμό με τα διδάγματα της […]
Read moreΛύση και εκκαθάριση Προσωπικών Εταιρειών (Ο.Ε. – Ε.Ε.)
Λόγοι επιφέροντες τη λύση Στον Eμπορικό Nόμο δεν περιλαμβάνονταν διατάξεις για τη λύση των προσωπικών εταιρειών. Γι αυτό γινόταν αναλογική εφαρμογή των διατάξεων του Aστικού Kώδικα, που αναφέρονται στη λύση και την εκκαθάριση των αστικών εταιρειών (άρθρα 765-783). O νέος νόμος 4072/2012 (άρθρο 259) προβλέπει ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται: α) Mε την πάροδο του χρόνου διάρκειάς της. β) Mε απόφαση των εταίρων της. γ) Mε την κήρυξη της εταιρείας σε πτώχευση. δ) Mε δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. H αίτηση εκδικάζεται από το Mονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρείας κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας. Στην εταιρική σύμβαση μπορεί να προβλέπονται και άλλοι λόγοι λύσεως της εταιρείας. Λόγοι λύσεως που αφορούν την εταιρεία Oι αφορώντες το νομικό πρόσωπο της εταιρείας λόγοι λύσεως αυτής αναφέρονται στον Aστικό Kώδικα με την ακόλουθη σειρά: α) Λύση της εταιρείας λόγω παρόδου του χρόνου διάρκειας αυτής. Tο άρθρο 765 A.K. ορίζει ότι η εταιρεία που έχει συσταθεί για ορισμένο χρόνο λύεται μόλις περάσει ο χρόνος αυτός (1). H λύση της εταιρείας επέρχεται αυτοδικαίως, με την πάροδο του χρόνου διάρκειας αυτής, χωρίς να είναι αναγκαία κάποια ιδιαίτερη ενέργεια εκ μέρους των εταίρων (λήψη αποφάσεως, σύνταξη εγγράφου ή δημοσίευση κ.λπ.). Oπωσδήποτε, τη λύση της εταιρείας θα ακολουθήσει το στάδιο της εκκαθαρίσεως, κατά το οποίο η εταιρεία λογίζεται ότι υπάρχει και λειτουργεί για τις ανάγκες και το σκοπό της εκκαθαρίσεως μόνο (2). H λύση της εταιρείας λόγω παρόδου του χρόνου διάρκειας αυτής (αρχικής ή κατόπιν μεταγενέστερης παρατάσεως με τροποποίηση του καταστατικού) δεν επέρχεται, εάν αυτή (η εταιρεία) συνεχίζεται σιωπηρά και ύστερα από την πάροδο της διάρκειάς της. Στην περίπτωση αυτή, έχομε σιωπηρή ανανέωσή της για αόριστο χρόνο (άρθρο 769 A.K.). β) Λύση της εταιρείας με δικαστική απόφαση. Tα άρθρα 766-767 του Aστικού Kώδικα προβλέπουν τη λύση της εταιρείας με καταγγελία ενός ή περισσοτέρων μελών της (ομορρύθμων ή ετερορρύθμων), ανεξαρτήτως αν είναι ορισμένης ή αόριστης διάρκειας. Kαι στις δύο περιπτώσεις, αν ο εταίρος κατάγγειλε την εταιρεία άκαιρα και χωρίς σπουδαίο λόγο, που να δικαιολογεί την άκαιρη καταγγελία, ενέχεται για τη ζημία που προκάλεσε η λύση της εταιρείας στους άλλους εταίρους. Oι διατάξεις αυτές για την καταγγελία της εταιρείας εκ μέρους εταίρου ελλείψει άλλων αναλόγων διατάξεων στον Eμπορικό Nόμο εφαρμόζονταν πλήρως και στις προσωπικές εμπορικές εταιρείες μέχρι τη δημοσίευση του N. 4072/11.4.2012. Πλουσία επ αυτού και η σχετική νομολογία. (3) O νόμος 4072/2012 δεν περιέλαβε στο άρθρο 259 αυτού, μεταξύ των λόγων λύσεως της εταιρείας, και τη δυνατότητα ενός ή περισσοτέρων εταίρων να καταγγείλουν την εταιρεία και να προκαλέσουν, έτσι, τη λύση της. Aντίθετα, εισάγει νέο λόγο λύσεως της εταιρείας με δικαστική απόφαση, μετά από αίτηση εταίρου ή εταίρων, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος (άρθρο 259 § 1). H νέα ρύθμιση αποτρέπει τη λύση της εταιρείας χωρίς να υπάρχει πράγματι σπουδαίος λόγος και αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη σταθερότητα και την πρόοδο της εταιρείας. H δικαστική λύση της εταιρείας για σπουδαίο λόγο αφορά τόσο την εταιρεία αορίστου χρόνου, όσο και την ορισμένου χρόνου (βλ. αιτιολογική έκθεση επί του άρθρου 259). H ύπαρξη σπουδαίου λόγου επιτρέποντος την καταγγελία της εταιρείας είναι ζήτημα πραγματικό, που τελικά θα διαπιστώσει το δικαστήριο. Eνδεικτικά αναφέρονται εδώ ως σπουδαίοι λόγοι […]
Read moreΟλΑΠ(ποιν) 1/2008 : Οι απόλυτες ακυρότητες της ποινικής προδικασίας προτείνονται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, διαφορετικά καλύπτονται. Ακυρότητες της προδικασίας δέν συγκροτούν λόγο ακυρότητας του κλητήριου θεσπίσματος. Όμως αυτές οι ακυρότητες νομίμως προτείνονται με προσφυγή ενώπιον του εισαγγελέα εφετών, ο οποίος στη συνέχεια έχει εξουσία να διατάξει συμπληρωματική προανάκριση (ΚΠοινΔ 322).
ΚΠοινΔ 173 § 2, 322.- Οι απόλυτες ακυρότητες της ποινικής προδικασίας ως αναιρετικός λόγος Οι απόλυτες ακυρότητες της ποινικής προδικασίας προτείνονται μέχρι την αμετάκλητη παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, διαφορετικά καλύπτονται, με αποτέλεσμα να μήν μπορούν να ληφθούν υπόψη ούτε αυτεπαγγέλτως, αρμόδιο δε για την κήρυξη ή μή κήρυξή των είναι το δικαστικό συμβούλιο. Άν οι απόλυτες ακυρότητες της ποινικής προδικασίας προτάθηκαν και απορρίφθηκαν απο το δικαστικό συμβούλιο, απαραδέκτως επαναφέρονται ενώπιον του δικαστηρίου, το οποίο δέν έχει εξουσία ούτε να αναπέμψει την υπόθεση προς περαιτέρω ανακριτικές πράξεις. Ακυρότητες της προδικασίας δέν συγκροτούν λόγο ακυρότητας του κλητήριου θεσπίσματος. Όμως αυτές οι ακυρότητες νομίμως προτείνονται με προσφυγή ενώπιον του εισαγγελέα εφετών, ο οποίος στη συνέχεια έχει εξουσία να διατάξει συμπληρωματική προανάκριση (ΚΠοινΔ 322), διαφορετικά αυτές οι ακυρότητες δέν επιδρούν στο κύρος του κλητήριου θεσπίσματος για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, έτσι που απαραδέκτως να προτείνονται ενώπιον του δικαστηρίου ως ακυρωτικός λόγο. Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (ποιν) 1/2008 [Β. Κουρκάκης] (Σύνθεση: Β. Νικόπουλος, Γ. Φώσκολος, Α.Φ. Περίδης, Η. Κωνσταντινίδης, Γ. Καλαμίδας, Ι. Παπανικολάου, Μ. Δέτσης, Ε. Μουγάκου – Μπρίλλη, Ρ. Ασημακοπούλου, Η. Γιαννακάκης, Γ. Μάμαλης, Γ. Καπερώνης, Ε. Καλούδης, Α. Θεμέλης, Γ. Πετράκης, Χ. Αλεξόπουλος, Ειρ. Αθανασίου, Ι.Σ. Τέντες, Μ. Γραμματικούδης, Λ. Ζερβομπεάκος, Σ. Ζιάκας, Α. Νικάκης, Δ. Πατινίδης, Χ. Παπαηλιού, Χ. Δημάδης, Α. Κουτρομάνος, Μ. Θεοχαρίδης, Θ. Γκοΐνης, Β. Λυκούδης, Ε. Νικολόπουλος, Α. Λιανός, Γ. Γιαννούλης, Α. Τσόλιας, Ι. Παπουτσής, Α. Πολυζωγόπουλος, Γ. Χρυσικός, Ν. Ζαΐρης, Δ. Παπαντωνοπούλου, Ν. Λεοντής, Β. Κυτέα, Β. Κριτσώτακη, Ε. Σπίτσα, Ε. Μάλλιος, Γ. Λαλούση· εισαγγελέας: Γ. Σανιδάς) Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση (…) για να δικάσει την αίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση υπέρ του νόμου της 1730/2005 αποφάσεως του τριμελούς εφετείου Πατρών, με κατηγορούμενο τον Π.Ο. (…) που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, αφού δεν κλητεύθηκε από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, επειδή πρόκειται για αναίρεση υπέρ του νόμου, η οποία δεν επιδρά στα έννομα συμφέροντά του, σύμφωνα με το άρθρο 505 § 2 ΚΠοινΔ. Το τριμελές εφετείο Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή και ο αναιρεσείων εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην (…) έκθεση αναιρέσεως (…). Αφού άκουσε τον εισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, σκέφθηκε σύμφωνα με τον νόμο: Ι. Νόμιμα εισάγεται στο δικαστήριο της πλήρους ποινικής ολομέλειας του Αρείου Πάγου η (…) αίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση υπέρ του νόμου της (…) αμετάκλητης απόφασης του τριμελούς εφετείου Πατρών, με την οποία κηρύχθηκε άκυρη η παραπομπή του κατηγορουμένου (…) στο ακροατήριο για την πράξη της διακεκριμένης περίπτωσης λαθρεμπορίας, και έπαυσε οριστικώς η εναντίον του ποινική δίωξη για την εν λόγω πράξη, λόγω παραγραφής. Η αναίρεση ζητείται για εσφαλμένη ερμηνεία των δικονομικών διατάξεων των άρθρων 173 § 2, 176 § 1, 320, 321 και 322 ΚΠοινΔ και αρνητική υπέρβαση εξουσίας. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομότυπα, άρα είναι παραδεκτή, νόμιμη (άρθρα 505 § 2, 510 § 1 στοιχ. Η’, 498 εδ. α’ και 474 § 2 ΚΠοινΔ) και πρέπει να ερευνηθείς την ουσία της. II. Κατά τη διάταξη του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Η’ ΚΠοινΔ, υπέρβαση εξουσίας που ιδρύει τον […]
Read moreΤρΠλημΚω 584/2013 : Μη απόδοση ΦΠΑ – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος – Έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης.
Μη απόδοση ΦΠΑ – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος – Έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης ΤρΠλημΚω 584/2013 [Μη απόδοση ΦΠΑ – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος – Έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης] (παρατ. Π. Θεοδωρίδης) Διατάξεις: άρθρα 18 Ν 2523/1997, 27 [παρ. 2] ΠΚ, 173 [παρ. 1], 321 [παρ. 1 στοιχ. δ΄] ΚΠΔ, 6 [παρ. 3] ΕΣΔΑ Μη απόδοση ΦΠΑ, Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος, Έγκλημα υπερχειλούς υποκειμενικής υπόστασης (Περίληψη) Ακυρώνεται το επίδικο κλητήριο θέσπισμα διά του οποίου παραπέμφθηκε ο κατηγορούμενος να δικασθεί για το αδίκημα της μη απόδοσης ΦΠΑ. Συγκεκριμένα, δεν περιγράφεται στο κλητήριο θέσπισμα με σαφήνεια και ακρίβεια η πράξη για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, δηλαδή σε αυτό δεν καθορίζεται επακριβώς το έγκλημα κατά τα πραγματικά περιστατικά που το συνιστούν και τα κατά το νόμο συστατικά του στοιχεία, προκειμένου αυτός να λάβει γνώση της αποδιδόμενης κατηγορίας και να προετοιμάσει ανάλογα την υπεράσπισή του. Ειδικότερα, στο κλητήριο θέσπισμα δεν περιέχονται επακριβώς τα πραγματικά περιστατικά τα οποία πληρούν την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και δη το στοιχείο του σκοπού αποφυγής πληρωμής του ΦΠΑ. Επιπλέον, δεν εξειδικεύεται η ιδιότητα με την οποία ο κατηγορούμενος όφειλε να προβεί στην ανωτέρω απόδοση, καθόσον αναφέρεται ως νόμιμος εκπρόσωπος επιχείρησης άνευ περαιτέρω στοιχείων της τελευταίας. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 321 παρ. 1 στοιχ. δ΄ του ΚΠΔ, το κλητήριο θέσπισμα πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων στοιχείων, τον ακριβή καθορισμό της πράξης, για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, δηλαδή θα πρέπει στο κλητήριο θέσπισμα να περιγράφεται με σαφήνεια και ακρίβεια η πράξη για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, ήτοι να καθορίζονται επακριβώς τα πραγματικά περιστατικά τα οποία πληρούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση εγκλήματος, όπως αυτό τυποποιείται στο νόμο, για να είναι σε θέση ο κατηγορούμενος να λάβει γνώση της αποδιδόμενης σ’ αυτόν κατηγορίας και να προετοιμάσει ανάλογα την υπεράσπισή του. Τα ίδια προβλέπονται και από το άρθρο 6 παρ. 3 εδ. α΄ και β΄ της ΕΣΔΑ, που κυρώθηκε με το ΝΔ 53/1974 και αποτελεί εγχώριο δίκαιο, το οποίο ορίζει ότι κάθε κατηγορούμενος έχει δικαίωμα: α) να πληροφορείται στη βραχύτερη προθεσμία, στη γλώσσα την οποία εννοεί και με κάθε λεπτομέρεια, τη φύση και το λόγο της εναντίον του κατηγορίας και β) να διαθέτει το χρόνο και τις αναγκαίες ευκολίες για την προετοιμασία της υπεράσπισής του. Αν δεν περιέχεται στο κλητήριο θέσπισμα ο ακριβής καθορισμός της πράξης για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος, τότε αυτό και μαζί του η κλήτευση του τελευταίου στο ακροατήριο, είναι άκυρα, σύμφωνα με το άρθρο 321 παρ. 4 ΚΠΔ. Την ακυρότητα αυτή του κλητηρίου θεσπίσματος, που είναι σχετική και αφορά σε πράξη προπαρασκευαστική της διαδικασίας στο ακροατήριο, αν δεν καλυφθεί, δηλαδή αν ο κατηγορούμενος εμφανιστεί στη δίκη και προβάλλει εγκαίρως αντίρρηση για την πρόοδό της, μπορεί, εφόσον η σχετική ένστασή του απορρίφθηκε, να την προτείνει, επαναφέροντάς την με λόγο εφέσεως και στη δευτεροβάθμια δίκη (άρθρο 173 παρ. 1 ΚΠΔ). Εξάλλου, ο Ν 2523/1997 «Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις» τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18) και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών και […]
Read moreΑναστολή ποινικής δίωξης – Προδικαστικά ζητήματα – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος .
Αναστολή ποινικής δίωξης – Προδικαστικά ζητήματα – Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος Διατάξεις: άρθρα 59 [παρ. 1-2], 321, 322 [παρ. 3], 510 [παρ. 1 στοιχ. Θ΄] ΚΠΔ (Περίληψη) Η εξουσία αναστολής της ποινικής δίωξης κατ’ άρθρο 59 ΚΠΔ υφίσταται όχι μόνο για το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση, αλλά και …. για το δικαστικό συμβούλιο και όταν ακόμα αυτό επιλαμβάνεται της δικαιοδοτικής έρευνας της υπόθεσης κατόπιν προσφυγής του κατηγορουμένου στο πλαίσιο της δικονομικής ρύθμισης του άρθρου 322 παρ. 3 ΚΠΔ. Η εξουσία αυτή του συμβουλίου παρέχεται σε κάθε περίπτωση που αναφύεται προδικαστικό ζήτημα σε μια ποινική δίκη και όχι μόνο επί των εγκλημάτων της παρ. 2 του άρθρου 59 ΚΠΔ, επί των οποίων την προαναφερόμενη δυνατότητα έχει και ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών. Και ναι μεν στη διάταξη του άρθρου 322 παρ. 3 οι παρεχόμενες στο δικαστικό συμβούλιο δικαιοδοτικές εξουσίες αναγράφονται περιοριστικώς, πλην όμως δεν απαγορεύεται το δικαστικό συμβούλιο να αναστείλει την ποινική δίωξη σε περίπτωση προσφυγής, αφού τούτο έχει τη δυνατότητα να πράξει το μείζον, δηλ. να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από κάθε κατηγορία εκτιμώντας το συνολικό αποδεικτικό υλικό που έχει συγκεντρωθεί από την προανάκριση. Περαιτέρω, οι ακυρότητες της προδικασίας δεν αποτελούν λόγο ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, αφού δεν ορίζεται τούτο υπό του νόμου. Οι λόγοι ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος αναφέρονται περιοριστικώς και η δικαιοδοσία αυτή ανήκει αποκλειστικά στο δικαστήριο το οποίο θα επιληφθεί της εκδίκασης της κατηγορίας. Νόμιμα εισάγεται στο Δικαστήριο τούτο η με αριθμό 41/2012 αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου για αναίρεση του υπ’ αριθμό 211/2012 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Πατρών με το οποίο αφού έγιναν δεκτές οι προσφυγές των κατηγορουμένων 1) Χ.Α., 2) Χ.Π., 3) Ι.Π., 4) Κ.Σ., 5) Κ.Σ. και 6) Λ.Κ., κατά του υπ’ αριθμό …/2012 κλητηρίου θεσπίσματος του Εισαγγελέως Εφετών Πατρών με το οποίο παραπέμπονταν για να δικασθούν ως υπαίτιοι, η μεν πρώτη για την αξιόποινη πράξη της ψευδούς ανώμοτης καταθέσεως, τελεσθείσα κατ’ εξακολούθηση, οι δε λοιποί για την αξιόποινη πράξη της ψευδορκίας μάρτυρος τελεσθείσας κατ’ εξακολούθηση, ακύρωσε το ως άνω κλητήριο θέσπισμα και μετά ταύτα ανέστειλε την ποινική δίωξη των προσφευγόντων έως ότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση στη δίκη της μηνύτριας Α.Θ.Α. για την αξιόποινη πράξη της κακουργηματικής υπεξαιρέσεως με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του Ν 1608/1950 για την οποία διενεργείται κυρία ανάκριση από την Ανακρίτρια Πλημμελειοδικών Ζακύνθου. Η αναίρεση ζητείται για εσφαλμένη ερμηνεία των δικονομικών διατάξεων των άρθρων 322 και 59 ΚΠΔ και θετική υπέρβαση εξουσίας. Η αίτηση έχει ασκηθεί νομότυπα, άρα είναι παραδεκτή, νόμιμη (άρθρα 505 παρ. 2, 510 παρ. 1 στοιχ. Η΄, 479 εδ. β΄ και 483 παρ. 3 ΚΠΔ), και πρέπει να ερευνηθεί στην ουσία της ερήμην των προσφευγόντων. Κατά το άρθρο 59 ΚΠΔ «1. Όταν η απόφαση σε ποινική δίκη εξαρτάται από άλλη υπόθεση, για την οποία έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, η πρώτη αναβάλλεται, ωσότου εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση στη δεύτερη δίκη. 2. Στις περιπτώσεις των άρθρων 224, 229, 362, 363 του ΠΚ, αν για το γεγονός, για το οποίο δόθηκε όρκος ή έγινε καταμήνυση ή ισχυρίσθηκε ή διέδωσε ο υπαίτιος, ασκήθηκε ποινική δίωξη, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών μετά την προκαταρκτική εξέταση (άρθρα 31, 43 παρ. 1 εδ. β΄) αναβάλλει με πράξη του κάθε περαιτέρω ενέργεια έως το τέλος της ποινικής δίωξης, κατόπιν σύμφωνης γνώμης […]
Read moreΤρόπος Προβολής των Ακυροτήτων κατά την ποινική διαδικασία.
Α. Προδικασία Οι ακυρότητες της προδικασίας προτείνονται α) με αυτοτελή αίτηση που απευθύνεται στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, σύμφωνα τα όσα ορίζει το άρθρο 176 παρ.1 ΚΠΔ, β) με την άσκηση επιτρεπομένου ενδίκου μέσου, οπότε το επί του ενδίκου μέσου επιλαμβανόμενο δικαιο- δοτικό όργανο αποφαίνεται και για το παρεμπίπτον αυτό ζήτημα, γ) με υπόμνημα, απολογητικό υπόμνημα ή αί- τηση που κατατίθεται κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης, ή ενόσω η δι- κογραφία βρίσκεται στο συμβούλιο και δ) με την προ- σφυγή κατά κλητήριου θεσπίσματος του άρθρου 322 ΚΠΔ. Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τις διατυπώσεις και προποθέσεις κάθε ενός από τους παραπάνω τρόπους προβολής των ακυροτήτων. Α.1. Αυτοτελής αίτηση Παρότι η συνήθης προβολή και κήρυξη των ακυροτή- των της προδικασίας λαμβάνει χώρα μέσα από τη διαδι- κασία των ενδίκων μέσων, η ακυρότητα δύναται να προβληθεί με αυτοτελή αίτηση από τον Εισαγγελέα ή τον έχοντα έννομο συμφέρον διάδικο, ενώπιον του αρμοδίου δικαστικού συμβουλίου (άρθρο 176 παρ. 1, 2 ΚΠΔ)1. Ο τρόπος δε αυτός προβολής της ακυρότητας πρέπει να προτιμάται, δεδομένου ότι δεν υπόκειται σε προθεσμία, αντίθετα με ότι ισχύει στα ένδικα μέσα2. Όπως δε γίνεται δεκτό στην ΣυμβΕφΑθ 1716/20003, η ακυρότητα της προ- δικασίας μπορεί να προταθεί και με αυτοτελή αίτηση στο συμβούλιο ανεξάρτητα από τη διαδικασία των ενδίκων μέσων και παράλληλα με αυτήν4. Επιπλέον, η αυτοτελής αίτηση είναι ο μόνος τρόπος για την κήρυξη ως άκυρης μιας πράξης της προδικασίας, όταν α) ο κατηγορούμενος παραπέμπεται για να δικαστεί με βούλευμα κατά του οποίου δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα5 και β) όταν η πα- ραπομπή γίνεται με τη διαδικασία της απευθείας κλήσης και δεν επιτρέπεται κατά αυτής η προσφυγή του άρθρου 322 ΚΠΔ. Η πρώιμη επίσης, πριν δηλαδή τη διαδικασία των ενδίκων μέσων, κήρυξη της ακυρότητας αποτρέπει την ακυρότητα μεταγενέστερων και εξαρτημένων από αυτήν πράξεων, ενώ η τυχόν απόρριψη της επανελέγχεται και μέσω της διαδικασίας άσκησης ενδίκου μέσου, συμπρο- σβάλλοντας δηλαδή το παρεμπίπτον βούλευμα του Συμ- βουλίου Πλημμελειοδικών κατ΄ άρθρο 307 ΚΠΔ, με το οριστικό επί της ουσίας βούλευμα αυτού6. Αποτρέπεται τέλος, ο κίνδυνος να συμπαρασυρθεί η αίτηση ακυρότητας που προεβλήθη ως λόγος ενδίκου μέσου, μαζί με την απόρριψη του ίδιου του ενδίκου μέσου ως απαράδεκτου ή εκπροθέσμου, εφόσον η ακυρότητα είναι σχετική7, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρθηκε, οι απόλυτες ακυρότητες της προδικασίας λαμβάνονται υπόψη και αυτεπαγγέλτως. Κατά του βουλεύματος, ωστόσο, που θα εκδοθεί, δεν χωρεί αυτοτελώς ένδικο μέσο 8. Α.2. Ένδικο μέσο Ενόψει του ότι, όπως προαναφέρθηκε, οι ακυρότητες της προδικασίας, απόλυτες και σχετικές, μπορούν να απο- τελέσουν λόγο έφεσης κατά του παραπεμπτικού βουλεύ- ματος, ο συνήθης τρόπος προβολής και κήρυξης της ακυρότητας είναι αυτός της διαδικασίας των ενδίκων μέσων. Έτσι, όπως έκρινε η ΣυμβΕφΘεσ 659/19999, η αρ- μοδιότητα του Συμβουλίου Εφετών να κηρύξει δικονομική ακυρότητα της προδικασίας ανακύπτει κατ΄ εξαίρεση, με- ταξύ άλλων, και όταν τούτο επιλαμβάνεται εφέσεως κατά βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Προσοχή: Στην περίπτωση που η προβολή της ακυρότητας έλαβε χώρα με την αυτοτελή αίτηση και απερρίφθη με πα- ρεμπίπτον βούλευμα, το Συμβούλιο των Εφετών θα εξε- τάσει την ακυρότητα, ως λόγος εφέσεως, μόνο αν συμπροσβληθεί με το επί της ουσίας βούλευμα και το πα- ρεμπίπτον του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Α.3. Υπόμνημα – αίτηση Έναν από τους τρόπους προβολής των […]
Read moreΕφΑθ 570/2013 : Διανομή δωρεάν από εβδομαδιαία εφημερίδα ψηφιακού δίσκου με κινηματογραφικό έργο σκηνοθέτη – πνευματικού δημιουργού δίχως μνεία του δημιουργού αυτού – Εξουσίες απορρέουσες από το ηθικό δικαίωμα του δημιουργού οπτικοακουστικών έργων – Δικαιώματά του σε περίπτωση προσβολής, από τα άρθρα 65 παρ. 1 και 2 Ν. 2121/1993 ακόμη και χωρίς επικουρική εφαρμογή των άρθρ. 57 και 60 Α.Κ..
ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 570/2013 Διανομή δωρεάν από εβδομαδιαία εφημερίδα ψηφιακού δίσκου με κινηματογραφικό έργο σκηνοθέτη – πνευματικού δημιουργού δίχως μνεία του δημιουργού αυτού – Εξουσίες απορρέουσες από το ηθικό δικαίωμα του δημιουργού οπτικοακουστικών έργων – Δικαιώματά του σε περίπτωση προσβολής, από τα άρθρα 65 παρ. 1 και 2 Ν. 2121/1993 ακόμη και χωρίς επικουρική εφαρμογή των άρθρ. 57 και 60 Α.Κ. – Προϋποθέσεις παραίτησης – Χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης * Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Πρόεδρος Εφετών, Μαρία Κουβίδου, Γεώργιος Τσιάμπας (Εισηγητής) Εφέτες Δικηγόρος του γραφείου μας: Αγγελική Αντωνέα * * * * * ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Η υπό κρίση έφεση, στρεφόμενη κατά της υπ’ αρ. 2293/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία και δέχθηκε εν μέρει την από 08.02.2006 αγωγή του εφεσιβλήτου κατά της εκκαλούσας, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού η μεν εκκαλουμένη επιδόθηκε στην εκκαλούσα – εναγομένη, με την επιμέλεια του εφεσιβλήτου – ενάγοντος, την 13.10.2010, όπως προκύπτει από την υπ’ αρ. 10375 της 13.10.2010 έκθεσης επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή Πειραιώς ……, το δε δικόγραφο της έφεσης κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου την 10.11.2010, επομένως προτού παρέλθει η τριακονθήμερη προθεσμία που ορίζει για την άσκηση της έφεσης η διάταξη του άρθρ. 518 του ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, να γίνει τύποις δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω και κατ’ ουσίαν. Ο ενάγων ισχυρίσθηκε, με την υπό κρίση από 14.02.2006 αγωγή του, ότι είναι πνευματικός δημιουργός του κινηματογραφικού έργου υπό τον τίτλο «Μοναξιά μου όλα», το οποίο έχει ο ίδιος σκηνοθετήσει, και ότι η εναγομένη εταιρεία, η οποία είναι ιδιοκτήτρια της εβδομαδιαίας (κυριακάτικης) πολιτικής εφημερίδας, πανελλήνιας κυκλοφορίας, υπό τον τίτλο …… διένειμε δωρεάν στο αναγνωστικό της κοινό με το υπ’ αριθμόν 46 της 08.01.2006 φύλλο της εφημερίδας της, ένα ψηφιακό δίσκο (dvd) στο οποίο ήταν εγγεγραμμένο το πιο πάνω κινηματογραφικό έργο του, χωρίς όμως να αναγράψει ούτε στην ετικέτα του δίσκου ούτε στη διαφημιστική γι’ αυτόν προμετωπίδα της πρώτης σελίδας του φύλλου το όνομά του ως σκηνοθέτη και επομένως πνευματικού δημιουργού του έργου, ενώ, αντιθέτως, προέβαλε με έντονη σε αμφότερες γραφή την επωνυμία του μουσικού συγκροτήματος (ΠΥΞ ΛΑΞ) που ερμήνευσε το ομότιτλο του έργου του τραγούδι (Μοναξιά μου όλα) και το όνομα της ηθοποιού Βάνας Μπάρμπα, η οποία όμως στο έργο δεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, και με παράθεση εικόνων του μέλους του συγκροτήματος Φίλιππου Πλιάτσικα και της πιο πάνω ηθοποιού. Ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο η εναγομένη προσέβαλε παράνομα και υπαίτια το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας του στο πιο πάνω κινηματογραφικό έργο, ως προς την ηθική του διάσταση, αποκρύπτοντας την πατρότητά του πάνω σε αυτό και δημιουργώντας σύγχυση ως προς το είδος του ως κινηματογραφικού ή μουσικού έργου, και του προκάλεσε ηθική βλάβη, για την χρηματική ικανοποίηση της οποίας δικαιούται το ποσό των 30.000 ευρώ. Ζήτησε δε, μετά το νόμιμο δια των προτάσεων περιορισμό του αρχικά καταψηφιστικού αιτήματος της αγωγής σε εν μέρει αναγνωριστικό, να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει, από το πιο πάνω ποσό των 30.000 ευρώ, 6.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής, και να αναγνωριστεί η υποχρέωσή της να του καταβάλει το υπόλοιπο ποσό των 24.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο […]
Read moreΜονΠρΑθ 1607/2014: Επαγγελματική μίσθωση – Μείωση μισθώματος για 4 έτη από την επίδοση της αγωγής λόγω δυσμενούς μεταβολής οικονομικών συνθηκών στη χώρα και μειώσεως μισθωτικής αξίας του ακινήτου κατά 50% – 388 Α.Κ. προϋποθέσεις εφαρμογής – Υπεισέλευση κληρονόμων μισθωτή στα μισθωτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.
ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ) ΑΡ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 1607/2014 Επαγγελματική μίσθωση – Μείωση μισθώματος για 4 έτη από την επίδοση της αγωγής λόγω δυσμενούς μεταβολής οικονομικών συνθηκών στη χώρα και μειώσεως μισθωτικής αξίας του ακινήτου κατά 50% – 388 Α.Κ. προϋποθέσεις εφαρμογής – Υπεισέλευση κληρονόμων μισθωτή στα μισθωτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις – 612 Α.Κ., 12 Π.Δ. 34/1995 * Δικαστής: Αποστολία Παντελίδου, Πρόεδρος Πρωτοδικών Δικηγόρος του γραφείου μας: Αγγελική Αντωνέα, Κυριάκος Ε. Μακαρώνας * ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟ Κατά τη σαφή έννοια της διάταξης αυτής του άρθρ. 388 του Α.Κ. παρέχεται στον καθέναν από τους συμβαλλόμενους, σε αμφοτεροβαρή σύμβαση, το διαπλαστικό δικαίωμα να ζητήσει από το Δικαστήριο την τροποποίηση ολόκληρης της σύμβασης, εφόσον η τελευταία δεν έχει ακόμα εκτελεστεί, υπό τις εξής προϋποθέσεις: α) μεταβολή των περιστατικών, στα οποία κυρίως, ενόψει της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, τα μέρη στήριξαν τη σύναψη της αμφοτεροβαρούς σύμβασης, β) η μεταβολή να είναι μεταγενέστερη της κατάρτισης της σύμβασης και να οφείλεται σε λόγους που ήταν έκτακτοι και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν, γ) από τη μεταβολή αυτή η παροχή του οφειλέτη, ενόψει και της αντιπαροχής, να καθίσταται υπέρμετρα επαχθής. Κατά συνέπεια, για το ορισμένο της αγωγής αναπροσαρμογής του μισθώματος, με βάση το άρθρ. 388 του Α.Κ., πρέπει να αναφέρονται όλα εκείνα τα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία να προκύπτει μεταβολή των συνθηκών, στις οποίες στήριξαν οι συμβαλλόμενοι τη σύναψη της σύμβασης μίσθωσης από λόγους απρόβλεπτους, η οποία μεταβολή επιδρά στη μισθωτική αξία του μισθίου σε τέτοιο βαθμό, ώστε η εμμονή στην καταβολή του συμφωνημένου μισθώματος να είναι αντίθετη προς την ευθύτητα και την εντιμότητα που απαιτούνται στις συναλλαγές και να επιβάλλεται, σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, η αναπροσαρμογή του μισθώματος στο επίπεδο εκείνο, το οποίο αίρει τη δυσαναλογία των εκατέρωθεν παροχών (Α.Π. 850/2010). Σημειώνεται, άλλωστε, ότι τα περιστατικά που προκάλεσαν τη μεταβολή, πρέπει να είναι έκτακτα και απρόβλεπτα. Τέτοια είναι τα περιστατικά που δεν επέρχονται κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αλλά προκαλούνται από ασυνήθιστα γεγονότα, φυσικά (πλημμύρες, σεισμοί), πολιτικά, κοινωνικά ή οικονομικά (κινήματα, επαναστάσεις κ.λπ.). Γενικής φύσης περιστατικά, στα οποία οι συμβαλλόμενοι στηρίζουν τη μισθωτική σύμβαση είναι η σταθερότητα του νομίσματος ή του τιμαρίθμου, δυσχερώς όμως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι αυτά είναι έκτακτα και απρόβλεπτα, ιδίως στη σύγχρονη οικονομία, στην οποία είναι συχνές οι διακυμάνσεις της σταθερότητας, εκτός αν αυτές υπερβαίνουν κατά πολύ τις συνηθισμένες ή λογικά προβλεπόμενες και είναι έκτακτης φύσης. Γεγονότα τυχαία, που όμως συνήθως συμβαίνουν, ούτε έκτακτα μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε απρόβλεπτα είναι (Α.Π. 1171/2004, Ελλ.Δ/νη 46, 152, Ε.Α. 5.1. 38/2008, Ε.Δ.Πολ. 2010, 172, Ε.Πατρ. 129/2008, Αχα. Νομ. 2009/548). Εξάλλου, το δικαίωμα που προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρ. 388 του Α.Κ. για αναπροσαρμογή του μισθώματος είναι διαπλαστικό, διότι αποτελεί διαμόρφωση της ενοχής στο προσήκον μέτρο, συνιστά δηλαδή διάπλαση ενός από τα στοιχεία της μισθωτικής σύμβασης, με συνέπεια η σχετική αγωγή και η επ’ αυτής απόφαση, που αναπροσαρμόζει το μίσθωμα ως προς το σημείο αυτό, να είναι διαπλαστική. Ως εκ τούτου, το ασκηθέν δικαίωμα ενεργοποιείται από την επίδοση της αγωγής και μελλοντικός (Α.Π. 588/1995, Ελλ.Δ/νη 1996, 341, Ε.Πατρ. 129/2008, Αχα. Νομ. 2009/548), η δε σχετική απόφαση δεν υπόκειται σε αναγκαστική εκτέλεση, ούτε κηρύσσεται προσωρινά […]
Read more